Skip to main content

«Φιλελέδες» χουλιγκάνοι εναντίον του Ν. Αγγελίδη

του Διονύση Ελευθεράτου

Μια απλή ανάλυση των ποσοστών - ρεκόρ αποχής, λευκών και άκυρων μαρτυρά ότι η διατύπωση του συναδέλφου Νίκου Αγγελίδη που ξεσήκωσε τους νεοφιλελεύθερους ηχεί πολύ συγκρατημένη…

Ξετσίπωτος πολιτικός χουλιγκανισμός. Τίποτα επιεικέστερο δεν ενδείκνυται για να χαρακτηριστεί η εμετική επίθεση της ΝΔ και κυρίως του επικεφαλής του Ποταμιού, εναντίον του δημοσιογράφου Νίκου Αγγελίδη. Λέμε «κυρίως», διότι και μόνη η έκφραση «ανόητος ή φασίστας» του Σταύρου Θεοδωράκη (από πού νομίζει άραγε ότι αντλεί το δικαίωμα να βρίζει έτσι;) ξεπερνά κατά πολύ τον συμβατικό χουλιγκανισμό. Είναι, σαν να λέμε, «Τελικός Κυπέλλου 2017, στο Βόλο», αλλά στο πολλαπλάσιο.

Ακόμη κι αν κάποιος διακρινόταν για υπέρμετρα καλές διαθέσεις απέναντι στον Στ. Θεοδωράκη ή τη ΝΔ, δύσκολα θα μπορούσε να «χωνέψει» τέτοια πολιτική βαρβαρότητα. Τέτοια επίθεση, για τέτοιο θέμα, εξ αιτίας μιας απλής δημοσιογραφικής διαπίστωσης (και μάλιστα εξόφθαλμα ορθής) για τις ιδεολογικές, πολιτικές, εκλογικές τάσεις στη γαλλική κοινωνία. Διαπίστωσης, η οποία φαίνεται πως κατά την άποψη ορισμένων δε δικαιούται να λεχθεί καν, στην κρατική τηλεόραση, χωρίς… πρότερη έγκριση εκ μέρους του «τόξου» των απανταχού «φιλελέδων».

Φτου να μην βασκαθούν οι… αγανακτισμένοι «γαλαζοποταμίσιοι»! Ωραία είναι να «αγωνιάς» για την τύχη της δημοκρατίας στη Γαλλία, αλλά στην Ελλάδα να φέρεσαι με τρόπο που θα δικαιολογούσε το ερώτημα, μήπως βρήκες ενδιαφέροντα στοιχεία στους χουντικούς νόμους περί Τύπου και περί διασποράς ανεπιθύμητων «φημών»…

Είπε επί λέξει ο δημοσιογράφος: «Είναι πολλοί που λένε ότι μεταξύ δυο πολύ κακών υποψηφίων, επικράτησε ο λίγο χειρότερος πάντως… Ο εκπρόσωπος των τραπεζών και του συστήματος, απέναντι στην ακροδεξιά και νεοφασίζουσα υποψήφια». Και έπεσαν να τον φάνε οι «φιλελέδες» χουλιγκάνοι, διότι – είπαν- εξίσωσε τον Μακρόν με τη Λεπέν.

Μόνο τυφλοί ή αδαείς θα αμφισβητούσαν ότι είναι όντως πολλοί στη Γαλλία όσοι αρνήθηκαν να δουν τον Μακρόν ως το «μικρότερο κακό», που «όφειλαν» να στηρίξουν – έστω και με βαριά καρδιά- για να καταστεί ηχηρότερη η, ούτως ή άλλως προδιαγεγραμμένη, ήττα της Λεπέν. Μια απλή ανάλυση των ποσοστών - ρεκόρ αποχής, λευκών και άκυρων μαρτυρά ότι η εισαγωγική έκφραση του συναδέλφου Νίκου Αγγελίδη, αυτό το «είναι πολλοί που», ηχεί πολύ συγκρατημένη. Αυτή είναι η πραγματικότητα, είτε αρέσει είτε όχι.

Ο συνάδελφος λοιπόν «κατακρεουργήθηκε», επειδή… διαπίστωσε. Σκεφθείτε τι θα γινόταν εάν ο ίδιος ή κάποιος άλλος σχολίαζε κιόλας, σε περίπτωση που το σχόλιό του δεν άρεσε στα ιερατεία των «φιλελέδων»!...

Δηλαδή, για να καταλάβουμε: Ένας δημοσιογράφος που εργάζεται στην κρατική τηλεόραση θα είχε το δικαίωμα (και ασφαλώς το έχει) να πει – στη διάρκεια μιας ανοικτής συζήτησης- πως, αν ήταν Γάλλος ψηφοφόρος, θα στήριζε τον Μακρόν κι ένας άλλος που δεν συμμερίζεται αυτήν την άποψη θα όφειλε να «καταπιεί» τη γλώσσα του; Σε ποια εγχειρίδια «φιλελέδικης» δημοκρατίας το γράφει αυτό;

Να φανταστούμε ότι είναι τα ίδια εγχειρίδια που διαβάζει πχ ο Νίκος Δένδιας, προτού αποφασίσει να… εγκαλέσει στην τάξη τον δημοσιογράφο στην Καθημερινή Πέτρο Παπακωνσταντίνου, με το «επιχείρημα» ότι η άποψη του συναδέλφου πως τα μαγαζιά κλείνουν εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης («αλλόκοτος» ισχυρισμός, ε;…) δεν θα έβρισκε σύμφωνη τη διεύθυνση της εφημερίδας του;

Όλο αυτό το «τόξο» αποφάσισε εσχάτως – λόγω Λεπέν - να ασχοληθεί με την τύχη της γαλλικής δημοκρατίας. «Συγκινητικό», αλλά όψιμο. Θα μπορούσαμε να θυμίσουμε άφθονα περιστατικά φαλκίδευσης αρχών της αστικής δημοκρατίας (και στη Γαλλία), για τα οποία δεν έδειξε να χαλά τη ζαχαρένια του. Μακρύς και πολυεπίπεδος ο κατάλογος, από τις απαγορεύσεις πραγματοποίησης διαδηλώσεων υπέρ των Παλαιστινίων, έως την παράκαμψη της εθνοσυνέλευσης για να επιβληθεί η περίφημη «μεταρρύθμιση» στα εργασιακά, που κατέβασε τη μισή Γαλλία στους δρόμους. Μεγάλη… αποθέωση της δημοκρατίας, αυτό το τελευταίο.

Λοιπόν, για να τελειώνει το παραμύθι – και για να επιστρέψουμε στα καθ’ ημάς:

Κανείς νουνεχής δεν θα δεχθεί μαθήματα δημοκρατίας από κόμματα που έκαναν «ψωμοτύρι» (ή ανέχθηκαν) τη μέθοδο διακυβέρνησης με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου.

Κανείς δεν θα δεχθεί μαθήματα δημοκρατίας από κόμματα, όπως η ΝΔ, που διακηρύττουν την πρόθεσή τους να απαγορεύσουν ουσιαστικά την απεργία.

Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό είναι ένα συγκινητικό σημείο συνάντησης της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς με την καραμανλική παράδοση (νόμος 330 του 1976, υπουργός Κ. Λάσκαρης που θα… καταργούσε την πάλη των τάξεων), αλλά ας κλάψουν οι ίδιοι, ο ένας στο ώμο του άλλου, για το «αντάμωμα». Για να κλαις από τα γέλια είναι όμως το επιχείρημα των «γαλοζοφιλελέδων», πως για λόγους δημοκρατίας μια απεργία θα μπορεί να αποφασίζεται μόνο με την πλειοψηφία του κλάδου, όχι πχ της συνέλευσης. Την ίδια ώρα, βεβαίως – βεβαίως, αποφάσεις που μπορεί να καθορίζουν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, ίσως και για δυο – τρεις γενιές, θα λαμβάνονται ανετότατα και δημοκρατικότατα στη Βουλή με την ανάταση δέκα – δεκαπέντε χεριών, αν αυτά συνιστούν πλειοψηφία επί των παρόντων…

Από αυτούς, λοιπόν, εξυπακούεται ότι κανείς (φυσιο)λογικός άνθρωπος δεν θα δεχθεί μαθήματα δημοκρατίας.

Μήπως, τουλάχιστον, διαθέτουν κάποια «προπονημένα» αντι-ακροδεξιά αντανακλαστικά, μήπως κυλούν στα πολιτικά τους μέρη ορισμένα αντι-ακροδεξιά ρυάκια, έστω κι αν αυτά δεν «εκβάλλουν» σε κάποια ευρύτερη «δημοκρατική συνέπεια»; Ας γελάσουμε!... Όχι μόνο επειδή αυτό το «έστω κι αν» δεν νοείται, αλλά και διότι, πώς να το κάνουμε, δεν πάσχουμε δα και από αμνησία.

«Αντι-ακροδεξιά» αντανακλαστικά, το κόμμα των Βορίδη, Γεωργιάδη και μέχρι πρότινος Μπαλτάκου. Μάλιστα…

«Αντι- ακροδεξιά» αντανακλαστικά, το κόμμα που κρατούσε σε συρτάρια τις 30 και πλέον δικογραφίες για τη «Χρυσή Αυγή» κι αποφάσισε να «αλλάξει τροπάρι», όταν τα γεγονότα στο Μελιγαλά απέδειξαν πόσο ανεξέλεγκτα είχαν γίνει τα κάπως… ζόρικα εκ δεξιών «παλικάρια». Μάλιστα…

«Αντι- ακροδεξιά» αντανακλαστικά το κόμμα, του οποίου ο αρχηγός (Α. Σαμαράς) χαρακτήριζε «τυράννους» τους μετανάστες και δεσμευόταν για απαλλαγή των παιδικών σταθμών από τα παιδιά των «μιασμάτων». Μάλιστα…

«Αντι- ακροδεξιά» αντανακλαστικά το ΠΑΣΟΚ, που συγκυβέρνησε με τον ΛΑ.ΟΣ των «καθαρών Ελλήνων» και της αδύναμης (ενίοτε και απρόθυμης) να κρυφτεί νοσταλγίας για την «Ελλάδα – Ελλήνων – Χριστιανών». Μάλιστα…

«Αντι- ακροδεξιά» αντανακλαστικά το Ποτάμι; Μάλιστα… Το Ποτάμι που το Νοέμβριο του 2014 κάλεσε τον Στέλιο Ράμφο να δώσει διάλεξη, αλλά κανένα στέλεχος, κανένας οπαδός ή φίλος του κόμματος δεν βρήκε μισή κουβέντα διαμαρτυρίας, όταν ο… πάνσοφος ρήτωρ εκστόμισε τη διαδεδομένη στους «χρυσαυγίτικους» κύκλους αρλούμπα: «Το 1974, όταν έφυγε η χούντα, άφησε μηδέν δημόσιο χρέος».

Το δημόσιο χρέος βεβαίως το ’74 ήταν 114,1 δισ. δραχμές, δηλαδή – σε απόλυτα μεγέθη- 3,6 φορές μεγαλύτερο από εκείνο του 1966 (32 δισ.). Για να μην αναφερθούμε στο θηριώδη στασιμοπληθωρισμό που παρέδωσε η χούντα και στις λοιπές πτυχές του κατ’ ευφημισμόν «οικονομικού θαύματός» της. Ποιο… χρέος του Ποταμιού, όμως, ήταν αυτό που επέβαλε τη σιωπή, όταν ο Στ. Ράμφος αναμασούσε την παντελώς αβάσιμη προπαγάνδα των «νοσταλγών»;

Να ήταν το χρέος απέναντι στην επιλογή να αφορίζεται για όλα ο ριζοσπαστισμός της μεταπολίτευσης; Να ήταν το χρέος απέναντι στη σταυροφορία εναντίον του «λαϊκισμού», στην οποία έχουν θέση όλοι όσοι προθυμοποιούνται να τον «κατακεραυνώνουν»; Να ήταν απλώς άγνοια, ασχετοσύνη; Και να μην βρέθηκε ένας να αναρωτηθεί δημοσίως αν ο Ράμφος ήταν απολύτως βέβαιος ότι έλεγε ακριβή πράγματα;

Αφήστε κύριοι, αφήστε… Κοιτάξτε τη φωλιά σας και μην «αγωνιάτε» για το αν οι Γάλλοι θα πέσουν στα δίχτυα της Λεπέν (που δεν θα πέσουν) ή στην «παγίδα» που τους στήνει ο… τρισκατάρατος Νίκος Αγγελίδης.

Και – τώρα που το ξανασκεφτόμαστε- μάλλον αδικήσαμε τους «κανονικούς» χουλιγκάνους που τους παραλληλίσαμε με εσάς. Διότι αυτοί, αφ’ ενός επιτίθενται σε «ομολόγους» τους και αφ’ ετέρου δεν ισχυρίζονται ότι ξυλοκοπούν στο όνομα της… ηρεμίας.

Το να «σταυρώνεις» έναν δημοσιογράφο που είπε ό,τι είπε ο Αγγελίδης και να δηλώνεις ότι το κάνεις στο όνομα της δημοκρατίας, σε κατατάσσει αυτομάτως στους υποκριτές που δεν αντιλαμβάνεται καν πόσο αισθητός είναι ο φαρισαϊσμός τους.

Ας μας συγχωρέσουν λοιπόν οι «απλοί» χουλιγκάνοι…

Πηγή:


Σχετικά:


Comments

Popular posts from this blog

Killing Gaza: Documentary by Dan Cohen & Max Blumenthal shows life under Israel's bombs and siege

The Grayzone   In the feature-length documentary film "Killing Gaza," journalists Dan Cohen and Max Blumenthal documented Israel’s 2014 war on Gaza.  Yet this film is much more than a documentary about Palestinian resilience and suffering. It is a chilling visual document of war crimes committed by the Israeli military, featuring direct testimony and evidence from the survivors.  

From RussiaGate to UkraineGate: Route to Apocalypse

Corruption and supposed efforts to reduce it have become a neoconservative weapon of choice with which to operate the controls on the funding sluice gates to acolytes of the U.S.-led international neoconservative empire.   by Oliver Boyd-Barrett   Part 5 - Poroshenko and Zelensky   Ukraine’s two presidents since the 2014 coup, Petro Poroshenko (2014 to 2019) and Volodymyr Zelensky (2019 to the present), each started with strong support that quickly waned. The country has scarcely improved. Gross National Product peaked in December 2013; unemployment has increased from 7% to over 10%; Ukraine remains the second poorest country in Europe per capita. Corruption, the supposed key force behind popular support for the elections of both Poroshenko and Zelensky, continues to be rampant. Kiev’s policies of stand-off with Russia have been dramatically counter-productive and have deprived Ukraine of Crimea and control of major industrial areas of the Donbass. Some 14,000 lives have been taken, 1.

Illiberal Conservatism Comes to Greece

Under cover of the pandemic, Greece’s right-wing government has passed a slew of new measures to benefit the wealthy at the expense of workers, while massively expanding police powers. On the back of a decade of austerity, the latest laws are set to transform the country into a client state and playground for foreign tourists.   by Matthaios Tsimitakis/Mihalis Panayiotakis    Part 3 - Losing Control For more than six months now, practically all of Greece has been under strict lockdown and under curfew. Despite this, a deadly second wave mostly affecting the country’s north hit in the winter, and a third wave is now ravaging Athens, home to almost half the Greek population. Vaccination numbers remain relatively low due to the disastrous handling of vaccine procurement deals by the EU. Even now, the pandemic’s intensity shows no signs of abating. But even with the lockdowns — which offer diminishing returns and feed economic and psychological anguish — the health system remains on the ed

As the Left wins big in Chile, neoliberalism is about to suffer another decisive blow

globinfo freexchange   Sepúlveda Allende, a grandson of Chile’s legendary socialist President Salvador Allende, spoke with Ben Norton about the historic May 15/16 elections in which left-wing and independent candidates won two-thirds of the seats for a convention to rewrite the constitution, which dates back to the military dictatorship of Augusto Pinochet.   Allende described the political situation in Chile after the fall of Pinochet's brutal regime. This is an interesting period because it  proves that what happened in the entire West, happened in Chile too.  As he pointed out: When the dictatorship ended, there was a kind of alliance made between the parties that historically had represented certain parts of the old left, like the Socialist Party of Allende. Another that was newly formed in that moment, which had not existed before the coup, called the Party for Democracy, which had (ex-President) Ricardo Lagos, and had a lot of power in that moment. There is also the C

Η φιλο-Ισραηλινή προπαγάνδα και οι ακροδεξιοί "τυφλοπόντικες"

globinfo freexchange   Η μονοδιάστατη κάλυψη των εγκλημάτων του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας αλλά και στη Δυτική Όχθη από την εγχώρια μιντιακή χούντα, είναι εκκωφαντική.  Τα "Πετσωμένα" και μπουκωμένα με κυβερνητικό χρήμα συστημικά κανάλια και ιστοσελίδες, εκτός από τις επιχειρήσεις φιλοκυβερνητικής προπαγάνδας, ακολουθούν καταπόδας την φιλο-Ισραηλινή προπαγάνδα των Δυτικών ΜΜΕ.   Ο δημοσιογράφος Άρης Χατζηστεφάνου, σε πρόσφατο άρθρο του, αποκαλύπτει από πρώτο χέρι μερικά κομβικά στοιχεία της συγκεκριμένης προπαγάνδας:   Τι έχει μάθει τις τελευταίες ημέρες για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή ένας ανυποψίαστος πολίτης, ο οποίος παρακολουθεί μόνο τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα και το εξωτερικό; Ότι ομάδες «Παλαιστίνιων τρομοκρατών» επιτέθηκαν με ρουκέτες εναντίον κατοικημένων περιοχών του Ισραήλ αναγκάζοντας τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας να αμυνθούν χτυπώντας τις δυνάμεις των «τρομοκρατών» στη Λωρίδα της Γάζας. Το γεγονός ότι όλα ξεκίνησαν α

Day 785: Julian Assange still in prison

failed evolution   World's number one political prisoner, Julian Assange, still in high security prison for exposing horrendous war crimes carried out by the US imperialists and their allies.     

The other epidemic killing Americans

People are dying at record rates from opioid overdoses, and harm reduction advocates are asking the Biden administration to overhaul how it deals with the crisis.   by Michelle ChenTwitt  Part 2 - Turning a Corner Though the pandemic has aggravated the opioid overdose epidemic, the Biden administration has signaled a shift in Washington’s approach to the crisis. The massive American Rescue Plan stimulus bill includes a tranche of $30 million dedicated to harm reduction services. That’s a tiny fraction of the $7.6 billion the federal government spent on the opioid overdose crisis in fiscal year 2019. But Beth Connolly, project director of the Substance Use Prevention and Treatment Initiative at Pew Charitable Trusts, said that as the first explicitly targeted federal funding for harm reduction, “ it really is a message and a step in the right direction. ”  The harm reduction provision in the relief package could boost federal support for syringe service programs (SSPs), which provide cl

How Bill Gates impeded global access to Covid vaccines

Through his hallowed foundation, the world’s de facto public health czar has been a stalwart defender of monopoly medicine.  by Alexander Zaitchik Part 3 - The extent and ways intellectual property posed barriers to ramping up production Technically housed within the WHO, the ACT-Accelerator is a Gates operation, top to bottom. It is designed, managed, and staffed largely by Gates organization employees. It embodies Gates’s philanthropic approach to widely anticipated problems posed by intellectual property–hoarding companies able to constrain global production by prioritizing rich countries and inhibiting licensing. Companies partnering with COVAX are allowed to set their own tiered prices. They are subject to almost no transparency requirements and to toothless contractual nods to “equitable access” that have never been enforced. Crucially, the companies retain exclusive rights to their intellectual property. If they stray from the Gates Foundation line on exclusive rights, they are

ISRAEL EXPOSED: Colonialism, War Crimes & The Global Far Right

Double Down News   From death in Gaza to racism in the West, Lowkey exposes a very dark side of Israel.  

The billionaire class is a threat to Democracy

Since the pandemic began, America’s billionaires have seen their wealth skyrocket to an amount almost equal to a fifth of US GDP. This concentration of wealth is morally unacceptable — but it also represents a mortal threat to democracy.  by Luke Savage  It’s by now widely understood that the past twelve months have been a tale of two very different pandemics. Amid the countless stories of human misery buried in monthly unemployment figures, reports of widespread hunger, and tragic (though avoidable) deaths of frontline workers, COVID-19 has been a veritable bonanza for the tiny few at the commanding heights of the hyper-financialized global economy. Recent numbers published by the Financial Times underscore just how dramatic these gains have really been:                               Over the past two decades, as the global population of billionaires rose more than fivefold and the largest fortunes rocketed past $100bn . . . The pandemic has reinforced this trend. As the virus spread