Your browser does not support the HTML5 canvas tag.
Εγχειρίδιο χειρισμού κρίσεων λόγω πολιτικών ΔΝΤ από τη CIA! / Already confirmed: Civil liberties under attack! / Greece's creditors gone completely insane! / How the global financial mafia sucked Greece's blood / ECB's economic hitmen / Η Μέρκελ επιβεβαιώνει τα σχέδια των γραφειοφασιστών! /Greece: the low-noise collapse of an entire country/ How the neoliberal establishment tricked the masses again, this time in France / Ενώ η Γερμανία προετοιμάζεται για τα χειρότερα, η Ελλάδα επιμένει στο ευρώ! / Ένας παγκόσμιος "proxy" πόλεμος κατά της ελευθερίας έχει ξεκινήσει! / McCarthyism 2.0 against the independent information / Ο επικεφαλής του "σκιώδους συμβουλίου" της ΕΚΤ επιβεβαιώνει ότι η ευρωζώνη είναι μια χρηματοπιστωτική δικτατορία! / It has started: A global proxy war against freedom! / Βαρουφάκης: Το ΤΧΣ δεν ελέγχεται από το δημόσιο! / Δημοψήφισμα για Grexit: η τελευταία ευκαιρία να σωθεί η Ελλάδα και η τιμή της Αριστεράς / Populism as the new cliche of the elites to stigmatize anyone not aligned with the establishment / Δεν γίνεται έτσι "σύντροφοι" ... / Panama Papers: When mainstream information wears the anti-establishment mask / The Secret Bank Bailout / The head of the ECB “shadow council” confirms that eurozone is a financial dictatorship! / A documentary by Paul Mason about the financial coup in Greece / The ruthless neo-colonialists of 21st century / First cracks to the establishment by the American people / Clinton emails - The race of the Western neo-colonialist vultures over the Libyan corpse / Επιχείρηση Panama Papers: Το κατεστημένο θέλει το μονοπώλιο και στις διαρροές; / Operation "looting of Greece" reaches final stage / Varoufakis describes how Merkel sacrificed Greece to save the Franco-German banks / France officialy enters the neo-Feudal era! / The US establishment just gave its greatest performance so far ... / A significant revelation by WikiLeaks that the media almost ignored / It's official: the US is funding Middle-East jihadists! / Οι αδίστακτοι νεο-αποικιοκράτες του 21ου αιώνα / How to handle political unrest caused by IMF policies! / Πώς το νεοφιλελεύθερο κατεστημένο ξεγέλασε τις μάζες, αυτή τη φορά στη Γαλλία / The establishment attacks Jeremy Corbyn in full force - imagine what would happen if he was truly radical

28 July, 2017

Macron leads the effort of the Western neocolonialists to make a deal on looting Libya's resources

Here what's one of the primary priorities of the new golden boy of the neoliberal establishment. Emmanuel Macron met with Libya's two main rival leaders, presumably to achieve a piece deal so that the Western vultures could start looting the rich Libyan resources in an environment of 'peace and stability'.

From Guardian:

Libya’s two main rival leaders have agreed to call a ceasefire and hold elections early next year after a meeting in Paris hosted by the French president, Emmanuel Macron.

Macron said Libya’s UN-backed prime minister, Fayez al-Sarraj, and Khalifa Haftar – the military strongman whose forces control large tracts of land in the east of the country – had displayed “historic courage” at the talks outside Paris on Tuesday.

The cause of peace has made great progress today,” declared Macron at the end of the talks. [...] The communique says the two leaders accept that only a political solution can end the crisis, and calls for all militia to be brought under the reins of a national army under political control. “We commit to a ceasefire and to refrain from any use of armed force for any purpose that does not strictly constitute counter-terrorism”, the document says.


A rival administration based in Libya’s remote east – with which Haftar is allied – has refused to recognise Sarraj’s government, and blocked the House of Representatives from being quorate. On the face of it, the Paris deal offers more to Haftar than Serraj.

Most western capitals have been reluctant to give Haftar any political role save as defence minister in a Sarraj-led government, but the territorial gains of his forces have made that an increasingly untenable position. Haftar’s eastern army has won a string of victories that has left it controlling two thirds of the country, including key oil ports and Benghazi, the country’s eastern capital. The general has already declared his intention to capture Tripoli by the end of the year.


Haftar is backed by Egypt, the United Arab Emirates and the bulk of the French military, but has shown little commitment to power sharing and has been accused of human rights violations in capturing Benghazi.

According to some information, “critics regard Sarraj as a politician imposed by foreign powers”.

If you wonder how the man that took part in the coup that brought Gaddafi to power in 1969, still enjoys some Western support against the UN-backed Fayez al-Sarraj, just take a look at Wikipedia and the mystery will be instantly solved:

In 1987, he [Khalifa Haftar] became a prisoner of war during the war against Chad after being lulled into a trap and captured, then a major embarrassment for Gaddafi and represented a major blow to Gaddafi's ambitions in Chad. While held prisoner, he and his fellow officers formed a group hoping to overthrow Gaddafi. He was released around 1990 in a deal with the United States government and spent nearly two decades in the Langley, Virginia, United States, gaining U.S. citizenship. Haftar lived comfortably in Virginia, relatively close to CIA headquarters, from the early 1990s until 2011. In 1993, while living in the United States, he was convicted in absentia of crimes against the Jamahiriya and sentenced to death.


By 1988, Haftar had aligned himself with the National Front for the Salvation of Libya, a U.S. supported opposition group. When U.S. financial aid to Zaire was not forthcoming, Zaire expelled the remainder to Kenya. Kenya only provided temporary residence, and the American CIA negotiated a settlement around 1990, enabling Heftar and 300 of his soldiers to move to the United States under the U.S. refugee programme.

In March 1996, Haftar took part in a failed uprising against Gaddafi in the mountains of eastern Libya, before returning to the U.S.

Haftar moved to suburban Virginia outside Washington, D.C., living in Falls Church until 2007. He then moved to Vienna, Virginia.

No doubt that Haftar is CIA's agent in Libya and therefore, no one can touch him. It is obvious that the French have been compromised with the other Western neocolonialists, although as appeared in Clinton emails brought to light by WikiLeaks, the French wanted exclusively the rich Libyan resources and the Americans were dissatisfied with this situation. Finally, both the Americans and the British joined the race and the Italians also made an attempt to take a piece.

It appears that the Italians "invested" on Libyan PMs since the time of Ali Zeidan (or Zidan).

In the letter above concerning Italy, Paolo Scaroni, CEO of the Italian oil firm ENI, was extremely anxious to develop a new, special relationship with the post-revolutionary Libyan government and intended to gain an advantage on other Western firms looking to do business in the country. Scaroni had the full backing of the Italian government in this matter, under Mario Monti, the puppet technocrat who replaced the democratically elected, Silvio Berlusconi, through an ECB silent coup.

Early this year, Reuters reported that “Prime Minister Fayez al-Seraj flew to Rome from Brussels on the eve of an EU summit in Malta to sign a memorandum of understanding with Italian Prime Minister Paolo Gentiloni. The agreement aims mainly at providing training and equipment needed to better control Libya's vast, desert borders and bolster its limited coast guard fleet.

Obviously, the Western vultures are trying to take the best positions right before the beginning of Libya's final looting, in order to take the best pieces possible.

Read also:

Corbyn told Venezuelan President Maduro that EU is ‘bad for the poor’, which is 100% true

Labour leader Jeremy Corbyn, a lifelong Euroskeptic, reportedly told Venezuelan President Nicolas Maduro that EU institutions are bad for the poor.

The Daily Mail – which calls the democratically-elected Maduro Corbyn’s “dictator pal” – says the Labour leader made the comments in 2014, a year before he was elected party chief.

The paper claims that a recording of a meeting between the two reveals Corbyn telling the Latin American leader that European Central Bank (ECB) policies are “detrimental to the poor of Britain and other countries” and that the EU is a barrier to “building socialism and the fight against capitalism.

His political mentor, the late socialist Labour MP Tony Benn, was very much of the same stripe when it came to the EU.

Corbyn reportedly referred to Benn during the interview, telling Maduro he had been “a leader in the struggle against the economic policies of the European Bank and others, which were detrimental to the poor of Britain and other countries.

During his life we discussed many times the problems for building socialism and the fight against capitalism,” Corbyn said.

Questions remain about how much of a revelation the comments really are.

Corbyn was a well-known left-wing Euroskeptic for decades before he became party leader in 2015.

However, he campaigned for Remain during the EU Referendum according to the democratic decision of his party, one of a series of concessions he made to try to unite Labour during his tumultuous period in charge.

Labour sources told the Mail on Wednesday that the party leader was criticizing “the suffering inflicted on southern European countries, especially Greece, through austerity.

More than 100 people are estimated to have lost their lives in violent clashes between supporters of Maduro’s government and opposition activists over the past four months.

The opposition has ramped up its protest activity in the run-up to the election of the National Constituent Assembly (ANC), scheduled for July 30, announcing a week of protests and launching a two-day nationwide strike that kicked off on Wednesday.

Maduro has blamed the US for trying to deliberately destabilize the country.


Greece: a (basket) case study in savage globalization

As Greeks look inward, they see a country that produces nothing of value and is inferior to the rest of the world - despite evidence to the contrary. The country has been mentally colonized, with outside powers convincing the Greeks that they can do no better.

by Michael Nevradakis

Part 1

Oscar López Rivera, the Puerto Rican activist, and advocate for independence whose 70-year prison sentence was commuted earlier this year, resulting in his release after serving 35 years, once had this to say about patriotism and colonialism:

To love the homeland costs nothing, what would be costly is if we lose it… As Puerto Ricans we have to accept the fact Puerto Rico is a colony… If we accept this truth then we must be ready and prepared to kickstart a decolonization process.

For Rivera, this process begins with the decolonization of the mind:

Let’s face the problem of our colonial status. Let’s work to find a solution for it. Let’s decolonize our minds and spirits and become real citizens of Puerto Rico.

Rivera’s words were, of course, made in reference to Puerto Rico. However, it can be said that they are also applicable to many other nations, including nominally independent states such as Greece, a country which has been ravaged by almost a decade of stifling economic austerity imposed by the European Union and the International Monetary Fund (IMF); a country which could be described as a modern-day debt colony.

Having been raised in the United States as a “third culture kid,” with one foot in the U.S. and one foot in Greece, allows me to see things in both societies simultaneously as a native and as a relative outsider. This has particularly been true during the past four-plus years, a period in which I have resided almost full-time in Athens as a doctoral student and journalist.

Interviewing hundreds of individuals in my academic and journalistic capacity, from politicians to journalists to academics, while being immersed in the mundane day-to-day realities of life in Greece, has been a truly unique experience. And what I often have observed in Greek society is disheartening, to say the least.

What follows are insights into a country which has been colonized not just economically and politically, but mentally as well. It is a case study on how a crisis can be perpetuated through divide-and-conquer techniques and by making an entire nation and its people feel worthless, guilty, inferior and demoralized. This process of colonization and globalization is followed through several steps: the minimization of a country and its people, the fostering of feelings of inferiority and collective guilt, the diminishing and depreciation of local culture, and the lionization of anything foreign and “civilized.”

Source, links:


The rise of the "megafarm": How British meat is made

Part 2 - High demand for low-cost meat

The rise in intensive farming has been fuelled by Britain’s demand for cheap meat, especially chicken. Close to a billion birds are slaughtered each year, almost all of them intensively-farmed. The majority of the UK’s megafarms are poultry units.

Growing free-range and organic chickens requires a lot of space - about four square metres per animal for organic birds. Intensive farms typically have about 15 chickens per square metre, or an area about the size of an A4 sheet of paper for each bird.

Intensive farming also allows farms to carefully control the temperature and humidity of chicken units, and give just the right amount of additive-boosted feed and chlorinated water for optimal growth in a short time. The lifespan of an average intensively-farmed chicken is 35 days.

The efficiency of the system is illustrated in the product prices. A review of five major supermarket chickens shows basic, value or own brand chicken – raised on intensive farms - costs between £1.99 and £2.73 per kg for a whole roasting bird. Organic chicken – i.e. birds kept in a smaller flock, given access to the outdoors, and fed on additive and GM-free grain grown on that farm - costs between £6.00 and £7.04 per kg per roasting bird.

While demand for free range eggs has risen substantially in the last two decades, free range and organic chicken still only accounts for a tiny proportion of the market - just 3% and 1% respectively.

Some farms producing free-range poultry products - mainly eggs - are actually large enough that they are classified as intensive. But the Bureau has calculated at least three quarters of intensive poultry farms are factory-style units with some or all birds permanently housed indoors - and the figure could be higher as not all records have been made available.

The Bureau sent a drone to capture footage of Britain's big farms from above. Watch the video below.



27 July, 2017



Today, July 27th 2017, WikiLeaks publishes documents from the Imperial project of the CIA.

Achilles is a capability that provides an operator the ability to trojan an OS X disk image (.dmg) installer with one or more desired operator specified executables for a one-time execution.

Aeris is an automated implant written in C that supports a number of POSIX-based systems (Debian, RHEL, Solaris, FreeBSD, CentOS). It supports automated file exfiltration, configurable beacon interval and jitter, standalone and Collide-based HTTPS LP support and SMTP protocol support - all with TLS encrypted communications with mutual authentication. It is compatible with the NOD Cryptographic Specification and provides structured command and control that is similar to that used by several Windows implants.

SeaPea is an OS X Rootkit that provides stealth and tool launching capabilities. It hides files/directories, socket connections and/or processes. It runs on Mac OSX 10.6 and 10.7.


The rise of the "megafarm": How British meat is made

Part 1

In Herefordshire the river Wye curls through market towns, forests of oak and yellow fields tall with rapeseed. It is an area of outstanding natural beauty - walkers come to the area to traverse Offa’s Dyke, go fishing or catch a glimpse of herons, bats or polecats. Which makes the sight just down the road from the church in one small village somewhat unexpected.

A short walk along a public footpath a few miles from the river brings you to a field where large white polyethene tunnels stretch dozens of metres down a hill. They are met at the bottom by five mammoth sheds - each as long as a football pitch. Tall metal silos rise up from between the imposing units.

It looks like something out of a sci-fi film - but it is in fact a typical modern UK farm. Inside the warehouse walls, nearly 800,000 chickens are being bred for slaughter at any one time.

This facility is one of nearly 1,700 intensive poultry and pig farms licensed by the Environment Agency. A Bureau investigation shows that the number of such farms in the UK has increased by a quarter in the last six years.

Many of these units like the one in Herefordshire are giant US-style “megafarms”. Our investigation has discovered there now nearly 800 of these throughout the UK. The biggest house more than a million chickens, 20,000 pigs or 2,000 dairy cows, in sprawling factory units where most animals are confined indoors.

The growth in intensive farms is concentrated in certain parts of the country where major food companies operate and many are in the process of expanding. In Herefordshire, intensively-farmed animals outnumber the human population by 88 to one.

The two biggest farms we have recorded have the capacity to house 1.7 million and 1.4 million chickens apiece.

Behind the data lies a fundamental debate about what we want to eat as a nation, and what price we are prepared to pay for that food.

The big farms say they are led by consumers - people want to buy cheap meat, and intensive farming is the only way to efficiently satisfy that demand. But critics say factory farms blight local communities, subject animals to prolonged distress and push out small producers - and that we do not need the vast quantities of meat we consume.

Norman Lamb, the MP for Norfolk, called on the government to review whether the regulations around intensive units were robust.

The government need to gain a greater understanding of the impact of these very large units,” he said. “They should look at whether lessons can be learned from the US. We need new and robust domestic regulations to meet the emerging landscape and to take the place of European Union legislation post-Brexit.

The majority of Britain’s poultry meat is produced by a handful of large companies including Faccenda, Moy Park, Cargill, 2 Sisters and Banham Poultry - all of which are privately-owned. Tesco, Sainsbury’s, Morrisons, Asda, McDonalds, and Nando’s are among the supermarkets and fast food chains who source meat from companies operating megafarms, our investigation has found.


US and UK ally Saudi Arabia moves to behead 14 for protest

The condemned includes a young student named Mujtaba al-Suweyket, who was only 17 at the time of his sentencing and was about to study in a U.S. university.

Saudi Arabia, the Gulf kingdom ruled by an absolute monarchy and key United States ally, is planning to behead 14 men for participating in anti-government protests after what Amnesty international called a “grossly unfair mass trial.”

By confirming these sentences Saudi Arabia's authorities have displayed their ruthless commitment to the use of the death penalty as a weapon to crush dissent and neutralize political opponents,” Samah Hadid of Amnesty International said.

Earlier this month, the Supreme Court of Saudi Arabia decided to uphold the sentences, and the 14 men were transferred to Riyadh, indicating that the beheadings could occur anytime.

King Salman's signature is now all that stands between them and their execution,” Hadid said.

According to Amnesty International, the condemned prisoners were “subjected to prolonged pre-trial detention and had been tortured and otherwise ill-treated during their interrogation to extract their 'confessions'.

Full report:

The politics of the forgotten humanitarian crises in Yemen and Gaza

Millions of Yemenis are starving as Saudi Arabia continues to bomb the country, while the people of Gaza lack electricity and medical supplies due to a 10-year Israeli blockade. Both conflicts and the crises they have unleashed are tied to the U.S.’ arms industry’s unending pursuit of profit.

by Whitney Webb

Part 4 - Quiet hands behind the crises in Yemen, Gaza

In considering the enormity of the crises in both Yemen and Gaza, it is unusual that the international community has taken little action to stop governments from directly fomenting these humanitarian catastrophes, especially given how vocal so many top global organizations have been in recent months. But while unusual, the fact that both crises are being forgotten by the international community and the international mainstream media is not surprising, as the perpetrators of both – Saudi Arabia and Israel – are both major U.S. allies and major beneficiaries of U.S. arms sales and military aid.

In the case of Yemen, the U.S. government has had a covert but direct role in the crisis. Indeed, the U.S. government directly bombed Yemen last year – without Congressional approval – and even increased military aid to the Saudis right after the latter was caught committing an egregious war crime. Furthermore, the U.S. was recently exposed aiding UAE secret prisons that torture civilians.

Over the course of the conflict, the U.S. has supplied the Saudis with billions of dollars in weapons, most recently in a $110 billion weapons deal signed by President Donald Trump this past May. The UK government has also sold more than $3.9 billion in arms to the Saudis over the past two years despite the carnage in Yemen, because – according to UK Home Secretary Amber Rudd – its “good for industry.” Thus, taken to its logical conclusion, ending the conflict in Yemen would be bad for business.

The U.S. has also had a role in fomenting the crisis in Gaza, albeit a more covert one. The U.S., as Israel’s strongest ally, has long supported Israeli government policy and helped shield it from criticism or UN human rights inquiries. In addition, the Israeli military receives $9.8 million every day in military aid from the United States, making Israel by far the largest recipient of U.S. military aid.

Regarding the recent power crisis, Mahmoud Abbas – president of the Palestinian Authority – is widely believed to have requested the power cuts to Gaza in a bid to “show Donald Trump that he is the dominant figure in Palestinian politics and strong enough to […] be a partner to the U.S.” This suggests that the U.S. role in the Gaza crisis may be greater than has been publicly stated.

The silence of Western governments and of the mainstream media on these two humanitarian catastrophes is sadly predictable. It is just the latest evidence showing that the U.S. and its allies opportunistically raise the issue of human rights and humanitarian crises when it serves the imperialist, war-mongering agenda and ignore crises that arise as a direct consequence of that same agenda.

It also speaks to the complete lack of empathy shown by government officials and the media organizations who have chosen to be silent on these matters. While the crises are political at their root, it is innocent civilians who bear their brunt. Sadly, their suffering is considered mere collateral in the advancement of U.S. and UK weapons sales and the geopolitical goals of their allies.


Source, links:

[1] [2] [3]

26 July, 2017

The international usurers return to the crime scene called Greece!

The paranoia we live in, seems to have no limits. The international usurers, some of the largest vampire banks that drink the blood of societies, are returning to the crime scene called Greece.

The country that has been destroyed by the memorandums, 'begged' for some money from the parasites of the global financial mafia, with the usurious 4.6% interest rate! Yet, the country was sacrificed to rescue some of these parasites, while others have played a dirty role in leading Greece to bankruptcy!

Thus, the international usurers will make even more money over the Greek corpse, and the 'leftist' government has celebrated the fact much more than the local neoliberal regime!

At the same time, the top executive of the European Financial Dictatorship, Pierre Moscovici, launched the usual indirect threat, not only against Greece, but also against Europe, saying that “Confidence in Greece is really coming back, but we need to continue the good work. We need to be on the bicycle, and to keep on pedalling. That's the case for Europe, as a whole. If you don't go that way, that bicycle falls.

By now, we already know what that means. Further measures, new memorandums, further cuts, further sell-off of public property, until the final completion of the Greek experiment and its implementation throughout eurozone.

And the obvious, big question comes next: isn't the purpose of Greece's return to the markets, even with such usurious interest rates, to be liberated from the ECB dictatorship and therefore, from the catastrophic memorandums?

And the obvious answer is that these so-called 'invisible markets' that operate independently, is one of the biggest fairy tales manufactured by the neoliberal ideology to manipulate the masses. Moscovici's statements were made in full synchronization with this very expensive return to the markets for Greece, so that the neoliberal priesthood be sure that the country will receive the message: memorandums and suffocating scrutiny are not over! This means that the global financial mafia operated in full coordination with the executives of the European Financial Dictatorship.

As expected, the global media of the neoliberal regime celebrated another totally fake 'success story', like the one of Samaras administration back in 2014.

As you see, this is another great performance staged by the regime, in order to achieve the consent of the Greek society (and others) towards their definite surrender to the memorandums of destruction.

Οι διεθνείς τοκογλύφοι επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος που λέγεται Ελλάδα!

Η παράνοια που ζούμε φαίνεται να μην έχει όρια. Οι διεθνείς τοκογλύφοι, δηλαδή μερικές από τις μεγαλύτερες τράπεζες-βαμπίρ που πίνουν το αίμα των κοινωνιών, ξαναγυρνάν στον τόπο του εγκλήματος που λέγεται Ελλάδα.

Η κατεστραμμένη από τα μνημόνια χώρα 'παρακάλεσε' τα τοκογλυφικά παράσιτα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής μαφίας να της δανείσουν λεφτά με το τοκογλυφικό επιτόκιο 4.6%! Κι όμως, η χώρα θυσιάστηκε για να διασωθούν κάποια από αυτά τα παράσιτα, ενώ κάποια άλλα, έπαιξαν βρόμικο ρόλο στο να οδηγήσουν την Ελλάδα στη χρεοκοπία!

Έτσι, οι διεθνείς τοκογλύφοι θα βγάλουν ακόμα πιο πολλά λεφτά πάνω από το Ελληνικό πτώμα και η 'Αριστερή' κυβέρνηση το πανηγύρισε δεόντως, πιο πολύ και από το εγχώριο νεοφιλελεύθερο καθεστώς!

Την ίδια ώρα, το ανώτερο στέλεχος της Ευρωπαϊκής Χρηματοπιστωτικής Δικτατορίας, Πιερ Μοσκοβισί, έστελνε το γνωστό σήμα στους Έλληνες υποτελείς με περισσό θράσος και μια έμμεση απειλή: “Αν η Ελλάδα κάνει παύση και δεν εφαρμόσει όσα συμφωνήθηκαν, θα είναι λάθος. Πρέπει να παραμείνει στο «ποδήλατο» και να συνεχίσει να προχωράει. Αν σταματήσει, θα πέσει από το «ποδήλατο». Αλλά με καθησυχάζουν οι εγγυήσεις που μου δίνει η ελληνική πλευρά.

Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό. Νέα μέτρα, νέα μνημόνια, νέες περικοπές, περισσότερο ξεπούλημα, μέχρι να ολοκληρωθεί το πείραμα κανονικά και να μεταφερθεί σε όλη την ευρωζώνη.

Το εύλογο ερώτημα που ακολουθεί είναι το εξής: το νόημα της 'εξόδου' στις αγορές, έστω και με τοκογλυφικά επιτόκια, δεν είναι να απεξαρτηθεί η χώρα από τη δικτατορία της ΕΚΤ και άρα από τα καταστροφικά μνημόνια;

Και η προφανής απάντηση είναι ότι οι περίφημες 'αόρατες αγορές', που λειτουργούν αυτόνομα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα παραμύθια που έχει κατασκευάσει η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία για να εξαπατήσει τις μάζες. Οι δηλώσεις Μοσκοβισί έγιναν σε απόλυτο συντονισμό με την πανάκριβη έξοδο της χώρας στις αγορές ώστε αυτή να πάρει το κατάλληλο μήνυμα. Δηλαδή, η διεθνής χρηματοπιστωτική μαφία λειτούργησε απόλυτα συντονισμένα με τους αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Χρηματοπιστωτικής Δικτατορίας.

Όπως ήταν φυσικό, τα διεθνή ΜΜΕ του νεοφιλελεύθερου καθεστώτος πανηγύρισαν δεόντως, βλέποντας άλλο ένα 'success story', σαν αυτό της κυβέρνησης Σαμαρά.

Όπως καταλαβαίνετε, πρόκειται για άλλη μια μεγαλειώδη παράσταση που έστησε το καθεστώς, επιχειρώντας να επιτύχει για πολλοστή φορά τη συναίνεση της Ελληνικής κοινωνίας (και όχι μόνο), προκειμένου αυτή να υποταχθεί οριστικά στα μνημόνια της καταστροφής.

25 July, 2017

How social media loops lead to cultural stagnation

Τhis is a terrifying picture of a culture that is trapped in powerful vicious circles and loops that lead to further cultural stagnation and make cultural progress more and more difficult

In another interesting interview to Russell Brand, Adam Curtis describes a certain phenomenon in social media. He speaks about how the web and the social media are creating loops that actually isolate certain groups of individuals with common characteristics and interests. Curtis supports that this is a form of power which essentially prevents real progress.

As he says:

If you have something like Facebook, which in its news feeds increasingly gives you what it knows you like and what you hear is what you like, then that's incredibly powerful.

Those who run social media will say 'this is efficient'. They are not ideologists. They are not saying we must tell them this, and in fact it's the algorithms that are doing that. Of course they design the algorithms, but the algorithm's function is to give you more of what it knows you like because that's efficient.

But look at what that means: that means that you only know what others like you know, and then there is another group over there who know what the others in their group know, and they never meet.

There is a fascinating quote of the day after Brexit from a social media activist who was a Remainer. He wanted to remain, but he wanted to find out what the other lot felt like, who had that triumphant that day. And he went onto Facebook and he tried to find through the custom feeds people like that. He couldn't do it! And he was actually shocked. It's a man realizing that there are two halves of the world, now so separated from eachother, that one half can't actually go and find out what the other half is feeling. Now, that's called power.

I don't think that in facebook there is anyone saying 'this is the world we want', they are saying 'this is efficient'. But look what that efficiency is: it's a conservative world that holds things stable. And implicitly, what that means, is that things aren't going to change. And what that means is that those who are in power, remain in power.

The description is impressive because it shows that even those who design the algorithms are occupied with a specific way of thinking that diffuses throughout societies. It is a type of thinking that is based not in morality, or other principles, but rather in a kind of mechanistic perception that dominates the minds of individuals and their activities in everyday life. In capitalism, this is translated into one thing: endless chase for profit.

Essentially, this is a terrifying picture of a culture that is trapped in powerful vicious circles and loops that lead to further cultural stagnation and make cultural progress more and more difficult.

Well, stagnation leads to degeneration, and degeneration leads to death ...

Βενεζουέλα: Στην τελική ευθεία για εκλογές… ή πραξικόπημα;

του Άρη Χατζηστεφάνου

Κάθε απόγευμα μια μυστηριώδης πομπή από θωρακισμένα οχήματα κάνει την εμφάνισή της στο Τσακάο, μια από τις πιο πλούσιες περιοχές του Καράκας, στη Βενεζουέλα.

Δεν πρόκειται για οχήματα του στρατού ή της αστυνομίας αλλά, όπως εξηγούσε ο απεσταλμένος του δικτύου Μπλούμπεργκ, για τους κατοίκους της περιοχής που βγαίνουν για τη νυχτερινή τους έξοδο σε ορισμένα από τα πιο ακριβά κλαμπ της λατινικής Αμερικής.

Η ίδια περιοχή που το πρωί αποτελεί επίκεντρο των συγκρούσεων με τις κυβερνητικές δυνάμεις, το βράδυ μετατρέπεται σε ένα «μικρό Μανχάταν» καθώς συρρέουν αθλητές, αστέρες της τηλεόρασης και επιχειρηματίες. «Το πρωί είμαι στις διαδηλώσεις και τα χαρακώματα» εξηγούσε μια 24χρονη κάτοικος της περιοχής «αλλά το απόγευμα γυρίζω σπίτι, κάνω ένα μπάνιο και στέλνω μήνυμα στους φίλους μου για να δω τί θα κάνουμε το βράδυ. Είναι πλέον μια ρουτίνα».

Χωρίς ίσως να το καταλάβει, το Μπλούμπεργκ επιβεβαίωσε με το ρεπορτάζ του τη «ρουτίνα» του ταξικού πολέμου που διεξάγεται εδώ και περίπου 100 ημέρες στα πιο πλούσια προάστεια του Καράκας. Παρά το γεγονός ότι η δυσαρέσκεια για την πολιτική του Μαδούρο και οι αναμενόμενες αντιδράσεις από τις (συχνά τεχνητές) ελλείψεις προϊόντων έχουν εξαπλωθεί και σε φτωχότερα στρώματα, το ρεπορτάζ του αμερικανικού δικτύου επιβεβαίωνε όλα όσα επιχειρεί εδώ και μήνες να αποκρύψει η αντιπολίτευση και τα διεθνή ΜΜΕ.

Καθώς, όμως, πλησιάζουν οι εκλογές για τη συντακτική συνέλευση, που εξήγγειλε ο πρόεδρος Μαδούρο σαν μια ύστατη προσπάθεια εξόδου από την κρίση, η βία της αντιπολίτευσης κλιμακώνεται επικίνδυνα. Την περασμένη εβδομάδα αντικυβερνητικοί διαδηλωτές έβαλαν φωτιά σε δυο ακόμη ανθρώπους. Σύμφωνα με πληροφορίες το ένα από τα θύματα, που απανθρακώθηκε στα ανατολικά της χώρας, επέβαινε σε μοτοσυκλέτα και επιχείρησε να περάσει από μπλόκο διαδηλωτών, οι οποίοι τον ξυλοκόπησαν και του έκαψαν ζωντανό. Το δεύτερο περιστατικό σημειώθηκε στην εύπορη συνοικία Αλταμίρα, της πρωτεύουσας Καράκας, που αποτελεί ένα ακόμη από τα επίκεντρα των βίαιων κινητοποιήσεων. Σε βίντεο που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο ένας άνδρας, φαίνεται να τρέχει σε σταθμό του μετρό αφού αντικυβερνητικοί διαδηλωτές του έβαλαν φωτιά.

Την ίδια ώρα διαμετρικά αντίθετη εικόνα για τα αποτελέσματα της 24ωρης απεργίας που προκήρυξε η αντιπολίτευση την Παρασκευή, δίνουν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και κυβερνητικές πηγές. Ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία υποστηρίζουν ότι η χώρα «παρέλυσε» απ’ άκρη σε άκρη καθώς τα μέσα μεταφοράς ακινητοποιήθηκαν και μαγαζιά έμειναν κλειστά, ακολουθώντας το κάλεσμα εργοδοτικών ενώσεων και του εμπορικού και βιομηχανικού επιμελητηρίου – των ίδιων δηλαδή δυνάμεων που είχαν πρωτοστατήσει στο αποτυχημένο πραξικόπημα για την ανατροπή του Τσάβες το 2002.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος Μαδούρο υποστήριξε ότι το 95% του ιδιωτικού τομέα και το 100% του δημοσίου λειτούργησαν κανονικά ενώ απέδωσε το γεγονός ότι ένα στα δυο μαγαζιά έμειναν κλειστά στις οδομαχίες και τους αποκλεισμένους δρόμους, αλλά και τις απειλές της αντιπολίτευσης προς καταστηματάρχες.

Σε πολιτικό επίπεδο η επίθεση εναντίον του Μαδούρο κλιμακώθηκε με την απόφαση του κογκρέσου, που ελέγχεται από την αντιπολίτευση, να διορίσει 33 δικαστές στο ανώτατο δικαστήριο σε μια προσπάθεια να αποκτήσει πλήρη έλεγχο της δικαστικής εξουσίας. Η απόφαση κρίθηκε παράνομη από το ανώτατο δικαστήριο, που μέχρι σήμερα στηρίζει τον πρόεδρο Μαδούρο ενώ κυβερνητικά στελέχη ανακοίνωσαν ότι δεν θα επιτρέψουν την απομάκρυνση των σημερινών δικαστών.

Η επιβίωση του Μαδούρο πάντως ίσως να κρίνεται αυτές τις ημέρες στους διαδρόμους της Ουάσιγκτον καθώς, όπως αποκάλυψε το πρακτορείο Ρόιτερς, ο Λευκός Οίκος εξετάζει το ενδεχόμενο να επιβάλλει κυρώσεις για κάθε συναλλαγή σε δολάρια με την κρατική πετρελαϊκή εταιρεία της Βενεζουέλας (PDVSA). Ακολουθώντας το πρόσταγμα «κάντε την οικονομία να ουρλιάξει», με το οποίο ο πρόεδρος Νίξον είχε προλειάνει το έδαφος για το πραξικόπημα του Πινοσέτ στη Χιλή, ο Τραμπ αναζητά εναγωνίως τρόπους για να ακυρώσει τις εκλογές της 30ης Ιουλίου.

Οι κυρώσεις, που σύμφωνα με τις πληροφορίες συζητήθηκαν στο Λευκό Οίκο, ενδέχεται να περιλαμβάνουν διακοπή της εισαγωγής πετρελαίου στις ΗΠΑ η οποία θα πρέπει να αντισταθμιστεί με χρήση των στρατηγικών αποθεμάτων. Οι κυρώσεις όμως απέναντι στην PDVSA θα έχουν επιπτώσεις στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου αναγκάζοντας εταιρείες σε όλο τον κόσμο να αναζητήσουν εναλλακτικές πηγές ανεφοδιασμού – να απευθυνθούν δηλαδή σε πετρελαιοπαραγωγικές χώρες εντός της σφαίρας επιρροής της Ουάσιγκτον.

Σημείο κλειδί για την επιτυχία των αμερικανικών κυρώσεων θα είναι η Citgo, θυγατρική της PDVSA, η οποία διαχειρίζεται το πετρέλαιο της Βενεζουέλας που φτάνει στις ΗΠΑ. Προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις ενδεχόμενων κυρώσεων, εκπρόσωποι της κρατικής εταιρείας της Βενεζουέλας συναντήθηκαν την περασμένη εβδομάδα με στελέχη της ρωσικής, κρατικής εταιρείας Rosneft, η οποία επίσης αντιμετωπίζει κυρώσεις από τις ΗΠΑ. Αντικείμενο των επαφών, σύμφωνα με το Ρόιτερς, ήταν η δημιουργία ενός σύνθετου μηχανισμού ανταλλαγής μετοχών των δυο εταιρειών, με στόχο να περιοριστούν οι συνέπειες του αμερικανικού αποκλεισμού.

Είναι προφανές ότι με τις διαρροές για επερχόμενες κυρώσεις η Ουάσιγκτον στέλνει ένα μήνυμα στη δεξιά αντιπολίτευση να κλιμακώσει τις βίαιες επιθέσεις εναντίον της κυβέρνησης εν όψει των εκλογών, με τελικό στόχο την πραξικοπηματική ανατροπή του Μαδούρο. Παρόλα αυτά, η εξάρτηση αρκετών πολιτειών των ΗΠΑ από τις εισαγωγές πετρελαίου από την Βενεζουέλα καθιστά κάθε τέτοια σκέψη αρκετά περίπλοκη και ήδη ο Λευκός Οίκος φέρεται να δέχεται μηνύματα από αμερικανικές εταιρείες να αποφύγει κινήσεις που θα επηρεάσουν την αμερικανική αγορά.

Οι ημέρες μέχρι τις εκλογές θεωρούνται οι πιο κρίσιμες των τελευταίων χρόνων καθώς οι ΗΠΑ και η δεξιά αντιπολίτευση της Βενεζουέλας παίζουν τα τελευταία τους χαρτιά για την ανατροπή του Μαδούρο.


Πως φτάσαμε από τους Πολωνούς υδραυλικούς στους Πολωνούς δικαστές

του Άρη Χατζηστεφάνου

To 2005 η δυτική Ευρώπη ανησυχούσε για την έλευση των Πολωνών υδραυλικών (έκφραση που λανσάρισε το Charlie Hebdo για να περιγράψει το φτηνό εργατικό δυναμικό που θα ερχόταν από την κεντρική Ευρώπη). Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα η λέξη της μόδας είναι ο Πολωνός δικαστής.

Οι Έλληνες δικαστές, σε μια από τις πιο επιθετικές παρεμβάσεις τους στην πολιτική ζωή της χώρας συνέκριναν την Ελλάδα με την Τουρκία αλλά και την Πολωνία, όπου το κυβερνών κόμμα «Νόμος και Δικαιοσύνη» (PiS), επιχείρησε να αυξήσει τον έλεγχό που ασκεί επί του δικαστικού συστήματος της χώρας. Το Ποτάμι, που συνήθως αναμασά ιδέες που δεν καταλαβαίνει πλήρως, έκλεψε τη συγκεκριμένη φράση και την χρησιμοποίησε σε ανακοίνωσή του.

Τι ακριβώς συμβαίνει όμως με τους Πολωνούς δικαστές;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Γιάροσλαβ Κατσίνσκι, ο ηγέτης του κυβερνώντος κόμματος, ο οποίος ελέγχει de facto τη χώρα, επιλέγοντας τον πρωθυπουργό και τον πρόεδρο της Πολωνίας, αποτελεί άμεση απειλή για τη δημοκρατία.

Το πρόβλημα είναι ότι η επίθεση στους θεσμούς της χώρας έχει μακρά ιστορία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση όμως την παρακολουθούσε σιωπηλή καθώς η Πολωνία βρισκόταν ακόμη υπό τον γεωπολιτικό έλεγχο του Βερολίνου. Τα τελευταία δυο χρόνια ο Κατσίνσκι αφαίρεσε εξουσίες από το κοινοβούλιο και το συνταγματικό δικαστήριο, πήρε υπό τον απόλυτο έλεγχό του τις μυστικές υπηρεσίες και το στρατό και δημιούργησε ένα αστυνομικό κράτος. Παράλληλα, οι παρακρατικές, ακροδεξιές οργανώσεις ενισχύθηκαν σε στενή συνεργασία με το υπουργείο Άμυνας.

Ακόμη και τότε βέβαια η πολιτική του Κατσίνσκι ήταν ακόμη «συμβατή» με την ΕΕ. Οι νόμοι που προώθησε, παραδείγματος χάριν, για την απαγόρευση κομμουνιστικών συμβόλων και το ξαναγράψιμο της ιστορίας μέσω της εξίσωσης φασισμού – κομμουνισμού, δεν διέφεραν σε τίποτα από την επίσημη γραμμή των Βρυξελλών. Ούτε φυσικά από τις γραφίδες των Ελλήνων φιλελευθερων που τότε δεν είχνα τίποτα να του προσάψουν.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θυμήθηκε τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα και τη δημοκρατία στην Πολωνία μόνο όταν ο Κατσίνσκι πέρασε ολοκληρωτικά στη σφαίρα επιρροής της Ουάσινγκτον. Για την ακρίβεια οι Βρυξέλλες αντέδρασαν όπως είχαν κάνει και με τον ακροδεξιό πρωθυπουργό της Ουγγαρίας, Βίκτρο Ορμπάν: θυμήθηκαν τις επιθέσεις που πραγματοποιούσε στη δημοκρατία μόνο όταν αυτός συγκρούστηκε με τον κεντρικό τραπεζίτη της χώρας που εξέφραζε τα συμφέροντα της Φρανκφούρτης.

Η σύγκρουση της ΕΕ με την Πολωνική κυβέρνηση κλιμακώθηκε μετά την πρόσφατη επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στη Βαρσοβία, όταν η χώρα μετατράπηκε σε προκεχωρημένο φυλάκιο των ΗΠΑ στην αντιπαράθεσή τους με το Βερολίνο.

Η εξέλιξη αυτή οδήγησε σε διχασμό και τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ της Πολωνίας. Η φιλελεύθερη αντιπολίτευση, η οποία συνέχισε να κοιτάζει προς το Βερολίνο έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις πρόσφατες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις (χωρίς αυτό να μειώνει φυσικά ούτε κατ’ ελάχιστο το δίκαιο των αιτημάτων που εξέφραζαν οι διαδηλωτές).

Αντίθετα η κυβερνητική παράταξη πιστεύει ότι θα μπορέσει να κάμψει τις αντιδράσεις με αυταρχικά μέτρα ενώ παράλληλα οικοδομεί μια συμμαχία ακροδεξιών δυνάμεων στην ανατολική Ευρώπη, η οποία θα στρέφεται εναντίον της Ρωσίας αλλά σε δεύτερο βαθμό εναντίον του Βερολίνου – θα αποτελεί δηλαδή βασικό εργαλείο στην χάραξη της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στην περιοχή.

Όσο για τους Πολωνούς δικαστές, που αίφνης παρουσιάζονται σαν σύμβολο της δημοκρατίας και της ελευθερίας, στην Πολωνία θεωρούνται ως ένας από τους πιο διεφθαρμένους θεσμούς της χώρας. Καλό θα είναι να το θυμούνται όσοι ταυτίζονται μαζί τους αποκρύπτοντας τις πραγματικές γεωπολιτικές εξελίξεις στο παρασκήνιο.

Πηγή, σύνδεσμοι:

Colombia’s FARC rebels to debut political party on September 1

Colombia’s Marxist FARC rebel group will officially launch its new political party on September 1, part of a peace deal with the government under which former guerrilla fighters will serve in congress.

The Revolutionary Armed Forces of Colombia fought the government for more than half a century, but handed in its weapons as part of a deal negotiated during more than four years of talks in Cuba.

From September 1 we will be publicly launching our new political movement,” said FARC secretariat member Carlos Antonio Lozada. The launch will be celebrated at an event outside of Congress in Bogota’s Bolivar Plaza. The accord allows the FARC 10 unelected seats in Congress through 2026 and grants amnesty to the majority of ex-fighters.

24 July, 2017

Η δραχμή, ο Βαρουφάκης και το Matrix των ηλιθίων

Ένα από τα καλύτερα άρθρα του Άρη Χατζηστεφάνου

Τουλάχιστον τρεις μήνες κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία το βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη Adults in the Room. Για τρεις μήνες οι τρεις μεγαλύτερες εφημερίδες της χώρας δεν ασχολήθηκαν μαζί του. Μάλλον γιατί ήταν γραμμένο στα ξενικά. Σε μια μυστηριώδη και ακατανόητη γλώσσα που χρησιμοποιούν άνθρωποι έξω από τα σύνορα και ονομάζεται… αγγλικά.

Μόλις όμως πήραν στα χέρια τους τμήματα της ελληνικής μετάφρασης, προφανώς από τον εκδοτικό οίκο, παρουσίασαν κατ’ αποκλειστικότητα (και οι τρεις ταυτόχρονα) τις αποκαλύψεις που θα αλλάξουν για πάντα την ιστορία του πλανήτη.

Προφανώς δεν χρειάζεται να διαβάσετε περισσότερα. Το σενάριο το ξέρετε και είναι γραμμένο τόσο ερασιτεχνικά που μπορεί να το αποστηθίσει και ένας ασθενής στα τελευταία στάδια υδροκεφαλισμού.

Το λόμπι του ευρώ κατηγορεί τους πιο φανατικούς οπαδούς της παραμονής στην ευρωζώνη (Βαρουφάκης – Τσίπρας) ότι είχαν Plan B για την έξοδο από το ευρώ (που αποδεδειγμένα δεν είχαν) και απαιτεί να οδηγηθούν σε ειδικό δικαστήριο όχι γιατί δεν είχαν προετοιμαστεί να αντιμετωπίσουν την κρίση αλλά γιατί είχαν εναλλακτικές προτάσεις (που δεν είχαν).

Παρεμπιπτόντως, αν προκύπτει κάτι από το βιβλίο, είναι η συνενοχή του Βαρουφάκη στη συνέχιση της αποπληρωμής ενός παράνομου και απεχθούς χρέους, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου που ορίζει ότι προτεραιότητα μιας κυβέρνησης είναι η προστασία του πληθυσμού και όχι ξένων ή εγχώριων πιστωτών.

Αν προσθέσεις στις κλασσικές κατηγορίες του λόμπι του ευρώ ότι ο Λαφαζάνης συνωμοτούσε με τις «δυνάμεις του σκότους» για να περάσει η κεντρική τράπεζα στον έλεγχο της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης (αυτό δηλαδή που συνέβαινε ιστορικά στις πιο σοβαρές καπιταλιστικές οικονομίες του κόσμου) έχεις έτοιμο το σενάριο. Ένα σενάριο τόσο κακογραμμένο όσο το «Ρετιρέ» του Δαλιανίδη, το οποίο τα «μεγάλα κανάλια» προβάλλουν ad nauseam κάθε καλοκαίρι με την ελπίδα ότι ακόμη και αν οι γέροι που το παρακολουθούσαν πεθάνουν, το κοινό θα ανανεώνεται για πάντα.

Και καλά, αυτοί κάνουν τη δουλειά τους για να εξασφαλίσουν τη συνέχιση της χρηματοδότησης τους από τις Τράπεζες (στην περίπτωση των ΜΜΕ) και τα ψίχουλα που τους πετά η ΕΕ (στην περίπτωση της παρασιτικής αστικής τάξης και των φιλελέ που αναζητούν ΕΣΠΑ στα σκουπίδια μιας διαλυμένης και αποβιομηχανοποιημένης οικονομίας).

Γιατί όμως πιστεύουν ότι η κοινωνία παρακολουθεί ακόμη το σήριαλ τους; Η προφανής απάντηση είναι ότι η αντιπολίτευση, βλέποντας ότι η κυβέρνηση ολοκληρώνει πολύ πιο αποτελεσματικά την παράδοση της χώρας και την μετατροπή της σε τριτοκοσμικό προτεκτοράτο, χρειάζεται από κάπου να πιαστεί. Και πιάνεται από το ψέμα που η ίδια δημιούργησε το 2015.

Άλλοι, ζουν απλώς σε ένα κακοφτιαγμένο Matrix ή αν προτιμάτε ένα echo chamber – ένα δωμάτιο όπου ακούν μόνο την ηχώ της φωνής τους και νομίζουν ότι συνομιλούν με άλλους ανθρώπους.

Οι πολιτικοί αρχηγοί ακούν τους υποτακτικούς τους, που τους λένε ότι έχουν πάντα δίκιο και όλοι μαζί μπαίνουν σε ένα κοινοβούλιο όπου ΟΛΑ τα κόμματα είναι εναντίον της εξόδου από το ευρώ.

Μέσα σε αυτό το Matrix όλοι παίζουν τους προκαθορισμένους τους ρόλους. Ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης προσπαθούν να σώσουν την ευρωζώνη – και τις τράπεζες που αυτή εκπροσωπεί – και οι υπόλοιποι τους κατηγορούν ότι προσπαθούν να την διαλύσουν.

Η αξία χρήσης του ενός εξαρτάται από την ύπαρξη του άλλου και οι δυο τους – μαζί με μια πλειάδα κομπάρσων της αντιπολίτευσης – πρωταγωνιστούν στην επιτυχημένη παράσταση που παρουσιάζει για έβδομη συνεχή χρονιά η ΕΕ ύστερα από απαίτηση χιλιάδων ψηφοφόρων.


The politics of the forgotten humanitarian crises in Yemen and Gaza

Millions of Yemenis are starving as Saudi Arabia continues to bomb the country, while the people of Gaza lack electricity and medical supplies due to a 10-year Israeli blockade. Both conflicts and the crises they have unleashed are tied to the U.S.’ arms industry’s unending pursuit of profit.

by Whitney Webb

Part 3 - Gaza under siege as Israel, Egypt continue 10-year blockade

The situation in Yemen may very well be the worst humanitarian crisis currently taking place in the world. However, there are other parts of the world that are set to share a similar fate, particularly the besieged city of Gaza, Palestine. For more than ten years, Gaza has been illegally blockaded by the state of Israel, as well as Egypt – a blockade which, according to Amnesty International, has “unlawfully deprived Palestinians in Gaza of their most basic rights and necessities.

The blockade – along with three military conflicts in which Israel targeted civilians and civilian infrastructure – has crippled Gaza’s economy and led to the severe deterioration of living conditions, forcing the majority of the population to become dependent on humanitarian aid. Gaza’s residents, numbering well above two million, are essentially cut off from access to the outside world, making the coastal city the world’s largest open-air concentration camp, for all intents and purposes. Even human rights workers are barred entry into the city.

While Gaza residents have resisted the blockade for years, the situation has grown dire in recent months. Gaza has been long forced to rely on electricity supplied by Israel and Egypt, the very nations who enforce the blockade. Yet, last month, the Palestinian Authority – in a move allegedly aimed at weakening the political power of Hamas in Gaza – requested that Israel drastically reduce the amount of power it supplies to Gaza, which has now dropped from 120 megawatts to 48. This meets barely 10 percent of the enclave’s electricity needs: an estimated 450 to 500 megawatts.

Things have only grown worse since the power cuts began. Two weeks ago, power lines going into Gaza from Egypt became inoperable. Then last Thursday, Gaza’s only remaining power plant completely shut down. Israeli NGO Gisha stated that the plant’s closure has left residents’ lives “disrupted, entire hospital wards are shut down, untreated sewage is spilling to the sea in heretofore-unseen quantities and beaches are becoming more dangerous for swimming.

Numerous NGOs have spoken out against the recent power cuts, warning of a “looming” catastrophe. However, the evidence clearly shows that the catastrophe is already well under way and is quickly worsening. As noted by the Middle East Monitor, “it is shameful that international organisations continue to warn of an ‘impending’ untenable situation when the present circumstances have already deteriorated, possibly beyond repair even if the present violations are halted and reversed.” Indeed, past criticisms of Israel’s blockade by international NGOs and aid organizations have had hardly any effect on the actions of the Israeli government regarding Gaza.

Source, links:

[1] [2] [4]

Πως η Ελλάδα έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να απελευθερωθεί από την Ευρωπαϊκή Χρηματοπιστωτική Δικτατορία

globinfo freexchange

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις Λαφαζάνη είναι πράγματι συγκλονιστικές, όχι όμως για τους λόγους που επικαλείται το εγχώριο νεοφιλελεύθερο καθεστώς, αλλά επειδή αποδεικνύουν ότι η χώρα έχασε μια τεράστια ευκαιρία να σπάσει τα δεσμά της από την Ευρωπαϊκή Χρηματοπιστωτική Δικτατορία, εθνικοποιώντας την κεντρική τράπεζα, επιστρέφοντας σε εθνικό νόμισμα και διαγράφοντας το μεγαλύτερο μέρος του παράνομου χρέους.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης επανέλαβε πως “είχε συζητήσει με τη Ρωσία ώστε να λάβει μια προκαταβολή κάποιων δισεκατομμυρίων για την κατασκευή του αγωγού και ισχυρίστηκε πως είχε συζητηθεί και το ενδεχόμενο να προμηθευτεί η χώρα πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα. Όπως είπε, βάσει του δικού του σχεδίου, αν η χώρα θα έβγαινε από το ευρώ η Τράπεζα της Ελλάδας θα εθνικοποιείτο και θα προχωρούσε στην εκτύπωση της νέας δραχμής. Μάλιστα όπως είπε υπήρχε η δυνατότητα να τυπωθεί νέα δραχμή και μάλιστα είχε κατατεθεί ειδικό σχέδιο για αυτό.

Μπορούμε άνετα να υποθέσουμε ότι το Δυτικό νεοφιλελεύθερο ιερατείο εκβίαζε άγρια τον Τσίπρα και την τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία δέχονταν αφόρητες πιέσεις, ακριβώς επειδή μια τέτοια απόπειρα επιστροφής σε εθνικό νόμισμα θα προκαλούσε ένα εξαιρετικά απρόβλεπτο ντόμινο εξελίξεων, τόσο για το μοντέλο που θέλει να επιβάλει το ιερατείο στα κράτη της ευρωζώνης, όσο και για ενδεχόμενες σοβαρές ρωγμές στη συμμαχία του Δυτικού μπλοκ.

Το δεύτερο, βέβαια, φαίνεται ότι μέχρι στιγμής δεν κατάφερε να το αποφύγει μετά το σοκ της ψήφου υπέρ του Brexit και την εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ. Οι πρώτες ισχυρές ρωγμές στη Δυτική συμμαχία είναι μάλλον αναπόφευκτες.

Υπενθυμίζεται ότι και ο Κώστας Λαπαβίτσας κατήγγειλε την "ελαφρότητα" με την οποία ένα κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ αντιμετώπιζε την διαδικασία της διαπραγμάτευσης, λέγοντας πως οι περισσότεροι στον ΣΥΡΙΖΑ πίστευαν δογματικά ότι οι Ευρωπαίοι θα υποχωρήσουν.

Επίσης, η Ζωή Κωνσταντοπούλου είχε αποκαλύψει τον ύπουλο ρόλο του Δραγασάκη λέγοντας πως "... παρέμεινε στο απυρόβλητο και αναβαθμίζεται διαρκώς, ένα πρόσωπο, που είχε μοιραίο ρόλο και στην αποτυχία του προεκλογικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ και στην αποτυχία της διαπραγμάτευσης και είναι ο κ. Δραγασάκης".

Αξίζει επίσης να θυμηθούμε ότι, ήδη από τον Μάιο του 2015, ο γνωστός δημοσιογράφος Paul Mason, υπονόησε εμμέσως πλην σαφώς, ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο σχέδιο από ανθρώπους, προφανώς σε θέσεις κλειδιά, της ευρωζώνης, προκειμένου να μεταλλάξουν τον ΣΥΡΙΖΑ και να τον αναγκάσουν τελικά να εφαρμόσει και την τελευταία λεπτομέρεια του πειράματος, με αντάλλαγμα κάποιου είδους ελάφρυνσης του χρέους στα μέτρα τους. Το σενάριο περιλάμβανε διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και έγινε.

Όσα περισσότερα αποκαλύπτονται, τόσο περισσότερο επιβεβαιώνεται το γεγονός ότι, πριν από δύο χρόνια, η Ελλάδα έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να απελευθερωθεί από την Ευρωπαϊκή Χρηματοπιστωτική Δικτατορία και να αποφύγει τον καταστροφικό δρόμο των μνημονίων που επιβάλουν οι γραφειοφασίστες των Βρυξελλών και οι σαδο-μονεταριστές του Βερολίνου, με την πολύτιμη 'τεχνογνωσία', φυσικά, του ΔΝΤ.