Skip to main content

Ο πόλεμος μέσα από μια παιδική χαρά στο Χαλέπι

Κάθε μέρα τα παιδιά στην επαρχία Σαλαχεντίν, στο Χαλέπι, συναντιούνται στην παιδική χαρά. Παίζουν «πόλεμο», την ίδια στιγμή που ο πραγματικός πόλεμος μαίνεται μόλις λίγα μέτρα πιο πέρα.

Ο 13χρονος Majid σέρνει έναν τεράστιο μπλε κουβά στο μαραμένο χορτάρι, τόσο γεμάτο που μετά βίας μπορεί να τον τραβήξει. «Τι κάνεις εκεί;», τον ρωτάει ο δημοσιογράφος. Ο μικρός σαστισμένος απαντά αμήχανα στο ερώτημα που μόνο ένας ξένος θα μπορούσε να κάνει. «Ποτίζω την μαμά μου», λέει ενώ ρίχνει το νερό σε έναν σωρό από χώμα, που οι λιγοστές πέτρες που τον περιστοιχίζουν σηματοδοτούν ότι πρόκειται για τάφο. «Πρέπει να ποτίζω. Κάποια στιγμή κάτι θα φυτρώσει εδώ σίγουρα», λέει ο μικρός με σταθερή φωνή, καθώς πηγαίνει να γεμίσει ξανά τον κουβά του.

Η μητέρα του Majid πέθανε το καλοκαίρι, αλλά η οικογένεια του δεν είχε χρήματα να της χτίσει έναν κανονικό τάφο, ή έστω να περιφράξει το σημείο στο οποίο την έθαψαν. «Πέθανε από την καρδιά της», λέει αόριστα ο Majid για την μητέρα του που ήταν περίπου 35 χρονών. Κανένας στο Χαλέπι δε ρωτάει στα αλήθεια πια γιατί πέθανε κάποιος. Ο μικρός σέρνει για τρίτη φορά τον κουβά του προς τον τάφο, σαν να προσπαθεί να εξιλεωθεί για κάτι για το οποίο δε φέρει ευθύνη, σαν να προσπαθεί να σημειώσει μια μικρή νίκη ενάντια στο θάνατο.

Ύστερα, επιστρέφει στα άλλα παιδιά που παίζουν παραδίπλα στην άμμο. Η παιδική χαρά έχει κάτι κούνιες, μία τσουλήθρα κι ένα μικρό σκάμμα. Είναι η τελευταία παιδική χαρά στο Σαλαχεντίν, στην καρδιά του Χαλεπίου. Κάθε μέρα περίπου 15 παιδιά από τη γειτονιά μαζεύονται εκεί. Τα πιο μικρά γεμίζουν πλαστικά μπουκάλια με άμμο. «Μαγειρεύουμε», φωνάζει η 5χρονη Juju. Τα μεγαλύτερα παίζουν «πόλεμο», κάνουν τραμπάλα, ή διαγωνίζονται για το ποιό θα κατέβει πιο γρήγορα την τσουλήθρα.

Σε κοντινή απόσταση, ακούγονται πυροβολισμοί. Κατά διαστήματα, εκρήξεις τραντάζουν τα γύρω κτίρια. Αλλά ο Majid, η Juju και τα άλλα παιδιά δε δίνουν σημασία. Όχι γιατί δεν έχουν αίσθηση του κινδύνου, αλλά αντιθέτως γιατί γνωρίζουν πολύ καλά την επικινδυνότητα της κατάστασης. «Όλμος», λέει ο 11χρονος Emad μετά από μία εκκωφαντική έκρηξη. Οι ριπές από τα τανκς ηχούν διαφορετικά συμπληρώνει.

Παράξενοι κανόνες επιβίωσης

Τα παιδιά στο Χαλέπι και ειδικά αυτά που παίζουν στην τελευταία παιδική χαρά του Σαλαχεντίν, έχουν εκπαιδευμένα αυτιά στους ήχουν που συνοδεύουν το θάνατο. Η παική χαρά βρίσκεται στο μέτωπο. Ο επόμενος δρόμος είναι το προπύργιο των καθεστωτικών κι ένα οδόφραγμα έχει χτιστεί στη διασταύρωση δίπλα από την παιδική χαρά. Ο τοίχος τη ςπαιδικής χαράς που βλέπει σε αυτό το κομμάτι της πόλης είναι σαν ένα σύνορο μεταξύ ζωής και θανάτου. Η μυρωδιά των πτωμάτων σε αποσύνθεση πολλές φορές πλανάται στην ατμόσφαιρα.

Στη Συρία οι κανόνες επιβίωσης είναι παράξενοι. Ένας από αυτούς είναι το ότι όσο πιο κοντά είσαι στο μέτωπο τόσο πιο λίγο κινδυνεύεις από τις αυτοσχέδιες βόμβες-βαρέλια, οι οποίς είναι γεμάτες εκρηκτικά και σε περιπτώσεις φτάνουν μέχρι και τον 1 τόννο βάρος. Αυτές οι βόμβες ρίχνονται συνήθως από ελικόπτερα που πετάνε σε ύψος χιλιάδων μέτρων και σκάνε στον αέρα. Τα ελικόπτερα όμως αποφεύγουν να κάνουν τέτοιες ρίψεις σε μέρη όπου κυβερνητικές δυνάμεις και αντάρτες είναι σε απόσταση αναπνοής. Στα σημεία που μόλις ένα οικοδομικό τετράγωνο χωρίζει τις δύο πλευρές αποφεύγεις επίσης και τις οβίδες.

Στο Χαλέπι που κάποτε είχε 2 εκατ. κατοίκους, «βρέχει» θάνατο πιο πολύ από ποτέ. Ο αριθμός των βομβών- βαρελιών έχει διπλασιαστεί από τον Οκτώβριο, την ίδια στιγμή που ο συριακός στρατός είναι στα πρόθυρα για να περικυκλώσει τους αντάρτες στο Χαλέπι.

Στην παιδική χαρά παρολ’αυτά, η κατάσταση φαντάζει παράδοξα φυσιολογική. Μέσα σε αυτό το σκηνικό πολέμου, τα παιδιά κάνουν κούνιες και τσουλήθρα και μία λέξη που χρησιμοποιούν πολύ είναι η «adi», που σημαίνει φυσιολογικό. Το γεγονός ότι παίζουν στην πρώτη γραμμή του μετώπου... φυσιολογικό. Το γεγονός ότι οι νεκροί είναι θαμμένοι δίπλα τους... φυσιολογικό. Το γεγονός ότι οι δικοί τους έχουν εξαφανιστεί ή σκοτωθεί... φυσιολογικό. Ότι τα ίδια έχουν δει τον θάνατο με τα μάτια τους...φυσιολογικό, επίσης.

Ο Emad, ο Majid και ο επίσης 13χρονος φίλος τους Ahmed δεν παίζουν στο σκάμμα πια. «Αυτά είναι για τα μωρά», λένε. «Εμείς παίζουμε στρατό κι αντάρτες», λέει ο Ahmed, που έχει όλη την εφηβεία μπροστά του. Ποτέ δεν βγαίνουν έξω από τα όρια της παιδικής χαράς. «Η μαμά λέει ότι δεν επιτρέπεται», θα πει.

Μια παιδική χαρά που συρρικνώνεται

Οι γονείς του τώρα έχουν «θέα» στην παιδική χαρά, από τότε που το κτίριο στο οποίο μένουν βομβαρδίστηκε. Ο τοίχος που ήταν το παράθυρο τους έπεσε. Όπως λέει ο Ahmed, εκείνος και οι φίλοι του παίζουν δίκαια. Κάποιες φορές κερδίζει η μία πλευρά, και κάποιες η άλλη, ανάλογα με το ποιος θα στήσει την καλύτερη ενέδρα. Μόνο ένα από τα παιδιά έχει ένα πλαστικό όπλο. Τα άλλα φτιάχνουν αυτοσχέδια όπλα από ξύλα, πλαστικά σκουπίδια ή σπάγκο.

Χιλιάδες άνθρωποι στο Χαλέπι, ανάμεσα στους οποίους και πολλά παιδιά, έχουν πυροβοληθεί, ανατιναχθεί ή συντριβεί κάτω από τα σπίτια τους που κατέρρευσαν από τους βομβαρδισμούς. Αλλά για εκείνα τα παιδιά που κατάφεραν κι επιβίωσαν, παιδιά που έχουν ζήσει τον πόλεμο στο σύνολο σχεδόν της ζωής τους, η κόλαση που τα περιβάλλει έχει γίνει η πεζή πραγματικότητα. Συνεχίζουν να παίζουν. Εδώ τουλάχιστον.

Κάθε εβδομάδα ο ελεύθερος χώρος της παιδικής χαράς συρρικνώνεται. Το κάποτε ειδυλλιακό πάρκο με τα πεύκα, είναι ένας από τους τελευταίους ανοιχτούς χώρους της περιοχής και οι νεκροί που αφήνουν πίσω τους οι μάχες, κάπου πρέπει να θαφτούν. Όταν τα παιδιά δεν παίζουν, ποτίζουν τους τάφους, πολλοί από τους οποίους δεν έχουν ούτε καν μια πινακίδα με το όνομα του νεκρού. Οι μάρτυρες, οι αντάρτες και οι κάτοικοι της περιοχής θάβονται κοντά στην είσοδο της παιδικής χαράς. Πίσω και δεξιά, κοντά στο σημείο που είναι ο τοίχος που χωρίζει την παιδική χαρά από τις γραμμές επίθεσης των καθεστωτικών θάβονται οι απώλειες εκείνων.

Κάτω από το σκάμμα με την άμμο είναι θαμμένοι τρεις τζιχαντιστές, που αυτο-ανατινάχθηκαν στις αρχές του Ιανουαρίου. «Μπορεί να ήταν και τέσσερις. «Ήταν τόσα πολλά τα διασκορπισμένα μέλη, που ήταν δύσκολο να πεις πόσοι ακριβώς ήταν», θα πει ο Emad. «Δεν τους συμπαθούσαμε τους τζιχαντιστές. Μας χτύπαγαν και μας ανάγκαζαν να πάμε στο τζαμί να προσευχηθούμε, ενώ εμείς θέλαμε να παίξουμε», θα πουν τα παιδιά.

Η άμμος που προσφέρεται για παιχνίδι, βρίσκεται εκεί γιατί αυτοί οι φανατικοί του Ισλαμικού Κράτους προτίμησαν να ανατιναχθούν από το να παραδοθούν στους Σύριους αντάρτες που θα τους οδηγούσαν εκτός πόλης στην αρχή του χρόνου. Μη ξέροντας λοιπόν ποιο μέλος ανήκει σε ποιόν δεν μπορούσαν να τους θάψουν σε κανονικούς τάφους, κι έτσι τα ματωμένα απομεινάρια τους θάφτηκαν κάτω από την άμμο με αποτέλεσμα να φτιαχτεί αυτό το μακάβριο σκάμμα για τα παιδιά της γειτονιάς.

Όλη η ιστορία

«Ποτίζουμε μόνο τους τάφους των μαρτύρων», λένε τα παιδιά. Είναι σημαντική λεπτομέρεια και ο Emad την επαναλαμβάνει πολλές φορές. Όπως ο Majid κουβαλάει τον ένα κουβά μετά τον άλλο στον τάφο της μητέρας του, έτσι και τα άλλα παιδιά φροντίζουν τους τάφους των δικών τους ανθρώπων. Είναι σαν μέσα από αυτή τη στάση τους να ανακτούν μια αίσθηση σταθερότητας μέσα στο χάος που τα περιβάλλει: «Μην ποτίζετε τους τάφους τους». Δεν είναι δικός τους ο πόλεμος. Είναι όμως οι γονείς τους, τα αδέλφια τους και τα ξαδέλφια τους αυτοί που πεθαίνουν εξαιτίας του. Αναπαύονται εδώ, λίγα μόλις μέτρα μακριά από αυτούς που τους δολοφόνησαν. Οι τάφοι των δολοφόνων δεν θα δεχτούν ούτε μια σταγόνα νερό από τα χέρια των παιδιών.

Ο μεγάλος αδελφός του Ahmed πήγε πριν δύο χρόνια να πάρει ψωμί και από τότε δεν έχει γυρίσει. Ο ξάδελφος του πήγε να κουρευτεί και εξαφανίστηκε, όπως και ο αδελφός του Emad. Ο πατέρας του Majid συνελήφθη και δεν γύρισε ποτέ. Θα μπορούσαν να τους ψάξουν. Υπάρχει μία υπηρεσία στο Χαλέπι, όπου συλλέγονται οι φωτογραφίες και τα υπάρχοντα των μη αναγνωρισμένων πτωμάτων. Ένας συνταξιούχος αστυνομικός έχει αναλάβει να κρατάει το αρχείο των νεκρών. Όμως μία τέτοια έρευνα θα κόστιζε χρήματα, χρόνο και ενέργεια, πηγές που είναι πολύτιμες στο Χαλέπι για την επιβίωση.

Πιστεύει άραγε ότι ο αδελφός του μπορεί κάποια μέρα να επιστέψει; Ο Emad νεύει αρνητικά. Έπειτα από μία σύντομη σιωπή, ξεροβήχει. «Ο αδελφός μου έφυγε και δεν γύρισε. Αυτή είναι όλη η ιστορία», λέει.

Στο Χαλέπι δεν είναι ταμπού να μιλάς για αυτά τα ζητήματα. Δεν έχει νόημα όμως να περιμένεις μια απάντηση.

«Θέλω τον μπαμπά μου πίσω»

Ο 5χρονος Hassan δεν θέλει να πει γιατί πήραν τον πατέρα του, ούτε αποδέχεται ότι έχει πλέον χαθεί. Ξεσπάει σε κλάματα όταν ένα άλλο αγόρι του λέει «μα είναι νεκρός εδώ και καιρό». Στο άκουσμα αυτών των λέξεων ο Hassan γίνεται έξαλλος, σφίγγει τη γροθιά του και αφήνει το χέρι του να πέσει κάτω παραδομένο. «Θέλω τον μπαμπά μου πίσω»

Την ίδια στιγμή που η παιδική χαρά μετατρέπεται μέρα με τη μέρα στο σύνολο της σχεδόν σε νεκροταφείο, ένα μποστάνι ξεπροβάλλει σε μία άκρη της. Ένας γείτονας φύτεψε τον κήπο την άνοιξη, εξαγριώνοντας την ηγεσία των ανταρτών που έχουν χωροθετήσει την παιδική χαρά ως νεκροταφείο.

«Ήθελαν να φύγω», λέει ο Bakri Mahsoum. «Πότιζα το πάρκο που υπήρχε εδώ επί χρόνια και φρόντιζα τον κήπο κάθε μέρα. Τα κολοκυθάκια, οι ντομάτες και οι μπάμιες είναι για όλους στη γειτονιά», λέει.

Πεθαμένοι και κήποι, τάφοι και κολοκυθάκια, κουβαδάκια στην άμμο πάνω από ανθρώπινα μέλη συνθέτουν το σκηνικό που χαρακτηρίζει το Χαλέπι εδώ και μήνες: απύθμενη παραφροσύνη κάτω από ένα λεπτό πέπλο ομαλότητας.

Ένας πυροβολισμός διακόπτει την κουβέντα. Μια γάτα πηδάει στη σκεπή ενός παραπήγματος που στέκει στην επικίνδυνη πλευρά της παιδικής χαράς, κι ένα αγόρι που είναι καινούριο στην περιοχή μιμείται τη γάτα. Ο κηπουρός του φωνάζει να κατέβει κάτω γιατί είναι επίφοβα εκεί που κάθεται.

Πριν καλά – καλά περάσει ένα λεπτό το περιστατικό περνά για πάντα στη λήθη. Ο Ahmed διηγείται ότι την προηγούμενη μέρα, ο φίλος του ο Samir τραυματίστηκε από σφαίρα στο χέρι, την ώρα που προσπαθούσε να βοηθήσει τον πατέρα του να μεταφέρει έναν τραυματισμένο γείτονα τους έξω από το πεδίο της μάχης.

Κάποτε πηγαίνανε σχολείο

Το σχολείο είναι μια μακρινή ανάμνηση που έχει ξεθωριάσει στο παρελθόν. Μέχρι πριν από 2.5 χρόνια τα παιδιά πήγαιναν κανονικά σχολείο παρά τις μάχες. Όταν οι ρουκέτες έκαναν την εμφάνιση τους, τα παιδιά έπρεπε να εξαφανιστούν. Άρχισαν να πηγαίνουν από το ένα κτίριο στο άλλο για να είναι ασφαλή και στο τέλος κατέληξαν να κάνουν μάθημα σε υπόγεια. Σιγά – σιγά όλο και λιγότερα παιδιά έρχονταν στο μάθημα. Οι οικογένειες τους είχαν φύγει, άλλες σκοτώθηκαν ή ήταν απλά πολύ φοβισμένες για να επιτρέψουν στα παιδιά τους να βγουν από το σπίτι.

«Μου λείπει το σχολείο», λέει ο Majid. Πιο πολύ όμως του λείπουν η Nur και η Riim δυο αδελφές, 16 και 17 χρονών αντίστοιχα που τους μάθαιναν Αγγλικά στην παιδική χαρά. Τώρα είναι θαμμένες εκεί, στον πιο ωραίο τάφο της παιδικής χαράς. Έχει μια μαρμάρινη πλάκα στην οποία είναι σκαλισμένα τα ονόματα τους αλλά και των συγγενών τους που σκοτώθηκαν από βόμβα την προηγούμενη άνοιξη. Η μητέρα τους μαζί με μια φίλη της έρχονται κάθε μέρα, κάθονται εκεί και συζητούν για το αν είναι χειρότερο να χάνεις τον σύζυγο ή τα παιδιά σου.

Όταν ο δημοσιογράφος ρωτά τα παιδιά που θα πηγαίνουν να παίξουν όταν η παιδική χαρά θα γεμίσει από τάφους, εκείνα φωνάζουν σχεδόν ομόφωνα ότι απλά θα πάνε κάπου αλλού. Όμως θα επιστρέφουμε εδώ, επιμένει ο Majid και τα υπόλοιπα παιδιά συμφωνούν μαζί του έχοντας ξεχάσει για λίγο κάτι πολύ σημαντικό. «Πρέπει να φέρνω νερό στη μαμά μου», θα πει ο Majid.

Πηγή:

Comments

  1. Anonymous4/12/14 17:24

    Το http://tvxs.gr του Στέλιου Κούλογλου με λογοτεχνική τέχνη μας παρουσιάζει την κατάσταση στην Συρία ως εμφύλιο πόλεμο...

    Τι μας λέει λοιπόν η φωνή της Αμερικής Εν Ελλάδι (Στέλιος Κούλογλου) ? :

    Ο κακός Συριακός στρατός (της κυβέρνησης Άσαντ) τον οποίο όχι τυχαία αποκαλεί με τον όρο καθεστωτικοί...

    1_"Στο Χαλέπι που κάποτε είχε 2 εκατ. κατοίκους, «βρέχει» θάνατο πιο πολύ από ποτέ. Ο αριθμός των βομβών- βαρελιών έχει διπλασιαστεί από τον Οκτώβριο"

    2_"Χιλιάδες άνθρωποι στο Χαλέπι, ανάμεσα στους οποίους και πολλά παιδιά, έχουν πυροβοληθεί, ανατιναχθεί ή συντριβεί κάτω από τα σπίτια τους που κατέρρευσαν από τους βομβαρδισμούς."

    και οι τζιχαντιστές ? :

    1_"οι τζιχαντιστές Μας χτύπαγαν και μας ανάγκαζαν να πάμε στο τζαμί να προσευχηθούμε, ενώ εμείς θέλαμε να παίξουμε"

    μόνο αυτό προσάπτει στους τζιχαντιστές...

    Σιγήν ιχθύος για

    1_το ότι οι τζιχαντιστές τους οποίους παρουσιάζει ως μη καθεστωτικούς (όχι τυχαία ο όρος) οι οποίοι χρηματοδοτούνται-οπλίζονται από την Αμερική-δύση-Τουρκια-Κατάρ-Σαουδική Αραβία- κ.λ.π.

    2_το ότι οι τζιχαντιστές δεν είναι Σύριοι πολίτες

    3_το ότι Ισραήλ να βομβαρδίζει στην Συρία (τους καθεστωτικούς όχι τους τζιχαντιστές..)

    4_το ότι οι τζιχαντιστές ενώ είναι ένα τσιγάρο δρόμος το Ισραήλ ούτε τρίχα δεν του πειράζει του Ισραήλ. Το Ισραήλ με όλα αυτά που κάνει στα αδέρφια τους τους Παλαιστίνιους...

    5_τα κομμένα κεφάλια που σκορπάνε οι τζιχαντιστές στην Συρία και στο youtube..

    και όλα αυτά για να μας πείσει συναισθηματικά χρησιμοποιώντας τα παιδία ότι έχουμε εμφύλιο στη Συρία..

    Τέλος, πότε αποφασίστηκε η "επανάσταση" στην Συρία και από ποιούς?

    https://www.youtube.com/watch?v=aL_KxtYZCRw

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

It's definite: Elizabeth Warren is the female Obama, can't be trusted

globinfo freexchange

One year from the 2020 US presidential election, things start to become clearer day by day. In the US political scene, we can now recognize the authentic progressives from the fakes, and certainly, from the establishment neoliberal centrists. 
In the presidential-candidates level we can now identify only Bernie Sanders and Tulsi Gabbard as the ones who are willing to fight the establishment and try to implement progressive, anti-imperialist policies. After her latest position, concerning the military coup in Bolivia against the democratically elected Evo Morales, Elizabeth Warren could be considered a pseudo-progressive, equal to a female Barack Obama. Therefore, progressives definitely can't trust her.
Warren tweeted:
The Bolivian people deserve free and fair elections, as soon as possible. Bolivia's interim leadership must limit itself to preparing for an early, legitimate election. Bolivia's security forces must protect demonstrators, not commit …

It's now or never: the first step for a Sanders/Corbyn synchronization in power must be done on 12 December in UK

This is a once-in-a-lifetime opportunity for the global working class
by system failure
Two years ago, we wondered whether a US government under Bernie Sanders, together with a UK government under Jeremy Corbyn, could mark a decisive victory against neoliberalism. Whether it could mark the beginning of the end of the Reagan/Thatcher awful legacy.

It seems that the time has come for the first step towards this prospect.

The oncoming UK general election on Thursday 12 December 2019, will be the most critical for decades, especially for the global working class. The outcome will determine to a significant degree, whether the capitalist West will change course away from the destructive neoliberalism, towards a form of Democratic Socialism. A new model that will resurrect the social state, while at the same time, will seriously deal with the great environmental challenges, defying big interests and rejecting the for-profit-wars model.



As we already pointed out, the whole Brexit issue is pri…

Latest WikiLeaks revelation and its treatment by the mainstream press explicitly demonstrate why the imperialists are determined to eliminate Julian Assange

globinfo freexchange
On November, 23, WikiLeaks published an e-mail, sent by a member of an OPCW fact-finding mission to Syria to his superiors, in which he expresses his gravest concern over intentional bias introduced to a redacted version of the report he co-authored.
The Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons sent a team of experts to investigate allegations that a chemical attack took place in the Syrian city of Douma on the 7th of April 2018. The author of the e-mail was a member of that team and claims the redacted preliminary version of the report, misrepresents the facts he and his colleagues discovered on the ground. The e-mail is dated 22nd of June. It is addressed to Robert Fairweather, Chief of Cabinet, and forwarded to his deputy Aamir Shouket and members of the fact-finding mission to Douma.  


In short, the OPCW whistleblower actually claims that the report has been somehow altered. And it was done in a way to fit the scenario, according to which, the Assa…

Mainstream media pro-Johnson propaganda gets into full swing

by Craig Murray
We are now under election broadcasting rules.

Ian Austin left the Labour Party nine months ago. He was then appointed by the Tories as Prime Ministerial Trade Envoy to Israel. As of yesterday, he is neither a MP nor a candidate for election. He is a minor politician who achieved only the most junior ministerial rank, PUSS, and for only seven months. He is best known for heckling Jeremy Corbyn while Jeremy Corbyn was delivering the official Labour response to the Chilcot Report on the illegal invasion of Iraq, shouting “Sit down and shut up” and “You stupid disgrace” at Corbyn for criticising the war.
We are now under election broadcasting rules. How and why was Ian Austin invited onto the BBC Radio 4 Today programme today? He left the Labour Party six months ago, and has been a huge critic of Corbyn. It is hardly a surprise that the Tory’s Trade Envoy to Israel advises people to vote Tory. So who initiated Ian Austin’s appearance on the BBC Today programme, and why? It…

LIVE: Bolivians resist military coup in La Paz

Fears for an assassination attempt against Evo Morales

BREAKING
Independent journalist, Ben Norton, tweeted that he has been informed about a possible assassination attempt against the Bolivian president Evo Morales. According to Norton:
          Sources are telling me they are afraid that Bolivia's elected President Evo Morales might be killed tonight in the right-wing coup.

Sources are telling me they are afraid that Bolivia's elected President Evo Morales might be killed tonight in the right-wing coup.

This is a full-fronted imperialist attack on democracy. It is a blatant attempt to recolonize Latin America and overthrow all efforts at progress. — Ben Norton (@BenjaminNorton) November 10, 2019
Updates

EU giving cover to the military coup that just took place in Bolivia. Neither the EU nor the US support democracy. The people of Bolivia already expressed their “democratic will” by re-electing Evo Morales. A right wing US-backed coup stole that from them, this is disgusting https://t.co/qamCSvYmz9— Rania Khalek (@RaniaKhalek)…

Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών: Στην υπηρεσία της Ουάσινγκτον

του Ανδρέα Κοσιάρη
Ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών, που εξέδωσε την έκθεση για την εκλογική αναμέτρηση στη Βολιβία, η οποία «δικαιολόγησε» το πραξικόπημα εναντίον του Έβο Μοράλες, είναι στη θεωρία ένας ουδέτερος οργανισμός κρατών. Στην πραγματικότητα όμως έχει μακρά ιστορία υποστήριξης των επεμβάσεων των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική, και σήμερα χρηματοδοτείται κατά πλειοψηφία από τα ταμεία του αμερικανικού κράτους. 
Παρά την ίδρυσή του το 1948 με σκοπό την «προώθηση της ειρήνης και τη διευθέτηση διαφωνιών μεταξύ των κρατών-μελών», ήταν μάλλον από την αρχή όργανο της αντικομμουνιστικής εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.

Ο ΟΑΚ υπήρξε σιωπηλός ή και στήριξε όλες ανεξαιρέτως τις αμερικανικές επεμβάσεις στη Λατινική Αμερική, είτε αυτές λάμβαναν τη μορφή εισβολής, όπως στην Κούβα το 1961, είτε τη μορφή στήριξης σε πραξικοπήματα και δικτατορικά καθεστώτα, όπως στη Χιλή το 1973 (και στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Γουατεμάλα, τη Νικαράγουα, την Αϊτή, τον Παναμά, τη Βραζιλία, την Παραγουάη και τον Ισημ…

Nos oponemos al golpe

Declaración de Noam Chomsky y Vijay Prashad
En Bolivia se está gestando un golpe de Estado contra el gobierno electo liderado por Evo Morales. Sectores de la policía han dicho abiertamente que están dispuestos a permitir que grupos de milicias fascistas ataquen el palacio presidencial en La Paz. La situación es muy grave.

Evo Morales ha invitado a los cuatro principales partidos a sentarse y conversar sobre el camino a seguir para la democracia boliviana. Ha pedido el establecimiento de un diálogo para evitar el regreso de los días de las dictaduras militares y los gobiernos oligárquicos. Morales ha hecho un llamado a las Naciones Unidas, a la Organización de los Estados Americanos (OEA), al Vaticano y a otros más para que contribuyan a encontrar el camino para alejarse del golpe.

El golpe es promovido por la oligarquía boliviana que está enojada por la cuarta elección que sus partidos pierden frente el Movimiento al Socialismo. La oligarquía cuenta con el total apoyo del gobierno de los…

Here's why Bernie could end up being better than even FDR

globinfo freexchange

In his speeches, Bernie Sanders frequently refers to the 32nd president of the United States, Franklin D. Roosevelt (FDR), and his New Deal program that helped millions of Americans after the 1929 Wall Street crash. Sanders and other progressives are proposing a similar program adjusted to the modern environmental challenges. The Green New Deal has now become a popular vision, especially among young Americans. Around it, the progressives are aiming to build a whole new model beyond destructive neoliberalism and even obsolete capitalism.

Many would argue that this is quite an extremely optimistic view. That Sanders is just an old-school moderate Social-Democrat who will only manage to revive some typical social policies of the past, and that's it. He will never manage to seriously challenge the current power structure, which, indeed, has grown enormously, controlling nearly every aspect of the political and economic life.

Yet Sanders already managed to achieve …

Bolivian UN ambassador: “racist elite” engineered coup to restore neoliberalism in Bolivia

Democracy Now!
Thousands marched across Bolivia Monday to demand the resignation of Jeanine Áñez, the right-wing senator who declared herself president of Bolivia last week after longtime socialist President Evo Morales resigned under pressure from the military. 
The coup d’état has thrown Bolivia into crisis, with violence across the country leaving at least 23 dead. On Friday, the military gunned down nine pro-Morales protesters outside Cochabamba, where indigenous people took to the streets again on Monday. Thousands more marched to the presidential palace in La Paz. 
The wave of protests are condemning the spike in anti-indigenous violence under interim President Áñez and demanding the return of Evo Morales. Áñez has a history of using racist, anti-indigenous language, and last week she issued a decree protecting the military from prosecution for violent acts and said that Morales would face prosecution if he returned to Bolivia. 
Morales is Bolivia’s first indigenous president, a…