Skip to main content

Μια ισορροπημένη ανάλυση για την κατάσταση στη Βενεζουέλα, σε αντίθεση με την προπαγάνδα των Δυτικών ΜΜΕ

Τι συμβαίνει πίσω από από την κρίση που οδηγεί σε αποσταθεροποίηση την μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγό χώρα της Λ. Αμερικής

Όλοι το έχετε ακούσει κάπως σε αυτή τη χώρα: Στο κάτω κάτω ο ΣΥΡΙΖΑ πριν και αφού γίνει κυβέρνηση είχε μιλήσει για το παράδειγμα της Βενεζουέλας, τις καλές σχέσεις με τον τότε πρόεδρο Ούγκο Τσάβες κλπ. Ταυτόχρονα, όλοι του οι πολιτικοί αντίπαλοι έχουν καταγγείλει σε όλους τους τόνους πως η νυν μνημονιακή κυβέρνηση του Αλέξη θέλει “να μας κάνει Βενεζουέλα” παρότι οι ομοιότητες τους σαν κυβερνήσεις δεν είναι πολύ περισσότερες από το ότι ανήκουν στο ίδιο ημισφαίριο.

Σε κάθε περίπτωση, όπως σε όλα σχεδόν τα διεθνή ζητήματα η κατάσταση είναι πιο σύνθετη από ένα μοτίβο “κακή κυβέρνηση – καλοί διαδηλωτές” (ή το αντίθετο) οπότε καθώς η Βενεζουέλα συγκλονίζεται από μαζικές διαδηλώσεις τόσο κατά όσο και υπέρ της κυβέρνησης Μαδούρο, αξίζει να δούμε πως προέκυψε όλη αυτή η κατάσταση. Γιατί φυσικά είναι μια κατάσταση που δεν περιγράφεται με 50 λέξεις, δεν ξεκίνησε χτες και δεν έχει απλή επίλυση. Δεν είναι τυχαίο ότι οι δύο τελευταίοι νεκροί (οι οποίοι έφτασαν τους 26 τις τελευταίες εβδομάδες), σκοτώθηκαν ο ένας σε μία φιλοκυβερνητική και ο άλλος σε μια αντικυβερνητική διαδήλωση.

Πως έγιναν όλα αυτά;

Η τελευταία αναζωπύρωση ξεκίνησε στις 29 Μαρτίου, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας ανακοίνωσε πως θα αναλάβει τις νομοθετικές εξουσίες της ελεγχόμενης από την αντιπολίτευση Εθνοσυνέλευσης. Στις κατηγορίες της αντιπολίτευσης πως καταργείται ο διαχωρισμός των εξουσιών, το Ανώτατο Δικαστήριο δήλωσε πως η Εθνοσυνέλευση αγνοεί τις αποφάσεις του.

Παρότι η απόφαση αποσύρθηκε τρεις μέρες μετά, η αντιπολίτευση πήρε τους δρόμους. Λίγες μέρες μετά, με τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις να φουντώνουν, απαγορεύτηκε στον ηγέτη της αντιπολίτευσης Ενρίκε Καπρίλες να συμμετέχει σε εκλογές για 15 χρόνια, κάτι το οποίο δε βοήθησε την κατάσταση.

H απαγόρευση έγινε επειδή ο Καπρίλες κατηγορείται για κλοπή δημόσιου χρήματος στο κρατίδιο Μιράντα όπου είναι κυβερνήτης. Ο Καπρίλες, ο οποίος έχασε δύο χρόνια συνεχόμενα τις εκλογές απέναντι στον τωρινό πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο και τον προκάτοχό του Ούγκο Τσάβες ο 2013 και το 2012 αντίστοιχα, αρνείται τις κατηγορίες και ο σκοπός του είναι να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές του 2018.

Πλούσιοι και φτωχοί: Η Βενεζουέλα χωρισμένη σε δύο στρατόπεδα

Yπάρχει λόγος όμως που η κοινωνία της Βενεζουέλας είναι τόσο διχασμένη. Η εθνικοποίηση από τον Ούγκο Τσάβες της βιομηχανίας πετρελαίου της Βενεζουέλας και η νομοθέτηση της κυβερνητικής ταρίφας από κάθε κέρδος που προκύπτει από το πετρέλαιο (η Βενεζουέλα είναι ο 5ος μεγαλύτερος εξαγωγέας ενώ έχει και τα μεγαλύτερα αποθέματα στον κόσμο) ήταν μιας καθοριστικής σημασίας εξέλιξη σε μια χώρα που οι φτωχοί είχαν ήδη εξεγερθεί μια φορά μετά τα κοινωνικά πειράματα που είχαν γίνει με τη συμβουλή του ΔΝΤ από την κυβέρνηση Πέρεζ το 1988-1989.

Με τα κέρδη από το πετρέλαιο, καθώς ήταν η περίοδος που οι τιμές του πετρελαίου αυξάνονταν, η κυβέρνηση της Βενεζουέλας υπό τους Τσάβες – Μαδούρο κατάφερε να χρηματοδοτήσει προγράμματα υποστήριξης των οικονομικά αδύναμων που σαν κι αυτά λίγα υπήρχαν στη ευρύτερη περιοχή. Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας από το 1999 και έπειτα πήρε σοβαρά μέτρα υπέρ των φτωχών: προγράμματα για φτηνή ή δωρεάν κατοικία, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τρόφιμα στους άπορους.

Όλα αυτά συνέβαλαν στην εντυπωσιακή μείωση της φτώχειας (Από 70.8% το 1996 σε 21% το 2010 ενώ η ακραία φτώχεια από 40% το 1996 στο 7.3% το 2010), της παιδικής θνησιμότητας και άλλων στατιστικών πολύ υψηλών συνήθως στην περιοχή. Ταυτόχρονα, όπως ομολογούν το ινστιτούτο Wilson, κατάφερε να εμπλέξει μάζες φτωχών ανθρώπων στην πολιτική με τοπικά συμβούλια και λαϊκές επιτροπές με τρόπο επίσης σπάνιο στη Λατινική Αμερική όπου ο αυταρχισμός ακμάζει.

Όλα αυτά είναι εξαιρετικά αξιοσημείωτα και πέραν του τι συνέβη στο παρελθόν (οι μεταρρυθμίσεις αυτές έστειλαν το Τσάβες να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές του 2006 με 26 μονάδες διαφορά), βοηθούν να γίνει κατανοητός ο βαθμός του διχασμού στην κοινωνία της Βενεζουέλας. Παρότι η επιρροή της κυβέρνησης έχει συρρικνωθεί από τότε, ένα κομμάτι της κοινωνίας την έχει συνδέσει με την ανύψωση του από τη φτώχεια και θα φτάσει μακριά για να τα υπερασπιστεί. Ταυτόχρονα, οι σχέσεις της αντιπολίτευσης με την προ Τσάβες ελίτ (ηγέτες κομμάτων όπως ο Καπρίλες, ο Λεοπόλντο Λόπεζ και η Μαρία Ματσάδο πχ είναι από πλούσιες οικογένειες) τείνουν να ενισχύουν αυτή τη συσχέτιση.

Ακολουθώντας την τιμή του πετρελαίου στο κενό

Παρόλαυτα, η οικονομική στρατηγική της Βενεζουέλας προσέκρουσε πάνω στο παράγοντα που της έδωσε δυναμική: Την πτώση των τιμών του πετρελαίου, οι οποίες γκρεμίστηκαν στο μισό από το 2014. Η μείωση των τιμών του πολύτιμου καυσίμου από το οποίο προκύπτει το 95% των εσόδων της κυβέρνησης της προκάλεσε μεγάλη αδυναμία στο να χρηματοδοτήσει τα προγράμματα της.

Ταυτόχρονα, το εδώ και μια τριετία πολύ έντονο ταμειακό πρόβλημα της Βενεζουέλας έχει δημιουργήσει ένα ντόμινο. Ο πληθωρισμός έχει εκτιναχτεί στα ύψη (679.73 για το 2017 σύμφωνα με επιτροπή της ελεγχόμενης από την αντιπολίτευση Εθνοσυνέλευσης) με τις υψηλές τιμές των φαρμάκων και των φαρμακευτικών υπηρεσιών να δημιουργούν επικίνδυνες ελλείψεις. Τα προϋπάρχοντα προβλήματα της γεωργίας φαίνονται ακόμη πιο έντονα τώρα, με την κυβέρνηση να αναγκάζεται να εισάγει και τρόφιμα που είναι κυριολεκτικά ζωτικής σημασίας αγαθά.

Οι δρόμοι της Βενεζουέλας εδώ και καιρό δεν ήταν ασφαλείς

H οποία εγκληματικότητα, παρότι ήταν ζήτημα στη Βενεζουέλα από παλαιότερα, είναι πλέον ένα φοβερά ακανθώδες ζήτημα. Ένοπλες συμμορίες κυκλοφορούν ανενόχλητες σε πολλές περιοχές σκοτώνοντας ανθρώπους για να τους ληστέψουν, με τους πολίτες να κλείνονται στα σπίτια τους βράδια. Την ίδια στιγμή οι δυνάμεις ασφαλείας θρηνούν και οι ίδιες δεκάδες θύματα το χρόνο, στοιχεία δείχνουν πως η διαφθορά στην Αστυνομία, ακόμη πιο έντονη λόγω της οικονομίας, ενδέχεται να ευθύνεται τόσο για την αδυναμία αντιμετώπισης της κατάστασης, όσο και για την ισχυροποίηση των συμμοριών.

Δεν είναι τυχαίο πως η κυβέρνηση Μαδούρο έχει προσφύγει στο θεσμό που εμπιστεύεται περισσότερο για να τηρήσει την τάξη: το στρατό. Ο στρατός όλα αυτά τα χρόνια έχει στηρίξει με ελάχιστες ταλαντεύσεις την κυβέρνηση της Μπολιβαριανής Επανάστασης, όπως ονομάστηκε το κίνημα του Τσάβες, ο οποίος ήταν ο ίδιος αξιωματικός των αλεξιπτωτιστών. Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας ήταν που ακύρωσαν και το πραξικόπημα που έγινε το 2002 κατά του Τσάβες.

Η κλιμάκωση της βίας φαίνεται αναπόφευκτη σε ένα θολό τοπίο αλληλοκατηγοριών

Δεν είναι σίγουρο όμως αν ο στρατός θα καταφέρει να αντιμετωπίσει την κλιμακούμενη βία. Η εικόνα των μαζικών ειρηνικών διαδηλώσεων που η κυβέρνηση πνίγει στο αίμα είναι ανεπαρκής: Υπάρχουν όπως γράφτηκε και παραπάνω μεγάλες συγκεντρώσεις υπέρ ΚΑΙ κατά της κυβέρνησης, νεκροί διαδηλωτές από πυρά στρατιωτών, νεκροί στρατιώτες από πυρά οπλισμένων διαδηλωτών ενώ γίνονται και δολοφονικές επιθέσεις προς τρίτους, όπως δολοφονίες μελών του κυβερνώντος κόμματος και φιλοκυβερνητικών συνδικαλιστών.

Σε μια ιστορία έντονα παραστατική για το δράμα της χώρας, ένα μαιευτήριο με 54 παιδιά σε μια φτωχή γειτονιά της πρωτεύουσας αναγκάστηκε να εκκενωθεί λόγω των βίαιων συγκρούσεων που εκτυλίσσονταν απέξω. Μετά από μία νύχτα μάχες στα οδοφράγματα μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας, το νοσοκομείο παραλίγο να πάρει φωτιά και οι καπνοί που έμπαιναν μέσα απειλούσαν την υγεία των παιδιών. Οι διαδηλωτές κατηγόρησαν τα δακρυγόνα της κυβέρνησης για την πυρκαγιά, η διευθύντρια του νοσοκομείου όμως έριξε την ευθύνη στους αντικυβερνητικούς, τους οποίους κατηγόρησε πως έκαιγαν λάστιχα μπροστά στο μαιευτήριο και πως προσπάθησαν να εισβάλλουν και στο χώρο του νοσοκομείου.

Καθώς μέσα στις αλληλοκατηγορίες κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, όπου η αντιπολίτευση μιλά για φασισμό και δικτατορία και η κυβέρνηση για απόπειρα πραξικοπήματος, τρομοκρατικές ενέργειες και ξένη επέμβαση (με την κυβέρνηση να είναι δικαιολογημένα καχύποπτη για το ρόλο των ΗΠΑ) είναι πολύ δύσκολο να προκύψει μέσο έδαφος, η κλιμάκωση της βίας φαίνεται αρκετά βέβαιη.

Πηγή και σύνδεσμοι:

Comments

Popular posts from this blog

The real reason Boris Johnson pushes for a no-deal Brexit

globinfo freexchange

The UK political landscape looks increasingly chaotic, especially after Boris Johnson's ultimatum for a no-deal Brexit on 31 October. It looks like the whole country suffers from a general nervous breakdown through a "bellum omnium contra omnes" situation. But if you "follow the money", you will, eventually, see the whole picture quite clearly. And you will realize that this whole Brexit issue, is primarily the product of a merciless war among rival factions of the British capital.

In the mid-July, Reuters "exposed" some key supporters of Boris Johnson who have poured hundreds of thousands of pounds into his campaign. As Reutersreported:

          More than half the donations came from financiers and businessmen who funded the campaign to leave the European Union. The two biggest backers are Anthony Bamford, the billionaire chairman of the construction equipment maker JCB, and Jonathan Moynihan, chairman of venture capital fund Ipe…

Άρχισαν να το μετανιώνουν από τώρα οι 'νοικοκυραίοι' πατριώτες;

failed evolution
Δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα δικαιωνόμασταν τόσο γρήγορα. Ήδη από τα τέλη Μαΐου είχαμε γράψει:

Οι νεοφιλελεύθεροι ιμπεριαλιστές λοιπόν έστησαν το τέλειο κόλπο. Θέλοντας να ετοιμάσουν την απόλυτα αφοσιωμένη μαριονέτα τους, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, για να αναλάβει την εξουσία, έστησαν το σκηνικό στα μέτρα του. Έβαλαν τον Τσίπρα να υπογράψει μνημόνιο, να υπογράψει τη συμφωνία των Πρεσπών και γενικά να κάνει όλη τη βρόμικη δουλειά για να μη λερωθεί ο 'ατσαλάκωτος' Κυριάκος.
Το εγχώριο μιντιακό κατεστημένο δεν έχασε χρόνο. Άρχισε αμέσως νέες επιχειρήσεις προπαγάνδας με επίκεντρο τη συμφωνία των Πρεσπών, προκειμένου να φανεί ότι η εγχώρια δεξιά, όσο και αν έχει αλλάξει, δεν έχει χάσει τα πατριωτικά ανακλαστικά της, σε αντίθεση με τους 'προδότες Αριστερούς'.  
Η προπαγάνδα έπιασε, και ένα σημαντικό ποσοστό των λούμπεν μικροαστών πήγε στην κάλπη θυμωμένο, προκειμένου να τιμωρήσει τον 'ανθέλληνα' Τσίπρα. Η μιντιακή πλύση εγκεφάλου κατάφερε με τ…

Ο πραγματικός λόγος που ο Μπόρις Τζόνσον πιέζει για Brexit χωρίς συμφωνία

globinfo freexchange

Το Βρετανικό πολιτικό τοπίο μοιάζει να γίνεται όλο και πιο χαοτικό όσο πλησιάζουμε την 31η Οκτωβρίου, ημερομηνία-τελεσίγραφο που έχει ορίσει ο τωρινός Βρετανός πρωθυπουργός, Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος μάλιστα απειλεί με ένα Brexit χωρίς συμφωνία. Ολόκληρη η χώρα φαίνεται να βρίσκεται υπό το καθεστώς μιας γενικής νευρικής κρίσης, με τα διάφορα στρατόπεδα υπέρ και κατά του Brexix, το καθένα για τους δικούς του λόγους, να έχουν λάβει θέσεις μάχης σε μια "όλοι εναντίον όλων" κατάσταση. 
Όπως ανέφερε η Εφημερίδα των Συντακτών:  
«Στις Βρυξέλλες και στο Λονδίνο ένα ερώτημα ακούγεται όλο και πιο δυνατά: Mπορεί να αναχαιτιστεί ο Μπόρις Τζόνσον;»… Καυτή και εύλογη η απορία που μετέφερε χθες το πρακτορείο Associated Press, καθώς εντείνεται ραγδαία η ανησυχία και στις δύο πλευρές της Μάγχης πως ο νέος, σκληροπυρηνικός μπρεξιστής, πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου όχι μόνο δεν μπλοφάρει επιμένοντας πως θα βγάλει τη χώρα από την Ε.Ε. στις 31 Οκτωβρίου με ή χωρ…

Τα identity politics και η "φεγγαρόφωτη" των νεοφιλελέδων

globinfo freexchange
Το χθεσινό άρθρο του Liberal που αφορά το πρόσωπο της νέας υφυπουργού Εργασίας, Δόμνας Μιχαηλίδου, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού που οι Αμερικανοί ονομάζουν identity politics. 
Με τον όρο identity politics, οι Αμερικανοί περιγράφουν έναν τρόπο άκρως επιφανειακής πολιτικής προσέγγισης, που στην ουσία αποτελεί ένα τέχνασμα της νεοφιλελεύθερης σχολής, το οποίο έχει σαν στόχο να αποπροσανατολίσει και να απομακρύνει το κοινό από την ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης. 
Η συγκεκριμένη τακτική χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τα Αμερικανικά ΜΜΕ κατά την προεκλογική περίοδο των προεδρικών εκλογών του 2016. Το φιλελεύθερο μιντιακό κατεστημένο εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον του Μπέρνι Σάντερς, αντίπαλου της Χίλαρι Κλίντον για το χρίσμα των Δημοκρατικών. Και αυτό, γιατί έβλεπε με τρόμο ότι οι σοσιαλιστικές πολιτικές που πρέσβευε ο Μπέρνι Σάντερς (εντελώς αντίθετες με τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου), είχαν τεράστια απήχηση σ…

Η ουσία πίσω από τη νέα επιχείρηση προπαγάνδας με αφορμή τις συντάξεις-μαμούθ

failed evolution

Με το γνωστό στυλ, τα ιδιωτικά ΜΜΕ σχεδίασαν μια νέα επιχείρηση προπαγάνδας με όχημα την "ανακάλυψη" των συντάξεων-μαμούθ. Τα μιντιακά "λαγωνικά" έδωσαν άλλη μια πάσα, αυτή τη φορά στον υπουργό εργασίας, Γιάννη Βρούτση, προκειμένου να επιδοθεί στο τυπικό αντι-ΣΥΡΙΖΑ κρεσέντο με ύφος εισαγγελέα. 
Η Έφη Αχτσιόγλου, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους δίνοντας την πραγματική εικόνα:  
              Για όσους ασφαλίζονταν με τα παλαιά καθεστώτα (πριν τον ν. 4387/2016) αλλά αιτήθηκαν συνταξιοδότησης μετά τον ν. 4387/2016 και μετά την 01.01.2019, ακριβώς επειδή το παλαιό σύστημα για κάποιες κατηγορίες ασφαλισμένων δεν προέβλεπε ανώτατα όρια εισφορών δεν προέκυπταν και ανώτατα όρια συντάξεων. Για τον λόγο αυτό   είχαμε επεξεργαστεί και δρομολογήσει νομοθετική ρύθμιση η οποία έθετε ανώτατο όριο σύνταξης το δωδεκαπλάσιο της εθνικής σύνταξης, όμως η ρύθμιση αυτή δεν πρόλαβε να περάσει από τη Βουλή καθώς προκηρύχθηκαν πρόωρα εκλογές.
Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα…

Απόλυτη επιβεβαίωση: ο ιδεολογικός φανατισμός της κυβέρνησης Μητσοτάκη την έφερε κιόλας μπροστά στο πρώτο αδιέξοδο

globinfo freexchange

Για άλλη μια φορά επιβεβαιωνόμαστε πανηγυρικά. Αμέσως μετά την αναγνώριση του αποτυχημένου πραξικοπηματία Χουάν Γκουαϊδό από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, είχαμε επισημάνει ότι:

Η κίνηση αυτή αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι ακόμα και η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης θα καθορίζεται, ως επί το πλείστον, από τον τυφλό φανατισμό της και όχι από μελετημένες κινήσεις που απαιτούν συνεχείς ελιγμούς και συνετές αποφάσεις.

Ασχέτως ιδεολογικού προσανατολισμού και προτιμήσεων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έπρεπε να εκμεταλλευτεί την ουδέτερη στάση της χώρας όσον αφορά τη Βενεζουέλα και να έχει την υπομονή να περιμένει να δει που θα οδηγήσουν οι διαπραγματεύσεις. Όμως αντί να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα που απέκτησε η χώρα με την ουδέτερη στάση, κάτω από τις παρούσες συνθήκες, έσπευσε να το σπαταλήσει, λόγω της ιδεολογικής εμμονής που χαρακτηρίζει τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών της.

Αυτό είναι ένα δείγμα του ιδεολογικού φανατισμού που διακατέχει τα γαλάζια στελέχη και πο…

Τρεις βασικοί λόγοι για τους οποίους η νεοφιλελεύθερη δικτατορία συνεχίζει την αντι-ΣΥΡΙΖΑ προπαγάνδα

του system failure
Πρόκειται ενδεχομένως για ένα παγκοσμίως μοναδικό φαινόμενο, τουλάχιστον στο βαθμό που το βιώνουμε στην Ελλάδα. Μιλάμε για το γεγονός ότι ένα σύστημα εξουσίας συνεχίζει με αμείωτη ένταση την προπαγάνδα εναντίον μιας καθαρά ηττημένης αντιπολίτευσης. 
Παρόλο που το πολιτικό κομμάτι αυτού του συστήματος κατάφερε τελικά, μετά κόπων και βασάνων, δηλαδή μετά από αδιάκοπες επιχειρήσεις προπαγάνδας μέχρι ολικής πλύσης εγκεφάλου, να ξαναπάρει την εξουσία, ολόκληρος ο μηχανισμός της νεοφιλελεύθερης δικτατορίας δεν σταμάτησε ούτε δευτερόλεπτο αυτές τις επιχειρήσεις.  
Στη νεοφιλελεύθερη μεταδημοκρατία, το πανίσχυρο αυτό σύστημα εξουσίας έχει καταφέρει μέχρι στιγμής:
- Να ελέγχει απόλυτα σχεδόν όλα τα ΜΜΕ, αλλά πλέον και τη δημόσια τηλεόραση. Άρα, τον κύριο όγκο της καθημερινής πληροφόρησης που φτάνει στον μέσο Έλληνα, ο οποίος αποδείχθηκε εξαιρετικά επιρρεπής απέναντι στα αλλεπάλληλα κύματα παραπληροφόρησης, ήδη από την αρχή της κρίσης. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος τ…

Το βαθύτερο νόημα του να κάνεις κολοτούμπες σε συνέδριο του Economist

του system failure
Διαδοχικά κύματα σοκ  έπληξαν τις τελευταίες μέρες τους ψηφοφόρους που βάλθηκαν να τιμωρήσουν τον 'προδότη' Τσίπρα για τη συμφωνία των Πρεσπών, επιλέγοντας στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές τη χειρότερη δεξιά της μεταπολίτευσης και μάλιστα αυτοδύναμη. 
Μετά την επιλογή Μαυρωτά για τη θέση του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού, ο οποίος είχε υπερψηφίσει και υπερασπιστεί τη συμφωνία ως βουλευτής του Ποταμιού, ήρθαν άλλα δύο απανωτά χτυπήματα από τις δηλώσεις Παναγιωτόπουλου και Βαρβιτσιώτη. 
Δεν είναι όμως μόνο η κραυγαλέα υποκρισία και αναδίπλωση των γαλάζιων στελεχών όσον αφορά τη συμφωνία. Είναι και το γεγονός ότι οι επικών διαστάσεων 'κολοτούμπες' Παναγιωτόπουλου και Βαρβιτσιώτη, έγιναν σε συνέδριο του Economist
Και έχει αυτό τόσο μεγάλη σημασία; Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς. Ουσιαστική, ίσως όχι και τόσο. Αλλά συμβολική, σίγουρα ναι.  
Η συμπεριφορά Παναγιωτόπουλου-Βαρβιτσιώτη αποτελεί τυπικό χαρακτηριστικό του πολιτικού αμοραλισμού που επικρατ…

Τα κρατικοδίαιτα τραπεζοπαράσιτα ετοιμάζονται για άλλο ένα μεγάλο πάρτι με κυβέρνηση Μητσοτάκη

globinfo freexchange
Οι γαλάζιοι υπηρέτες του κεφαλαίου ετοιμάζονται να ρίξουν άλλο ένα πακέτο δισεκατομμυρίων στις τραπεζικές μαύρες τρύπες. Αυτή τη φορά, θέλουν να τις απαλλάξουν από τα κόκκινα δάνεια και φυσικά ο λογαριασμός θα πάει, ως συνήθως, στα γνωστά υποζύγια.  
Όπως αποκάλυψε ρεπορτάζ του The Press Project:
Την έγκριση των ευρωπαϊκών θεσμών φέρεται να αναμένει η κυβέρνηση, ώστε να προχωρήσει σε σχέδιο «κρατικής υποβοήθησης» των τραπεζών, εφαρμόζοντας ουσιαστικά το σχέδιο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) για κρατική ενίσχυση προς κάλυψη των κόκκινων δανείων που αναμένεται να φτάσει τα 20 δισ. ευρώ. Την ίδια ώρα, οι τράπεζες προχωρούν σε τιτλοποιήσεις κόκκινων δανείων ύψους 6,5 δισ. ευρώ, με πρώτη και καλύτερη τη Eurobank και τις υπόλοιπες να ακολουθούν. 
[...]
Υπενθυμίζεται πως λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, αλλά και μετά από αυτές, στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρέθηκε το «μαξιλάρι» των 37 δισ. ευρώ της προηγούμενης κυβέρνησης και τα σχέδια της…

Οι γαλάζιοι υπηρέτες του κεφαλαίου βάζουν μπρος τον 'οδοστρωτήρα'

globinfo freexchange
Αφού πούλησαν μπόλικο πατριωτιλίκι στους 'Μακεδονομάχους' για να πάρουν αυτοδυναμία, τώρα είναι ελεύθεροι να κάνουν ότι θέλουν, για λογαριασμό των 'μεγάλων αφεντικών'. Κυριολεκτικά. Η χειρότερη δεξιά της μεταπολίτευσης, ανοίγει το δρόμο για τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, καθώς ο Κυριάκος βάζει μπρος τον 'οδοστρωτήρα' κατά των εργαζομένων. Το πόσο απόλυτα αφοσιωμένη είναι η γαλάζια παράταξη στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου φάνηκε κιόλας ξεκάθαρα.
Μετά τις προχθεσινές (ν)τροπολογίες, τις οποίες πέρασε με σχεδόν πραξικοπηματικό τρόπο η κυβέρνηση Μητσοτάκη, καταργείται η υποχρέωση των εργοδοτών να αιτιολογούν απολύσεις αλλά και η ευθύνη εργολάβων/υπεργολάβων απέναντι στους εργαζομένους τους. Και οι δυο παραπάνω ρυθμίσεις είχαν εισαχθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.' 
Δικαιωνόμαστε απόλυτα όταν υποστηρίξαμε ότι η υφυπουργός Εργασίας, το δεξί χέρι του Βρούτση, λόγω φανατικής προσήλωσης στην ιδεολογία της, αναμένεται να πετσοκό…