Skip to main content

Greece could leave the EU: why the Grexit option deserves consideration

With the Greek psyche itself the victim of a relentless shaming campaign, the idea of Greece “going it alone” begins to seem outlandish and quixotic. It is not. But it is as much tied to a revival of spirit and self-esteem as to the nuts and bolts of economic transformation.

by Michael Nevradakis

Part 4 - Varoufakis: more blatant lies and pro-EU propaganda

When concealing inconvenient public opinion survey results isn’t enough, more blatant lies are employed. A characteristic example comes from the statements made by former finance minister and “heroic” celebrity economist Yanis Varoufakis, who in an interview with ABC Radio in Australia in 2015 stated that even if Greece wanted to return to a domestic currency, its printing presses were destroyed in 2000 prior to joining the eurozone. In reality, Greece’s mint is still in operation in the Athens suburb of Holargos and prints euro banknotes today.

In the minds of many Greeks, the old drachma is also associated with crippling inflation and economic instability, a perspective which the major media outlets have done nothing to dispel. Listening to certain Greeks discussing the pre-2002 era, one would think that prior to the euro Greeks must have lived in caves, without electricity, automobiles, or running water—and that such days will swiftly return if Greece dares to depart from the common currency.

Particular fears are expressed about inflation. However, this ignores the fact that from the 1950s through the early 1970s, inflation in “impoverished” Greece hovered at or below 5 percent. In the late 1990s, as Greece prepared to meet Maastricht criteria to join the eurozone, inflation once again fell into the single digits. Throughout the 1970s, 1980s, and 1990s, other southern European countries, such as Italy and Spain, also frequently attained double-digit inflation levels similar to those seen in Greece.

When all else fails, stereotypes and collective guilt are employed to great effect. Greece lied in order to enter the eurozone, we are told, and therefore is reaping its just rewards. But as was pointed out in the first installment of this series, other countries such as Spain and Italy performed similar accounting tricks, but no similar calls to “punish” these countries have been heard.

What is heard though, by both the Greek and international media, is that the Greek people “lived beyond their means.” This viewpoint is consistent, whether you consult with the “leftist” Guardian, the right-wing Daily Telegraph, German finance minister-for-life Wolfgang Schäuble, or former EU economy commissioner Ollie Rehn. The head of the Eurogroup—the committee of eurozone finance ministers—and member of Holland’s Labour Party Jeroen Dijsselbloem stated earlier this year that Greeks spent their money on “drinks and women.” In turn, Dutch “eurosceptic” politician Geert Wilders claimed that Greeks spent their money “on souvlaki and ouzo.”

Never mind that Greece’s private sector debt has consistently ranked at the lowest levels among OECD countries and still does today. This has not stopped the Greek media and Greece’s politicians from repeating such claims, ascribing collective blame to the entire populace when it was a small cohort of politicians and crony capitalists who largely benefited from the public spending bonanza and augmentation of Greece’s public debt.

Nevertheless, such statements are coupled with heavy doses of racism from Greece’s “European partners.” In 2010, the “reputable” German magazine Der Spiegel published, on its front cover, an image of the goddess Aphrodite, cloaked in a Greek flag, giving the finger to Europe, accompanied by the headline “Swindlers in the euro family.” Two studies, commissioned by the Hans Böckler Foundation and by the German newspaper Suddeutsche Zeitung, have found that German media coverage of Greece’s crisis has been rife with stereotypes, bias, and superficial reporting.

The Feb. 13, 2010 edition of the Wall Street Journal featured a parody of ancient Greek art—now well-concealed on the Internet—displaying an ancient god begging for change. The Telegraph has referred to the crisis in Greece as the “ouzo crisis” while referring to the suffering economies of southern Europe as “Club Med.”

One of the many end results of this constant barrage of disparagement and insults towards the Greek people is that they have become ingrained in the national psyche. A common refrain heard in Greece in reference to anything negative occurring within the country is that “this is who we are.” Greece lied and therefore it must be punished. Greeks lived beyond their means and are now getting their just dues. Greeks were corrupt and “ate it all together,” in the words of ex-politician Theodoros Pangalos, and therefore collectively must share the blame.

Herein lies a paradox: on the one hand, Greeks are consistently ranked as among the unhappiest people in the world. Greece ranked fourth in this year’s Bloomberg misery index, and has been found to be the unhappiest country in Europe by both the Eurobarometer survey and by Gallup International. In such a toxic environment, the prevailing policies of economic austerity, cuts, and privatization are therefore met with tacit acceptance.

Collective guilt has set in for Greece’s supposed sins, and these painful austerity measures—and the misery they bring—are considered an inevitable result of these “sins.” On the other hand, the actors in large part responsible for the austerity that has delivered such misery, such as the EU, continue to receive support from a significant percentage of the population.

As for those who dare to openly speak out against austerity and in opposition to the EU and the eurozone? They are swiftly labeled. A favorite retort in Greece concerns the supposed existence of a “conspiracy of the drachma” in which diaspora Greeks and wealthy Greeks who have moved their money offshore favor a return to the drachma. As this line of thinking goes, these individuals would then move their money back to Greece and take advantage of a sharply devalued local currency, getting wealthier in the process.

Other attacks are simpler, often branding opponents of the prevailing European order as “fascists,” “xenophobes,” “nationalists” and “populists”—the latter two, of course, being rather dirty words in the present-day context.

When insults and labels don’t do the job, fear is effective. According to a European Commission adviser and as reported by Newsweek in 2015, Greece would promptly find itself out of oil and medical supplies once it leaves the eurozone and EU. In the lead-up to the 2015 referendum, both Greek and international media outlets, including the Washington Post circulated untrue and undated photos of supermarket shelves devoid of food. Greece’s Mega Channel broadcast images of senior citizens using ATMs in fear—images which actually were from South Africa.

Greek tabloid newspaper Press Star published a “heartbreaking” photo of an elderly man in tears while holding a solitary loaf of bread—even though the photo was actually from the aftermath of the Istanbul earthquake of 1999. The photo was shamelessly recycled one more time earlier this year, in the aftermath of an earthquake on the Greek island of Lesvos.

Another national TV broadcaster, Antenna TV, reported that in the 2015 referendum, Greeks were choosing between a future “as Europe” or “as Zimbabwe.” The same station, prior to the June 2012 parliamentary elections, circumvented a pre-election freeze on political broadcasts by airing, on the eve of the polls, a “documentary” on the (obviously adverse) impacts of “Grexit,” laughably insinuating that a SYRIZA victory would result in “Grexit.”

Never mind that Greek domestic production and industry have been decimated during the years of EU and eurozone membership. Never mind that the EU allowed for the debt of Greece’s national railway to be waived in order to facilitate its privatization—but refuses to allow the same for Greece’s national debt. Never mind that 92 percent of the “bailouts” (loans) Greece has received during the crisis have gone right back to its lenders. Never mind that even EU monies for major infrastructure projects often went right back to European contractors or consultants, in a process of crony capitalism described by former “economic hitman” John Perkins. Never mind that the austerity regime itself has been found to violate the fundamental human rights of the people of Greece. As the title of part one of this series suggested, for the Greek and international media and a substantial portion of the Greek populace, it is “EU über alles”—Europe or bust—even if Greece is the one that goes bust in the process.

Source, links:


[1] [2] [3] [5] [6] [7]

Comments

Popular posts from this blog

The real reason Boris Johnson pushes for a no-deal Brexit

globinfo freexchange

The UK political landscape looks increasingly chaotic, especially after Boris Johnson's ultimatum for a no-deal Brexit on 31 October. It looks like the whole country suffers from a general nervous breakdown through a "bellum omnium contra omnes" situation. But if you "follow the money", you will, eventually, see the whole picture quite clearly. And you will realize that this whole Brexit issue, is primarily the product of a merciless war among rival factions of the British capital.

In the mid-July, Reuters "exposed" some key supporters of Boris Johnson who have poured hundreds of thousands of pounds into his campaign. As Reutersreported:

          More than half the donations came from financiers and businessmen who funded the campaign to leave the European Union. The two biggest backers are Anthony Bamford, the billionaire chairman of the construction equipment maker JCB, and Jonathan Moynihan, chairman of venture capital fund Ipe…

Άρχισαν να το μετανιώνουν από τώρα οι 'νοικοκυραίοι' πατριώτες;

failed evolution
Δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα δικαιωνόμασταν τόσο γρήγορα. Ήδη από τα τέλη Μαΐου είχαμε γράψει:

Οι νεοφιλελεύθεροι ιμπεριαλιστές λοιπόν έστησαν το τέλειο κόλπο. Θέλοντας να ετοιμάσουν την απόλυτα αφοσιωμένη μαριονέτα τους, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, για να αναλάβει την εξουσία, έστησαν το σκηνικό στα μέτρα του. Έβαλαν τον Τσίπρα να υπογράψει μνημόνιο, να υπογράψει τη συμφωνία των Πρεσπών και γενικά να κάνει όλη τη βρόμικη δουλειά για να μη λερωθεί ο 'ατσαλάκωτος' Κυριάκος.
Το εγχώριο μιντιακό κατεστημένο δεν έχασε χρόνο. Άρχισε αμέσως νέες επιχειρήσεις προπαγάνδας με επίκεντρο τη συμφωνία των Πρεσπών, προκειμένου να φανεί ότι η εγχώρια δεξιά, όσο και αν έχει αλλάξει, δεν έχει χάσει τα πατριωτικά ανακλαστικά της, σε αντίθεση με τους 'προδότες Αριστερούς'.  
Η προπαγάνδα έπιασε, και ένα σημαντικό ποσοστό των λούμπεν μικροαστών πήγε στην κάλπη θυμωμένο, προκειμένου να τιμωρήσει τον 'ανθέλληνα' Τσίπρα. Η μιντιακή πλύση εγκεφάλου κατάφερε με τ…

Ο πραγματικός λόγος που ο Μπόρις Τζόνσον πιέζει για Brexit χωρίς συμφωνία

globinfo freexchange

Το Βρετανικό πολιτικό τοπίο μοιάζει να γίνεται όλο και πιο χαοτικό όσο πλησιάζουμε την 31η Οκτωβρίου, ημερομηνία-τελεσίγραφο που έχει ορίσει ο τωρινός Βρετανός πρωθυπουργός, Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος μάλιστα απειλεί με ένα Brexit χωρίς συμφωνία. Ολόκληρη η χώρα φαίνεται να βρίσκεται υπό το καθεστώς μιας γενικής νευρικής κρίσης, με τα διάφορα στρατόπεδα υπέρ και κατά του Brexix, το καθένα για τους δικούς του λόγους, να έχουν λάβει θέσεις μάχης σε μια "όλοι εναντίον όλων" κατάσταση. 
Όπως ανέφερε η Εφημερίδα των Συντακτών:  
«Στις Βρυξέλλες και στο Λονδίνο ένα ερώτημα ακούγεται όλο και πιο δυνατά: Mπορεί να αναχαιτιστεί ο Μπόρις Τζόνσον;»… Καυτή και εύλογη η απορία που μετέφερε χθες το πρακτορείο Associated Press, καθώς εντείνεται ραγδαία η ανησυχία και στις δύο πλευρές της Μάγχης πως ο νέος, σκληροπυρηνικός μπρεξιστής, πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου όχι μόνο δεν μπλοφάρει επιμένοντας πως θα βγάλει τη χώρα από την Ε.Ε. στις 31 Οκτωβρίου με ή χωρ…

Τα identity politics και η "φεγγαρόφωτη" των νεοφιλελέδων

globinfo freexchange
Το χθεσινό άρθρο του Liberal που αφορά το πρόσωπο της νέας υφυπουργού Εργασίας, Δόμνας Μιχαηλίδου, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού που οι Αμερικανοί ονομάζουν identity politics. 
Με τον όρο identity politics, οι Αμερικανοί περιγράφουν έναν τρόπο άκρως επιφανειακής πολιτικής προσέγγισης, που στην ουσία αποτελεί ένα τέχνασμα της νεοφιλελεύθερης σχολής, το οποίο έχει σαν στόχο να αποπροσανατολίσει και να απομακρύνει το κοινό από την ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης. 
Η συγκεκριμένη τακτική χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τα Αμερικανικά ΜΜΕ κατά την προεκλογική περίοδο των προεδρικών εκλογών του 2016. Το φιλελεύθερο μιντιακό κατεστημένο εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον του Μπέρνι Σάντερς, αντίπαλου της Χίλαρι Κλίντον για το χρίσμα των Δημοκρατικών. Και αυτό, γιατί έβλεπε με τρόμο ότι οι σοσιαλιστικές πολιτικές που πρέσβευε ο Μπέρνι Σάντερς (εντελώς αντίθετες με τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου), είχαν τεράστια απήχηση σ…

Η ουσία πίσω από τη νέα επιχείρηση προπαγάνδας με αφορμή τις συντάξεις-μαμούθ

failed evolution

Με το γνωστό στυλ, τα ιδιωτικά ΜΜΕ σχεδίασαν μια νέα επιχείρηση προπαγάνδας με όχημα την "ανακάλυψη" των συντάξεων-μαμούθ. Τα μιντιακά "λαγωνικά" έδωσαν άλλη μια πάσα, αυτή τη φορά στον υπουργό εργασίας, Γιάννη Βρούτση, προκειμένου να επιδοθεί στο τυπικό αντι-ΣΥΡΙΖΑ κρεσέντο με ύφος εισαγγελέα. 
Η Έφη Αχτσιόγλου, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους δίνοντας την πραγματική εικόνα:  
              Για όσους ασφαλίζονταν με τα παλαιά καθεστώτα (πριν τον ν. 4387/2016) αλλά αιτήθηκαν συνταξιοδότησης μετά τον ν. 4387/2016 και μετά την 01.01.2019, ακριβώς επειδή το παλαιό σύστημα για κάποιες κατηγορίες ασφαλισμένων δεν προέβλεπε ανώτατα όρια εισφορών δεν προέκυπταν και ανώτατα όρια συντάξεων. Για τον λόγο αυτό   είχαμε επεξεργαστεί και δρομολογήσει νομοθετική ρύθμιση η οποία έθετε ανώτατο όριο σύνταξης το δωδεκαπλάσιο της εθνικής σύνταξης, όμως η ρύθμιση αυτή δεν πρόλαβε να περάσει από τη Βουλή καθώς προκηρύχθηκαν πρόωρα εκλογές.
Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα…

Απόλυτη επιβεβαίωση: ο ιδεολογικός φανατισμός της κυβέρνησης Μητσοτάκη την έφερε κιόλας μπροστά στο πρώτο αδιέξοδο

globinfo freexchange

Για άλλη μια φορά επιβεβαιωνόμαστε πανηγυρικά. Αμέσως μετά την αναγνώριση του αποτυχημένου πραξικοπηματία Χουάν Γκουαϊδό από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, είχαμε επισημάνει ότι:

Η κίνηση αυτή αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι ακόμα και η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης θα καθορίζεται, ως επί το πλείστον, από τον τυφλό φανατισμό της και όχι από μελετημένες κινήσεις που απαιτούν συνεχείς ελιγμούς και συνετές αποφάσεις.

Ασχέτως ιδεολογικού προσανατολισμού και προτιμήσεων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έπρεπε να εκμεταλλευτεί την ουδέτερη στάση της χώρας όσον αφορά τη Βενεζουέλα και να έχει την υπομονή να περιμένει να δει που θα οδηγήσουν οι διαπραγματεύσεις. Όμως αντί να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα που απέκτησε η χώρα με την ουδέτερη στάση, κάτω από τις παρούσες συνθήκες, έσπευσε να το σπαταλήσει, λόγω της ιδεολογικής εμμονής που χαρακτηρίζει τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών της.

Αυτό είναι ένα δείγμα του ιδεολογικού φανατισμού που διακατέχει τα γαλάζια στελέχη και πο…

Τρεις βασικοί λόγοι για τους οποίους η νεοφιλελεύθερη δικτατορία συνεχίζει την αντι-ΣΥΡΙΖΑ προπαγάνδα

του system failure
Πρόκειται ενδεχομένως για ένα παγκοσμίως μοναδικό φαινόμενο, τουλάχιστον στο βαθμό που το βιώνουμε στην Ελλάδα. Μιλάμε για το γεγονός ότι ένα σύστημα εξουσίας συνεχίζει με αμείωτη ένταση την προπαγάνδα εναντίον μιας καθαρά ηττημένης αντιπολίτευσης. 
Παρόλο που το πολιτικό κομμάτι αυτού του συστήματος κατάφερε τελικά, μετά κόπων και βασάνων, δηλαδή μετά από αδιάκοπες επιχειρήσεις προπαγάνδας μέχρι ολικής πλύσης εγκεφάλου, να ξαναπάρει την εξουσία, ολόκληρος ο μηχανισμός της νεοφιλελεύθερης δικτατορίας δεν σταμάτησε ούτε δευτερόλεπτο αυτές τις επιχειρήσεις.  
Στη νεοφιλελεύθερη μεταδημοκρατία, το πανίσχυρο αυτό σύστημα εξουσίας έχει καταφέρει μέχρι στιγμής:
- Να ελέγχει απόλυτα σχεδόν όλα τα ΜΜΕ, αλλά πλέον και τη δημόσια τηλεόραση. Άρα, τον κύριο όγκο της καθημερινής πληροφόρησης που φτάνει στον μέσο Έλληνα, ο οποίος αποδείχθηκε εξαιρετικά επιρρεπής απέναντι στα αλλεπάλληλα κύματα παραπληροφόρησης, ήδη από την αρχή της κρίσης. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος τ…

Το βαθύτερο νόημα του να κάνεις κολοτούμπες σε συνέδριο του Economist

του system failure
Διαδοχικά κύματα σοκ  έπληξαν τις τελευταίες μέρες τους ψηφοφόρους που βάλθηκαν να τιμωρήσουν τον 'προδότη' Τσίπρα για τη συμφωνία των Πρεσπών, επιλέγοντας στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές τη χειρότερη δεξιά της μεταπολίτευσης και μάλιστα αυτοδύναμη. 
Μετά την επιλογή Μαυρωτά για τη θέση του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού, ο οποίος είχε υπερψηφίσει και υπερασπιστεί τη συμφωνία ως βουλευτής του Ποταμιού, ήρθαν άλλα δύο απανωτά χτυπήματα από τις δηλώσεις Παναγιωτόπουλου και Βαρβιτσιώτη. 
Δεν είναι όμως μόνο η κραυγαλέα υποκρισία και αναδίπλωση των γαλάζιων στελεχών όσον αφορά τη συμφωνία. Είναι και το γεγονός ότι οι επικών διαστάσεων 'κολοτούμπες' Παναγιωτόπουλου και Βαρβιτσιώτη, έγιναν σε συνέδριο του Economist
Και έχει αυτό τόσο μεγάλη σημασία; Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς. Ουσιαστική, ίσως όχι και τόσο. Αλλά συμβολική, σίγουρα ναι.  
Η συμπεριφορά Παναγιωτόπουλου-Βαρβιτσιώτη αποτελεί τυπικό χαρακτηριστικό του πολιτικού αμοραλισμού που επικρατ…

Τα κρατικοδίαιτα τραπεζοπαράσιτα ετοιμάζονται για άλλο ένα μεγάλο πάρτι με κυβέρνηση Μητσοτάκη

globinfo freexchange
Οι γαλάζιοι υπηρέτες του κεφαλαίου ετοιμάζονται να ρίξουν άλλο ένα πακέτο δισεκατομμυρίων στις τραπεζικές μαύρες τρύπες. Αυτή τη φορά, θέλουν να τις απαλλάξουν από τα κόκκινα δάνεια και φυσικά ο λογαριασμός θα πάει, ως συνήθως, στα γνωστά υποζύγια.  
Όπως αποκάλυψε ρεπορτάζ του The Press Project:
Την έγκριση των ευρωπαϊκών θεσμών φέρεται να αναμένει η κυβέρνηση, ώστε να προχωρήσει σε σχέδιο «κρατικής υποβοήθησης» των τραπεζών, εφαρμόζοντας ουσιαστικά το σχέδιο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) για κρατική ενίσχυση προς κάλυψη των κόκκινων δανείων που αναμένεται να φτάσει τα 20 δισ. ευρώ. Την ίδια ώρα, οι τράπεζες προχωρούν σε τιτλοποιήσεις κόκκινων δανείων ύψους 6,5 δισ. ευρώ, με πρώτη και καλύτερη τη Eurobank και τις υπόλοιπες να ακολουθούν. 
[...]
Υπενθυμίζεται πως λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, αλλά και μετά από αυτές, στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρέθηκε το «μαξιλάρι» των 37 δισ. ευρώ της προηγούμενης κυβέρνησης και τα σχέδια της…

Οι γαλάζιοι υπηρέτες του κεφαλαίου βάζουν μπρος τον 'οδοστρωτήρα'

globinfo freexchange
Αφού πούλησαν μπόλικο πατριωτιλίκι στους 'Μακεδονομάχους' για να πάρουν αυτοδυναμία, τώρα είναι ελεύθεροι να κάνουν ότι θέλουν, για λογαριασμό των 'μεγάλων αφεντικών'. Κυριολεκτικά. Η χειρότερη δεξιά της μεταπολίτευσης, ανοίγει το δρόμο για τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, καθώς ο Κυριάκος βάζει μπρος τον 'οδοστρωτήρα' κατά των εργαζομένων. Το πόσο απόλυτα αφοσιωμένη είναι η γαλάζια παράταξη στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου φάνηκε κιόλας ξεκάθαρα.
Μετά τις προχθεσινές (ν)τροπολογίες, τις οποίες πέρασε με σχεδόν πραξικοπηματικό τρόπο η κυβέρνηση Μητσοτάκη, καταργείται η υποχρέωση των εργοδοτών να αιτιολογούν απολύσεις αλλά και η ευθύνη εργολάβων/υπεργολάβων απέναντι στους εργαζομένους τους. Και οι δυο παραπάνω ρυθμίσεις είχαν εισαχθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.' 
Δικαιωνόμαστε απόλυτα όταν υποστηρίξαμε ότι η υφυπουργός Εργασίας, το δεξί χέρι του Βρούτση, λόγω φανατικής προσήλωσης στην ιδεολογία της, αναμένεται να πετσοκό…