Skip to main content

«Φιλελέδες» χουλιγκάνοι εναντίον του Ν. Αγγελίδη

του Διονύση Ελευθεράτου

Μια απλή ανάλυση των ποσοστών - ρεκόρ αποχής, λευκών και άκυρων μαρτυρά ότι η διατύπωση του συναδέλφου Νίκου Αγγελίδη που ξεσήκωσε τους νεοφιλελεύθερους ηχεί πολύ συγκρατημένη…

Ξετσίπωτος πολιτικός χουλιγκανισμός. Τίποτα επιεικέστερο δεν ενδείκνυται για να χαρακτηριστεί η εμετική επίθεση της ΝΔ και κυρίως του επικεφαλής του Ποταμιού, εναντίον του δημοσιογράφου Νίκου Αγγελίδη. Λέμε «κυρίως», διότι και μόνη η έκφραση «ανόητος ή φασίστας» του Σταύρου Θεοδωράκη (από πού νομίζει άραγε ότι αντλεί το δικαίωμα να βρίζει έτσι;) ξεπερνά κατά πολύ τον συμβατικό χουλιγκανισμό. Είναι, σαν να λέμε, «Τελικός Κυπέλλου 2017, στο Βόλο», αλλά στο πολλαπλάσιο.

Ακόμη κι αν κάποιος διακρινόταν για υπέρμετρα καλές διαθέσεις απέναντι στον Στ. Θεοδωράκη ή τη ΝΔ, δύσκολα θα μπορούσε να «χωνέψει» τέτοια πολιτική βαρβαρότητα. Τέτοια επίθεση, για τέτοιο θέμα, εξ αιτίας μιας απλής δημοσιογραφικής διαπίστωσης (και μάλιστα εξόφθαλμα ορθής) για τις ιδεολογικές, πολιτικές, εκλογικές τάσεις στη γαλλική κοινωνία. Διαπίστωσης, η οποία φαίνεται πως κατά την άποψη ορισμένων δε δικαιούται να λεχθεί καν, στην κρατική τηλεόραση, χωρίς… πρότερη έγκριση εκ μέρους του «τόξου» των απανταχού «φιλελέδων».

Φτου να μην βασκαθούν οι… αγανακτισμένοι «γαλαζοποταμίσιοι»! Ωραία είναι να «αγωνιάς» για την τύχη της δημοκρατίας στη Γαλλία, αλλά στην Ελλάδα να φέρεσαι με τρόπο που θα δικαιολογούσε το ερώτημα, μήπως βρήκες ενδιαφέροντα στοιχεία στους χουντικούς νόμους περί Τύπου και περί διασποράς ανεπιθύμητων «φημών»…

Είπε επί λέξει ο δημοσιογράφος: «Είναι πολλοί που λένε ότι μεταξύ δυο πολύ κακών υποψηφίων, επικράτησε ο λίγο χειρότερος πάντως… Ο εκπρόσωπος των τραπεζών και του συστήματος, απέναντι στην ακροδεξιά και νεοφασίζουσα υποψήφια». Και έπεσαν να τον φάνε οι «φιλελέδες» χουλιγκάνοι, διότι – είπαν- εξίσωσε τον Μακρόν με τη Λεπέν.

Μόνο τυφλοί ή αδαείς θα αμφισβητούσαν ότι είναι όντως πολλοί στη Γαλλία όσοι αρνήθηκαν να δουν τον Μακρόν ως το «μικρότερο κακό», που «όφειλαν» να στηρίξουν – έστω και με βαριά καρδιά- για να καταστεί ηχηρότερη η, ούτως ή άλλως προδιαγεγραμμένη, ήττα της Λεπέν. Μια απλή ανάλυση των ποσοστών - ρεκόρ αποχής, λευκών και άκυρων μαρτυρά ότι η εισαγωγική έκφραση του συναδέλφου Νίκου Αγγελίδη, αυτό το «είναι πολλοί που», ηχεί πολύ συγκρατημένη. Αυτή είναι η πραγματικότητα, είτε αρέσει είτε όχι.

Ο συνάδελφος λοιπόν «κατακρεουργήθηκε», επειδή… διαπίστωσε. Σκεφθείτε τι θα γινόταν εάν ο ίδιος ή κάποιος άλλος σχολίαζε κιόλας, σε περίπτωση που το σχόλιό του δεν άρεσε στα ιερατεία των «φιλελέδων»!...

Δηλαδή, για να καταλάβουμε: Ένας δημοσιογράφος που εργάζεται στην κρατική τηλεόραση θα είχε το δικαίωμα (και ασφαλώς το έχει) να πει – στη διάρκεια μιας ανοικτής συζήτησης- πως, αν ήταν Γάλλος ψηφοφόρος, θα στήριζε τον Μακρόν κι ένας άλλος που δεν συμμερίζεται αυτήν την άποψη θα όφειλε να «καταπιεί» τη γλώσσα του; Σε ποια εγχειρίδια «φιλελέδικης» δημοκρατίας το γράφει αυτό;

Να φανταστούμε ότι είναι τα ίδια εγχειρίδια που διαβάζει πχ ο Νίκος Δένδιας, προτού αποφασίσει να… εγκαλέσει στην τάξη τον δημοσιογράφο στην Καθημερινή Πέτρο Παπακωνσταντίνου, με το «επιχείρημα» ότι η άποψη του συναδέλφου πως τα μαγαζιά κλείνουν εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης («αλλόκοτος» ισχυρισμός, ε;…) δεν θα έβρισκε σύμφωνη τη διεύθυνση της εφημερίδας του;

Όλο αυτό το «τόξο» αποφάσισε εσχάτως – λόγω Λεπέν - να ασχοληθεί με την τύχη της γαλλικής δημοκρατίας. «Συγκινητικό», αλλά όψιμο. Θα μπορούσαμε να θυμίσουμε άφθονα περιστατικά φαλκίδευσης αρχών της αστικής δημοκρατίας (και στη Γαλλία), για τα οποία δεν έδειξε να χαλά τη ζαχαρένια του. Μακρύς και πολυεπίπεδος ο κατάλογος, από τις απαγορεύσεις πραγματοποίησης διαδηλώσεων υπέρ των Παλαιστινίων, έως την παράκαμψη της εθνοσυνέλευσης για να επιβληθεί η περίφημη «μεταρρύθμιση» στα εργασιακά, που κατέβασε τη μισή Γαλλία στους δρόμους. Μεγάλη… αποθέωση της δημοκρατίας, αυτό το τελευταίο.

Λοιπόν, για να τελειώνει το παραμύθι – και για να επιστρέψουμε στα καθ’ ημάς:

Κανείς νουνεχής δεν θα δεχθεί μαθήματα δημοκρατίας από κόμματα που έκαναν «ψωμοτύρι» (ή ανέχθηκαν) τη μέθοδο διακυβέρνησης με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου.

Κανείς δεν θα δεχθεί μαθήματα δημοκρατίας από κόμματα, όπως η ΝΔ, που διακηρύττουν την πρόθεσή τους να απαγορεύσουν ουσιαστικά την απεργία.

Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό είναι ένα συγκινητικό σημείο συνάντησης της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς με την καραμανλική παράδοση (νόμος 330 του 1976, υπουργός Κ. Λάσκαρης που θα… καταργούσε την πάλη των τάξεων), αλλά ας κλάψουν οι ίδιοι, ο ένας στο ώμο του άλλου, για το «αντάμωμα». Για να κλαις από τα γέλια είναι όμως το επιχείρημα των «γαλοζοφιλελέδων», πως για λόγους δημοκρατίας μια απεργία θα μπορεί να αποφασίζεται μόνο με την πλειοψηφία του κλάδου, όχι πχ της συνέλευσης. Την ίδια ώρα, βεβαίως – βεβαίως, αποφάσεις που μπορεί να καθορίζουν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, ίσως και για δυο – τρεις γενιές, θα λαμβάνονται ανετότατα και δημοκρατικότατα στη Βουλή με την ανάταση δέκα – δεκαπέντε χεριών, αν αυτά συνιστούν πλειοψηφία επί των παρόντων…

Από αυτούς, λοιπόν, εξυπακούεται ότι κανείς (φυσιο)λογικός άνθρωπος δεν θα δεχθεί μαθήματα δημοκρατίας.

Μήπως, τουλάχιστον, διαθέτουν κάποια «προπονημένα» αντι-ακροδεξιά αντανακλαστικά, μήπως κυλούν στα πολιτικά τους μέρη ορισμένα αντι-ακροδεξιά ρυάκια, έστω κι αν αυτά δεν «εκβάλλουν» σε κάποια ευρύτερη «δημοκρατική συνέπεια»; Ας γελάσουμε!... Όχι μόνο επειδή αυτό το «έστω κι αν» δεν νοείται, αλλά και διότι, πώς να το κάνουμε, δεν πάσχουμε δα και από αμνησία.

«Αντι-ακροδεξιά» αντανακλαστικά, το κόμμα των Βορίδη, Γεωργιάδη και μέχρι πρότινος Μπαλτάκου. Μάλιστα…

«Αντι- ακροδεξιά» αντανακλαστικά, το κόμμα που κρατούσε σε συρτάρια τις 30 και πλέον δικογραφίες για τη «Χρυσή Αυγή» κι αποφάσισε να «αλλάξει τροπάρι», όταν τα γεγονότα στο Μελιγαλά απέδειξαν πόσο ανεξέλεγκτα είχαν γίνει τα κάπως… ζόρικα εκ δεξιών «παλικάρια». Μάλιστα…

«Αντι- ακροδεξιά» αντανακλαστικά το κόμμα, του οποίου ο αρχηγός (Α. Σαμαράς) χαρακτήριζε «τυράννους» τους μετανάστες και δεσμευόταν για απαλλαγή των παιδικών σταθμών από τα παιδιά των «μιασμάτων». Μάλιστα…

«Αντι- ακροδεξιά» αντανακλαστικά το ΠΑΣΟΚ, που συγκυβέρνησε με τον ΛΑ.ΟΣ των «καθαρών Ελλήνων» και της αδύναμης (ενίοτε και απρόθυμης) να κρυφτεί νοσταλγίας για την «Ελλάδα – Ελλήνων – Χριστιανών». Μάλιστα…

«Αντι- ακροδεξιά» αντανακλαστικά το Ποτάμι; Μάλιστα… Το Ποτάμι που το Νοέμβριο του 2014 κάλεσε τον Στέλιο Ράμφο να δώσει διάλεξη, αλλά κανένα στέλεχος, κανένας οπαδός ή φίλος του κόμματος δεν βρήκε μισή κουβέντα διαμαρτυρίας, όταν ο… πάνσοφος ρήτωρ εκστόμισε τη διαδεδομένη στους «χρυσαυγίτικους» κύκλους αρλούμπα: «Το 1974, όταν έφυγε η χούντα, άφησε μηδέν δημόσιο χρέος».

Το δημόσιο χρέος βεβαίως το ’74 ήταν 114,1 δισ. δραχμές, δηλαδή – σε απόλυτα μεγέθη- 3,6 φορές μεγαλύτερο από εκείνο του 1966 (32 δισ.). Για να μην αναφερθούμε στο θηριώδη στασιμοπληθωρισμό που παρέδωσε η χούντα και στις λοιπές πτυχές του κατ’ ευφημισμόν «οικονομικού θαύματός» της. Ποιο… χρέος του Ποταμιού, όμως, ήταν αυτό που επέβαλε τη σιωπή, όταν ο Στ. Ράμφος αναμασούσε την παντελώς αβάσιμη προπαγάνδα των «νοσταλγών»;

Να ήταν το χρέος απέναντι στην επιλογή να αφορίζεται για όλα ο ριζοσπαστισμός της μεταπολίτευσης; Να ήταν το χρέος απέναντι στη σταυροφορία εναντίον του «λαϊκισμού», στην οποία έχουν θέση όλοι όσοι προθυμοποιούνται να τον «κατακεραυνώνουν»; Να ήταν απλώς άγνοια, ασχετοσύνη; Και να μην βρέθηκε ένας να αναρωτηθεί δημοσίως αν ο Ράμφος ήταν απολύτως βέβαιος ότι έλεγε ακριβή πράγματα;

Αφήστε κύριοι, αφήστε… Κοιτάξτε τη φωλιά σας και μην «αγωνιάτε» για το αν οι Γάλλοι θα πέσουν στα δίχτυα της Λεπέν (που δεν θα πέσουν) ή στην «παγίδα» που τους στήνει ο… τρισκατάρατος Νίκος Αγγελίδης.

Και – τώρα που το ξανασκεφτόμαστε- μάλλον αδικήσαμε τους «κανονικούς» χουλιγκάνους που τους παραλληλίσαμε με εσάς. Διότι αυτοί, αφ’ ενός επιτίθενται σε «ομολόγους» τους και αφ’ ετέρου δεν ισχυρίζονται ότι ξυλοκοπούν στο όνομα της… ηρεμίας.

Το να «σταυρώνεις» έναν δημοσιογράφο που είπε ό,τι είπε ο Αγγελίδης και να δηλώνεις ότι το κάνεις στο όνομα της δημοκρατίας, σε κατατάσσει αυτομάτως στους υποκριτές που δεν αντιλαμβάνεται καν πόσο αισθητός είναι ο φαρισαϊσμός τους.

Ας μας συγχωρέσουν λοιπόν οι «απλοί» χουλιγκάνοι…

Πηγή:


Σχετικά:


Comments

Popular posts from this blog

How a group of economists undermined public institutions, paving the way to neoliberalism

An assumption had become a truth. The self-interested model of human behaviour, that had been developed in the Cold War to make the mathematical equations work, had now been adopted by these economists as a fundamental truth about the reality of all human social interaction.
globinfo freexchange
A group of economists in the early 70s arbitrarily adopted the self-interested model of human behaviour that had been developed in the Cold War, to explain the dysfunctionality of public institutions. This perception would become a powerful tool in the hands of the neoliberal ideology, carried by big banks and corporations, to demonize the state and dismantle any state control upon them at the expense of the societies.
In his documentary The Trap, Adam Curtis explains:
In the early 70s, the government bureaucracies in Britain began to collapse. Those around them blamed a growing economic crisis, but it was clear that something much more fundamental had gone wrong. What were supposed to be institut…

Italy, Greece, Deutsche Bank: heavy clouds of non-linear collapse gather again above Europe

globinfo freexchange
For nearly ten years now, the key decision centers inside eurozone are trying to hide the huge problems, pretending that the crisis is behind, in order to maintain a completely failed economic model, which also reveals, day by day, its authoritarian nature and despise against real Democracy. The totally problematic structure of eurozone makes things even worse.
In Italy, we had another political crisis and a constitutional coup because the new majority and potential coalition government is not likeable to the Brussels/Berlin axis.
In Greece, things are not looking better. The country is about to exit the IMF-type neoliberal program imposed by the Troika (ECB, European Commission, IMF), in August. Yet, the economy is still in very bad shape, drowning in stagnation, with unprecedented unemployment, nearly zero growth and a national debt at 180% of GDP, which is actually much higher than Greece's debt in 2010 (120% of GDP) when crisis hit the country!
In fact, the eu…

More evidence that the 2011 riots in Syria were sparked by a false flag operation

globinfo freexchangeIndependent journalist Eva Bartlett spoke with Lee Camp about her recent trip in Syria. Bartlett visited the hospital in Douma where many victims of the latest alleged chemical attack went to receive medical care. Bartlett spoke with a medical student who was working the day of the alleged attack, and actually confirmed the reporting by the veteran journalist Robert Fisk, according to which there was no evidence of a chemical attack.
Bartlett also went to Daraa, where the first protests took place in 2011, and spoke to people there. They confirmed what many other investigative journalists support. 

This is strong evidence that it was a false flag operation that actually sparked the subsequent riots:
In the initial protest, Daraa was named as the birthplace of the so-called revolution. And Daraa is a city in the very south of Syria, not a very large city, and a rather unlikely city for a so-called revolution to have started. But prior going to Daraa, I interviewed a do…

WikiLeaks reveals Italian officials had serious concerns about Italy's ability to participate in the monetary union already since the late 70s

The WIKILEAKS Public Library of US Diplomacy (PlusD)holds the world's largest searchable collection of United States confidential, or formerly confidential, diplomatic communications. As of April 8, 2013 it holds 2 million records comprising approximately 1 billion words. The collection covers US involvements in, and diplomatic or intelligence reporting on, every country on earth. It is the single most significant body of geopolitical material ever published. The PlusD collection, built and curated by WikiLeaks, is updated from a variety of sources, including leaks, documents released under the Freedom of Information Act (FOIA) and documents released by the US State Department systematic declassification review.
globinfo freexchange
A 1978 cable from the US Bureau of Economic and Business Affairs to the Secretary of State, was monitoring in detail the Italian serious concerns on the perspective of Italy joining the European monetary union. It describes an atmosphere of anxiety insi…

How eurozone became a financial dictatorship

It all started with the silent coup against Ireland
globinfo freexchange
In 2010, Ireland experienced Frankfurt's political blackmail. On the 18th of November, where there was a governing council of the ECB in Frankfurt. The governor of the Irish central bank who sat on the governing council, called "Morning Ireland" which is the most important radio program in Ireland, to say that Ireland will need what he called a loan. He didn't warn the government about it and this created a massive panic.
Then, the next day, there was a letter written from the then president of ECB, Jean-Claude Trichet, to Brian Lenihan, the minister of finance at the time, saying that 'if you don't apply the so-called bailout program, by this opening of the markets the following Monday, we're going to cut off access to Emergency Liquidity Assistance (ELA)', which obviously would have collapsed the Irish banking system.
The ECB used the liquidity weapon in order to impose its terms o…

David Harvey: unless there is some real new thinking, another crisis is inevitable

globinfo freexchange
Chris Hedges spoke with David Harvey about the repeated crises of the capitalist system, which generate further instability, especially since the early 70s where we have the rise of financial capitalism and neoliberal ideology.
As Harvey points out:
Interestingly, in almost every crisis there has been a good deal of re-evaluation of exactly how to think about the economy, how to think about the relationship between state power and politics and all this kind of stuff.
Since 2007-08, is hardly any new thinking at all. And actually, we're trying to hang on. And we are trying to hang on because the oligarchy - which has all of the money, all of the power - is actually in a situation where it does not want any change. And until we confront the oligarchy, we're not going to find a way of exiting from this, apart from repeating what happened in 2007-08.
And the interesting thing when you look back, before 2007-08, and you see big financial crises in Argentina, in Braz…

The facts about Venezuela’s May 20th Presidential Election

Despite a high level of election transparency, one that Jimmy Carter called “the best in the world”, the US and its allies have accused Venezuela of election fraud. Caleb Maupin breaks down how Venezuela’s electoral system really works.
by Caleb T. Maupin
Part 3 - Accusations of Fraud
Despite the stringent safeguards in place to protect Venezuela’s election integrity, international media based in Western countries have widely claimed the election was fraudulent. Those claiming that the results are illegitimate have cited prior statements from SmartMatic, a corporation based in London that manufactured Venezuela’s voting machines. An official statement from SmartMatic claimed the 2017 Constitutional Referendum vote showed “tamper evident.” Statements from SmartMatic have been vague about how exactly the results were illegitimate or what malpractice took place.
Tibisay Lucena, president of the National Elections Center (CNE), says the claims from SmartMatic and its Chief Executive Antonio …

Will the Swiss citizens beat the banksters today?

About 5.3 million Swiss citizens, including registered members of the Swiss Abroad community, are eligible to take part in the June 10, 2018 ballot. Votes on a broad range of issues, as well as elections, also take place in many cantons and municipalities across the country.
globinfo freexchange
The Swiss sovereign-money referendum of June 2018, also known as the Sovereign-Money Initiative, aims to give the central bank of Switzerland the sole authority of "creating money."
This is actually what the proponents of the Swiss "Vollgeld Initiative" want. They say only the government, through the publicly-owned Swiss central bank (SNB), should be able to create money and put it into circulation.
The Sovereign Money Initiative aims to give the Swiss Confederation a monopoly on money creation, including demand deposit (full-reserve banking, by including the creation of scriptural money in the legal mandate of the Swiss National Bank. The name of the initiative was inspired by…

Stock market: one of the biggest frauds in the age of financial capitalism

globinfo freexchange
Lee Camp speaks with Tan Liu about his revealing book The Ponzi Factor, where Liu exposes all the big fraud of the stock market. Liu explains why the stock market, especially today, in the era of financial capitalism, is the purest definition of a Ponzi scheme:
The issue, of course, is profits from stocks and what makes a stock price move, is not the earnings and growth. It is actually money from another investor. Now, is there a connection at all with respect to earnings and growth and this price movement? Yes, it's called a speculative connection. It is not a legal one. It is not a logical one. It is not a definitive, or, a mathematical one.
The SEC defines three basic features of a Ponzi scheme:
One, it is an investment scenario. Two, the investment profits come from other investors. Three, the investors think the profits come from somewhere else.
What we can clearly observe every single day, every single moment the stocks are trading, is an event where the stoc…

Marx predicted our present crisis – and points the way out

The Communist Manifesto foresaw the predatory and polarised global capitalism of the 21st century. But Marx and Engels also showed us that we have the power to create a better world.
by Yanis Varoufakis
Part 1 - The spirit of communism driving the manifesto is proving hard to silence
For a manifesto to succeed, it must speak to our hearts like a poem while infecting the mind with images and ideas that are dazzlingly new. It needs to open our eyes to the true causes of the bewildering, disturbing, exciting changes occurring around us, exposing the possibilities with which our current reality is pregnant. It should make us feel hopelessly inadequate for not having recognised these truths ourselves, and it must lift the curtain on the unsettling realisation that we have been acting as petty accomplices, reproducing a dead-end past. Lastly, it needs to have the power of a Beethoven symphony, urging us to become agents of a future that ends unnecessary mass suffering and to inspire humanity …