Skip to main content

Ο πραγματικός λόγος που ο Μπόρις Τζόνσον πιέζει για Brexit χωρίς συμφωνία

globinfo freexchange

Το Βρετανικό πολιτικό τοπίο μοιάζει να γίνεται όλο και πιο χαοτικό όσο πλησιάζουμε την 31η Οκτωβρίου, ημερομηνία-τελεσίγραφο που έχει ορίσει ο τωρινός Βρετανός πρωθυπουργός, Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος μάλιστα απειλεί με ένα Brexit χωρίς συμφωνία. Ολόκληρη η χώρα φαίνεται να βρίσκεται υπό το καθεστώς μιας γενικής νευρικής κρίσης, με τα διάφορα στρατόπεδα υπέρ και κατά του Brexix, το καθένα για τους δικούς του λόγους, να έχουν λάβει θέσεις μάχης σε μια "όλοι εναντίον όλων" κατάσταση. 

Όπως ανέφερε η Εφημερίδα των Συντακτών:  

«Στις Βρυξέλλες και στο Λονδίνο ένα ερώτημα ακούγεται όλο και πιο δυνατά: Mπορεί να αναχαιτιστεί ο Μπόρις Τζόνσον;»… Καυτή και εύλογη η απορία που μετέφερε χθες το πρακτορείο Associated Press, καθώς εντείνεται ραγδαία η ανησυχία και στις δύο πλευρές της Μάγχης πως ο νέος, σκληροπυρηνικός μπρεξιστής, πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου όχι μόνο δεν μπλοφάρει επιμένοντας πως θα βγάλει τη χώρα από την Ε.Ε. στις 31 Οκτωβρίου με ή χωρίς συμφωνία, αλλά πως η ακραία πιθανότητα ενός άτακτου Brexit είναι ουσιαστικά η απώτερη επιδίωξή του και… γαία πυρί μιχθήτω.

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από αποκαλυπτικό δημοσίευμα της Guardian, που αναμετέδιδαν χθες αρκετά βρετανικά ΜΜΕ, αναφερόμενα παράλληλα στο αντίστοιχα ακραίο ενδεχόμενο ο Τζόνσον -σε περίπτωση που αποτύχει να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή τον Σεπτέμβριο (όταν ξανανοίγει μετά τις θερινές διακοπές)- να προκηρύξει πρόωρες εκλογές μετά την 31η του Οκτώβρη, αφού θα έχει ήδη συντελεστεί δηλαδή η έξοδος από την Ε.Ε., αν το κοινοβούλιο δεν την μπλοκάρει με κάποιο τρόπο στο μεσοδιάστημα!

Σύμφωνα με την Guardian, στον απόηχο των επαφών του νέου συμβούλου του Βρετανού πρωθυπουργού για την Ευρώπη, Ντέιβιντ Φροστ, με υψηλόβαθμους αξιωματούχους στις Βρυξέλλες, Ευρωπαίοι διπλωμάτες εκτιμούν πλέον πως ο Τζόνσον δεν προτίθεται να επαναδιαπραγματευτεί τη συμφωνία αποχώρησης που σύναψε η προκάτοχός του Τερέζα Μέι με την Ε.Ε. (παρότι αυτό υποστηρίζει δημοσίως).

Αντίθετα, ο Φροστ φέρεται να ξεκαθάρισε πως η βρετανική κυβέρνηση αρνείται να συμβιβαστεί, επιδιώκοντας παράλληλα να ανοίξει τη συζήτηση για το πώς οι διαπραγματεύσεις θα μπορούσαν να ξαναρχίσουν αφότου η χώρα βγει... κακήν κακώς από την Ε.Ε. στις 31 Οκτωβρίου.

«Ηταν ξεκάθαρο πως το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχει άλλο σχέδιο», δήλωσε Ευρωπαίος διπλωμάτης στην εφημερίδα, «καμία πρόθεση να διαπραγματευτεί, η οποία θα προϋπέθετε ένα σχέδιο. Ενα Brexit χωρίς συμφωνία φαίνεται να είναι τώρα το κεντρικό σενάριο της βρετανικής κυβέρνησης»…

[...]

Η κατάσταση στο κυβερνητικό στρατόπεδο του Ηνωμένου Βασιλείου φαίνεται πως έχει αγριέψει σε τέτοιο βαθμό ώστε -βάσει της Daily Telegraph- ο κορυφαίος σύμβουλος στρατηγικής του Τζόνσον, Ντόμινικ Κάμινγκς (αρχιτέκτονας της εκστρατείας υπέρ του Brexit στο δημοψήφισμα του 2016), έφτασε σε σημείο να απειλήσει με απόλυση μέλη του προσωπικού της Ντάουνινγκ Στριτ, αν προσπαθήσουν να μπλοκάρουν μια έξοδο χωρίς συμφωνία, στηλιτεύοντας παράλληλα τον μετριοπαθή Συντηρητικό πρώην υπουργό Οικονομικών Φίλιπ Χάμοντ ότι επιδιώκει να εκτροχιάσει το Brexit.

Παρόλο που όλα δείχνουν ότι, πράγματι, έχουμε να κάνουμε με μια χαοτική κατάσταση, αν ακολουθήσει κανείς το χρήμα, όπως λεν οι Αμερικάνοι, το τοπίο αρχίζει να ξεκαθαρίζει. Και φαίνεται ότι η υπόθεση Brexit είναι προϊόν κυρίως ενός ανελέητου ενδο-καπιταλιστικού πολέμου που βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη.

Στα μέσα Ιουλίου, ένα άρθρο του Reuters αποκάλυψε μερικούς βασικούς υποστηρικτές του Boris Johnson, οι οποίοι χρηματοδότησαν γενναία και την εκστρατεία για την αποχώρηση της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δύο μεγάλα ονόματα, είναι ο δισεκατομμυριούχος Anthony Bamford της εταιρίας JCB και ο Jonathan Moynihan, πρόεδρος του επενδυτικού κεφαλαίου υψηλού ρίσκου, Ipex Capital.

Η περίπτωση του Moynihan έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα του τμήματος του Βρετανικού κεφαλαίου που τάσσεται φανατικά υπέρ της αποχώρησης της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πράγματι, φαίνεται ότι ο Moynihan είναι ένα από τα κεντρικά πρόσωπα που διαχειρίζονται την ιστοσελίδα brexitcentral.com, η οποία συγκεντρώνει την αφρόκρεμα της επιχειρηματικής και διανοητικής κοινότητας που τάσσεται υπέρ του Brexit. Σε ένα άρθρο που είχε γράψει ο ίδιος πριν από περίπου δύο χρόνια είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικός. Στην ουσία, μέσα από αυτό το άρθρο, ο Moynihan ξεδιπλώνει με σαφήνεια όλες τις βασικές πτυχές του ενδο-καπιταλιστικού πολέμου που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στις διάφορες "φράξιες" του Βρετανικού κεφαλαίου. Μερικά βασικά συμπεράσματα που απορρέουν από το άρθρο του Moynihan είναι:

1) Το τμήμα του Βρετανικού κεφαλαίου που τάσσεται υπέρ του Brexit αισθάνεται ότι απειλείται με αφανισμό από το παγκοσμιοποιημένο κομμάτι, το οποίο εκπροσωπείται κυρίως από το Βρετανικό χρηματιστηριακό κεφάλαιο με έδρα το Λονδίνο (το City όπως λέγεται), καθώς και την Συνομοσπονδία της Βρετανικής Βιομηχανίας (CBI).

2) Το τμήμα του Βρετανικού κεφαλαίου υπέρ του Brexit επιχειρεί μια συμμαχία με τον τομέα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, προκειμένου να διαμορφώσει ένα ισχυρότερο μέτωπο κατά του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου.

3) Το τμήμα του Βρετανικού κεφαλαίου υπέρ του Brexit αντιλαμβάνεται μια πιθανή κυβέρνηση των Εργατικών υπό την ηγεσία του Τζέρεμι Κόρμπιν, επίσης ως μια μεγάλη απειλή. Αυτή η αντίληψη είναι ένα από τα ελάχιστα κοινά χαρακτηριστικά που έχει με το παγκοσμιοποιημένο κομμάτι του Βρετανικού κεφαλαίου.

Άρα, ως πρώτο συμπέρασμα, μπορούμε να πούμε ότι ο Μπόρις Τζόνσον δεν είναι παρά η προσωποποίηση του τμήματος του Βρετανικού κεφαλαίου υπέρ του Brexit, το οποίο αισθάνεται ότι απειλείται.

Κατά την προηγούμενη μεγάλη οικονομική κρίση του 1929, το μεγάλο κεφάλαιο εξάλειψε τους ανταγωνιστές και επανασχεδίασε τον παγκόσμιο συσχετισμό δυνάμεων μέσα από έναν παγκόσμιο πόλεμο. Αυτή τη φορά δεν μπορεί να κάνει το ίδιο, διότι ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος θα σημάνει πιθανότατα το τέλος του πολιτισμού. Έτσι, η διαδικασία αυτή τη φορά είναι πιο αργή και απλώνεται σε βάθος χρόνου, μέσα από μια ιδιόρρυθμη κατάσταση οικονομικής ημι-ύφεσης, ως την επόμενη μεγάλη οικονομική κρίση.

Αυτό δίνει χρόνο στις δυνάμεις του κεφαλαίου που απειλούνται με αφανισμό από το σαρωτικό κύμα της παγκοσμιοποίησης, να ανασυνταχθούν και να αντεπιτεθούν εναντίον του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου. Η Βρετανία αυτή τη στιγμή αποτελεί το πιο κρίσιμο πεδίο μάχης σε αυτό τον ενδο-καπιταλιστικό πόλεμο, όπου οι δυνάμεις του κεφαλαίου υπέρ του Brexit σημείωσαν μια πρώτη αποφασιστική νίκη με το αποτέλεσμα του Βρετανικού δημοψηφίσματος.

Παρά τον εμφύλιο αυτό πόλεμο, και τα δύο βασικά αντίπαλα στρατόπεδα του Βρετανικού κεφαλαίου παραμένουν νεοφιλελεύθερα στον ιδεολογικό τους πυρήνα. Ωστόσο, το στρατόπεδο που τάσσεται υπέρ του Brexit φαίνεται να υιοθετεί έναν Θατσερικού τύπου νεοφιλελευθερισμό, στον οποίο το εθνικιστικό στοιχείο έχει ένα κεντρικό ρόλο. Αυτό είναι απαραίτητο προκειμένου το πολιτικό κομμάτι που ελέγχει, να μπορεί να είναι ελκυστικό σε συντηρητικούς ψηφοφόρους που αισθάνονται ότι έχουν εγκαταλειφθεί, ή ακόμα και ότι απειλούνται από την παγκοσμιοποιημένη ελίτ.

Από την άλλη, η "φράξια" του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου έχει υιοθετήσει μια διεθνιστική μορφή του νεοφιλελευθερισμού. Έχει εξαγοράσει το λεγόμενο πολιτικό κέντρο, το οποίο περιλαμβάνει ανθρώπους από όλων των ειδών τις μειονότητες. Έτσι, το πολιτικό κομμάτι που ελέγχεται από το παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο, επιχειρεί να γίνει ελκυστικό στους νεότερους και πιο προοδευτικούς ψηφοφόρους. Φυσικά, δεν υπάρχει τίποτα το προοδευτικό πίσω από τον βαθύτερο σκοπό του, που είναι η εξάλειψη κάθε ίχνους ανταγωνισμού και η παγκόσμια και ολοκληρωτική του επικράτηση με κάθε τρόπο.

Φαίνεται ότι, για την ώρα, το παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο έχει χάσει όλες τις μάχες. Το - κάποτε πανίσχυρο - νεοφιλελεύθερο κέντρο έχει ουσιαστικά καταρρεύσει στο πολιτικό πεδίο και οι καπιταλιστές του διεθνούς κεφαλαίου επιχείρησαν να το αναστήσουν με "υλικά" τόσο από το συντηρητικό, όσο και από το εργατικό κόμμα. Το εγχείρημα απέτυχε με πάταγο, καθώς ο νέος πολιτικός σχηματισμός που προέκυψε, το Change UK, δεν κατάφερε να πάρει ούτε μία έδρα στις τελευταίες ευρωεκλογές.

Μετά, ήρθε ο Μπόρις Τζόνσον για να κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα. Προέβη αμέσως σε μια άνευ προηγουμένου μαζική εκκαθάριση των στελεχών του συντηρητικού κόμματος που πήραν θέση κατά του Brexit και έτσι, το κομμάτι του κεφαλαίου που τάσσεται υπέρ του Brexit είναι έτοιμο για μια ολική αντεπίθεση. Φαίνεται ότι το παγκοσμιοποιημένο κομμάτι των καπιταλιστών του City και του CBI έχει ξεμείνει από επιλογές, ενώ ο χρόνος κυλάει εναντίον του.

Έτσι, το μεγάλο ερώτημα τώρα είναι: γιατί ο Μπόρις Τζόνσον πιέζει τόσο πολύ για ένα Brexit χωρίς συμφωνία; Γιατί δεν επιχειρεί ένα συμβιβασμό με το παγκοσμιοποιημένο τμήμα της τάξης του για ένα "μαλακό" Brexit, ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν μαζί τον κοινό εχθρό που λέγεται Τζέρεμι Κόρμπιν;

Μια πιθανή απάντηση είναι ότι η 31η Οκτωβρίου δεν είναι παρά μια προθεσμία που έχουν δώσει οι καπιταλιστές υπέρ του Brexit (Brexiteers εν συντομία), μέσω του Τζόνσον, στο παγκοσμιοποιημένο τμήμα του Βρετανικού κεφαλαίου. Αν οι καπιταλιστές του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου θέλουν ένα "μαλακό" Brexit, δηλαδή ένα Brexit με συμφωνία, τότε θα πρέπει να κάνουν μόνιμη ανακωχή με τους Brexiteers. Να δώσουν, δηλαδή εγγυήσεις ότι δεν πρόκειται να τους αφανίσουν.

Αν πάλι οι καπιταλιστές του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου θέλουν να αναβάλουν ή ακόμα και να αναστρέψουν το Brexit, τότε θα πρέπει να δώσουν πολλά περισσότερα. Δηλαδή, όχι μόνο να εγγυηθούν την επιβίωση των Brexiteers, αλλά και να τους εξασφαλίσουν μια προνομιακή θέση στον επόμενο μετασχηματισμό του καπιταλισμού, που θα προκύψει πιθανότατα μετά την επόμενη μεγάλη παγκόσμια κρίση.

Όμως όλα αυτά δείχνουν και ότι η Αριστερά έχει μια μοναδική ευκαιρία μπροστά της. Μπορεί να εκμεταλλευτεί αυτόν τον ενδο-καπιταλιστικό πόλεμο και να κάνει τη μεγάλη αλλαγή. Ένα πιθανό Brexit με τον Τζέρεμι Κόρμπιν στην εξουσία, μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα για μια παγκόσμια αντεπίθεση των Αριστερών δυνάμεων εναντίον του βάρβαρου νεοφιλελευθερισμού.

Comments

  1. Ποσο σοβαρο μπορει να ειναι ενα αρθρο με τετοιο θεμα και με καμποσα συγκεκριμενα ονοματα καπιταλιστων που προωθουν το Brexit, αλλα χωρις ΟΥΤΕ ΕΝΑ ονομα αυτων που πεισματικα προωθουν το Bremain?
    Ουτε καν το ονομα αυτου που ολη η οικομενη ξερει οτι εχει λυσσαξει εναντιον του Brexit και ξοδευει εκατομμυρια για να το αποτρεψει?
    George Soros αν σας διαφευγει...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Άντε πάλι ο Σόρος. Το άρθρο αναφέρεται στις "φράξιες" του Βρετανικού κυρίως κεφαλαίου γιατί εκεί παίζεται κυρίως το παιχνίδι. Και αυτό γιατί ελέγχουν σε μεγάλο βαθμό την πολιτική ζωή της Βρετανίας. Αναφέραμε ρητά το CIty και τον σύνδεσμο βιομηχάνων ως υποστηρικτές του Bremain, αλλά φαίνεται ότι δεν διαβάσατε προσεκτικά το άρθρο.

      Delete
    2. ... όσο για το "καμποσα συγκεκριμενα ονοματα καπιταλιστων που προωθουν το Brexit,", αναφέραμε μόλις δύο και από αυτούς αναλύσαμε τον ρόλο του ενός. Αυτό σημαίνει για εσάς "κάμποσα"; Προσπαθήστε να διαβάζετε προσεκτικά και να μην είστε προκατειλημμένος(η).

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

The real reason Boris Johnson pushes for a no-deal Brexit

globinfo freexchange

The UK political landscape looks increasingly chaotic, especially after Boris Johnson's ultimatum for a no-deal Brexit on 31 October. It looks like the whole country suffers from a general nervous breakdown through a "bellum omnium contra omnes" situation. But if you "follow the money", you will, eventually, see the whole picture quite clearly. And you will realize that this whole Brexit issue, is primarily the product of a merciless war among rival factions of the British capital.

In the mid-July, Reuters "exposed" some key supporters of Boris Johnson who have poured hundreds of thousands of pounds into his campaign. As Reutersreported:

          More than half the donations came from financiers and businessmen who funded the campaign to leave the European Union. The two biggest backers are Anthony Bamford, the billionaire chairman of the construction equipment maker JCB, and Jonathan Moynihan, chairman of venture capital fund Ipe…

Τα κρατικοδίαιτα τραπεζοπαράσιτα ετοιμάζονται για άλλο ένα μεγάλο πάρτι με κυβέρνηση Μητσοτάκη

globinfo freexchange
Οι γαλάζιοι υπηρέτες του κεφαλαίου ετοιμάζονται να ρίξουν άλλο ένα πακέτο δισεκατομμυρίων στις τραπεζικές μαύρες τρύπες. Αυτή τη φορά, θέλουν να τις απαλλάξουν από τα κόκκινα δάνεια και φυσικά ο λογαριασμός θα πάει, ως συνήθως, στα γνωστά υποζύγια.  
Όπως αποκάλυψε ρεπορτάζ του The Press Project:
Την έγκριση των ευρωπαϊκών θεσμών φέρεται να αναμένει η κυβέρνηση, ώστε να προχωρήσει σε σχέδιο «κρατικής υποβοήθησης» των τραπεζών, εφαρμόζοντας ουσιαστικά το σχέδιο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) για κρατική ενίσχυση προς κάλυψη των κόκκινων δανείων που αναμένεται να φτάσει τα 20 δισ. ευρώ. Την ίδια ώρα, οι τράπεζες προχωρούν σε τιτλοποιήσεις κόκκινων δανείων ύψους 6,5 δισ. ευρώ, με πρώτη και καλύτερη τη Eurobank και τις υπόλοιπες να ακολουθούν. 
[...]
Υπενθυμίζεται πως λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, αλλά και μετά από αυτές, στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρέθηκε το «μαξιλάρι» των 37 δισ. ευρώ της προηγούμενης κυβέρνησης και τα σχέδια της…

Άρχισαν να το μετανιώνουν από τώρα οι 'νοικοκυραίοι' πατριώτες;

failed evolution
Δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα δικαιωνόμασταν τόσο γρήγορα. Ήδη από τα τέλη Μαΐου είχαμε γράψει:

Οι νεοφιλελεύθεροι ιμπεριαλιστές λοιπόν έστησαν το τέλειο κόλπο. Θέλοντας να ετοιμάσουν την απόλυτα αφοσιωμένη μαριονέτα τους, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, για να αναλάβει την εξουσία, έστησαν το σκηνικό στα μέτρα του. Έβαλαν τον Τσίπρα να υπογράψει μνημόνιο, να υπογράψει τη συμφωνία των Πρεσπών και γενικά να κάνει όλη τη βρόμικη δουλειά για να μη λερωθεί ο 'ατσαλάκωτος' Κυριάκος.
Το εγχώριο μιντιακό κατεστημένο δεν έχασε χρόνο. Άρχισε αμέσως νέες επιχειρήσεις προπαγάνδας με επίκεντρο τη συμφωνία των Πρεσπών, προκειμένου να φανεί ότι η εγχώρια δεξιά, όσο και αν έχει αλλάξει, δεν έχει χάσει τα πατριωτικά ανακλαστικά της, σε αντίθεση με τους 'προδότες Αριστερούς'.  
Η προπαγάνδα έπιασε, και ένα σημαντικό ποσοστό των λούμπεν μικροαστών πήγε στην κάλπη θυμωμένο, προκειμένου να τιμωρήσει τον 'ανθέλληνα' Τσίπρα. Η μιντιακή πλύση εγκεφάλου κατάφερε με τ…

Τα identity politics και η "φεγγαρόφωτη" των νεοφιλελέδων

globinfo freexchange
Το χθεσινό άρθρο του Liberal που αφορά το πρόσωπο της νέας υφυπουργού Εργασίας, Δόμνας Μιχαηλίδου, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού που οι Αμερικανοί ονομάζουν identity politics. 
Με τον όρο identity politics, οι Αμερικανοί περιγράφουν έναν τρόπο άκρως επιφανειακής πολιτικής προσέγγισης, που στην ουσία αποτελεί ένα τέχνασμα της νεοφιλελεύθερης σχολής, το οποίο έχει σαν στόχο να αποπροσανατολίσει και να απομακρύνει το κοινό από την ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης. 
Η συγκεκριμένη τακτική χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τα Αμερικανικά ΜΜΕ κατά την προεκλογική περίοδο των προεδρικών εκλογών του 2016. Το φιλελεύθερο μιντιακό κατεστημένο εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον του Μπέρνι Σάντερς, αντίπαλου της Χίλαρι Κλίντον για το χρίσμα των Δημοκρατικών. Και αυτό, γιατί έβλεπε με τρόμο ότι οι σοσιαλιστικές πολιτικές που πρέσβευε ο Μπέρνι Σάντερς (εντελώς αντίθετες με τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου), είχαν τεράστια απήχηση σ…

Η ουσία πίσω από τη νέα επιχείρηση προπαγάνδας με αφορμή τις συντάξεις-μαμούθ

failed evolution

Με το γνωστό στυλ, τα ιδιωτικά ΜΜΕ σχεδίασαν μια νέα επιχείρηση προπαγάνδας με όχημα την "ανακάλυψη" των συντάξεων-μαμούθ. Τα μιντιακά "λαγωνικά" έδωσαν άλλη μια πάσα, αυτή τη φορά στον υπουργό εργασίας, Γιάννη Βρούτση, προκειμένου να επιδοθεί στο τυπικό αντι-ΣΥΡΙΖΑ κρεσέντο με ύφος εισαγγελέα. 
Η Έφη Αχτσιόγλου, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους δίνοντας την πραγματική εικόνα:  
              Για όσους ασφαλίζονταν με τα παλαιά καθεστώτα (πριν τον ν. 4387/2016) αλλά αιτήθηκαν συνταξιοδότησης μετά τον ν. 4387/2016 και μετά την 01.01.2019, ακριβώς επειδή το παλαιό σύστημα για κάποιες κατηγορίες ασφαλισμένων δεν προέβλεπε ανώτατα όρια εισφορών δεν προέκυπταν και ανώτατα όρια συντάξεων. Για τον λόγο αυτό   είχαμε επεξεργαστεί και δρομολογήσει νομοθετική ρύθμιση η οποία έθετε ανώτατο όριο σύνταξης το δωδεκαπλάσιο της εθνικής σύνταξης, όμως η ρύθμιση αυτή δεν πρόλαβε να περάσει από τη Βουλή καθώς προκηρύχθηκαν πρόωρα εκλογές.
Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα…

Οι γαλάζιοι υπηρέτες του κεφαλαίου βάζουν μπρος τον 'οδοστρωτήρα'

globinfo freexchange
Αφού πούλησαν μπόλικο πατριωτιλίκι στους 'Μακεδονομάχους' για να πάρουν αυτοδυναμία, τώρα είναι ελεύθεροι να κάνουν ότι θέλουν, για λογαριασμό των 'μεγάλων αφεντικών'. Κυριολεκτικά. Η χειρότερη δεξιά της μεταπολίτευσης, ανοίγει το δρόμο για τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, καθώς ο Κυριάκος βάζει μπρος τον 'οδοστρωτήρα' κατά των εργαζομένων. Το πόσο απόλυτα αφοσιωμένη είναι η γαλάζια παράταξη στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου φάνηκε κιόλας ξεκάθαρα.
Μετά τις προχθεσινές (ν)τροπολογίες, τις οποίες πέρασε με σχεδόν πραξικοπηματικό τρόπο η κυβέρνηση Μητσοτάκη, καταργείται η υποχρέωση των εργοδοτών να αιτιολογούν απολύσεις αλλά και η ευθύνη εργολάβων/υπεργολάβων απέναντι στους εργαζομένους τους. Και οι δυο παραπάνω ρυθμίσεις είχαν εισαχθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.' 
Δικαιωνόμαστε απόλυτα όταν υποστηρίξαμε ότι η υφυπουργός Εργασίας, το δεξί χέρι του Βρούτση, λόγω φανατικής προσήλωσης στην ιδεολογία της, αναμένεται να πετσοκό…

Απόλυτη επιβεβαίωση: ο ιδεολογικός φανατισμός της κυβέρνησης Μητσοτάκη την έφερε κιόλας μπροστά στο πρώτο αδιέξοδο

globinfo freexchange

Για άλλη μια φορά επιβεβαιωνόμαστε πανηγυρικά. Αμέσως μετά την αναγνώριση του αποτυχημένου πραξικοπηματία Χουάν Γκουαϊδό από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, είχαμε επισημάνει ότι:

Η κίνηση αυτή αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι ακόμα και η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης θα καθορίζεται, ως επί το πλείστον, από τον τυφλό φανατισμό της και όχι από μελετημένες κινήσεις που απαιτούν συνεχείς ελιγμούς και συνετές αποφάσεις.

Ασχέτως ιδεολογικού προσανατολισμού και προτιμήσεων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έπρεπε να εκμεταλλευτεί την ουδέτερη στάση της χώρας όσον αφορά τη Βενεζουέλα και να έχει την υπομονή να περιμένει να δει που θα οδηγήσουν οι διαπραγματεύσεις. Όμως αντί να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα που απέκτησε η χώρα με την ουδέτερη στάση, κάτω από τις παρούσες συνθήκες, έσπευσε να το σπαταλήσει, λόγω της ιδεολογικής εμμονής που χαρακτηρίζει τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών της.

Αυτό είναι ένα δείγμα του ιδεολογικού φανατισμού που διακατέχει τα γαλάζια στελέχη και πο…

US Air Force and Raytheon join Navy and Lockheed Martin by Introducing Directed Energy Weapons

After many years of speculation as to weather the use of Directed Energy Weapons in war would be unleashed upon the world, we now have our answer. [...] The U.S. Navy and Lockheed Martin were the first to announce a system called HELIOS (High-Energy Laser and Integrated Optical-Dazzler with Surveillance).

[...]

As you can see, much of the focus is centered around countering drone attacks. The new announcement from the U.S. Air Force also focuses primarily on this threat, both from the cheap and readily available quadcopter drones that can be modified, to much more advanced A.I. drone swarms.

[...]

As nation after nation becomes wired for war and neutralizes then surpasses each other, new methods must be developed to maintain military supremacy. This is the nature of military conflict and one of the prime reasons why the world seems to have new security threats each and every day. It becomes one endless problem-reaction-solution loop that only serves to benefit those who are investe…

Τρεις βασικοί λόγοι για τους οποίους η νεοφιλελεύθερη δικτατορία συνεχίζει την αντι-ΣΥΡΙΖΑ προπαγάνδα

του system failure
Πρόκειται ενδεχομένως για ένα παγκοσμίως μοναδικό φαινόμενο, τουλάχιστον στο βαθμό που το βιώνουμε στην Ελλάδα. Μιλάμε για το γεγονός ότι ένα σύστημα εξουσίας συνεχίζει με αμείωτη ένταση την προπαγάνδα εναντίον μιας καθαρά ηττημένης αντιπολίτευσης. 
Παρόλο που το πολιτικό κομμάτι αυτού του συστήματος κατάφερε τελικά, μετά κόπων και βασάνων, δηλαδή μετά από αδιάκοπες επιχειρήσεις προπαγάνδας μέχρι ολικής πλύσης εγκεφάλου, να ξαναπάρει την εξουσία, ολόκληρος ο μηχανισμός της νεοφιλελεύθερης δικτατορίας δεν σταμάτησε ούτε δευτερόλεπτο αυτές τις επιχειρήσεις.  
Στη νεοφιλελεύθερη μεταδημοκρατία, το πανίσχυρο αυτό σύστημα εξουσίας έχει καταφέρει μέχρι στιγμής:
- Να ελέγχει απόλυτα σχεδόν όλα τα ΜΜΕ, αλλά πλέον και τη δημόσια τηλεόραση. Άρα, τον κύριο όγκο της καθημερινής πληροφόρησης που φτάνει στον μέσο Έλληνα, ο οποίος αποδείχθηκε εξαιρετικά επιρρεπής απέναντι στα αλλεπάλληλα κύματα παραπληροφόρησης, ήδη από την αρχή της κρίσης. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος τ…