Skip to main content

How biased Western reportage has harmed Venezuela

For almost 20 years, the US government has been trying to overthrow Venezuela’s government, and establishment media outlets (state, corporate and some nonprofit) throughout the Americas and Europe have been bending over backwards to help the US do it.

Rare exceptions to this over the last two decades would be found in the state media in some countries that are not hostile to Venezuela, like the ALBA block. Small independent outlets like VenezuelAnalysis.com also offered alternatives. In the US and UK establishment media, you are way more likely to see a defense of Saudi Arabia’s dictatorship than of Venezuela’s democratically elected government. Any defense of Venezuela’s government will provoke vilification and ridicule, so both Alan MacLeod and his publisher (Routledge) deserve very high praise for producing the book Bad News From Venezuela: Twenty Years of Fake News and Misreporting. It took real political courage. (Disclosure: MacLeod is a contributor to FAIR.org, as am I.)

MacLeod’s approach was to assess 501 articles (news reports and opinion pieces) about Venezuela that appeared in the US and UK newspapers during key periods since Hugo Chávez was first elected Venezuelan president in 1998. Chávez died in March 2013, and his vice president, Nicolas Maduro, was elected president a month later. Maduro was just re-elected to a second six-year term on May 20. The periods of peak interest in Venezuela that MacLeod examined involved the first election of Chávez in 1998, the US-backed military coup that briefly ousted Chávez in April of 2002, the death of Chávez in 2013 and the violent opposition protests in 2014.

MacLeod notes that US government funding to the Venezuelan opposition spiked just before the 2002 coup, and then increased again afterwards. What would happen to a foreign government that conceded (as the US State Department’s Office of the Inspector General did regarding Venezuela) that it funded and trained groups involved with violently ousting the US government?

MacLeod shows that, in bold defiance of the facts, the US media usually treated US involvement in the coup as a conspiracy theory, on those rare occasions when US involvement was discussed at all. Only 10 percent of the articles MacLeod sampled in US media even mentioned potential US involvement in the coup. Thirty-nine percent did in UK media, but, according to MacLeod, “only the Guardian presented US involvement as a strong possibility.

As somebody who regularly reads Venezuelan newspapers and watches its news and political programs, I thought the most powerful evidence MacLeod provided of Western media dishonesty was a chart showing how Venezuela’s media system has been depicted from 1998–2014. Of the 166 articles in MacLeod’s sample that described the state of Venezuela’s media, he classified 100 percent of them as spreading a “caged” characterization: the outlandish story that the Chávez and Maduro governments dominate the media, or have otherwise used coercion to practically silence aggressive criticism.

There is a bit of subjectivity involved in classifying articles in a sample like MacLeod’s. From my own very close reading of the US and UK’s Venezuela coverage over the years, I’m sure one could quibble that a few articles within MacLeod’s sample contradict the “caged” story; perhaps reducing the percentage to 95 percent, but that would hardly assail his conclusion. It is truly stunning that Western journalists can’t be relied on to accurately report the content of Venezuelan newspapers and TV. How hard is it to watch TV and read newspapers, and notice that the government is being constantly blasted by its opponents? No background in economics or any type of esoterica is required to do that much—simply a lack of extreme partisanship and a minimal level of honesty.

MacLeod acknowledges that the Carter Center has refuted a few big lies about the Venezuelan government, including the one about government critics being shut out of Venezuela’s media, but he also reminds us that a week after the perpetrators of the 2002 coup thanked Venezuela’s private media for their help installing a dictatorship, Jennifer McCoy (America director for the Carter Center at the time) wrote an op-ed for the New York Times (4/18/02) in which she said that the “Chávez regime” had been “threatening the country’s democratic system of checks and balances and freedom of expression of its citizens.” Venezuelan democracy deserved much better “allies.” The Carter Center may have sparkled at times compared to the rest of the US establishment, but it’s a very filthy establishment.

Drawing from the work of Ed Herman and Noam Chomsky, MacLeod provides a structural analysis of why coverage of Venezuela has been so terrible. Corporate journalists, with rare exceptions, reflexively dismiss common-sense analysis of their industry. Chomsky and Herman therefore resorted to proving various common-sense propositions, identifying “filters” that distort news coverage in ways that serve the rich and powerful. For example, it matters who pays the bills. (In other news, water is wet.) Corporate-owned, ad-dependent media will tend to serve the agenda of wealthy owners and corporate customers who provide the bulk of the ad dollars. Such media will usually hire and promote people whose worldview is compatible with the arrangement. That greatly reduces the need for heavy-handed bullying to enforce an editorial line.

Business pressures also drive media outlets to cuts costs, and therefore rely on governments and big corporate outfits as cheap and readily available sources. Losing “access” by alienating powerful sources therefore becomes expensive, even before you consider other forms of flak that powerful people can apply.

Beyond the general “filters” that Chomsky and Herman identified, MacLeod described others that are specific to Venezuela. MacLeod pointed to “massive cuts to newsroom budgets, leading to reliance on local stringers. Local journalists recruited from highly adversarial Venezuelan opposition–aligned press, leading to a situation where Venezuelan opposition ideas and talking points have their amplitude magnified. Anti-government activists producing supposedly objective news content for Western media.

He also explained that “journalists are overwhelmingly housed in the wealthy Chacao district of Eastern Caracas…. This, combined with concerns over crime, creates a situation where journalists inordinately spend their work and leisure time in an opposition bastion. Hence, it can appear to a journalist that “everyone” has a negative opinion about the government.

I wish MacLeod had more forcefully stressed another factor explaining why Venezuela reporting is so bad: impunity. A structural analysis explains why biased coverage results even if journalists are usually honest, but being able to say anything you want about an adversary without having to worry about being refuted (and discredited) encourages dishonesty. Media bias in Venezuela’s case could more appropriately be called media corruption.

In 2015, one of MacLeod’s interviewees, the former Caracas-based journalist Girish Gupta, wrote (Reuters, 8/5/15) that 1.5 million Venezuelans had left the country since Hugo Chávez first took office in 1999, according to “Caracas-based sociologist Tomás Páez, who has published papers and books on migration.” According to UN population figures, about 320,000 had left over that period: about one fifth the number Páez estimated.

Paez is a fiercely anti-Chavista academic who signed a letter published in a Venezuelan newspaper (as a quarter-page ad) that welcomed the dictatorship that briefly replaced Chávez during the 2002 coup. Gupta’s response to my emails explaining why Páez’s figure was very far-fetched, and that he should not be presented as a neutral expert, was that he would no longer read my emails. Páez has since been cited as a neutral expert on migration by Reuters, the New York Times and Financial Times.

MacLeod notes that the Venezuelan government has become practically inaccessible as a source for corporate journalists, but the same is often true for independent journalists in Venezuela, and grassroots supporters of the government. I’ve personally tried to get some of them to meet a Caracas-based corporate journalist whose integrity I trusted, but they declined. The assumption was that even if the journalist didn’t set out to write a dishonest hit piece, the editors would make it one (or simply kill the piece)—an assumption that I can’t blame them for making.

While MacLeod could have been even harsher, his book makes a concise and well-argued case against media corruption that has succeeded in hanging the “dictatorship” label on Venezuela—and therefore allowed the country to be targeted for US-led economic strangulation, and even military threats by the Trump administration.

Source, links:


Comments

Popular posts from this blog

Εθνικές εκλογές 2019: τι μας επιφυλάσσει ο νεοφιλελεύθερος εφιάλτης που επιστρέφει δριμύτερος

Οι προβλέψεις φαίνεται να επαληθεύονται εντυπωσιακά. Όπως είχαμε αναφέρει ήδη από το 2016 και αμέσως μετά την εκλογή Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ, το αποτέλεσμα των εσωτερικών εκλογών στη γαλάζια παράταξη έλυνε τα χέρια του άξονα Βρυξελλών-Βερολίνου. Οι γραφειοφασίστες των Βρυξελλών και το διευθυντήριο του Βερολίνου απέκτησαν μια πρώτης τάξεως εφεδρεία σε περίπτωση που τα πράγματα "στράβωναν" με την κυβέρνηση Τσίπρα.  

globinfo freexchange 

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έδωσε κάποια μικρά σημάδια ανυπακοής ενάντια στη λιτότητα που επιβάλλει το νεοφιλελεύθερο ιερατείο, ρέποντας 'επικίνδυνα' προς μια πιο φιλολαϊκή πολιτική. Δεν είναι τυχαίο φυσικά ότι τα πρώτα αυτά σημάδια άρχισαν να γίνονται ορατά μόλις η χώρα βγήκε από το πρόγραμμα επιτήρησης που επέβαλε η Τρόικα (έστω και τυπικά).

Παρόλο που το τοπίο καταστροφής στην οικονομία είναι κάτι παραπάνω από ορατό, λόγω των επιβαλλόμενων καταστροφικών πολιτικών του ΔΝΤ, η κυβέρνηση έσπευσε να εκμεταλλευτεί τα διευρυμένα περιθ…

Άρχισαν να το μετανιώνουν από τώρα οι 'νοικοκυραίοι' πατριώτες;

failed evolution
Δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα δικαιωνόμασταν τόσο γρήγορα. Ήδη από τα τέλη Μαΐου είχαμε γράψει:

Οι νεοφιλελεύθεροι ιμπεριαλιστές λοιπόν έστησαν το τέλειο κόλπο. Θέλοντας να ετοιμάσουν την απόλυτα αφοσιωμένη μαριονέτα τους, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, για να αναλάβει την εξουσία, έστησαν το σκηνικό στα μέτρα του. Έβαλαν τον Τσίπρα να υπογράψει μνημόνιο, να υπογράψει τη συμφωνία των Πρεσπών και γενικά να κάνει όλη τη βρόμικη δουλειά για να μη λερωθεί ο 'ατσαλάκωτος' Κυριάκος.
Το εγχώριο μιντιακό κατεστημένο δεν έχασε χρόνο. Άρχισε αμέσως νέες επιχειρήσεις προπαγάνδας με επίκεντρο τη συμφωνία των Πρεσπών, προκειμένου να φανεί ότι η εγχώρια δεξιά, όσο και αν έχει αλλάξει, δεν έχει χάσει τα πατριωτικά ανακλαστικά της, σε αντίθεση με τους 'προδότες Αριστερούς'.  
Η προπαγάνδα έπιασε, και ένα σημαντικό ποσοστό των λούμπεν μικροαστών πήγε στην κάλπη θυμωμένο, προκειμένου να τιμωρήσει τον 'ανθέλληνα' Τσίπρα. Η μιντιακή πλύση εγκεφάλου κατάφερε με τ…

Την ώρα που ο Μητσοτάκης σχεδιάζει ασφαλιστικό Πινοσέτ, ο πιο δημοφιλής υποψήφιος για την Αμερικανική προεδρία κυρήσσει πόλεμο στις ασφαλιστικές

globinfo freexchange

Σοκ και δέος είχαν προκαλέσει οι δηλώσεις Καραγκούνη το Σεπτέμβριο του 18 περί "ασφαλιστικού Πινοσέτ" προλειαίνοντας το έδαφος για τους σχεδιασμούς μιας πιθανής κυβέρνησης Μητσοτάκη. 
Λίγο πριν τις εκλογές της 7ης Ιουλίου, η ΝΔ έδωσε μια πρόγευση του τι πρόκειται να επακολουθήσει στον τομέα της ασφάλισης. Ορισμένα γαλάζια στελέχη προσπάθησαν να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις δηλώνοντας ότι δεν πρόκειται να ιδιωτικοποιηθεί ο ασφαλιστικός κλάδος και υπονοώντας (ως συνήθως) ότι τέτοιες υπερβολές οφείλονται στην "Αριστερή προπαγάνδα".

Όμως η απόλυτη αφοσίωση του σκληρού πυρήνα της γαλάζιας παράταξης στη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία είναι κάτι παραπάνω από φανερή. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι νεοφιλελεύθεροι 'τζιχαντιστές' της δεξιάς ονειρεύονται πλήρη ιδιωτικοποίηση υγείας, ασφάλισης, παιδείας, ως πρώτο πιάτο στο μενού του νεοφιλελεύθερου 'οδοστρωτήρα'.

Οι μιντιακοί γκεμπελίσκοι και τα δεξιά τρολ κραυγάζουν εναντίον της Αριστερής "ιδεοληψί…

The Greeks have just committed suicide by electing the most fanatically neoliberal government ever

globinfo freexchange

The result of the recent Greek national elections will puzzle future historians for decades. The Greek voters gave a clear victory to the conservative right party, New Democracy, which will govern with 158 seats, without the need to make any coalitions.
It could be characterized a "paradoxical" result mainly for two reasons:
First, the voters gave a clear governmental order to one of the traditional powers of the old political system, which are highly responsible for the Greek crisis that erupted in 2010. Several top names of the new government, and even New Democracy leader, Kyriakos Mitsotakis, have been accused of being involved in various corruption scandals, in the not so distant past.
Second, the fact that the voters elected perhaps the most fanatically neoliberal government ever. This means that Mitsotakis administration is expected to implement the brutal neoliberal policies imposed by Greece's creditors to the letter. Recall that those polic…

Σοκ και δέος από την υφυπουργό εργασίας της κυβέρνησης Μητσοτάκη: "καταφέραμε να μειώσουμε πάρα πολύ το κόστος εργασίας" (!!!)

globinfo freexchange
Ήταν Απρίλιος του 2017. Η τότε σύμβουλος μεταρρυθμίσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη και νυν υφυπουργός Εργασίας στην κυβέρνησή του, Δόμνα Μιχαηλίδου, δήλωνε στο άκρως φιλικό περιβάλλον του ΣΚΑΙ:
"Η Ελλάδα μεταξύ 2013-2014 ήταν πρωταγωνίστρια στις μεταρρυθμίσεις και στις μεταρρυθμίσεις ανταγωνιστικότητας. Και σύμφωνα με στοιχεία από τον ΟΟΣΑ και σύμφωνα με στοιχεία από την Παγκόσμια Τράπεζα, είχαμε πάρα πολύ μεγάλη άνοδο της ανταγωνιστικότητας.  [...] Καταφέραμε να μειώσουμε πάρα πολύ το κόστος εργασίας. Το εργασιακό μπήκε σε ένα πλαίσιο πιο ευέλικτο, το μισθολογικό μπήκε σε ένα πλαίσιο πολύ πιο σκληρό, οπότε καταφέραμε να μειώσουμε το κόστος εργασίας."

Προσέξτε όμως κάτι πολύ χαρακτηριστικό. Ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΙ, πριν κάνει την ερώτησή του, παρουσιάζει ορισμένα στοιχεία που δείχνουν ότι οι χώρες με τα πιο ακριβά μεροκάματα (Ελβετία, Γερμανία) βρίσκονται στην κορυφή του πίνακα της ανταγωνιστικότητας. Επιπλέον, στην επόμενη καρτέλα, παρουσιάζει τ…

Preparing the invasion of Iran: the US empire regroups its proxies in Afghanistan

globinfo freexchange

On the occasion of the recent attack against two oil tankers in the Gulf of Oman, we estimated that the US imperialists will follow a certain scenario to achieve primary goal, which is to fully control the Strait of Hormuz. The goal could be achieved through a strategically and geographically restricted, fast-track invasion of Iran.

A certain part of the operation could include some US forces and proxies inside Afghanistan.

As we wrote, already since 2017 the US announced that it will increase the number of US troops in Afghanistan, and one reason probably has to do with Iran. A significant number of US troops on the Iranian eastern border would be very useful. It will be used to keep the Iranian forces busy and gradually weaken the Iranian operational capabilities in an extended attrition war. This will permit the US to gradually secure and establish their presence in the Strait of Hormuz.

This attrition war could be held - and probably would be more effecti…

Πρόγραμμα ΝΔ: το απόλυτο τίποτα της νεοφιλελεύθερης καταστροφής

του system failure
Είναι πολύ εύκολο να καταλάβει κανείς το σχέδιο Μητσοτάκη για την επόμενη μέρα, με βάση αυτό που διαφημίζει ως "πρόγραμμα". Η χειρότερη δεξιά της μεταπολίτευσης, φανατικά προσηλωμένη στον καταστροφικό νεοφιλελευθερισμό, έχει ως βασικό και απ'ότι φαίνεται μοναδικό στόχο, τις επενδύσεις και την ανάπτυξη. Δηλαδή, με λίγα λόγια, ο Κυριάκος θα πατήσει ένα κουμπί και όλα τα άλλα θα τα κάνουν οι περίφημες αγορές. Θα'ρθουν επενδυτές, θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, θα επιστρέψουν οι νέοι από το εξωτερικό και η νεκρή μεσαία τάξη θα αναστηθεί ως εκ θαύματος. 
Μια μεσαία τάξη που, κατά τη λογική των μιντιακώνγκεμπελίσκων και των δεξιών τρολ, καταστράφηκε επί ΣΥΡΙΖΑ. Λες και δεν υπήρχε χώρα πριν το 15. Λες και η γαλαζοπράσινη λαίλαπα δεν χρεοκόπησε τη χώρα, δεν πετσόκοψε μισθούς και συντάξεις, δεν ρήμαξε τα ασφαλιστικά ταμεία, δεν έσωσε τα τραπεζιτικά παράσιτα με δισεκατομμύρια στέλνοντας τον λογαριασμό στα συνήθη υποζύγια. 
Η αλήθεια είναι ότι…

Αδίστακτοι, αμετανόητοι, φανατικοί: οι νεοφιλελεύθεροι 'τζιχαντιστές' της δεξιάς θέλουν να δώσουν και άλλο πακέτο στις τράπεζες!

globinfo freexchange

Είναι τόσο αδίστακτοι και φανατικοί; Ναι, είναι. Μετά την πρόγευση που πήραμε για τον εργασιακό μεσαίωνα και το ασφαλιστικό Πινοσέτ που ετοιμάζει μια πιθανή κυβέρνηση Μητσοτάκη, ήρθε άλλο ένα στέλεχος του σκληρού νεοφιλελεύθερου πυρήνα να αποκαλύψει άλλη μια συνιστώσα της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας που έρχεται: νέο πακέτο δισεκατομμυρίων για τις τράπεζες, σε βάρος φυσικά των γνωστών υποζυγίων. 
Βλέποντας τη διαφορά που πήρε η ΝΔ στις ευρωεκλογές και τις δημοσκοπήσεις να της δίνουν σταθερό προβάδισμα, οι νεοφιλελεύθεροι 'τζιχαντιστές' της δεξιάς έχουν αποθρασυνθεί εντελώς και δεν μπορούν να κρατήσουν ούτε τα προσχήματα. 
Σοκ και δέος, λοιπόν, αυτή τη φορά από τις δηλώσεις του Μπάμπη Παπαδημητρίου. Ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ και υποψήφιος βουλευτής με τη ΝΔ δήλωσε στον ραδιοφωνικό σταθμό Real News ότι «η εποπτεία λέει ότι τα κόκκινα δάνεια, τα οποία είναι το μεγάλο πρόβλημα των τραπεζών και τις εμποδίζει να κάνουν πιο καλά τη δουλειά τους θα απορροφηθούν τ…

Ο όχι και τόσο σοφός λαός έδωσε αυτοδυναμία στη χειρότερη δεξιά της μεταπολίτευσης

του system failure
Κυκλοφορεί συχνά-πυκνά το μύθευμα ότι ο λαός είναι σοφός και επιλέγει τους εκπροσώπους του με σοφία. Το συγκεκριμένο κλισέ που αναπαράγεται κοντά σε κάτι άλλα χαριτωμένα του τύπου "στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα", υπονοεί σχεδόν ότι, με κάποιον μυστηριώδη και μεταφυσικό τρόπο, μια ετερόκλητη μάζα εκατομμυρίων ψηφοφόρων καταφέρνει να συνεννοηθεί λίγο πριν από τις κάλπες για να εκλέξει ένα πολιτικά ισορροπημένο κοινοβούλιο, ότι και αν σημαίνει αυτό. 
Στις τελευταίες εκλογές, οι ψηφοφόροι έδωσαν αυτοδυναμία στην πιο νεοφιλελεύθερη δεξιά όλων των εποχών, πράγμα που εκ πρώτης όψεως φαντάζει παράλογο, ειδικά μετά από τις καταστροφικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές που επέβαλαν οι δανειστές στα χρόνια της κρίσης. Πολιτικές που έφεραν τη χώρα και την οικονομία σε χειρότερη κατάσταση.  
Φαντάζει ακόμα πιο παράλογο και για το γεγονός ότι οι ψηφοφόροι έδωσαν αυτοδυναμία σε ένα από τα κόμματα του παλαιοκομματικού κατεστημένου, το οποίο ευθύνεται σε μεγάλο βαθ…

Baraka's message to Bernie: an indirect invitation for a coalition with the Greens?

 'Bernie has to go left or he is finished'

globinfo freexchange

On June, 19, Bernie Sanders officially declared war on corporate Democrats on behalf of the progressives. Bernie tweeted:
          The cat is out of the bag. The corporate wing of the Democratic Party is publicly "anybody but Bernie." They know our progressive agenda of Medicare for All, breaking up big banks, taking on drug companies and raising wages is the real threat to the billionaire class.  
Yet, it seems that this was still not enough to persuade the broader progressive political spectrum that he is willing to fight the real fight against the establishment.
A few days later, Ajamu Baraka tweeted: "Poor Bernie. He can no longer hide in the liberal lane now occupied by pro-capitalist, liberal reformer Warren. And it is now not enough to point out income & wealth inequality without contextualizes it as endemic to capitalism. Bernie has to go left or he is finished."
Poor Bernie. He can …