Skip to main content

Το νέο δόγμα που εφαρμόζει μια παλιά συνταγή

του system failure

Η πολιτική αυστηρής λιτότητας και προσήλωσης στην δημοσιονομική πειθαρχία που επιβάλλεται στα κράτη της ευρωζώνης φαίνεται ότι αποτυγχάνει πλήρως. Όχι μόνο δεν δίνει κανένα σημάδι ελπίδας για το μέλλον, αλλά ούτε και βελτιώνει τις οικονομίες των κρατών, αντίθετα τις χειροτερεύει. Η ανεργία σε Ελλάδα και Ισπανία έχει σπάσει κάθε ρεκόρ, ενώ, η εικόνα ακόμα και στις πιο ανεπτυγμένες οικονομίες της ευρωζώνης δεν φαίνεται να βελτιώνεται.

Οι ομοιότητες με την περίοδο η οποία ακολούθησε μετά το μεγάλο κραχ στην Αμερική το 1929 είναι, θα μπορούσαμε να πούμε, ανατριχιαστικές. Το χάσμα μεταξύ φτωχών και πλουσίων βαθαίνει, ενώ ο ακραίος εθνικισμός κερδίζει έδαφος σε όλη την Ευρώπη παρά τις μεγάλες συμφορές που επέφερε στο παρελθόν. Αν η ιστορία επαναληφθεί, θα πρέπει δυστυχώς, να περιμένουμε νέες μεγάλες αναταραχές και συγκρούσεις παγκοσμίως, προς το τέλος αυτής της δεκαετίας ή στις αρχές της επόμενης. Όμως, υπάρχουν σήμερα και ορισμένες διαφορές σε σχέση με την περίοδο του μεσοπολέμου. Οι κυριότερες από αυτές είναι η διόγκωση της μεσαίας τάξης στην Δύση, η οικονομική άνοδος των αναπτυσσόμενων χωρών, καθώς και η πλήρης απελευθέρωση και απορρύθμιση της αγοράς και η ταχεία μεταφορά κεφαλαίων με τη βοήθεια της τεχνολογίας.

Βιώνουμε το παράδοξο ενός ολοκληρωτισμού ο οποίος καταφέρνει και εξαπλώνεται παρά την καταστροφή που επιφέρει. Οι συλλογική μνήμη που λειτουργεί στις κοινωνίες, αποτρέπει προς το παρόν τις μεγάλες συγκρούσεις, αλλά το νέο δόγμα της παγκοσμιοποίησης κομμένης και ραμμένης στα μέτρα των μεγάλων τραπεζών και εταιριών, χρησιμοποιεί την παλιά και δοκιμασμένη συνταγή του "διαίρει και βασίλευε", ώστε να επιβάλλει την τελική επικράτηση αυτού του ολοκληρωτισμού.

Η διασπασμένη μεσαία τάξη είναι ένα βασικό όπλο που χρησιμοποιεί το νέο δόγμα. Σε τοπικό επίπεδο κινητοποιούνται, με αφορμή την οικονομική κρίση, αντικρουόμενα συμφέροντα ομάδων της μεσαίας τάξης εντός των κρατών. Χαρακτηριστικά παραδείγματα στην Ελλάδα, είναι η διαμάχη ξενοδόχων και ξενοδοχειακών υπαλλήλων με αφορμή τις μειώσεις μισθών των τελευταίων, φαρμακοποιών και ασθενών, εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα και εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα με αφορμή τις αμοιβές αλλά και τον διαφορετικό βαθμό κινδύνου απόλυσης, συντεχνίες που μένουν προσκολλημένες στην υπεράσπιση αποκλειστικά των δικών τους συμφερόντων. Μέσα στη θύελλα των περικοπών, χαρακτηριστικό πρόσφατο παράδειγμα αποτελούν οι δικαστικοί, που εν όψει νέων περικοπών στους μισθούς τους απειλούν με κινητοποιήσεις, χωρίς να μοιάζουν διατεθειμένοι να ενεργήσουν αποφασιστικά για θέματα που καίνε την Ελληνική κοινωνία όπως η δυνατότητα λογιστικού ελέγχου του δημοσίου χρέους και η πληθώρα σκανδάλων που αφορούν την Ελληνική πολιτική τάξη και που αποκαλύπτονται όλο και πιο συχνά τελευταία. Όσο υπάρχουν τα αντικρουόμενα συμφέροντα μέσα στην μεσαία τάξη, οι μαζικές διαδηλώσεις στους δρόμους είναι δώρο άδωρο.

Σε υπερεθνικό επίπεδο, η μεσαίες τάξεις των χωρών διχάζονται από στερεότυπα που διαδίδουν τα φερέφωνα του νέου δόγματος. Πρόσφατα παραδείγματα αποτελούν η απόδοση χαρακτηριστικών στους λαούς της περιφέρειας της ευρωζώνης, όπως τεμπέληδες, PIGS κ.λ.π., ενώ στις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου διαδίδεται η αντίληψη ότι η Γερμανία συνεχίζει να επωφελείται από την κρίση. Όλες αυτές οι σκόπιμα χονδροειδείς γενικεύσεις που διαδίδονται από τα φερέφωνα του νέου δόγματος, έχουν σαν στόχο την αποτροπή μιας πιθανής δυναμικής μαζικής κινητοποίησης της μεσαίας τάξης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, η οποία θα μπορούσε να αποβεί καθοριστική για την κατάργηση των πολιτικών που προωθεί το νέο δόγμα.

Αλλά και το επιχείρημα του νέου δόγματος, ότι η Δύση δεν είναι ανταγωνιστική απέναντι στα πολύ φθηνά μεροκάματα της Κίνας, Ινδίας και ΝΑ Ασίας βοηθάει και στην διατήρηση των φοβιών ανάμεσα στους λαούς της Δύσης και αυτούς των αναπτυσσόμενων χωρών, καθώς οι εργαζόμενοι στις χώρες της Δύσης χάνουν σταδιακά όλα τα εργασιακά κεκτημένα, ενώ οι εργαζόμενοι στις αναπτυσσόμενες χώρες θέλουν να κατακτήσουν όλα όσα στερήθηκαν τόσες δεκαετίες, με την "υπόσχεση" του καπιταλισμού για μια καλύτερη ζωή. Το παράδοξο είναι ότι οι εργαζόμενοι στις περισσότερες αναπτυσσόμενες χώρες δουλεύουν με μεροκάματα πείνας κάτω από άθλιες συνθήκες αναμένοντας καρτερικά αυτή την "υπόσχεση" του καπιταλισμού, καθώς πολλοί από αυτούς, σε αρκετές χώρες, έχουν βιώσει στο πετσί τους και τον αυταρχισμό του Σοβιετικού Κομμουνισμού.

Οι δείκτες σε ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες ευημερούν, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι υποφέρουν. Ο καπιταλισμός προσπαθεί να "εξαγοράσει" τους λαούς των αναπτυσσόμενων χωρών ενώ επιχειρεί ταυτόχρονα να δημιουργήσει νέες δεξαμενές καταναλωτών στην προσπάθειά του να επιβιώσει, αλλά η χρηματιστηριακή οικονομία του καπιταλισμού-καζίνο δημιουργεί σε όλο τον πλανήτη φούσκες που σκάνε με ρυθμό πολύ πιο γρήγορο απ'ότι μπορεί να αναπτυχθεί ομαλά η πραγματική οικονομία. Μόνο δύο πράγματα μπορούν να επιβιώσουν μέσα σ'αυτή την εξωφρενική κατάσταση: οι τράπεζες και οι πολυεθνικές. Τα εθνικά κράτη αποδομούνται και οι περισσότερες, αν και πιστές στον καπιταλισμό, μικρομεσαίες επιχειρήσεις εξαφανίζονται, ή στην καλύτερη περίπτωση εξαγοράζονται, μη μπορώντας να αντέξουν τον ανταγωνισμό.

Όμως υπάρχουν και άλλα πεδία συγκρούσεων που το νέο δόγμα τροφοδοτεί και εκμεταλλεύεται. Σε επίπεδο αγορών, ο καπιταλισμός-καζίνο δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι οι πάντες έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν ισότιμα. Ένα σημαντικό κομμάτι της μεσαίας τάξης τζογάρει στα χρηματιστήρια και αυτοκαταστρέφεται ή εξαγοράζεται, κάποιοι όμως δεν χάνουν ποτέ, γιατί ακόμα και όταν έρθει η οικονομική θύελλα, διασώζονται από τις κυβερνήσεις με λεφτά των φορολογουμένων. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των ανεξάρτητων κατόχων ομολόγων Ελληνικού Δημοσίου που έχασαν τα λεφτά τους από την κρίση χρέους, ενώ οι μεγάλες Ελληνικές και Ευρωπαϊκές τράπεζες που ήταν εκτεθειμένες, είτε εξασφάλισαν τα χρήματά τους με τους όρους του νέου δανεισμού, είτε διασώθηκαν με πακέτα δισεκατομμυρίων.

Το νέο δόγμα εκμεταλλεύεται και την ιδεολογική πόλωση που μεγαλώνει σε περιόδους κρίσεων. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα στην Ελλάδα είναι η άνοδος της ριζοσπαστικής αριστεράς και του ακραίου εθνικισμού. Η ρητορική που χρησιμοποιούν τα αντιμνημονιακά κόμματα της αντιπολίτευσης όσον αφορά την κρίση χρέους είναι σχεδόν πανομοιότυπη και αν κάποιος έκρυβε το λογότυπο στις ανακοινώσεις τους, δύσκολα θα καταλάβαινε αν πρόκειται για Αριστερό, Δεξιό ή ακραίο εθνικιστικό κόμμα. Όμως όλα αυτά τα κόμματα αναλώνονται στην σύγκρουση μεταξύ τους, δίνοντας την εικόνα ότι το κύριο μέλημά τους είναι να υπερασπιστούν με κάθε κόστος την ιδεολογία τους, βάζοντας, συχνά, σε δεύτερη μοίρα τον αγώνα τους κατά των πολιτικών του μνημονίου. Αυτό κάνει ευκολότερη τη δουλειά των φορέων του νέου δόγματος και της συνέχισης των πολιτικών λιτότητας και εξαθλίωσης της κοινωνίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι, σε μια περίοδο ενός τόσο άγριου οικονομικού πολέμου, ακόμα και οι Δεξιών καταβολών Ανεξάρτητοι Έλληνες που χαρακτηρίζονται από έναν πιο ήπιο εθνικισμό, δυσκολεύονται να συναντηθούν με τον ΣΥΡΙΖΑ ώστε να σχηματίσουν ένα συμπαγές ενιαίο μέτωπο κατά των πολιτικών της εξαθλίωσης.

Ο καπιταλισμός κατάφερε να γιγαντώσει την μεσαία τάξη στη Δύση, αλλά τώρα, η πιο φριχτή μετάλλαξή του, εκμεταλλεύεται την μεγάλη της ανομοιογένεια - που μέχρι τώρα ήταν καλά κρυμμένη κάτω από ένα πέπλο επίπλαστης ευημερίας - προκειμένου να διασωθεί και να κυριαρχήσει ολοκληρωτικά. Η νέα αυτή μετάλλαξη του καπιταλισμού, είτε θα καταφέρει να δημιουργήσει νέες δεξαμενές καταναλωτών, επιβάλλοντας έναν παγκόσμιο πολιτισμικό ολοκληρωτισμό και κυριαρχώντας οριστικά, είτε, μέσα από την φρενήρη πορεία του, θα διαλύσει την μεσαία τάξη, θα αθετήσει τις "υποσχέσεις" για μια καλύτερη ζωή και τελικά θα αυτοκαταστραφεί.

Comments

Popular posts from this blog

It's definite: Elizabeth Warren is the female Obama, can't be trusted

globinfo freexchange

One year from the 2020 US presidential election, things start to become clearer day by day. In the US political scene, we can now recognize the authentic progressives from the fakes, and certainly, from the establishment neoliberal centrists. 
In the presidential-candidates level we can now identify only Bernie Sanders and Tulsi Gabbard as the ones who are willing to fight the establishment and try to implement progressive, anti-imperialist policies. After her latest position, concerning the military coup in Bolivia against the democratically elected Evo Morales, Elizabeth Warren could be considered a pseudo-progressive, equal to a female Barack Obama. Therefore, progressives definitely can't trust her.
Warren tweeted:
The Bolivian people deserve free and fair elections, as soon as possible. Bolivia's interim leadership must limit itself to preparing for an early, legitimate election. Bolivia's security forces must protect demonstrators, not commit …

It's now or never: the first step for a Sanders/Corbyn synchronization in power must be done on 12 December in UK

This is a once-in-a-lifetime opportunity for the global working class
by system failure
Two years ago, we wondered whether a US government under Bernie Sanders, together with a UK government under Jeremy Corbyn, could mark a decisive victory against neoliberalism. Whether it could mark the beginning of the end of the Reagan/Thatcher awful legacy.

It seems that the time has come for the first step towards this prospect.

The oncoming UK general election on Thursday 12 December 2019, will be the most critical for decades, especially for the global working class. The outcome will determine to a significant degree, whether the capitalist West will change course away from the destructive neoliberalism, towards a form of Democratic Socialism. A new model that will resurrect the social state, while at the same time, will seriously deal with the great environmental challenges, defying big interests and rejecting the for-profit-wars model.



As we already pointed out, the whole Brexit issue is pri…

Latest WikiLeaks revelation and its treatment by the mainstream press explicitly demonstrate why the imperialists are determined to eliminate Julian Assange

globinfo freexchange
On November, 23, WikiLeaks published an e-mail, sent by a member of an OPCW fact-finding mission to Syria to his superiors, in which he expresses his gravest concern over intentional bias introduced to a redacted version of the report he co-authored.
The Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons sent a team of experts to investigate allegations that a chemical attack took place in the Syrian city of Douma on the 7th of April 2018. The author of the e-mail was a member of that team and claims the redacted preliminary version of the report, misrepresents the facts he and his colleagues discovered on the ground. The e-mail is dated 22nd of June. It is addressed to Robert Fairweather, Chief of Cabinet, and forwarded to his deputy Aamir Shouket and members of the fact-finding mission to Douma.  


In short, the OPCW whistleblower actually claims that the report has been somehow altered. And it was done in a way to fit the scenario, according to which, the Assa…

Mainstream media pro-Johnson propaganda gets into full swing

by Craig Murray
We are now under election broadcasting rules.

Ian Austin left the Labour Party nine months ago. He was then appointed by the Tories as Prime Ministerial Trade Envoy to Israel. As of yesterday, he is neither a MP nor a candidate for election. He is a minor politician who achieved only the most junior ministerial rank, PUSS, and for only seven months. He is best known for heckling Jeremy Corbyn while Jeremy Corbyn was delivering the official Labour response to the Chilcot Report on the illegal invasion of Iraq, shouting “Sit down and shut up” and “You stupid disgrace” at Corbyn for criticising the war.
We are now under election broadcasting rules. How and why was Ian Austin invited onto the BBC Radio 4 Today programme today? He left the Labour Party six months ago, and has been a huge critic of Corbyn. It is hardly a surprise that the Tory’s Trade Envoy to Israel advises people to vote Tory. So who initiated Ian Austin’s appearance on the BBC Today programme, and why? It…

LIVE: Bolivians resist military coup in La Paz

Fears for an assassination attempt against Evo Morales

BREAKING
Independent journalist, Ben Norton, tweeted that he has been informed about a possible assassination attempt against the Bolivian president Evo Morales. According to Norton:
          Sources are telling me they are afraid that Bolivia's elected President Evo Morales might be killed tonight in the right-wing coup.

Sources are telling me they are afraid that Bolivia's elected President Evo Morales might be killed tonight in the right-wing coup.

This is a full-fronted imperialist attack on democracy. It is a blatant attempt to recolonize Latin America and overthrow all efforts at progress. — Ben Norton (@BenjaminNorton) November 10, 2019
Updates

EU giving cover to the military coup that just took place in Bolivia. Neither the EU nor the US support democracy. The people of Bolivia already expressed their “democratic will” by re-electing Evo Morales. A right wing US-backed coup stole that from them, this is disgusting https://t.co/qamCSvYmz9— Rania Khalek (@RaniaKhalek)…

Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών: Στην υπηρεσία της Ουάσινγκτον

του Ανδρέα Κοσιάρη
Ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών, που εξέδωσε την έκθεση για την εκλογική αναμέτρηση στη Βολιβία, η οποία «δικαιολόγησε» το πραξικόπημα εναντίον του Έβο Μοράλες, είναι στη θεωρία ένας ουδέτερος οργανισμός κρατών. Στην πραγματικότητα όμως έχει μακρά ιστορία υποστήριξης των επεμβάσεων των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική, και σήμερα χρηματοδοτείται κατά πλειοψηφία από τα ταμεία του αμερικανικού κράτους. 
Παρά την ίδρυσή του το 1948 με σκοπό την «προώθηση της ειρήνης και τη διευθέτηση διαφωνιών μεταξύ των κρατών-μελών», ήταν μάλλον από την αρχή όργανο της αντικομμουνιστικής εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.

Ο ΟΑΚ υπήρξε σιωπηλός ή και στήριξε όλες ανεξαιρέτως τις αμερικανικές επεμβάσεις στη Λατινική Αμερική, είτε αυτές λάμβαναν τη μορφή εισβολής, όπως στην Κούβα το 1961, είτε τη μορφή στήριξης σε πραξικοπήματα και δικτατορικά καθεστώτα, όπως στη Χιλή το 1973 (και στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Γουατεμάλα, τη Νικαράγουα, την Αϊτή, τον Παναμά, τη Βραζιλία, την Παραγουάη και τον Ισημ…

Nos oponemos al golpe

Declaración de Noam Chomsky y Vijay Prashad
En Bolivia se está gestando un golpe de Estado contra el gobierno electo liderado por Evo Morales. Sectores de la policía han dicho abiertamente que están dispuestos a permitir que grupos de milicias fascistas ataquen el palacio presidencial en La Paz. La situación es muy grave.

Evo Morales ha invitado a los cuatro principales partidos a sentarse y conversar sobre el camino a seguir para la democracia boliviana. Ha pedido el establecimiento de un diálogo para evitar el regreso de los días de las dictaduras militares y los gobiernos oligárquicos. Morales ha hecho un llamado a las Naciones Unidas, a la Organización de los Estados Americanos (OEA), al Vaticano y a otros más para que contribuyan a encontrar el camino para alejarse del golpe.

El golpe es promovido por la oligarquía boliviana que está enojada por la cuarta elección que sus partidos pierden frente el Movimiento al Socialismo. La oligarquía cuenta con el total apoyo del gobierno de los…

Here's why Bernie could end up being better than even FDR

globinfo freexchange

In his speeches, Bernie Sanders frequently refers to the 32nd president of the United States, Franklin D. Roosevelt (FDR), and his New Deal program that helped millions of Americans after the 1929 Wall Street crash. Sanders and other progressives are proposing a similar program adjusted to the modern environmental challenges. The Green New Deal has now become a popular vision, especially among young Americans. Around it, the progressives are aiming to build a whole new model beyond destructive neoliberalism and even obsolete capitalism.

Many would argue that this is quite an extremely optimistic view. That Sanders is just an old-school moderate Social-Democrat who will only manage to revive some typical social policies of the past, and that's it. He will never manage to seriously challenge the current power structure, which, indeed, has grown enormously, controlling nearly every aspect of the political and economic life.

Yet Sanders already managed to achieve …

Bolivian UN ambassador: “racist elite” engineered coup to restore neoliberalism in Bolivia

Democracy Now!
Thousands marched across Bolivia Monday to demand the resignation of Jeanine Áñez, the right-wing senator who declared herself president of Bolivia last week after longtime socialist President Evo Morales resigned under pressure from the military. 
The coup d’état has thrown Bolivia into crisis, with violence across the country leaving at least 23 dead. On Friday, the military gunned down nine pro-Morales protesters outside Cochabamba, where indigenous people took to the streets again on Monday. Thousands more marched to the presidential palace in La Paz. 
The wave of protests are condemning the spike in anti-indigenous violence under interim President Áñez and demanding the return of Evo Morales. Áñez has a history of using racist, anti-indigenous language, and last week she issued a decree protecting the military from prosecution for violent acts and said that Morales would face prosecution if he returned to Bolivia. 
Morales is Bolivia’s first indigenous president, a…