του
Γιώργου Μητραλιά
Σάββατο,
24 Νοεμβρίου 2018, η λεωφόρος των Ηλυσίων
Πεδίων, που τα γαλλικά ΜΜΕ αρέσκονται
να χαρακτηρίζουν “ωραιότερη λεωφόρο
του κόσμου”, γεμίζει από τα οδοφράγματα
χιλιάδων “Κίτρινων Γιλέκων” που
διαδηλώνουν με κύριο σύνθημα το “Μακρόν
παραιτήσου”. Ισχυρές δυνάμεις των
γαλλικών ΜΑΤ (CRS) που φράζουν το δρόμο
προς το παρακείμενο προεδρικό Μέγαρο,
προσπαθούν να διαλύσουν τους διαδηλωτές
με μπαράζ χημικών και με σφαίρες από
καουτσούκ. Οι συγκρούσεις κρατάνε
τουλάχιστον 8 ώρες. Για πρώτη φορά στη
σύγχρονη γαλλική ιστορία, τα άδυτα των
αδύτων της γαλλικής μεγαλοαστικής τάξης
και του κράτους της, η λεωφόρος των
Ηλυσίων Πεδίων που ενώνει την Αψίδα του
Θριάμβου με την Πλατεία Ομονοίας, βλέπει
να εισβάλει σε αυτήν και να χτυπιέται
με τις δυνάμεις καταστολής η πλέμπα των
απόκληρων “από κάτω” που προσπαθούν
να φτάσουν στο Προεδρικό Μέγαρο!…
Για
τα ελληνικά ΜΜΕ όλα τα παραπάνω δεν ήταν
παρά μια ασήμαντη είδηση τρίτης κατηγορίας
με τον εύγλωττο τίτλο…“Επεισόδια των
κίτρινων γιλέκων στο Παρίσι”. Μικρό το
κακό καθώς τα ίδια τα γαλλικά ΜΜΕ δεν
πάνε πίσω στην προσπάθειά τους να
αποτρέψουν -με κάθε μέσο- την ιστορικών
διαστάσεων λαϊκή έκρηξη που ετοιμάζεται.
Όπως π.χ. όταν επί 10 ολόκληρες μέρες
κρατάνε τους Γάλλους πολίτες εντελώς
απληροφόρητους ακόμα και για την...
ύπαρξη στο γειτονικό Βέλγιο ενός -δίδυμου
προς το γαλλικό- κινήματος Κίτρινων
Γιλέκων, που έχει μάλιστα προ πολλού
στραγγίσει από καύσιμα τα μισά βενζινάδικα
στο γαλλόφωνο τμήμα της χώρας! Ή όπως
το αυτοδιαφημιζόμενο ως “μεγαλύτερο
τηλεοπτικό κανάλι συνεχούς ροής
πληροφοριών” BFM.TV (της ίδιας ιδιοκτησίας
με την “αριστερή” Liberation), που επιμένει
να δείχνει και να ξαναδείχνει το ξηλωμένο
οδόστρωμα της λεωφόρου ως αποτέλεσμα
της “αγριότητας” των διαδηλωτών ενώ
πρόκειται απλώς, όπως παρατηρούν άλλα
ΜΜΕ, για προϋπάρχοντα δημόσια έργα, ενώ
παράλληλα αναγορεύει σε ηγέτη των
Κίτρινων Γιλέκων και τον συνεντευξιάζει
επί ώρες, έναν απίθανο κύριο που... ιδρύει
τελικά το δικό του “κίνημα” όταν γίνεται
περίγελος των δήθεν συντρόφων του. Και
όλα αυτά στο πλαίσιο μιας πρωτοφανούς
εκστρατείας δυσφήμισης και διάσπασης
του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων, από
κοινού με την κυβέρνηση, την αστυνομία
και τις υπηρεσίες, που στοχεύει α) να το
αποδώσει στην άκρα δεξιά, και β) να το
χαρακτηρίσει μειοψηφικό και εφήμερο.
Αν και
δεν υποτιμούμε την αποτελεσματικότητα
των προπαγανδιστικών μηχανισμών του
συστήματος, τολμάμε να πούμε ότι αυτή
τη φορά, η προσπάθειά τους θα αποδειχτεί
μάταιη. Γιατί; Μα, επειδή αυτή τη φορά
έχουμε να κάνουμε με κάτι ποιοτικά
διαφορετικό από ό,τι γνωρίσαμε τουλάχιστον
τις τελευταίες δεκαετίες, με ένα αυθεντικά
λαϊκό κίνημα των “από κάτω” με βαθειές
ρίζες στη γαλλική κοινωνία, που
υποστηρίζεται από το 70%-75% των πολιτών
(!) και που είναι αποφασισμένο να μην
κάνει πίσω καθώς, όπως δηλώνει, είναι
σε απόγνωση και δεν έχει πια τίποτα να
χάσει! Και είναι ακριβώς για όλους αυτούς
τους λόγους που αντλεί την έμπνευσή του
όχι από σύγχρονες λαϊκές εξεγέρσεις
και επαναστάσεις αλλά από τη μεγάλη
Γαλλική Επανάσταση του 1789 που έφερε τα
πάνω κάτω όχι μόνο στη Γαλλία αλλά και
σε ολάκερο τον κόσμο…
Καθόλου
τυχαίο λοιπόν που τα Κίτρινα Γιλέκα
αντιμετωπίζουν τον Μακρόν ως σημερινή
μετεμψύχωση της… Μαρίας-Αντουανέτας
και στήνουν σχεδόν παντού, στους
μπλοκαρισμένους αυτοκινητοδρόμους ή
ακόμα και στο προαύλιο του Λούβρου, το
σήμα κατατεθέν της Μεγάλης Γαλλικής
Επανάστασης, την γκιλοτίνα! Υπερβολές;
Μάλλον όχι αν κρίνουμε από τις ομοιότητες
της σημερινής εξέγερσης των Κίτρινων
Γιλέκων με το επίσης αυθεντικά λαϊκό
τεράστιο κίνημα που οδήγησε στην πτώση
της Βαστίλης και της Γαλλικής Μοναρχίας…
Επίκειται
λοιπόν στη Γαλλία του Μακρόν και του
θριαμβεύοντα νεοφιλελευθερισμού μια
λαϊκή επανάσταση ανάλογη με εκείνη του
1789; Προφανώς, όχι καθώς το σημερινό
κίνημα είναι ακόμα στα πρώτα βήματά
του, χωρίς ακόμα να διαθέτει δημοκρατικά
εκλεγμένες οργανωτικές δομές και ένα
σαφές πρόγραμμα πέρα από την απέραντη
οργή του και τη διάθεση να πάει τον αγώνα
του μέχρι τη λογική του κατάληξη, το
τέλος της πηγής όλων των δεινών του.
Χωρίς αμφιβολία, θα περάσει από
σκαμπανεβάσματα, δυο βήματα μπροστά
και ένα πίσω, καθώς θα ξεκαθαρίζει τις
ιδέες αλλά και τις τάξεις του από
ρατσιστικούς και άλλους “πειρασμούς”
που καλλιεργούν οι κατέχοντες και η
εξουσία τους για να το διχάσουν, να το
αποδυναμώσουν και τελικά να το συντρίψουν.
Πάντως, ένα είναι κιόλας βέβαιο: Αυτό
το λαϊκό κίνημα θα πάει πολύ μακριά και
έχει ήδη τα φόντα για να γράψει ιστορία...
Όμως,
προσοχή: Πέρα από όλα αυτά, στην περίπτωση
του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων, οι
προβλέψεις για το αμέσως προσεχές μέλλον
είναι πολύ παρακινδυνευμένες όχι μόνο
επειδή δεν υπάρχει κανένα ανάλογο
προηγούμενο, αλλά και επειδή πολλά θα
εξαρτηθούν από δυο αστάθμητους παράγοντες:
από τη μια, την στάση του απίστευτα
αλαζόνα και εγωπαθούς Μακρόν με τις
“μοναρχικές” φαντασιώσεις και τα
αυταρχικά καμώματα, που είναι όσο ποτέ
απομονωμένος, σε κρίση και σε ελεύθερη
πτώση. Και από την άλλη, τις τεράστιας
σημασίας -και ίσως σωτήριες- διεργασίες
που τα Κίτρινα Γιλέκα αρχίζουν να
προκαλούν στους κόλπους της γαλλικής
πολιτικής και συνδικαλιστικής αριστεράς.
Πράγματι,
αφού αναρριχήθηκε στην εξουσία
καταστρέφοντας όμως, ουσιαστικά εν μια
νυκτί το γαλλικό δικομματικό σύστημα
που χρειάστηκε πολύ χρόνο και κόπο για
να οικοδομηθεί, ο ήδη φθαρμένος Μακρόν
κάνει τώρα ό,τι μπορεί για να αποδείξει
ότι αποτελεί τη μόνη εναλλακτική λύση
στο...χάος του όχλου! Αν όμως, αυτή η
προσέγγιση της κρίσης παρουσιάζει
κάποια πλεονεκτήματα για τον ίδιο,
προκαλεί ωστόσο άγχος στα κέντρα
αποφάσεων της μεγαλοαστικής τάξης του,
που αναλογίζονται με τρόμο ότι δεν
διαθέτουν πια κανένα στοιχειωδώς
αξιόπιστο Plan B σε περίπτωση πτώσης του
“μονάρχη” Μακρόν! Και όλα αυτά, την ώρα
που η άρνηση των συνδικαλιστικών
γραφειοκρατιών αλλά και σημαντικής
μερίδας της γαλλικής αριστεράς να
συνδράμουν ενεργά το κίνημα των Κίτρινων
Γιλέκων εντείνει την κρίση τους και την
αιμορραγία μελών τους προς αυτό, καθώς
μάλιστα παίρνει πια διαστάσεις η δημόσια
έντονη αντιπαράθεση στελεχών της με
αφορμή αυτό το υπαρξιακής σημασίας
δίλημμα. Μαζί λοιπόν με τους σύγχρονους
“ξεβράκωτους” και εξεγερμένους της
γαλλικής κοινωνίας, που στηρίζονται
μάλιστα από τα ¾ των Γάλλων, ή ενάντια
σε αυτούς που τα γνωστά “σαλόνια” της
γαλλικής αριστεράς δεν καταδέχονται
να συναναστραφούν και τολμούν να
περιφρονούν ως αγροίκους, βάρβαρους
και εν δυνάμει επικίνδυνους;
Το
ηλεκτροσόκ που ήδη προκαλεί στην βαριά
ασθενούσα και ετοιμόρροπη γαλλική
αριστερά η εμφάνιση του κινήματος των
Κίτρινων Γιλέκων μπορεί να αποδειχτεί
σωτήριο για την ίδια ξαναδίνοντας σε
αυτή τη χαμένη της αυτοπεποίθηση και
βγάζοντάς την από την παρατεταμένη
νάρκη της. Ταυτόχρονα όμως, μπορεί να
αποδειχτεί και καθοριστικής σημασίας
για τη συνέχεια των εξελίξεων καθώς θα
διευκολύνει όχι μόνο την σύζευξη των
ήδη υπαρκτών αλλά κατακερματισμένων
αγώνων της μεγάλης πλειοψηφίας του
γαλλικού πληθυσμού, αλλά και την ενιαία
έκφρασή τους πάνω σε ένα ξεκάθαρα ταξικό
χειραφετητικό προσανατολισμό. Οι μήνες,
οι βδομάδες ή ακόμα και οι μέρες που
έρχονται μπορεί να αποδειχτούν
καθοριστικής σημασίας για τη Γαλλία
αλλά και για όλους εμάς σε ολάκερη την
Ευρώπη...
Πηγή,
παραπομπές:
Comments
Post a Comment