Skip to main content

Μια ισορροπημένη ανάλυση για την κατάσταση στη Βενεζουέλα, σε αντίθεση με την προπαγάνδα των Δυτικών ΜΜΕ

Τι συμβαίνει πίσω από από την κρίση που οδηγεί σε αποσταθεροποίηση την μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγό χώρα της Λ. Αμερικής

Όλοι το έχετε ακούσει κάπως σε αυτή τη χώρα: Στο κάτω κάτω ο ΣΥΡΙΖΑ πριν και αφού γίνει κυβέρνηση είχε μιλήσει για το παράδειγμα της Βενεζουέλας, τις καλές σχέσεις με τον τότε πρόεδρο Ούγκο Τσάβες κλπ. Ταυτόχρονα, όλοι του οι πολιτικοί αντίπαλοι έχουν καταγγείλει σε όλους τους τόνους πως η νυν μνημονιακή κυβέρνηση του Αλέξη θέλει “να μας κάνει Βενεζουέλα” παρότι οι ομοιότητες τους σαν κυβερνήσεις δεν είναι πολύ περισσότερες από το ότι ανήκουν στο ίδιο ημισφαίριο.

Σε κάθε περίπτωση, όπως σε όλα σχεδόν τα διεθνή ζητήματα η κατάσταση είναι πιο σύνθετη από ένα μοτίβο “κακή κυβέρνηση – καλοί διαδηλωτές” (ή το αντίθετο) οπότε καθώς η Βενεζουέλα συγκλονίζεται από μαζικές διαδηλώσεις τόσο κατά όσο και υπέρ της κυβέρνησης Μαδούρο, αξίζει να δούμε πως προέκυψε όλη αυτή η κατάσταση. Γιατί φυσικά είναι μια κατάσταση που δεν περιγράφεται με 50 λέξεις, δεν ξεκίνησε χτες και δεν έχει απλή επίλυση. Δεν είναι τυχαίο ότι οι δύο τελευταίοι νεκροί (οι οποίοι έφτασαν τους 26 τις τελευταίες εβδομάδες), σκοτώθηκαν ο ένας σε μία φιλοκυβερνητική και ο άλλος σε μια αντικυβερνητική διαδήλωση.

Πως έγιναν όλα αυτά;

Η τελευταία αναζωπύρωση ξεκίνησε στις 29 Μαρτίου, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας ανακοίνωσε πως θα αναλάβει τις νομοθετικές εξουσίες της ελεγχόμενης από την αντιπολίτευση Εθνοσυνέλευσης. Στις κατηγορίες της αντιπολίτευσης πως καταργείται ο διαχωρισμός των εξουσιών, το Ανώτατο Δικαστήριο δήλωσε πως η Εθνοσυνέλευση αγνοεί τις αποφάσεις του.

Παρότι η απόφαση αποσύρθηκε τρεις μέρες μετά, η αντιπολίτευση πήρε τους δρόμους. Λίγες μέρες μετά, με τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις να φουντώνουν, απαγορεύτηκε στον ηγέτη της αντιπολίτευσης Ενρίκε Καπρίλες να συμμετέχει σε εκλογές για 15 χρόνια, κάτι το οποίο δε βοήθησε την κατάσταση.

H απαγόρευση έγινε επειδή ο Καπρίλες κατηγορείται για κλοπή δημόσιου χρήματος στο κρατίδιο Μιράντα όπου είναι κυβερνήτης. Ο Καπρίλες, ο οποίος έχασε δύο χρόνια συνεχόμενα τις εκλογές απέναντι στον τωρινό πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο και τον προκάτοχό του Ούγκο Τσάβες ο 2013 και το 2012 αντίστοιχα, αρνείται τις κατηγορίες και ο σκοπός του είναι να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές του 2018.

Πλούσιοι και φτωχοί: Η Βενεζουέλα χωρισμένη σε δύο στρατόπεδα

Yπάρχει λόγος όμως που η κοινωνία της Βενεζουέλας είναι τόσο διχασμένη. Η εθνικοποίηση από τον Ούγκο Τσάβες της βιομηχανίας πετρελαίου της Βενεζουέλας και η νομοθέτηση της κυβερνητικής ταρίφας από κάθε κέρδος που προκύπτει από το πετρέλαιο (η Βενεζουέλα είναι ο 5ος μεγαλύτερος εξαγωγέας ενώ έχει και τα μεγαλύτερα αποθέματα στον κόσμο) ήταν μιας καθοριστικής σημασίας εξέλιξη σε μια χώρα που οι φτωχοί είχαν ήδη εξεγερθεί μια φορά μετά τα κοινωνικά πειράματα που είχαν γίνει με τη συμβουλή του ΔΝΤ από την κυβέρνηση Πέρεζ το 1988-1989.

Με τα κέρδη από το πετρέλαιο, καθώς ήταν η περίοδος που οι τιμές του πετρελαίου αυξάνονταν, η κυβέρνηση της Βενεζουέλας υπό τους Τσάβες – Μαδούρο κατάφερε να χρηματοδοτήσει προγράμματα υποστήριξης των οικονομικά αδύναμων που σαν κι αυτά λίγα υπήρχαν στη ευρύτερη περιοχή. Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας από το 1999 και έπειτα πήρε σοβαρά μέτρα υπέρ των φτωχών: προγράμματα για φτηνή ή δωρεάν κατοικία, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τρόφιμα στους άπορους.

Όλα αυτά συνέβαλαν στην εντυπωσιακή μείωση της φτώχειας (Από 70.8% το 1996 σε 21% το 2010 ενώ η ακραία φτώχεια από 40% το 1996 στο 7.3% το 2010), της παιδικής θνησιμότητας και άλλων στατιστικών πολύ υψηλών συνήθως στην περιοχή. Ταυτόχρονα, όπως ομολογούν το ινστιτούτο Wilson, κατάφερε να εμπλέξει μάζες φτωχών ανθρώπων στην πολιτική με τοπικά συμβούλια και λαϊκές επιτροπές με τρόπο επίσης σπάνιο στη Λατινική Αμερική όπου ο αυταρχισμός ακμάζει.

Όλα αυτά είναι εξαιρετικά αξιοσημείωτα και πέραν του τι συνέβη στο παρελθόν (οι μεταρρυθμίσεις αυτές έστειλαν το Τσάβες να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές του 2006 με 26 μονάδες διαφορά), βοηθούν να γίνει κατανοητός ο βαθμός του διχασμού στην κοινωνία της Βενεζουέλας. Παρότι η επιρροή της κυβέρνησης έχει συρρικνωθεί από τότε, ένα κομμάτι της κοινωνίας την έχει συνδέσει με την ανύψωση του από τη φτώχεια και θα φτάσει μακριά για να τα υπερασπιστεί. Ταυτόχρονα, οι σχέσεις της αντιπολίτευσης με την προ Τσάβες ελίτ (ηγέτες κομμάτων όπως ο Καπρίλες, ο Λεοπόλντο Λόπεζ και η Μαρία Ματσάδο πχ είναι από πλούσιες οικογένειες) τείνουν να ενισχύουν αυτή τη συσχέτιση.

Ακολουθώντας την τιμή του πετρελαίου στο κενό

Παρόλαυτα, η οικονομική στρατηγική της Βενεζουέλας προσέκρουσε πάνω στο παράγοντα που της έδωσε δυναμική: Την πτώση των τιμών του πετρελαίου, οι οποίες γκρεμίστηκαν στο μισό από το 2014. Η μείωση των τιμών του πολύτιμου καυσίμου από το οποίο προκύπτει το 95% των εσόδων της κυβέρνησης της προκάλεσε μεγάλη αδυναμία στο να χρηματοδοτήσει τα προγράμματα της.

Ταυτόχρονα, το εδώ και μια τριετία πολύ έντονο ταμειακό πρόβλημα της Βενεζουέλας έχει δημιουργήσει ένα ντόμινο. Ο πληθωρισμός έχει εκτιναχτεί στα ύψη (679.73 για το 2017 σύμφωνα με επιτροπή της ελεγχόμενης από την αντιπολίτευση Εθνοσυνέλευσης) με τις υψηλές τιμές των φαρμάκων και των φαρμακευτικών υπηρεσιών να δημιουργούν επικίνδυνες ελλείψεις. Τα προϋπάρχοντα προβλήματα της γεωργίας φαίνονται ακόμη πιο έντονα τώρα, με την κυβέρνηση να αναγκάζεται να εισάγει και τρόφιμα που είναι κυριολεκτικά ζωτικής σημασίας αγαθά.

Οι δρόμοι της Βενεζουέλας εδώ και καιρό δεν ήταν ασφαλείς

H οποία εγκληματικότητα, παρότι ήταν ζήτημα στη Βενεζουέλα από παλαιότερα, είναι πλέον ένα φοβερά ακανθώδες ζήτημα. Ένοπλες συμμορίες κυκλοφορούν ανενόχλητες σε πολλές περιοχές σκοτώνοντας ανθρώπους για να τους ληστέψουν, με τους πολίτες να κλείνονται στα σπίτια τους βράδια. Την ίδια στιγμή οι δυνάμεις ασφαλείας θρηνούν και οι ίδιες δεκάδες θύματα το χρόνο, στοιχεία δείχνουν πως η διαφθορά στην Αστυνομία, ακόμη πιο έντονη λόγω της οικονομίας, ενδέχεται να ευθύνεται τόσο για την αδυναμία αντιμετώπισης της κατάστασης, όσο και για την ισχυροποίηση των συμμοριών.

Δεν είναι τυχαίο πως η κυβέρνηση Μαδούρο έχει προσφύγει στο θεσμό που εμπιστεύεται περισσότερο για να τηρήσει την τάξη: το στρατό. Ο στρατός όλα αυτά τα χρόνια έχει στηρίξει με ελάχιστες ταλαντεύσεις την κυβέρνηση της Μπολιβαριανής Επανάστασης, όπως ονομάστηκε το κίνημα του Τσάβες, ο οποίος ήταν ο ίδιος αξιωματικός των αλεξιπτωτιστών. Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας ήταν που ακύρωσαν και το πραξικόπημα που έγινε το 2002 κατά του Τσάβες.

Η κλιμάκωση της βίας φαίνεται αναπόφευκτη σε ένα θολό τοπίο αλληλοκατηγοριών

Δεν είναι σίγουρο όμως αν ο στρατός θα καταφέρει να αντιμετωπίσει την κλιμακούμενη βία. Η εικόνα των μαζικών ειρηνικών διαδηλώσεων που η κυβέρνηση πνίγει στο αίμα είναι ανεπαρκής: Υπάρχουν όπως γράφτηκε και παραπάνω μεγάλες συγκεντρώσεις υπέρ ΚΑΙ κατά της κυβέρνησης, νεκροί διαδηλωτές από πυρά στρατιωτών, νεκροί στρατιώτες από πυρά οπλισμένων διαδηλωτών ενώ γίνονται και δολοφονικές επιθέσεις προς τρίτους, όπως δολοφονίες μελών του κυβερνώντος κόμματος και φιλοκυβερνητικών συνδικαλιστών.

Σε μια ιστορία έντονα παραστατική για το δράμα της χώρας, ένα μαιευτήριο με 54 παιδιά σε μια φτωχή γειτονιά της πρωτεύουσας αναγκάστηκε να εκκενωθεί λόγω των βίαιων συγκρούσεων που εκτυλίσσονταν απέξω. Μετά από μία νύχτα μάχες στα οδοφράγματα μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας, το νοσοκομείο παραλίγο να πάρει φωτιά και οι καπνοί που έμπαιναν μέσα απειλούσαν την υγεία των παιδιών. Οι διαδηλωτές κατηγόρησαν τα δακρυγόνα της κυβέρνησης για την πυρκαγιά, η διευθύντρια του νοσοκομείου όμως έριξε την ευθύνη στους αντικυβερνητικούς, τους οποίους κατηγόρησε πως έκαιγαν λάστιχα μπροστά στο μαιευτήριο και πως προσπάθησαν να εισβάλλουν και στο χώρο του νοσοκομείου.

Καθώς μέσα στις αλληλοκατηγορίες κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, όπου η αντιπολίτευση μιλά για φασισμό και δικτατορία και η κυβέρνηση για απόπειρα πραξικοπήματος, τρομοκρατικές ενέργειες και ξένη επέμβαση (με την κυβέρνηση να είναι δικαιολογημένα καχύποπτη για το ρόλο των ΗΠΑ) είναι πολύ δύσκολο να προκύψει μέσο έδαφος, η κλιμάκωση της βίας φαίνεται αρκετά βέβαιη.

Πηγή και σύνδεσμοι:

Comments

Popular posts from this blog

Donald Trump: the last symptom of a system that is about to collapse

globinfo freexchange
In another interesting interview with Chris Hedges, Richard Wolff explains why the Trump presidency is the last resort of a system that is about to collapse:
Finally, if everybody tries to save themselves (protection), we have a historical example: after the Great Depression that happened in Europe. And most people believe that it was a large part of what led to WWII after WWI, rather than a much saner collective effort. But capitalism doesn't go for collective efforts, it tends to destroy itself by its own mechanisms.
There has to be a movement from below. Otherwise, there is no counter force that can take us in another direction.
So, absent that counter force we are going to see this system spinning out of control and destroying itself in the very way its critics have for so long foreseen it well might.
When Trump announced his big tariffs on China, we saw the stock market dropped 700 points in a day. That's a sign of the anxiety, the danger, even in the min…

Austria has just returned to the Middle Ages

The Austrian government confirmed that the far-right is an emergency reserve of neoliberalism
globinfo freexchange
Haven't you yet convinced that the nationalists and the far-right are the most faithful dogs of the big capital? Then, look at what just happened in Austria. In the end, despite the mass protests in Vienna, Austrian employers will be able to introduce 12-hour working day without increasing wages. The relevant law adopted by the Parliament of the country, reports on Friday, July 6.



What's the first thing that Emmanuel Macron did after his election in France? He rushed to complete what Francois Hollande - the other puppet of the neoliberal establishment - had started: destroy trade unions, completely deregulate the labor market.
Yet, the media in France were promoting him as a 'progressive' (what a joke) who will stop the far-right threat.
In reality, big capital’s reserve, Marine Le Pen, is waiting in the 'bench', ready to take action any moment, now tha…

The idiotic circus of terror leads us to the final collapse

There is a familiar checklist for extinction and we are ticking off every item of it. The idiots know only one word: more. They are unencumbered by common sense. They hoard wealth and resources until workers cannot make a living and the infrastructure collapses. They live in privileged compounds where they eat chocolate cake and order missile strikes. They see the state as a projection of their own vanity.

failed evolution
The idiots seen in the decay the chance of personal advancement in profit, takeover in the final days of crumbling civilizations.

Idiot generals wage endless unwinnable wars that bankrupt the nation.
Idiot economists call for reducing taxes for the rich and cutting social service programs for the poor. And project economic growth on the basis of myth.
Idiot industrialists poison the water, the soil and the air. Slash jobs and depress wages.
Idiot bankers gamble on self-created financial bubbles and impose crippling debt peonage on the citizens.
Idiot journalists and …

The vicious circle of modern slavery

globinfo freexchange
It sounds unbelievable, but in one of supposedly the most advanced European nations, the government plans to allow the working day to be extended to 12 hours!
We are talking about Austria, where tens of thousands of people in Vienna packed the streets on Saturday to voice their opposition to loosening labor laws to allow for a 12-hour workday and subsequent 60-hour workweek. Police in Vienna said some 80,000 people took part, while the trade unions that organized the protest said some 100,000 people attended.
What can someone say about this unimaginably absurd decision?
In an age of all this advanced technology, with AI and hyper-automation, people should work less hours, enjoying all the benefits and extra free time for their families and themselves. Yet, in the homeland of Austrian economics that led us to brutal neoliberalism, it seems that the elites push things to the opposite direction. Why? Is it just because human labor can't compete the machines?
Think ab…

Bernie's revolution starts to wipe out the establishment with a huge political earthquake!

globinfo freexchange
It happened! A 28-year-old super-progressive beat the personification of the establishment in the Democratic primary! Alexandria Ocasio-Cortez won the Democratic primary in New York's 14th congressional district, defeating the establishment baron, Joe Crowley. This has been described by many, rightfully, as the biggest upset victory in the 2018 midterm election season.
What are the origins of this amazing, unprecedented result in the US political process?
We can find them in the 2016 Democratic primaries. Back then, Bernie Sanders put the foundations of a truly progressive movement that could beat the neoliberal establishment. We wrote then that Bernie speaks straightly about things buried by the establishment, as if they were absent. Wall Street corruption, growing inequality, corporate funding of politicians by lobbies. He says that he will break the big banks. He will provide free health and education for all the American people. Because of Sanders, Hillary w…

Corporate media pundits depict establishment's evident panic in front of Alexandria Ocasio-Cortez's huge victory

globinfo freexchange
Shortly after recent political earthquake with Alexandria Ocasio-Cortez's huge victory, the establishment apparatus started to react as expected.
TYT immediately responded by identifying the common narratives used by the corporate media pundits in the following video:

In this video you can track at least two kinds of typical 'arguments' provided by the neoliberal ideological framework. We wrote several times in this blog about such arguments that their carriers present them as being perfectly rational using 'logical leaps', while in reality, they are deeply irrational.
In the first argument, Steve Schmidt labels progressivism as 'dishonest', simply because it fights for free education, free healthcare, etc. The basic 'argument' is the usual: ordinary people can't have such things because of the enormous debt. Of course, the logical leap here is the fact that the neoliberal pundits always avoid to refer to the billions in bailout…

Key parts of the Matrix: the faithful little soldiers of the mainstream media

globinfo freexchange
Ludivine Bénard describes almost perfectly a key part of the Matrix of our times:
Journalistic titles hire journalists whose social background – socially, culturally, educationally and morally – fits perfectly with what the current capitalist order asks for.
People working in media are mostly middle-class types with the same interests, favouring consumerism, hedonism, libertarian individualism and unconditional Europeanism from Brussels. And they're all subject to this form of political illiteracy – they reduce reporting on politics to reporting on political personalities. The journalists and pollsters in the press turn political life into a theatrical stage, where personalities just endlessly talk and debate.
All that talk drowns out any serious criticism of the system.
The French people have been indoctrinated that way for decades – we've had more than 30 years of a certain consensus between the centrist powers of the conservative right of Les Républicains…

The 'anti-establishment' Trump admits he is more elite than the elite!

globinfo freexchange
He said it!
From the first moment in this blog, even before Trump's election, we repeatedly said that Donnie is only a reserve of the establishment.
Finally, he essentially admitted that he is more elite than the elite! Or, more establishment than the establishment if you like. During a campaign rally in Duluth, Minnesota, Trump said "Why are they elite? I have a much better apartment than they do. I'm smarter than they are. I’m richer than they are. I became president and they didn't."
Kyle Kulinski is right. Donald Trump wants to be fully integrated in the Establishment Inc. He wants to be loved by the elites, join them. He sends signals to them, saying 'I did what you want, why don't you play with me?'.
The message to the American citizens is this: do not trust the orange clown. In case that will grab your vote for a second term, he will do whatever the establishment wants, and more. Meaning, more tax-cuts for the rich, more for-pro…

The real E CORPs seek complete control of global food supply

Who controls the food supply controls the people; who controls the energy can control whole continents; who controls money can control the world
globinfo freexchange
In the famous TV series, Mr. Robot, E Corp (which the central character, Elliot Alderson, perceives as Evil Corp), is an extremely powerful company that controls societies through consumer debt.
Yet, in the real world, a couple of mega multinationals could be proved even more ruthless. In another interesting report, James Corbett exposes the ultimate goal behind the merge of two of the biggest corporations in the food, medicine and agricultural sector. These are the real ECORPs:
What does a pharmaceutical giant have to gain from buying out and merging with an agrichemical giant, especially one that carries as much baggage as Monsanto?
If the connection between these corporate behemoths seems tenuous, then perhaps the key to understanding it is presented in that 1995 quote from former Monsanto CEO Robert Shapiro: “We’re talking…

Three years from the coup against Greece by the European Financial Dictatorship

globinfo freexchange
Three years passed (July 5, 2015) since the European Financial Dictatorship through the European Central Bank (ECB) and its head Mario Draghi, was forced to proceed in an open financial coup against Greece.
The start of current decade revealed the most ruthless face of a global neo-colonialism. From Syria and Libya to Europe and Latin America, the old colonial powers of the West tried to rebound against an oncoming rival bloc led by Russia and China, which starts to threaten their global domination.
Inside a multi-polar, complex terrain of geopolitical games, the big players start to abandon the old-fashioned, inefficient direct wars. They use today other, various methods like brutal proxy wars, economic wars, financial and constitutional coups, provocative operations, 'color revolutions', etc.
In this highly complex and unstable situation, when even traditional allies turn against each other as the global balances change rapidly, the forces unleashed are abs…