Skip to main content

Πως κατασκευάστηκε το φαινόμενο Μακρόν (και τι θα ακολουθήσει)

by Niκος Smyrnaios

Η νίκη του Εμμανουέλ Μακρόν στις προεδρικές εκλογές δεν αποτελεί έκπληξη. Το ποσοστό του δεν έπεσε κάτω από το 60% σε καμιά σχεδόν δημοσκόπηση του δεύτερου γύρου. Η δυναμική ενισχύθηκε μάλιστα μετά το ντιμπέιτ της προηγούμενης Τετάρτης και την τραμπούκικη εμφάνιση της Μαρίν Λεπέν η οποία μέσα σε δύο ώρες απευθείας τηλεοπτικής μετάδοσης απώλεσε μεγάλο μέρος του κεφαλαίου συμπάθειας που είχε συσσωρεύσει τους τελευταίους μήνες.

Το αποτέλεσμα των εκλογών όμως επιφέρει μια σημαντική τομή σε σχέση με την πρόσφατη πολιτική ιστορία της Γαλλίας. Πράγματι, πρώτη φορά εκλέγεται στο ύπατο αξίωμα της χώρας με την πρώτη ένας τόσο νέος άνδρας, με ιδιαίτερα σύντομη καριέρα ως επαγγελματίας πολιτικός, χωρίς να στηρίζεται από κανένα παραδοσιακό κόμμα εξουσίας. Σε μια χώρα όπως η Γαλλία όπου οι πολιτικές καριέρες διαρκούν δεκαετίες και οι πρόεδροι καταφέρνουν να φτάσουν στο μέγαρο των Ηλυσίων μετά από δεκάδες εκλογικές καμπάνιες ανεβαίνοντας υπομονετικά ένα, ένα τα σκαλιά της εξουσίας, η νίκη Μακρόν αποτελεί εκ των πραγμάτων ένα νέο φαινόμενο. Πως όμως αυτό δημιουργήθηκε;

Πως τα ΜΜΕ δημιουργήσαν έναν υποψήφιο πρόεδρο

Η νίκη του Μακρόν είναι το αποτέλεσμα της γεωμετρικής αύξησης της αναγνωρισιμότητας και της δημοφιλίας του η οποία άρχισε όταν έγινε υπουργός οικονομικών στην κυβέρνηση Βαλς το 2014 και εντάθηκε από το καλοκαίρι του 2016, μετά την παραίτηση του από την κυβέρνηση και την ανακοίνωση της υποψηφιότητας του για την προεδρία το καλοκαίρι του 2016.


Στον παραπάνω πίνακα φαίνεται η εκτόξευση της αναγνωρισιμότητας/δημοφιλίας του Μακρόν μέσα σε δυόμισι χρόνια, από το μηδέν τον Σεπτέμβριο του 2014 στο 50% σχεδόν τον Απρίλιο του 2017. Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται ο (σχεδόν) διπλασιασμός του ποσοστού των ερωτηθέντων που τον κρίνουν κατάλληλο για την προεδρία από το 21 στο 38% μέσα σε ένα χρόνο (Μάιος του 2015 με Απρίλιο του 2016).


Η έκρηξη της αναγνωρισιμότητας και της δημοφιλίας του Μακρόν στηρίχθηκε σε μια τεράστια καμπάνια προβολής του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ με τους ιδιοκτήτες των οποίων ο υποψήφιος διατηρεί πολύ καλές σχέσεις. Για παράδειγμα, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα, στα περιοδικά L’Express και L’Obs και στην εφημερίδα Le Monde ιδιοκτησίας δύο κροίσων των τηλεπικοινωνιών των Patrick Drahi και Xavier Niel αντίστοιχα, οι οποίοι στηρίζουν τον Μακρόν, ο τελευταίος συγκέντρωσε μεγαλύτερο αριθμό άρθρων από όσο οι τρεις εν δυνάμει αριστεροί και κεντροαριστεροί υποψήφιοι μαζί.


Γενικότερα ο γαλλικός τύπος, είτε από πολιτική επιλογή, είτε λόγω πίεσης από τους ιδιοκτήτες, είτε απλά ακολουθώντας το ρεύμα, αφιέρωσε δεκάδες διθυραμβικά φύλλα στον Μακρόν τα τελευταία δύο χρόνια όπως φαίνεται και στην παρακάτω συλλογή πρωτοσέλιδων.


Η ίδια ακριβώς τάση επικράτησε και στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα. Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται ο αριθμός αναφορών στα ονόματα των 11 υποψηφίων στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο κατά τη διάρκεια της επίσημης προεκλογικής καμπάνιας. Ο Μακρόν έχει τη μερίδα του λέοντος συγκεντρώνοντας σχεδόν το ένα τρίτο των αναφορών μόνος του.


Η πρωτοκαθεδρία του Μακρόν στα κυρίαρχα ΜΜΕ φαίνεται επίσης στη διάθεση του χρόνου ομιλίας των υποψηφίων στην τηλεόραση. Ο Μακρόν έρχεται πρώτος μεταξύ όλων των υποψήφιων, πλην του Φιγιόν οποίος όμως κλήθηκε σε πολλές εκπομπές για να δικαιολογήσει τα σκάνδαλα του.


Εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι η δημόσια υπερέκθεση του Μακρόν λειτούργησε. Τα κυρίαρχα ΜΜΕ νομιμοποίησαν στην συνείδηση του κοινού την ιδέα ότι συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που έχουν τα προσόντα για να ασκήσουν την προεδρία της χώρας. Αυτό έγινε σε πολύ μικρό διάστημα λόγω της γενικότερης επιτάχυνσης του πολιτικού χρόνου και της συγκυρίας. Ο Μακρόν, βασιζόμενος στην εύνοια των κυρίαρχων ΜΜΕ κατάφερε να κερδίσει τεράστια αναγνωρισιμότητα ενώ παράλληλα εκμεταλλευόμενος την κατάρρευση των κομμάτων εξουσίας και το γεγονός ότι βρέθηκε αντιμέτωπος με την ακροδεξιά στο 2ο γύρο μπόρεσε να γίνει το φαβορί και τελικά να κερδίσει τις εκλογές.

Μια εύθραυστη « δημοφιλία », χωρίς στήριξη από τα κάτω

Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η δημοφιλία του είναι στέρεα και επιφέρει και πολιτική στήριξη από την πλειοψηφία των Γάλλων. Η εύθραυστη νίκη του Μακρόν φαίνεται στην μεγάλη αναντιστοιχία που υπάρχει μεταξύ της τεράστιας θετικής ενασχόλησης από τα πάνω (ΜΜΕ, παρατηρητές, οικονομική εξουσία) και του σχετικά περιορισμένου ενδιαφέροντος όπως αυτό εκφράζεται στο διαδίκτυο από τα κάτω, ιδιαίτερα σε σύγκριση με τον Μελανσόν αλλά και την Λεπέν.


Έτσι ο Μακρόν έρχεται τρίτος σε αριθμό υποστηρικτών σε Facebook, Twitter και Youtube, αρκετά πίσω από τους δύο πρώτους Λεπέν και Μελανσόν. Επίσης, ο Μακρόν στην τελευταία ευθεία της καμπάνιας, από τον Ιανουάριο μέχρι και τον πρώτο γύρο των εκλογών, έγινε αντικείμενο πολύ λιγότερων αναζητήσεων στο Google από τον υποψήφιο της αριστεράς όπως φαίνεται στο παρακάτω γράφημα. Αυτό σημαίνει ότι περισσότεροι Γάλλοι ενδιαφέρθηκαν αυθόρμητα να μάθουν το ποιόν του Μελανσόν από ότι του Μακρόν, παρά το γεγονός ότι ο δεύτερος εμφανίστηκε πολύ περισσότερο στα κυρίαρχα ΜΜΕ. Το ίδιο συμβαίνει και με τον αριθμό των αναφορών του ονόματος του Μελανσόν στο διαδίκτυο, σε σύγκριση με τον Μακρόν.



Από τα παραπάνω δεδομένα φαίνεται λοιπόν ότι ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας είναι ένα πολιτικό υποκείμενο εν πολλοίς κατασκευασμένο από τα ΜΜΕ και τα κέντρα οικονομικής εξουσίας το οποίο δεν χαίρει ιδιαίτερης στήριξης από το σύνολο των πολιτών. Το αντίθετο μάλιστα. 43% των ψηφοφόρων του στο 2ο γύρο δηλώνουν ότι ο κύριος λόγος για τον οποίο τον ψήφισαν ήταν για να εμποδίσουν τη νίκη της Μαρίν Λεπέν και 33% για την ανανέωση του πολιτικού δυναμικού που αντιπροσωπεύει. Μόνο το 16% δηλώνει ότι τον διάλεξε για τον πρόγραμμα του και 8% για την προσωπικότητα του.


Φαίνεται λοιπόν ότι ο Μακρόν είναι ο πιο κακο-εκλεγμένος (mal élu) πρόεδρος της 5η γαλλικής δημοκρατίας, με εξαίρεση ίσως τη δεύτερη θητεία του Σιράκ ο οποίος επίσης εκλέχθηκε το 2002 επειδή αντιμετώπισε τον πατέρα Λεπέν στο δεύτερο γύρο. Ο Σιράκ όμως τότε πήρε 82% των ψήφων με συμμετοχή 79,71 %. Η εκλογή του Μακρόν δεν έχει καμία σχέση με αυτά τα ποσοστά.

Ni patrie, ni patron, ni Le Pen, ni Macron”

Αυτό σημαίνει ότι η αναρρίχηση του Μακρόν στην εξουσία συνοδεύεται από χαμηλή εμπιστοσύνη, υψηλή επιφυλακτικότητα και έλλειψη ευρείας πολιτικής στήριξης. Κάτι που επιβεβαιώνεται κι από την άρνηση μεγάλου μέρους του εκλογικού σώματος να επιλέξει μεταξύ Μακρόν και Λεπέν η οποία εκφράστηκε μέσω αποχής και λευκού. Μεγάλες μάζες πολιτών φαίνεται ότι δεν υπέκυψαν στον εκλογικό εκβιασμό και αρνήθηκαν να υπερψηφίσουν έναν υποψήφιο με το οποίο διαφωνούν ριζικά. Η αποχή έφτασε στο ιστορικό υψηλό του 25%. 24% των ψηφοφόρων του Μελανσόν δεν ψήφισε καθώς και 34% των νέων και 35% των ανέργων, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο ότι δεν περιμένουν τίποτα από το νέο πρόεδρο.


Αυτή η αρνητική προδιάθεση διαφαίνεται κι από το τεράστιο προσοστό, (61%, 30% μεταξύ των ίδιων του των ψηφοφόρων) συγκριτικά με άλλες εκλογές, που δεν επιθυμεί να δώσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία στον Μακρόν. Αυτό συμβαίνει προφανώς γιατί το εκλογικό σώμα διαφωνεί με κάποιες βασικές επιλογές του προγράμματος του νέου προέδρου όπως για παράδειγμα την πρόταση για περαιτέρω απορρύθμιση των εργασιακών μέσω προεδρικών διαταγμάτων, χωρίς ψήφο του Κοινοβουλίου.

Σίγουρα η άρνηση ενός σημαντικού μέρους του κόσμου της αριστεράς να στηρίξει τον Μακρόν στις κάλπες, ακόμη και υπό την απειλή της ακροδεξιάς, δείχνει μια ριζοσπαστικοποιήση που προαναγγέλλει σκλήρυνση του πολιτικού και κοινωνικού κλίματος στους επόμενους μήνες. Η ριζοσπαστικοποίηση όμως υπάρχει και στα δεξιά και εκφράζεται από την τεράστια επιτυχία της Μαρίν Λεπέν που έσπασε ρεκόρ με 11,4 εκατομμύρια ψήφους.

Το διακύβευμα των βουλευτικών εκλογών θα είναι λοιπόν η πλειοψηφία που θα στηρίξει τον Μακρόν και κυρίως το ποια πολιτική δύναμη θα ενσαρκώσει την αντιπολίτευση για τα επόμενα πέντε χρόνια. Η μάχη για την ηγεμονία στην αντιπολίτευση έχει ήδη αρχίσει μεταξύ ακροδεξιάς και κάποιας υποθετικής αριστερής συμμαχίας που θα προσπαθήσει να κεφαλαιοποιήσει την εκλογική επιτυχία του Μελανσόν. Αν κρίνουμε όμως από τις οξείες εσωτερικές έριδες που ήδη μαίνονται στην αριστερά κάτι τέτοιο μοιάζει πολύ δύσκολο.

Πηγή:

Comments

Popular posts from this blog

Τραγωδία στο Μάτι και δεξιό παρακράτος: νέα στοιχεία για πιθανή επιχείρηση προβοκάτσιας

globinfo freexchange     Όπως είχαμε επισημάνει ήδη από τον Σεπτέμβριο του 19, η εγχώρια μιντιακή χούντα και οι καθεστωτικές μαριονέτες της Μητσοτακικής δεξιάς είχαν επιλέξει τελικά να ρίξουν το μεγαλύτερο βάρος της αντι-ΣΥΡΙΖΑ προπαγάνδας σε δύο βασικούς πυλώνες: στη συμφωνία των Πρεσπών και στην τραγωδία στο Μάτι.    Όσο περνούσε ο καιρός και αφού κατακάθισε η σκόνη της μιντιακής προπαγάνδας, όλα έδειχναν ότι το σενάριο μιας πιθανής προβοκάτσιας στην υπόθεση "Μάτι" ενορχηστρωμένης από το δεξιό παρακράτος (όσο και αν αυτό φάνταζε εξωφρενικό), δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί.   Τα πρώτα ισχυρά σημάδια για την πιθανότητα ενός τέτοιου σεναρίου τα έδωσε το ίδιο το καθεστώς Μητσοτάκη με την επιβράβευση των υπεύθυνων αξιωματικών για τη διαχείριση της φωτιάς στο Μάτι, οι οποίοι πήραν προαγωγή! Κάτι φυσικά που απέκρυψαν επιμελώς όλα τα συστημικά κανάλια της μιντιακής χούντας (στην οποία ανήκει ασφαλώς και η Μητσοτακική ΥΕΝΕΔ) που στηρίζει σύσσωμη το καθεστώς. Πρόσφατα, ήρθαν και νέα

Άλλα δύο χρόνια Μητσοτακικής λαίλαπας ...

globinfo freexchange   Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα πέφταμε πάλι τόσο μέσα (δυστυχώς) στις προβλέψεις. Αμέσως μετά τις εθνικές εκλογές του 2019, είχαμε γράψει ότι ο "σοφός λαός" δεν είναι και τόσο σοφός. Είτε με την ψήφο του, είτε με την αποχή του, έδωσε το ελεύθερο στη χειρότερη δεξιά της μεταπολίτευσης να σαρώσει σαν 'οδοστρωτήρας' τα πάντα στο πέρασμά της. Μετά από τέσσερα χρόνια νεοφιλελεύθερης λαίλαπας, το τοπίο καταστροφής θα έχει κάνει τη χώρα κυριολεκτικά αγνώριστη.  Και είναι πραγματικά απίστευτο ότι, κάθε μέρα που περνάει, το καθεστώς Μητσοτάκη μοιάζει σαν να έχει βαλθεί να μας επιβεβαιώνει όλο και περισσότερο. Μετά το επιτελικό μπάχαλο στη διαχείριση της πανδημίας και το γεγονός ότι τα εκτελεστικά όργανα του αδίστακτου Μητσοτακικού καθεστώτος έσπευσαν να εκμεταλλευτούν την συγκυρία για να περάσουν ότι πιο αντιλαϊκό και αντιεργατικό μέτρο μπορούσαν να περάσουν, ήρθαν οι ασύλληπτες καταστροφές με τις πυρκαγιές σε Βόρεια Εύβοια, Βαρυμπόμπη και αλλού.

WikiLeaks - US imperialists were seeking Russian assistance to manage chaos in Afghanistan!

The WIKILEAKS Public Library of US Diplomacy (PlusD) holds the world's largest searchable collection of United States confidential, or formerly confidential, diplomatic communications. As of April 8, 2013 it holds 2 million records comprising approximately 1 billion words. The collection covers US involvements in, and diplomatic or intelligence reporting on, every country on earth. It is the single most significant body of geopolitical material ever published. The PlusD collection, built and curated by WikiLeaks, is updated from a variety of sources, including leaks, documents released under the Freedom of Information Act (FOIA) and documents released by the US State Department systematic declassification review.   globinfo freexchange   A February, 2010 cable coming from the US embassy in Moscow, reveals that the US was seeking to involve Russia in the efforts to manage the chaos in Afghanistan.   A particular phrase in the summary reveals that the Americans had already tried to

How the Americans created the al-Qaeda myth prior to 9/11 attacks in order to invade Afghanistan and Iraq

globinfo freexchange   In his documentary The Power Of Nightmares , Adam Curtis gives the details of how the Americans essentially invented al-Qaeda and how the neocons re-emerged after the 9/11 attacks to exploit this myth.   The result was the devastating wars in Afghanistan and Iraq:   For beyond his own small group, Bin Laden had no formal organization. Until the Americans invented one for him. In January 2001, a trial began in a Manhattan courtroom of four men accused of the embassy bombings in east Africa. But the Americans had also decided to prosecute Bin Laden in his absence. But to do this under American law, the prosecutors needed evidence of a criminal organization because, as with the Mafia, that would allow them to prosecute the head of the organization, even if he could not be linked directly to the crime. And the evidence for that organization was provided for them by an ex-associate of Bin Laden's called Jamal Al-Fadl.   The picture Al-Fadl drew for the Americans

US imperialists activate their ISIS proxies to alter the nature of war in Afghanistan

globinfo freexchange   It took only a few days for the US declining empire to return to Afghanistan after its disorderly retreat under Biden's order. And what a surprise: another drone strike, another murder of civilians - kids among them, another war crime. That is, the routine outcome of every US military intervention the last decades. It was a matter of time before "uncle Joe" bent to the enormous pressure by the sinister war machine. The combined, stormy attack by the corporate media and the deep state against his decision to withdraw the US forces from Afghanistan, created a suffocating situation. And while the Western propaganda machine announced the definite withdrawal of the US forces from the Afghan soil - after the new US war crime - the pressure and harsh criticism on Biden never ended. On the contrary, it seems that the criticism against his decision to withdraw all US forces is getting more and more intensive. The Western propaganda machine not only had nothi

Chris Hedges & Richard Wolff: Have Bernie, the Squad, & the institutional Left failed us?

Bad Faith   Marxist economist Richard Wolff and Pulitzer Prize winning journalist and theologian Chris Hedges weigh in on whether there is a moral maximum income, by what standard we should judge leftists who become wealthy in the course of their advocacy, and why the left is so easily distracted by superficial internecine battles, like the one over Hasan Piker's house, during this time of great crisis.    They then move on to discuss more substantive divides on the left, and whether the so-called "institutional left's" theory of power is, in fact, demobilizing people at the very moment they should act. It's a banger. 

Μπλέξαμε άσχημα ...

globinfo freexchange   Όλα δείχνουν ότι οι "άριστοι" του Μητσοτακοκαθεστώτος τα έχουν κάνει παντού μαντάρα και έχουν βάλει τον αυτόματο πιλότο.   Πώς αλλιώς να εξηγηθεί ότι οι διασωληνωμένοι και οι νεκροί έχουν εξαφανιστεί από τα δελτία προπαγάνδας της μιντιακής χούντας και εν όψει καλοκαιριού, ο περιοδεύων Μητσοτακοθίασος αποφάσισε να ανοίξει τα πάντα; Ξαφνικά είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα και όλοι είναι έτοιμοι για διακοπάρες σε κάποιο νησί.  Μήπως πάει καλά το πρόγραμμα εμβολιασμού, έχουμε χτίσει το πολυπόθητο τείχος ανοσίας και δεν το πήραμε χαμπάρι; Μήπως οι μεταλλάξεις έφυγαν τρομαγμένες μόλις αντίκρισαν τον Μπιλ Κικίλ και τον Νικ Χάρντ του καθεστωτικού θιάσου; Μήπως έβρεξε ξαφνικά ΜΕΘ, κλίνες και προσωπικό και ανάσαναν τα δημόσια νοσοκομεία; Μήπως δεν γίνεται μπάχαλο με τα τεστ και όλα είναι άψογα οργανωμένα; Τίποτα απ'όλα αυτά. Απλώς, έρχονται οι τουρίστες! Και επειδή ο Μητσοτακοθίασος πρέπει να δείξει κάτι για να μη φανεί η παταγώδης αποτυχία σε όλους τους τομείς

Jeremy Corbyn on Afghanistan & preventing the next war

Democracy Now!   Jeremy Corbyn, one of the leading critics of the Afghan War in Britain, on the Taliban takeover in Afghanistan.    He says critics who warned against invading Afghanistan, and later Iraq, have been vindicated, and calls for an official inquiry into the war.    “ It’s horrible to read back to 2001 and 2003 and say all the worst predictions that any of us ever made have all come to pass, ” Corbyn tells Democracy Now!  

John Pilger on Afghanistan: US military a killing machine & how the Taliban went from ally to enemy

Going Underground Legendary journalist and filmmaker John Pilger on the takeover of the Taliban in Afghanistan. He calls the US military a killing machine and discusses why the Afghanistan War must be viewed through the lens of Western imperialism, the scale of civilian casualties and destruction of Afghanistan by NATO countries, how the US created today’s situation by supporting Afghan jihadist forces against the Soviet Union throughout the Cold War, the social progress and progressive reform lost to history with the fall of the Soviet-backed PDPA government in Afghanistan. Pilger also discusses the anniversary of the Pinochet coup in Chile and the trial of WikiLeaks founder Julian Assange. 

Επιβεβαίωση: Επιχείρηση προβοκάτσιας του δεξιού παρακράτους η τραγωδία στο Μάτι!

globinfo freexchange  Σε προηγούμενο άρθρο στις αρχές Ιουλίου, είχαμε αναφερθεί στους περίφημους διαλόγους με τα "πακιστανικά τηλέφωνα", που προκάλεσαν σάλο. Είχαμε επισημάνει ότι η αδιανόητη απάντηση του επικεφαλής της υπηρεσίας του αεροδρομίου σχετικά με το Μάτι, σχολιάστηκε έντονα μόνο από μερικούς χρήστες στα σόσιαλ μίντια. Ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι ορισμένα συστημικά ΜΜΕ απέκρυψαν επιμελώς αυτό το κομμάτι του διαλόγου. Ο επικεφαλής, λοιπόν, φέρεται να λέει: " Σιγά μην μπλέξουμε, οι άλλοι έκαψαν 100 άτομα και πήραν και βαθμό ... " και αναφέρεται προφανώς στους υπεύθυνους αξιωματικούς για τη διαχείριση της φωτιάς στο Μάτι, οι οποίοι πήραν προαγωγή από την κυβέρνηση της ΝΔ.  Συμπεράναμε ότι η ωμή κυνικότητα των διαλόγων και το ότι επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι κάποιοι υπεύθυνοι αντί να ξηλωθούν προάγονται (προφανώς επειδή έκαναν τη βρόμικη δουλειά), έχουν έντονη οσμή δεξιού παρακράτους. Ενώ, αναρωτηθήκαμε αν ο εισαγγελέας θα σταθεί (ως οφείλει) και στο κομμάτι