Skip to main content

Νίξον ανομήματα μη μόναν όψιν

του Άρη Χατζηστεφάνου

Η μακιαβελική απομάκρυνση του επικεφαλής του FBI από τον Ντόναλντ Τραμπ ώθησε τον αμερικανικό Τύπο να τον συγκρίνει με τον πρόεδρο Νίξον. Σωστή παρατήρηση, η οποία έγινε όμως για λάθος λόγους.

Την περασμένη εβδομάδα το ίδρυμα που διαχειρίζεται τη βιβλιοθήκη και το μουσείο του Ρίτσαρντ Νίξον πόσταρε το παρακάτω μήνυμα στο twitter: «Η αστεία είδηση της ημέρας: Ο πρόεδρος Νίξον δεν απέλυσε ποτέ τον διευθυντή του FBI #FBIDirector #notNixonian». Ηταν όμως αργά. Η λέξη Nixonian (νιξονικός) αντηχούσε πλέον στους διαδρόμους της Ουάσινγκτον.

Δεκάδες αναλυτές υπενθύμιζαν ότι η απόφαση του Τραμπ να απομακρύνει τον διευθυντή του FBI, Τζέιμς Κόμεϊ, ο οποίος υποτίθεται θα ερευνούσε τις διασυνδέσεις του προέδρου με τη Ρωσία, θύμιζε το ξήλωμα κυβερνητικών στελεχών και ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων που είχε πραγματοποιήσει ο Νίξον σε μια ύστατη προσπάθεια να κουκουλώσει το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ.

Για τον φιλελεύθερο Τύπο των ΗΠΑ η σύγκριση αποτέλεσε μια υπενθύμιση (και πιθανότατα έναν ευσεβή πόθο) ότι ακόμη και οι πιο αδίστακτοι Αμερικανοί πρόεδροι μπορεί κάποια στιγμή να δουν την πόρτα της ταπεινωτικής εξόδου από τον Λευκό Οίκο.

Αίφνης δεκάδες δημοσιογράφοι άρχισαν να παρουσιάζουν μακροσκελείς λίστες με ομοιότητες των δύο προέδρων: από την επιθετική στάση τους απέναντι στους δημοσιογράφους μέχρι τα προγράμματα παρακολούθησης πολιτών και τη γιγάντωση των πολεμικών δαπανών σε βάρος του κράτους πρόνοιας.

Οι γηραιότεροι συντάκτες που καλύπτουν θέματα Λευκού Οίκου πρέπει να ένιωσαν και ένα τρομακτικό deja vu όταν είδαν, πριν από μερικές ημέρες, τον υπουργό Εξωτερικών του Νίξον, Χένρι Κίσινγκερ, να μπαίνει στον Λευκό Οίκο και να φωτογραφίζεται με τον Τραμπ. Οπως ανακοινώθηκε στη συνάντηση, η οποία δεν είχε κοινοποιηθεί στον Τύπο, οι δύο άντρες συζήτησαν τις σχέσεις της Ουάσινγκτον με τη Μόσχα.

Είναι γεγονός ότι ο Νίξον θα είχε πολλά να διδάξει στον επίγονό του. Και αυτός αμφισβήτησε ισχυρά κέντρα εξουσίας στο εσωτερικό του πολιτικού και στρατιωτικού κατεστημένου επιδιώκοντας τη σύσφιγξη των σχέσεων με την κομμουνιστική Κίνα.

Η λεγόμενη διπλωματία του πινγκ πονγκ (η αποστολή παικτών της αμερικανικής ομάδας επιτραπέζιας αντισφαίρισης στο Πεκίνο, με την οποία άνοιξε ο δρόμος για την επίσκεψη Νίξον και την επανέναρξη των διπλωματικών σχέσεων) απέδωσε καρπούς αφού περιόρισε αισθητά την επιρροή της πρώην ΕΣΣΔ στην ευρύτερη περιοχή.

Αντίθετα ο Τραμπ, ο οποίος αναζήτησε νέες συμμαχίες ή τουλάχιστον ένα μορατόριουμ στη διπλωματική σύγκρουση με τη Μόσχα του Πούτιν, απέτυχε παταγωδώς να μεταπείσει τα γεράκια του Πενταγώνου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Οι πραγματικές ομοιότητες όμως, για τις οποίες ο αμερικανικός Τύπος δεν θέλει να μιλήσει, δεν σχετίζονται ούτε με την προσωπικότητα των δύο προέδρων ούτε με τα λιγότερο ή περισσότερο επιτυχημένα μακιαβελικά σχέδια που εφαρμόζουν.

Ο Ρίτσαρντ Νίξον, όπως και ο Ντόναλντ Τραμπ ήρθαν στην εξουσία σε περιόδους βαθιάς, δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος αλλά και της αμερικανικής ηγεμονίας. Ηταν η στιγμή που σημαντικά τμήματα της αμερικανικής ελίτ αποφάσιζαν να βγάλουν τα γάντια της διπλωματίας και να παίξουν έναν ανήθικο αγώνα μποξ με ολόκληρο τον πλανήτη.

Το οικονομικό σύστημα της Δύσης είχε καταναλώσει τα καύσιμα που του χάρισαν την τρομακτική μεταπολεμική ανάπτυξη και η οικονομική αρχιτεκτονική που είχαν επιβάλει οι νικητές του πολέμου με τις συμφωνίες του Μπρέτον Γουντς κατέρρεε σαν πύργος από τραπουλόχαρτα.

Παράλληλα, δύο νέα οικονομικά κέντρα, της Ευρώπης και της Ιαπωνίας –οι περιοχές δηλαδή που ενισχύθηκαν από τις ίδιες τις ΗΠΑ στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου για να αποτελέσουν ανάχωμα στην επιρροή της ΕΣΣΔ– επιχειρούσαν να ενισχύσουν τον ρόλο τους στην παγκόσμια οικονομία.

Οι τάσεις αποσάθρωσης της αμερικανικής ισχύος αποτυπώνονταν σε γεωπολιτικό επίπεδο με το αδιέξοδο και την επερχόμενη ήττα στον πόλεμο του Βιετνάμ, σε πολιτικό επίπεδο με το σκάνδαλο του Γουότεργκεϊτ και σε οικονομικό με τη χρηματιστηριακή κρίση του 1971 – τη χρονιά που ο βασιλιάς δολάριο αποδείχθηκε γυμνός.

Οι ΗΠΑ δεν είχαν αρκετό χρυσό για να καλύψουν τις δανειακές υποχρεώσεις τους (όπως προέβλεπε το μοντέλο του Μπρέτον Γουντς) και οι κερδοσκόποι που οσφράνθηκαν την αδυναμία έπεσαν να κατασπαράξουν το αμερικανικό νόμισμα.

Η Ουάσινγκτον όμως δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Ο πρόεδρος Νίξον κλείστηκε στο Καμπ Ντέιβιντ μαζί με τους οικονομικούς «στρατηγούς» του –τον υπουργό Οικονομικών και τον διοικητή της κεντρικής τράπεζας– και οργάνωσαν τη μεγάλη αντεπίθεση.

Διακόπτοντας τη μετατρεψιμότητα του χρυσού σε δολάρια ο Νίξον τίναξε στον αέρα την αρχιτεκτονική του Μπρέτον Γουντς, ενώ παράλληλα κήρυξε διμέτωπο πόλεμο απέναντι στη Γερμανία και την Ιαπωνία υψώνοντας προστατευτικά τείχη για την αμερικανική οικονομία.

Υπό μια έννοια, εξηγούσε πρόσφατα ο Αμερικανός οικονομολόγος Τζακ Ράσμους, ο Νίξον προκάλεσε συνειδητά υποτίμηση του δολαρίου, ενώ ο Τραμπ καλεί τους ανταγωνιστές, όπως η Κίνα, να ανατιμήσουν το δικό τους νόμισμα. Τα εργαλεία είναι διαφορετικά, ο στόχος όμως ο ίδιος.

Ενώ όμως η οικονομική επέμβαση του Νίξον πέτυχε, ο πολιτικός ασθενής απεβίωσε. Ο Νίξον δεν κατάφερε να επιβιώσει των εσωτερικών συγκρούσεων του αμερικανικού κατεστημένου – αποτέλεσμα και αυτές των οικονομικών συγκρούσεων και αδιεξόδων του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Μένει να αποδειχθεί εάν ο Τραμπ θα ακολουθήσει την ίδια πορεία.

Πηγή:

Comments

Popular posts from this blog

How neoliberalism manufactured consent to secure its unlimited power

From David Harvey's A Brief History of Neoliberalism
Part 3 - The corporate-backed institutions behind the rapid and artificial ideological transformation of the American society in favor of neoliberalism
In the US case I begin with a confidential memo sent by Lewis Powell to the US Chamber of Commerce in August 1971. Powell, about to be elevated to the Supreme Court by Richard Nixon, argued that criticism of and opposition to the US free enterprise system had gone too far and that ‘the time had come –– indeed it is long overdue –– for the wisdom, ingenuity and resources of American business to be marshalled against those who would destroy it’. Powell argued that individual action was insufficient. ‘Strength’, he wrote, ‘lies in organization, in careful long-range planning and implementation, in consistency of action over an indefinite period of years, in the scale of financing available only through joint effort, and in the political power available only through united action and n…

Mystery solved: here's why the Western mainstream media suddenly 'discovered' the war in Yemen

globinfo freexchange
Why it took so long for the Western mainstream media to 'discover' the war in Yemen and the war crimes committed by the Saudi coalition in full co-operation with the US?
One might think that the humanitarian disaster there - caused also by the blockade of goods for the relief of the civilians - has become so obvious, condemned multiple times by the UN, that the media finally forced to speak about it.
In previous article we attempted to explain the 'unexplained phenomenon' and the fact that CNN surprisingly returned to the issue to openly condemn the US support to the Saudi coalition atrocities against civilians in Yemen.
Yet, despite that the Saudi regimes have been, traditionally, the best allies of the Western neocolonialists, this time, the US had serious reasons to overthrow the Saudi crown prince Mohammed bin Salman (MBS). And, surprisingly enough, at the center of this underground conflict lies an attempt by the US to privatize Aramco, Saudi Arab…

CIA had an agent at a newspaper in every world capital at least since 1977

Joel Whitney is a co-founder of the magazine Guernica, a magazine of global arts and politics, and has written for many publications, including the New York Times and Wall Street Journal. His book Finks: How the C.I.A. Tricked the World's Best Writers describes how the CIA contributed funds to numerous respected magazines during the Cold War, including the Paris Review, to subtly promote anti-communist views. In their conversation, Whitney tells Robert Scheer about the ties the CIA’s Congress for Cultural Freedom had with literary magazines. He talks about the CIA's attempt during the Cold War to have at least one agent in every major news organization in order to get stories killed if they were too critical or get them to run if they were favorable to the agency. And they discuss the overstatement of the immediate risks and dangers of communist regimes during the Cold War, which, initially, led many people to support the Vietnam War.
globinfo freexchange
James Jesus Angleton wa…

Trump proves he is completely clueless on what's the real reason behind the mass layoffs epidemic in big businesses and how to deal with it

globinfo freexchange
Donald Trump's response to recent General Motors' decision to close plants and slash jobs, proves that he is completely clueless on what's the real reason behind the mass layoffs epidemic in US big businesses and how to deal with it.
The media circulated what Trump thinks to do about it, including threats against GM to impose auto tariffs, or, his most beloved action: penalties on foreign cars.
Yet, perhaps the most hilarious part in the whole story, is that one of the key frontline tools of the global neoliberal capital immediately published an 'in your face' article to make Trump realize that he is completely powerless too, against the forces of the markets. Here are some interesting parts:
... market forces are tough to beat, even if you’re president. Trump captured the White House thanks in large part to the story he told -- that he could reverse America’s industrial decline. He promised to bring back manufacturing and fossil-fuel j…

In 1961, US experts knew that the Soviets had only four ICBMs

globinfo freexchange
In a discussion with Paul Jay of the Real News, Daniel Ellsberg revealed that the US discovered - through a top-secret operation -that the USSR had only four(!) ICBMs back in 1961. This meant that the Soviets were very far from becoming a serious threat for the West. However, the false picture of the 'Soviet threat' remained powerful in order to permit the US to justify its frenzy nuclear armament race.
Ellsberg explains:
The estimate of 40 to 60 [Soviet intercontinental ballistic missiles] - which was pretty much in 1962 at the time of the missile crisis based on a lot of satellite photography - was much lower than was estimated earlier, from ‘58, ‘59, ‘60.
The Air Force had a higher estimate. Even the CIA official estimate in 1961 was well over 100. The State Department estimated like 160. The Air Force was much higher than that. And in August of 1961, the then commander of Strategic Air Command, Thomas Power, believed that there were then 1000 Soviet ICBMs…

How the corporate elite started to eliminate the Left and the power of the US working class right after the end of WWII

globinfo freexchange
Richard Wolff brilliantly explains the economics behind the great US anti-leftist purge (McCarthyism) after 1945:
At the end of WWII - late 1940s into the 50s - something remarkable happened politically in the United States. And it was in many ways surprising. Suddenly, a group of people in the United States who had been celebrated as heroes, became instead - almost overnight – demons. From being leaders they became traitors.
Communists - members of the American Communist Party, Socialists - members of the two socialist parties at that time, and active leaders of the labor movement - the big organizing drives of the CIO in the 1930s and 40s, had brought millions of Americans who had never been in unions before, into the unions. They joined the unions because they thought it would be a safe way to make it through the Great Depression of the 1930s. At least safer than not being in a union.
And together, the Communists, the Socialists and the Unionists, really struggled …

Another US slow motion coup in Latin America: astonishing details on how the neoliberal-fascist complex destroyed Leftist leaders in Brazil and brought Jair Bolsonaro to power

globinfo freexchange
Greg Wilpert of the RealNews, spoke with Brian Mier, editor for the website Brasil Wire, about the recent developments after right-wing extremist Jair Bolsonaro won the presidential election in Brazil.
Mier revealed astonishing details on how the neoliberal-fascist complex in Brazil (fully backed by the US), undermined and destroyed the most popular leaders of the Workers' Party (PT), Lula da Silva, Dilma Rousseff and even Fernando Haddad, in order to bring Jair Bolsonaro to power.
The purpose of this slow motion coup was what has been always for the US empire, especially in Latin America: to secure and broaden the absolute domination of the US and the Western corporate monopolies and destroy any Leftist resistance against the neoliberal status quo.
As Mier explained:
On the eve of the Supreme Court decision - which ruled on whether Lula should be imprisoned or not, exceptionally, in a moment when his appeals were still going on, contrary to hundreds of other poli…

Exploiting Khashoggi's assassination: the neoliberal predators hang over Saudi Arabia

globinfo freexchange
A month ago we gathered some information to explain the sudden 180 degrees hostile turn by the Western neoliberal status quo against the current Saudi regime.
We discovered that the US corporate dictatorship and the Wall Street mafia heavily invested on the rapid neoliberalization of the Saudi Arabian economy, with the privatization of the state-owned oil company Aramco at the heart of this plan. Suddenly, Mohammed bin Salman decided to step back from the deal.
It would be worth to note that Aramco was standing at the top of the global list of the largest oil and gas companies for 2017 with a revenue of 465.49 billion US dollars.
It seems that the neoliberal regime didn't abort its plans concerning Saudi Arabia and silently seeks to "replace" bin Salman with a more faithful puppet, exploiting, of course, the assassination of Jamal Khashoggi.
Digging a little bit more, we found plenty of evidence in the Western mainstream media, in recent years, showing …

How neoliberalism manufactured consent to secure its unlimited power

From David Harvey's A Brief History of Neoliberalism
Part 4 - Neoliberalism's second big experiment after Chile: the financial coup by the banking mafia to take over New York
One line of response to the double crisis of capital accumulation and class power arose in the trenches of the urban struggles of the 1970s. The New York City fiscal crisis was an iconic case. Capitalist restructuring and deindustrialization had for several years been eroding the economic base of the city, and rapid suburbanization had left much of the central city impoverished. The result was explosive social unrest on the part of marginalized populations during the 1960s, defining what came to be known as ‘the urban crisis’ (similar problems emerged in many US cities).
The expansion of public employment and public provision –– facilitated in part by generous federal funding –– was seen as the solution. But, faced with fiscal difficulties, President Nixon simply declared the urban crisis over in the early 1…

WikiLeaks lawyer warns US charges against Assange endanger press freedom worldwide

Exclusive from Democracy Now!
The Justice Department has inadvertently revealed that it has prepared an indictment against WikiLeaks founder Julian Assange. In an unusual development, language about the charges against Assange was copied and pasted into an unrelated court filing that was recently unsealed. In the document, Assistant U.S. Attorney Kellen S. Dwyer wrote, “Due to the sophistication of the defendant and the publicity surrounding the case, no other procedure is likely to keep confidential the fact that Assange has been charged.
The news broke on Thursday night just hours after The Wall Street Journal reported the Justice Department was planning to prosecute Assange. Assange has been living since 2012 in the Ecuadorean Embassy in London where he has sought refuge and political asylum. It’s unclear what charges may be brought against Assange; the Justice Department has previously considered prosecuting him over his role in the release of hacked DNC emails during the 2016 pres…