Skip to main content

Ποιος χακαρε την πέμπτη Γαλλική δημοκρατία;

του Άρη Χατζηστεφάνου

Σε γιγαντιαία επιχείρηση διαχείρισης κρίσης μετατράπηκε η προεκλογική εκστρατεία του Εμανουέλ Μακρόν, 24 ώρες πριν από τι εκλογές, ύστερα από την κυκλοφορία στο διαδίκτυο χιλιάδων προσωπικών e-mail και λογιστικών στοιχείων της προεκλογικής του καμπάνιας. Την στιγμή που το επιτελείο του πρώην τραπεζίτη αναγνώριζε δημοσίως ότι έχει πέσει θύμα χάκερ, στο διαδίκτυο κυκλοφορούσαν ήδη στοιχεία για την ύπαρξη ειδικών λογαριασμών σε φορολογικούς παραδείσους. Προκειμένου να ρίξει στάχτη στα μάτια όσων παρακολουθούσαν τις εξελίξεις, ο Μακρόν δήλωσε ότι στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πλέον και πλαστά στοιχεία, παράλληλα με τα γνήσια έγγραφα που υπεκλάπησαν από τους υπολογιστές του.

Τα δυτικά ΜΜΕ, τα οποία στην πλειονότητά τους δεν έδιναν στη δημοσιότητα κανένα συγκεκριμένο στοιχείο που θα μπορούσε να βλάψει τον Μακρόν, άφηναν να εννοηθεί ότι πρόκειται για μια «ακόμη» παρέμβαση της Ρωσίας στην εκλογική διαδικασία. Η λέξη «ακόμη» υπονοεί, βέβαια ότι η ήττα της Χίλαρι Κλίντον οφείλεται στην παρέμβαση του Πούτιν. Ασχέτως του αν πραγματικά υπήρχαν Ρώσοι χάκερ πίσω από την επίθεση, η αντιμετώπιση του θέματος από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης ακολουθεί πλέον ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: καθώς ευρεία λαϊκά στρώματα απορρίπτουν τους υποψηφίους του πολιτικού κατεστημένου και (ελλείψει σοβαρών προτάσεων από την Αριστερά) ψηφίζουν πολιτικά τέρατα, όπως ο Ντόναλντ Τραμπ και η Μαρίν Λεπέν, τα ΜΜΕ αποδίδουν τους εκλογικούς σεισμούς σε χάκερ και στη διασπορά ψεύτικων ειδήσεων. Στόχος τους είναι να αποκρύψουν την τεράστια ταξική οργή των ψηφοφόρων αλλά και τον κενό περιεχομένου λόγο των δικών τους υποψηφίων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Λονδίνο, ομάδα βουλευτών άφηνε υπόνοιες για παρέμβαση της Ρωσίας ή/και της Κίνας ακόμη και στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για την αποχώρηση από την ΕΕ, με μόνο «στοιχείο» ότι είχε παρουσιαστεί ένα τεχνικό πρόβλημα στην ηλεκτρονική εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους λίγο πριν από την ψηφοφορία.

Την ίδια στιγμή ο ευρωπαϊκός και αγγλοσαξονικός Τύπος χρησιμοποιεί την επίθεση των χάκερ στον Μακρόν για να προετοιμάσει το έδαφος για μια ακόμη σκληρότερη διπλωματική σύγκρουση με τη Μόσχα. «Εάν αποδειχθεί ότι η Ρωσία βρίσκεται πίσω από την επίθεση, στόχος της δεν είναι ο Μακρόν αλλά ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση» ήταν η επωδός των μεγαλύτερων εφημερίδων . Άλλοι χρησιμοποιήσαν το περιστατικό σαν αφορμή για να χτυπήσουν και πάλι τα Wikileaks, παρά το γεγονός ότι οι συνεργάτες του Τζούλιαν Ασάνζ δεν είχαν καμία ανάμιξη στην υπόθεση και απλώς παρέπεμπαν στην ιστοσελίδα που περιείχε τα στοιχεία της διαρροής.

Όταν γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν ήταν σαφές αν η διαρροή θα επηρέαζε το προβάδισμα με 62% του Μακρόν, καθώς ο εκλογικός νόμος απαγορεύει τη δημοσίευση νέων δημοσκοπήσεων αλλά ακόμη και τις δηλώσεις κρατικών αξιωματούχων, που θα μπορούσαν να ερευνήσουν τι πραγματικά έχει συμβεί. Το προβάδισμα του Μακρόν, αν και ιδιαίτερα υψηλό, δείχνει ότι ο πρώην τραπεζίτης των Ρότσιλντ και πρώην υπουργός οικονομικών του Ολάντ απέτυχε να συσπειρώσει την γαλλική κοινωνία στο πλευρό του, όπως είχε κάνει ο Ζακ Σιράκ το 2002 όταν κατατρόπωσε το Εθνικό Μέτωπο με 82% των ψήφων. Το γεγονός ότι το πολιτικό, οικονομικό και μιντιακό κατεστημένο για να πετύχει αυτή τη διαφορά, έριξε στη μάχη το σύνολο των δυνάμεών του (συμπεριλαμβανομένων δυνάμεων της γαλλικής και ευρωπαϊκής αριστεράς) δείχνει ότι τα καύσιμά του εξαντλούνται με ταχύτατους ρυθμούς ακριβώς τη στιγμή που θα τα χρειαστεί για να αντιμετωπίσει τη συσσωρευμένη λαϊκή οργή – αυτή η φορά στους δρόμους και όχι στις κάλπες. Είναι ενδεικτικό ότι πρόσφατη έρευνα της ΕΕ δείχνει ότι το 61% των νέων ηλικίας 18-34 ετών στη Γαλλία δηλώνει ότι θα συμμετείχε σε γενικευμένη εξέγερση εναντίον των κομμάτων του πολιτικού κατεστημένου, εάν αυτή ξεσπούσε τις επόμενες ημέρες ή εβδομάδες (το αντίστοιχο ποσοστό για την Ελλάδα αγγίζει το 68%).

Το μέγεθος της πολιτικής κρίσης ήταν εμφανές και στο τηλεοπτικό ντιμπέιτ, στο οποίο οι δυο υποψήφιοι κατανάλωσαν 150 λεπτά σε προσωπικές επιθέσεις και προσβολές ενώ πλειοδοτούσαν στην ανάγκη ενίσχυσης των κατασταλτικών μηχανισμών αλλά και των πολεμικών επιχειρήσεων στο εξωτερικό.

Η απέχθεια μεγάλου μέρους της κοινωνίας απέναντι στο ψεύτικο δίλλημα νεοφιλελευθερισμός ή νεοφασισμός εκφράστηκε με τα σύνθημα «Μακρόν 2017 = Λεπέν 2022» αλλά και το σύνθημα «ούτε με τη χολέρα ούτε με την πανούκλα», το οποίο μάλιστα εμφανίστηκε ακόμη και σε απεργιακή αφίσα του συνδικάτου CGT.

Την ίδια ώρα στο χώρο του πάλαι ποτέ ισχυρού κέντρου επικρατεί εικόνα πλήρους διάλυσης καθώς εκτός από την πολιτική εξάχνωση των σοσιαλιστών και οι «Ρεπουμπλικάνοι» δοκιμάζονται από εσωτερικές συγκρούσεις που θα μπορούσαν να διαλύσουν το κόμμα πριν από τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Αρκετά στελέχη που πρόκεινται στον Σαρκοζί δεν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως για το τι θα ψηφίσουν (παρά το γεγονός ότι ο ίδιος δηλώνει πως στηρίζει τον Μακρόν) ενώ υπήρξαν και ακροδεξιά στοιχεία του κόμματος που εξέφρασαν την στήριξή τους στην Λεπέν.

Η τακτική του Μελανσόν να μην στηρίξει ανοιχτά τον Μακρόν, παρά το γεγονός ότι όσο πλησίαζαν οι εκλογές «μαλάκωνε» τη θέση του καλώντας τους ψηφοφόρους να «καταψηφίσουν την Λεπέν», φαίνεται να αποδίδει καρπούς ενόψει των εκλογών του Ιουνίου. Τη στιγμή που το Εθνικό Μέτωπο σάρωνε σε αρκετά προπύργια του σοσιαλιστικού αλλά και του κομμουνιστικού κόμματος, η πορεία του μετριοπαθή Μελανσόν αλλά και οι εκατοντάδες χιλιάδες ψήφοι στο NPA και τη LO έδειχναν ότι ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας επιμένει αριστερά όταν μοναδικός στόχος του συστήματος ήταν να εξαφανίσει αυτήν ακριβώς την προοπτική.

Πηγή:

Comments

Popular posts from this blog

How neoliberalism manufactured consent to secure its unlimited power

From David Harvey's A Brief History of Neoliberalism
Part 3 - The corporate-backed institutions behind the rapid and artificial ideological transformation of the American society in favor of neoliberalism
In the US case I begin with a confidential memo sent by Lewis Powell to the US Chamber of Commerce in August 1971. Powell, about to be elevated to the Supreme Court by Richard Nixon, argued that criticism of and opposition to the US free enterprise system had gone too far and that ‘the time had come –– indeed it is long overdue –– for the wisdom, ingenuity and resources of American business to be marshalled against those who would destroy it’. Powell argued that individual action was insufficient. ‘Strength’, he wrote, ‘lies in organization, in careful long-range planning and implementation, in consistency of action over an indefinite period of years, in the scale of financing available only through joint effort, and in the political power available only through united action and n…

Mystery solved: here's why the Western mainstream media suddenly 'discovered' the war in Yemen

globinfo freexchange
Why it took so long for the Western mainstream media to 'discover' the war in Yemen and the war crimes committed by the Saudi coalition in full co-operation with the US?
One might think that the humanitarian disaster there - caused also by the blockade of goods for the relief of the civilians - has become so obvious, condemned multiple times by the UN, that the media finally forced to speak about it.
In previous article we attempted to explain the 'unexplained phenomenon' and the fact that CNN surprisingly returned to the issue to openly condemn the US support to the Saudi coalition atrocities against civilians in Yemen.
Yet, despite that the Saudi regimes have been, traditionally, the best allies of the Western neocolonialists, this time, the US had serious reasons to overthrow the Saudi crown prince Mohammed bin Salman (MBS). And, surprisingly enough, at the center of this underground conflict lies an attempt by the US to privatize Aramco, Saudi Arab…

CIA had an agent at a newspaper in every world capital at least since 1977

Joel Whitney is a co-founder of the magazine Guernica, a magazine of global arts and politics, and has written for many publications, including the New York Times and Wall Street Journal. His book Finks: How the C.I.A. Tricked the World's Best Writers describes how the CIA contributed funds to numerous respected magazines during the Cold War, including the Paris Review, to subtly promote anti-communist views. In their conversation, Whitney tells Robert Scheer about the ties the CIA’s Congress for Cultural Freedom had with literary magazines. He talks about the CIA's attempt during the Cold War to have at least one agent in every major news organization in order to get stories killed if they were too critical or get them to run if they were favorable to the agency. And they discuss the overstatement of the immediate risks and dangers of communist regimes during the Cold War, which, initially, led many people to support the Vietnam War.
globinfo freexchange
James Jesus Angleton wa…

Trump proves he is completely clueless on what's the real reason behind the mass layoffs epidemic in big businesses and how to deal with it

globinfo freexchange
Donald Trump's response to recent General Motors' decision to close plants and slash jobs, proves that he is completely clueless on what's the real reason behind the mass layoffs epidemic in US big businesses and how to deal with it.
The media circulated what Trump thinks to do about it, including threats against GM to impose auto tariffs, or, his most beloved action: penalties on foreign cars.
Yet, perhaps the most hilarious part in the whole story, is that one of the key frontline tools of the global neoliberal capital immediately published an 'in your face' article to make Trump realize that he is completely powerless too, against the forces of the markets. Here are some interesting parts:
... market forces are tough to beat, even if you’re president. Trump captured the White House thanks in large part to the story he told -- that he could reverse America’s industrial decline. He promised to bring back manufacturing and fossil-fuel j…

In 1961, US experts knew that the Soviets had only four ICBMs

globinfo freexchange
In a discussion with Paul Jay of the Real News, Daniel Ellsberg revealed that the US discovered - through a top-secret operation -that the USSR had only four(!) ICBMs back in 1961. This meant that the Soviets were very far from becoming a serious threat for the West. However, the false picture of the 'Soviet threat' remained powerful in order to permit the US to justify its frenzy nuclear armament race.
Ellsberg explains:
The estimate of 40 to 60 [Soviet intercontinental ballistic missiles] - which was pretty much in 1962 at the time of the missile crisis based on a lot of satellite photography - was much lower than was estimated earlier, from ‘58, ‘59, ‘60.
The Air Force had a higher estimate. Even the CIA official estimate in 1961 was well over 100. The State Department estimated like 160. The Air Force was much higher than that. And in August of 1961, the then commander of Strategic Air Command, Thomas Power, believed that there were then 1000 Soviet ICBMs…

Another US slow motion coup in Latin America: astonishing details on how the neoliberal-fascist complex destroyed Leftist leaders in Brazil and brought Jair Bolsonaro to power

globinfo freexchange
Greg Wilpert of the RealNews, spoke with Brian Mier, editor for the website Brasil Wire, about the recent developments after right-wing extremist Jair Bolsonaro won the presidential election in Brazil.
Mier revealed astonishing details on how the neoliberal-fascist complex in Brazil (fully backed by the US), undermined and destroyed the most popular leaders of the Workers' Party (PT), Lula da Silva, Dilma Rousseff and even Fernando Haddad, in order to bring Jair Bolsonaro to power.
The purpose of this slow motion coup was what has been always for the US empire, especially in Latin America: to secure and broaden the absolute domination of the US and the Western corporate monopolies and destroy any Leftist resistance against the neoliberal status quo.
As Mier explained:
On the eve of the Supreme Court decision - which ruled on whether Lula should be imprisoned or not, exceptionally, in a moment when his appeals were still going on, contrary to hundreds of other poli…

How neoliberalism manufactured consent to secure its unlimited power

From David Harvey's A Brief History of Neoliberalism
Part 4 - Neoliberalism's second big experiment after Chile: the financial coup by the banking mafia to take over New York
One line of response to the double crisis of capital accumulation and class power arose in the trenches of the urban struggles of the 1970s. The New York City fiscal crisis was an iconic case. Capitalist restructuring and deindustrialization had for several years been eroding the economic base of the city, and rapid suburbanization had left much of the central city impoverished. The result was explosive social unrest on the part of marginalized populations during the 1960s, defining what came to be known as ‘the urban crisis’ (similar problems emerged in many US cities).
The expansion of public employment and public provision –– facilitated in part by generous federal funding –– was seen as the solution. But, faced with fiscal difficulties, President Nixon simply declared the urban crisis over in the early 1…

Exploiting Khashoggi's assassination: the neoliberal predators hang over Saudi Arabia

globinfo freexchange
A month ago we gathered some information to explain the sudden 180 degrees hostile turn by the Western neoliberal status quo against the current Saudi regime.
We discovered that the US corporate dictatorship and the Wall Street mafia heavily invested on the rapid neoliberalization of the Saudi Arabian economy, with the privatization of the state-owned oil company Aramco at the heart of this plan. Suddenly, Mohammed bin Salman decided to step back from the deal.
It would be worth to note that Aramco was standing at the top of the global list of the largest oil and gas companies for 2017 with a revenue of 465.49 billion US dollars.
It seems that the neoliberal regime didn't abort its plans concerning Saudi Arabia and silently seeks to "replace" bin Salman with a more faithful puppet, exploiting, of course, the assassination of Jamal Khashoggi.
Digging a little bit more, we found plenty of evidence in the Western mainstream media, in recent years, showing …

How neoliberalism manufactured consent to secure its unlimited power

From David Harvey's A Brief History of Neoliberalism
Part 1 - Construction of political consent across a sufficiently large spectrum of the population
How was neoliberalization accomplished, and by whom? The answer in countries such as Chile and Argentina in the 1970s was as simple as it was swift, brutal, and sure: a military coup backed by the traditional upper classes (as well as by the US government), followed by the fierce repression of all solidarities created within the labour and urban social movements which had so threatened their power.
But the neoliberal revolution usually attributed to Thatcher and Reagan after 1979 had to be accomplished by democratic means. For a shift of this magnitude to occur required the prior construction of political consent across a sufficiently large spectrum of the population to win elections. What Gramsci calls ‘common sense’ (defined as ‘the sense held in common’) typically grounds consent.
Common sense is constructed out of long-standing pr…

The Guardian in the frontline of the establishment media that have declared a dirty and ruthless war against Julian Assange, WikiLeaks and real journalism

globinfo freexchange
The Guardian has stepped up its contemptible role as one of the main media conduits for the persecution of Julian Assange, publishing unsubstantiated and sensationalist allegations that the WikiLeaks publisher met with American political lobbyist, Paul Manafort.
One of the two authors of the Guardian article was, predictably, Luke Harding. Harding has penned a stream of material aimed at undermining support for Assange and WikiLeaks and attempting to justify the efforts of the US government to prosecute him for espionage or conspiracy. Assange aptly described an error-filled 2014 book written by Harding about whistleblower Edward Snowden and WikiLeaks as a “hack job in the purest sense of the word.
The allegation that Assange met with Manafort is another desperate effort to implicate WikiLeaks in the lurid claims of the Democratic Party, US intelligence agencies and much of the media that the Russian government “interfered” in the 2016 US presidential election to pr…