Skip to main content

Ο μονάρχης Μακρόν και ο παρακρατικός Ρασπούτιν του βυθίζουν τη Γαλλία σε βαθιά κρίση!

Άλλο ένα γνήσιο τέκνο του νεοφιλελευθερισμού ενάντια στη δημοκρατία

του Γιώργου Μητραλιά

Τα αποκαλυπτήρια του μακρονικού (παρα)κράτους είναι εντυπωσιακά και βυθίζουν ήδη το καθεστώς Μακρόν και συνάμα τη Γαλλία σε μια κρίση που ίσως δεν έχει προηγούμενο.

Φυσικά, δεν είναι μόνον ότι ο “άνθρωπος για όλες τις δουλειές” του προέδρου και Νο 2 του προεδρικού του γραφείου αρεσκόταν να κακοποιεί αγρίως με τα ίδια τα χέρια του νεαρούς διαδηλωτές (που τυχαίνει να ήταν Έλληνες), ούτε ότι ντυνόταν μπάτσος και διηύθυνε τις επιχειρήσεις των γαλλικών ΜΑΤ. Είναι κυρίως και πριν απ’όλα ότι ο πανταχού παρών 26χρονος Αλεξάντρ Μπεναλλά έκανε όλες αυτές και πολλές άλλες καραμπινάτες παρανομίες ολκής με τις ευλογίες και την κάλυψη του Γάλλου προέδρου καθότι ετύγχανε -τουλάχιστον- ευνοούμενος, κολλητός και μυστικοσύμβουλός του υπεράνω νόμων, ιεραρχιών, θεσμών και λοιπών παραδόσεων της Γαλλικής Δημοκρατίας!

Προς το παρόν, ο συνήθως λαλίστατος κ. Μακρόν που αρέσκεται να συγκρίνεται με τον...Δία, παραμένει εκκωφαντικά σιωπηλός ενώ οι κάθε λογής επιβαρυντικές αποκαλύψεις (βίντεο, φωτογραφίες, μαρτυρίες,...) πέφτουν σαν το χαλάζι, διαψεύδοντας ακαριαία και συνεχώς τα αλλεπάλληλα χονδροειδή ψέμματα των αμήχανων κυβερνητικών αξιωματούχων με τα οποία ο Γάλλος προέδρος προσπαθεί απλώς να κερδίσει χρόνο.

Στη γαλλική κυβέρνηση επικρατεί πανικός, τα μέχρι χτες φιλο-μακρονικά ΜΜΕ δείχνουν να μην ποντάρουν πια στη μακροημέρευση του “καθεστώτος-Μακρόν” και τα κόμματα της γαλλικής αντιπολίτευσης πυροβολούν ακατάσχετα τον ένοικο των Ηλυσίων προσβλέποντας ίσως ακόμα και στην πρόωρη έξωσή του! Με άλλα λόγια και κατά κοινή ομολογία, δεν είμαστε ακόμα παρά στην αρχή ενός πολιτικού σεισμού και μιας πρωτόγνωρης θεσμικής κρίσης που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το τέλος της…

Όμως, τι συνέβη και φτάσαμε, μέσα στο κατακαλόκαιρο, σε αυτό το πελώριο πολιτικό σκάνδαλο με πρωταγωνιστές ένα τυχάρπαστο νεαρό επίδοξο Ρασπούτιν και τον προστάτη του πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας;

Πολλά απομένουν να γίνουν γνωστά και σίγουρα, οι επόμενες βδομάδες επιφυλλάσσουν πάμπολλες ακόμα αποκαλύψεις για το πώς και το γιατί αυτής της σπάνιας υπόθεσης παρακρατικής διολίσθησης μιας από τις αρχαιότερες αστικές δημοκρατίες της Ευρώπης και του κόσμου. Όμως, ορισμένες διαπιστώσεις και γενικεύσεις είναι ήδη δυνατές καθώς βγάζουν μάλιστα μάτια. Και η πρώτη από αυτές είναι ότι ο κ. Μακρόν έρχεται πια να προστεθεί στους ήδη πάμπολλους αυταρχικούς πολιτικούς ηγέτες και αρχηγούς κρατών που διακρίνονται τόσο για τον ναρκισισμό και την μεγαλομανία τους όσο και για την παντελή έλλειψη ηθικών φραγμών και ενδοιασμών όταν πρόκειται να ποδοπατήσουν τους αδύναμους και να φτωχύνουν τους ήδη πάμφτωχους.

Για να γίνουμε σαφέστεροι, δεν είναι ότι τέτοιου είδους πολιτικοί ηγέτες δεν υπήρχαν άλλοτε ή ότι είναι αποκλειστικότητα μόνον των καιρών μας. Υπήρξαν και μάλιστα πολλοί από αυτούς έμειναν στην ιστορία για τα εγκλήματα και τα άλλα αρνητικά τους “επιτεύγματα”. Αν λοιπόν υπάρχει τώρα κάτι καινούργιο αυτό είναι ο μεγάλος αριθμός των ηγετών αυτού του είδους, το γεγονός ότι αυτοί αυξάνονται συνεχώς και ότι τείνουν να “δημιουργήσουν σχολή” και να γίνουν “μόδα” σε παγκόσμιο επίπεδο.

Λοιπόν, απλή σύμπτωση ή μήπως κάτι άλλο, πολύ πιο ανησυχητικό; Ή με πιο απλά λόγια, τι τρέχει και “ξαφνικά” έχουμε γεμίσει από Τραμπ, Ερντογκάν, Ντουτέρτε (Φιλιππίνες) και δεκάδες άλλους αδίστακτους τυράννους και τυραννίσκους που θεωρούν ότι είναι περίπου θεόσταλτοι για να μας αλλάξουν -κυριολεκτικά- τα φώτα;

Ήταν αρχές του χρόνου όταν επιλέγαμε για τίτλο ενός κειμένου μας το σημαδιακό και εύγλωττο “Το εξάμβλωμα Τραμπ ως ανώτατο στάδιο του πιο θανατερού νεοφιλελευθερισμού”. Σήμερα, δεν θα είχαμε τον παραμικρό δισταγμό να πούμε ακριβώς το ίδιο και για τον Γάλλο πρόεδρο ή για οποιονδήποτε άλλο όμοιό του απανταχού γης.

Τόσο ο “πολύ μεγάλος” Τραμπ και ο “απλός μεγάλος” Μακρόν, όσο και ο “μεσαίος” Ερντογκάν ή ο “μικρός” Ντουτέρτε ξεχωρίζουν για ένα βασικό κοινό τους χαρακτηριστικό: Θεωρούν ότι όλα τους επιτρέπονται και εκτιμούν ότι κανείς δεν μπορεί να τους ελέγξει! Ταυτόχρονα, πιστεύουν ακράδαντα ότι τα πάντα, χωρίς καμιά εξαίρεση, αγοράζονται και πωλούνται και κατά συνέπεια, σέβονται και εξυπηρετούν (με τις πολιτικές τους) μόνον εκείνους -τους ελάχιστους- που βολεύονται με αυτή την εφιαλτική “πραγματικότητα”.

 Image result for macron

Φυσικά, δεν είναι τυχαίο ούτε ότι όλα αυτά τα κοινά γνωρίσματά τους είναι και γνωρίσματα του θριαμβεύοντα νεοφιλελευθερισμού, ούτε ότι όλοι αυτοί οι ηγέτες -και οι δεκάδες άλλοι ανερχόμενοι αστέρες της πολιτικής που ακολουθούν τα χνάρια τους σε Ανατολή και Δύση, Βορρά και Νότο- ταυτίζονται και υπηρετούν το νεοφιλελευθερισμό. Στην πραγματικότητα, είναι όλοι τους γνήσια τέκνα τόσο του νεοφιλελευθερισμού όσο και των καταστροφικών συνεπειών του! Αδίστακτοι, κυνικοί, μεγαλομανείς και συχνά βίαιοι, ρατσιστές, σεξιστές και ρέποντες προς μια “μοναρχική” και “μυστικοπαθή” θεώρηση της εξουσίας, οι διάφοροι Τραμπ, Μακρόν ή Ερντογκάν είναι, παρά τις όποιες άλλες ιδεολογικές ή θρησκευτικές διαφορές τους, όλοι τους λίγο ή πολύ “ανισόρροποι” νάρκισοι που θεωρούν τουλάχιστον περιττούς αν όχι εντελώς άχρηστους τους θεσμούς της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και περιφρονούν ό,τι έχει σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες των “υπηκόων” τους!

Το συμπέρασμα είναι προφανές... και διπλό: Κατ’αρχή, αυτοί οι ηγέτες είναι εξαιρετικά επικίνδυνοι επειδή, χωρίς κανένα συνειδησιακό πρόβλημα, είναι ικανοί να τινάξουν τα πάντα στον αέρα. Και κατόπιν, για να είναι στοιχειωδώς αποτελεσματική, η αντιμετωπίσή τους πρέπει να στοχεύσει -ευθύς εξ αρχής- την κοινή μήτρα που τους γέννησε και θα συνεχίσει να τους γεννάει.

Πράγμα που σημαίνει ότι είναι τουλαχιστον αφελές να αντιμετωπίζονται είτε ως ...θεοπάλαβοι που χρήζουν ψυχιατρικής περίθαλψης, είτε ως μεμονωμένες “ειδικές περιπτώσεις” που αποτελούν απλές εξαιρέσεις του δημοκρατικού μας κανόνα.

Δυστυχώς, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη και τείνει να γίνει εφιαλτική καθώς μάλιστα, με εξαίρεση την Καταλονία και τον αδάμαστο λαό της, οι μαζικές δημοκρατικές και κοινωνικές αντιστάσεις αποτελούν δυσεύρετο αγαθό στη σημερινή πολύπαθη Ευρώπη μας. Όμως, σφαίρα είναι και γυρίζει και κατακλυσμικά σκάνδαλα σαν κι αυτό του που συγκλονίζει αυτές τις μέρες τη Γαλλία, μπορούν να ανοίξουν ρωγμές στο σύστημα των από πάνω και λεωφόρους δράσης στη κοινωνία των από κάτω. Στο χέρι όλων μας να επωφεληθούμε…

Πηγή, παραπομπές:

Comments

Popular posts from this blog

Former Pentagon official confirms: Trump prepares for war with Iran

globinfo freexchange
Right after Trump's sudden announcement that he will withdraw the US forces from Syria, we had some mixed reactions. Some liberals reacted angrily, but most of the reactions from the liberal machine were rather moderate, or at least not as intensive as someone would normally expect.
On the other hand, Trump's supporters and all those who had enough of the pro-war neoliberal establishment, felt a kind of vindication, as it appeared that Trump would eventually keep its promise for an 'anti-interventionist' policy.
But the blog wrote immediately a 'not so fast' article to explain that most of the Americans and all those who are tired of the US endless wars, should not rush to celebrate. We estimated that Trump's move is probably a sign that he is going to re-organize troops and go after the big target called Iran.
Indeed, shortly after the move, Trump, suddenly again, announced that he will also pullout troops from Afghanistan.
And then, about…

Panicked neoliberal tools attempt to trigger a war of generations against AOC's progressive counterattack

globinfo freexchange
We were slightly surprised to see such an article title in one of the primary info tools of the global neoliberal regime and financial capital. But the subtitle immediately clarified everything.
When we read the title “Alexandria Ocasio-Cortez and the Revenge of the Millennials” of the article in Bloomberg, we thought that we might be in front of a small miracle. We thought that the time has come for some people inside the core of the establishment apparatus to admit that the younger generations have lost dramatically from this brutal system. And so, the time has come to overthrow it, take their 'revenge'.
But no, it was too good to be true.
The subtitle immediately revealed the trick: “The Democrats’ major economic initiatives tend to favor the young at the expense of the old.”
Then, inside the article we read: “Almost every major new economic initiative proposed by Democrats — the Green New Deal, Medicare for all, debt-free college — has a common feature: Un…

The desperate efforts of the Western neoliberal establishment to build a new propaganda machine

globinfo freexchange
The UK government and other Western governments and the US in recent years have had increasing difficulties persuading enough of their populations as to the legitimacy of the foreign policies that they have been pursuing.
And at the same time, Western countries have been going through a period of political crisis and economic crisis.
Piers Robinson, Chair in Politics, Society and Political Journalism at the University of Sheffield, further explains:
I think a lot of this drive is as much about trying to shore up shaky official narratives and trying to shore up political systems in a situation of political crisis, as it is actually about countering Russian propaganda.
I would suspect that that's a little bit of an excuse here to really what's going on of problems much closer to home.
This is not just to do to UK, this is Europe-wide. And there are also indications from the documents that they are intending to start to have some kind of impact within the United…

How neoliberalism manufactured consent to secure its unlimited power

From David Harvey's A Brief History of Neoliberalism
Part 10 – How Margaret Thatcher systematically destroyed the British industry along with the trade unions
While there were many elements out of which consent for a neoliberal turn could be constructed, the Thatcher phenomenon would surely not have arisen, let alone succeeded, if it had not been for the serious crisis of capital accumulation during the 1970s. Stagflation was hurting everyone. In 1975 inflation surged to 26 per cent and unemployment topped one million. The nationalized industries were draining resources from the Treasury.
This set up a confrontation between the state and the unions. In 1972, and then again in 1974, the British miners (a nationalized industry) went on strike for the first time since 1926.
The miners had always been in the forefront of British labour struggles. Their wages were not keeping pace with accelerating inflation, and the public sympathized. The Conservative government, in the midst of power …

Confirmed: Germany builds its own imperialist empire

globinfo freexchange
Almost two years ago we identified Germany's efforts to develop its military in the context of its ambition to build its own sphere of influence.
As we wrote, Brexit will give the chance to Germany to increase influence due to the change of power balance, especially now that France appears weak - crawling behind Berlin's austerity, sado-monetarism and neoliberal destruction. These conditions (created in the Greek experiment), are necessary to Germany in order to retain a model in favor of its surpluses. These could become the solid ground upon which Germany could build a strong, modern military machine.
Therefore, Merkel knows that the economic domination is not adequate for a country to become a major power. It is also important to have a strong military presence in its “sphere of influence”, or, its financial/debt colonies, if you prefer. The German military presence in Lithuania is a first step towards this direction as the Baltic countries have already be…

WikiLeaks disturbing and hopeful findings on Tulsi Gabbard's path to progressiveness

The definite detachment from the Clintonian machine
globinfo freexchange
Searching the Podesta emails inside WikiLeaks we found a rather disturbing fact about Tulsi Gabbard who recently announced that she will run for the 2020 US presidency. Iraq War Veteran, Jon Soltz, chairman at VoteVets at the time, sent an email on Aug. 2012 to Hillary Clinton top lobbyist, John Podesta, in order to thank him for his contribution to Gabbard's campaign in Hawaii.
Soltz wrote (emphasis added):
This morning, we are one step closer to making history. In Hawaii, VoteVets PAC-endorsed Iraq veteran Tulsi Gabbard has won her primary, in a stunning come-from-behind victory. If she wins in November, she along with Tammy Duckworth (who we also feel very good about), would be the first female combat veteran ever elected to Congress in United States history! This is happening because of you. Your tens of thousands of dollars in donations for Tulsi's campaign, through VoteVets PAC, allowed her to run a fir…

The difference between Bernie Sanders and Jeremy Corbyn and what the US elections won't allow you to decide

globinfo freexchange
A country that has been completely taken over by the banking mafia and the corporate power will never allow people to decide on the most important issue: the abolition of the dominant system that works against them.
Professor Richard Wolff explains:
Because of Bernie Sanders, particularly, we now have the word Socialism floating around, but typically it's about, more or less, really among Democrats. Like Mr. Sanders is ambiguously an independent but he's also a Democrat.
So, the ‘Socialists’ seemed to be the Democrats who want to do more for people. Social welfare, social supports, state supports, versus those who don't want to do quite so much - the centrist Democrats, like Clinton and Obama.
But the real question is a program of change. Socialism is a change of system it goes away from capitalism to do something else. It would be interesting if we could have an election ‘do we want that?’, ‘would we like a different system?’.
There are countries doing t…

The IMF is dismantling Argentina all over again

Part 1
In September, Argentine president Mauricio Macri accepted the 2018 Atlantic Council’s Global Citizen Award. In attendance were many of world’s neoliberal power players and policy makers, among them International Monetary Fund (IMF) Managing Director Christine Lagarde.
Facing the crowd, Macri gleefully admitted that “with Christine, I have to confess we started a great relationship some months ago,” referring to a series of loan agreements with the IMF amounting to $57.1 billion dollars. “I expect that this is going to work very well, and we will end up with the whole country crushing on Christine,” he continued.
This dynamic of chasing an improved image with the world’s big banks and the dominant economies in the West is emblematic of Macri’s priority to secure a relationship with the IMF and improve the country’s image with global financial institutions. But it comes at a devastating cost for the majority of the population who will suffer from neoliberal policy prescriptions of…

How neoliberalism manufactured consent to secure its unlimited power

From David Harvey's A Brief History of Neoliberalism
Part 11 – The Reagan/Thatcher neoliberal legacy: a bizarre form of a sinister political doctrine from which it would be difficult one to escape
But Thatcher had to fight the battle on other fronts. A noble rearguard action against neoliberal policies was mounted in many a municipality –– Sheffield, the Greater London Council (which Thatcher had to abolish in order to achieve her broader goals in the 1980s), and Liverpool (where half the local councillors had to be gaoled) formed active centres of resistance in which the ideals of a new municipal socialism (incorporating many of the new social movements in the London case) were both pursued and acted upon until they were finally crushed in the mid-1980s.
She began by savagely cutting back central government funding to the municipalities, but several of them responded simply by raising property taxes, forcing her to legislate against their right to do so. Denigrating the progressive…

Banishing Truth

by Chris Hedges
The investigative reporter Seymour Hersh, in his memoir “Reporter,” describes a moment when as a young reporter he overheard a Chicago cop admit to murdering an African-American man. The murdered man had been falsely described by police as a robbery suspect who had been shot while trying to avoid arrest. Hersh frantically called his editor to ask what to do.
The editor urged me to do nothing,” he writes. “It would be my word versus that of all the cops involved, and all would accuse me of lying. The message was clear: I did not have a story. But of course I did.” He describes himself as “full of despair at my weakness and the weakness of a profession that dealt so easily with compromise and self-censorship.
Hersh, the greatest investigative reporter of his generation, uncovered the U.S. military’s chemical weapons program, which used thousands of soldiers and volunteers, including pacifists from the Seventh-day Adventist Church, as unwitting human guinea pigs to measure…