Skip to main content

Demystifying Alexander Nahum Sack and the doctrine of odious debt

Eric Tousaint’s study of the odious debt doctrine

by Eric Toussaint

Part 13 - Unilateral debt repudiation by Costa Rica with Washington’s support

In January 1917, the government of Costa Rica, under President Alfredo González, was overthrown by his Secretary of the Army and Navy, Federico Tinoco, who called new elections and established a new constitution in June 1917. The Tinoco putsch was supported by the oligarchy, who rejected the policies of the previous government. For good reason – it had decided to levy a tax on property and a progressive income tax. Tinoco also had the support of the director of the infamous North American transnational United Fruit Company (known since 1989 as Chiquita Brands International), known to have contributed to the overthrow of several governments in Latin America in order to maximise its profits.

The Tinoco government was then recognized by several South American States, as well as by Germany, Austria, Spain and Denmark. The United States, Britain, France and Italy refused to recognize it.

In August 1919, Tinoco left the country, taking with him a large sum of money which he had just borrowed in his country’s name from a British bank, the Royal Bank of Canada. His government fell in September 1919. A provisional government then restored the former constitution and called new elections. Law No. 41 of 22 August 1922 declared null and void all contracts entered into between the executive power and private individuals, with or without the approval of the legislature, between 27 January 1917 and 2 September 1919; it also annulled Law No. 12 of 28 June 1919, which had authorized the government to issue sixteen million colones (the Costa Rican currency) in paper money. It is worth pointing out that the new president, Julio Acosta, at first vetoed the debt repudiation law, arguing that it went against tradition, which was to honour international obligations contracted towards creditors. But the Constitutional Congress, under popular pressure, maintained its position and the President finally rescinded his veto. The law repudiating debts and all contracts entered into by the previous regime constitutes a clear break with the tradition of continuity of obligations of States despite a change of regime. The unilateral sovereign decision by Costa Rica clearly resembles the decisions made in 1861 and 1867 par by President Benito Juárez, supported by the Congress and the people of Mexico, to repudiate the debts claimed by France. It is also in line with the Bolshevik decree repudiating Tsarist debts adopted in 1918.

Great Britain threatened Costa Rica with military intervention if it did not compensate the British companies affected by the repudiation of the debts and contracts. These companies were the Royal Bank of Canada and an oil company. London sent a warship into Costa Rica’s territorial waters.

Costa Rica held to its position of refusing compensation by loudly and clearly proclaiming that: “The nullity of all the acts of the Tinoco regime was definitively settled by a decree of the Constitutional Congress of Costa Rica, which was the highest and ultimate authority having jurisdiction upon that subject, and its decision on that question, made in the exercise of the sovereign rights of the people of Costa Rica, is not open for review by any outside authority.

In order to find a solution, Costa Rica agreed to call in an international arbitrator in the person of William Howard Taft, Chief Justice of the US Supreme Court, to express his opinion on the two main disputes with Great Britain – the Royal Bank of Canada question and that of an oil concession that had been granted by the dictator Tinoco to British Controlled Oilfields Ltd.

By involving Taft, who had been president of the United States from 1909 to 1913, Costa Rica hoped to win its case by taking advantage of Washington’s interest in marginalising Britain in the region. And that is indeed what happened.

Taft’s decision was to reject London’s demands for compensation.

It is important to look closely at Taft’s arguments. Firstly, he clearly establishes the principle that the despotic nature of the Tinoco regime was of no importance.

In his opinion, William H. Taft says: “To hold that a government which establishes itself and maintains a peaceful administration, with the acquiescence of the people for a substantial period of time, does not become a de facto government unless it conforms to a previous constitution would be to hold that within the rules of international law a revolution contrary to the fundamental law of the existing government cannot establish a new government.” Which means that Taft rejects Costa Rica’s argument involving the nature of the Tinoco regime. According to Taft, Tinoco, who de facto exercised control over the State even if he did not respect the constitution, had the right to contract debts in the name of that State. He even adds that Tinoco had the assent of the population.

Taft’s argument, cited above, opens the way to the recognition of revolutionary governments who come to power without respecting the constitution. Taft declares that if we exclude the possibility of an unconstitutional government becoming a regular government, it implies that international law would prevent a people who have carried out a revolution from setting up a new legitimate government – which according to Taft is inconceivable. Of course, in practice, what has happened most often over the last two centuries is recognition (and support by the government in Washington, in particular) of dictatorial regimes who have overthrown democratic regimes, support for these dictatorial regimes in getting financing abroad, and pressure being put on democratic regimes which succeed them to shoulder the debts contracted by the dictatorship. This underscores the difference between the theory, based on the history of the birth of the United States out of rebellion against a constitutional British regime in 1776, and the actual practice and policies of the United States.

Taft’s opinion contains a passage which affirms that the rule of continuity of obligations of States must be respected despite a change in regime: “Changes in the government or the internal policy of a state do not as a rule affect its position in international law. (…) though the government changes, the nation remains, with rights and obligations unimpaired (…). The principle of the continuity of the states has important results. The state is bound by engagements entered into by governments that have ceased to exist; the restored government is generally liable for the acts of the usurper (…)” This clearly shows the conservative nature of Taft’s position.

On the other hand, Taft supports Costa Rica against Britain on the basis of other important arguments. Taft says that the transactions between the British bank and Tinoco are full of irregularities and that the bank is liable for them. He adds that “The case of the Royal Bank depends not on the mere form of the transaction but upon the good faith of the bank in the payment of money for the real use of the Costa Rican Government under the Tinoco régime. It must make out of its case of actual furnishing of money to the government for its legitimate use. It has not done so.

Let’s follow Taft’s reasoning: Tinoco could contract loans even though he took power in violation of the country’s constitution, but he needed to do so in the interest of the State. Taft says that Tinoco contracted the loans from the Royal Bank of Canada for his personal benefit. Taft adds that the bank was fully cognisant of the fact and was therefore a direct accomplice. According to Taft’s reasoning, had Tinoco borrowed money to develop the railway network, the regime that succeeded him would have been under obligation to repay the debt.

Source and references:


[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20]

Comments

Popular posts from this blog

Άρχισαν να το μετανιώνουν από τώρα οι 'νοικοκυραίοι' πατριώτες;

failed evolution
Δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα δικαιωνόμασταν τόσο γρήγορα. Ήδη από τα τέλη Μαΐου είχαμε γράψει:

Οι νεοφιλελεύθεροι ιμπεριαλιστές λοιπόν έστησαν το τέλειο κόλπο. Θέλοντας να ετοιμάσουν την απόλυτα αφοσιωμένη μαριονέτα τους, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, για να αναλάβει την εξουσία, έστησαν το σκηνικό στα μέτρα του. Έβαλαν τον Τσίπρα να υπογράψει μνημόνιο, να υπογράψει τη συμφωνία των Πρεσπών και γενικά να κάνει όλη τη βρόμικη δουλειά για να μη λερωθεί ο 'ατσαλάκωτος' Κυριάκος.
Το εγχώριο μιντιακό κατεστημένο δεν έχασε χρόνο. Άρχισε αμέσως νέες επιχειρήσεις προπαγάνδας με επίκεντρο τη συμφωνία των Πρεσπών, προκειμένου να φανεί ότι η εγχώρια δεξιά, όσο και αν έχει αλλάξει, δεν έχει χάσει τα πατριωτικά ανακλαστικά της, σε αντίθεση με τους 'προδότες Αριστερούς'.  
Η προπαγάνδα έπιασε, και ένα σημαντικό ποσοστό των λούμπεν μικροαστών πήγε στην κάλπη θυμωμένο, προκειμένου να τιμωρήσει τον 'ανθέλληνα' Τσίπρα. Η μιντιακή πλύση εγκεφάλου κατάφερε με τ…

Εθνικές εκλογές 2019: τι μας επιφυλάσσει ο νεοφιλελεύθερος εφιάλτης που επιστρέφει δριμύτερος

Οι προβλέψεις φαίνεται να επαληθεύονται εντυπωσιακά. Όπως είχαμε αναφέρει ήδη από το 2016 και αμέσως μετά την εκλογή Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ, το αποτέλεσμα των εσωτερικών εκλογών στη γαλάζια παράταξη έλυνε τα χέρια του άξονα Βρυξελλών-Βερολίνου. Οι γραφειοφασίστες των Βρυξελλών και το διευθυντήριο του Βερολίνου απέκτησαν μια πρώτης τάξεως εφεδρεία σε περίπτωση που τα πράγματα "στράβωναν" με την κυβέρνηση Τσίπρα.  

globinfo freexchange 

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έδωσε κάποια μικρά σημάδια ανυπακοής ενάντια στη λιτότητα που επιβάλλει το νεοφιλελεύθερο ιερατείο, ρέποντας 'επικίνδυνα' προς μια πιο φιλολαϊκή πολιτική. Δεν είναι τυχαίο φυσικά ότι τα πρώτα αυτά σημάδια άρχισαν να γίνονται ορατά μόλις η χώρα βγήκε από το πρόγραμμα επιτήρησης που επέβαλε η Τρόικα (έστω και τυπικά).

Παρόλο που το τοπίο καταστροφής στην οικονομία είναι κάτι παραπάνω από ορατό, λόγω των επιβαλλόμενων καταστροφικών πολιτικών του ΔΝΤ, η κυβέρνηση έσπευσε να εκμεταλλευτεί τα διευρυμένα περιθ…

Την ώρα που ο Μητσοτάκης σχεδιάζει ασφαλιστικό Πινοσέτ, ο πιο δημοφιλής υποψήφιος για την Αμερικανική προεδρία κυρήσσει πόλεμο στις ασφαλιστικές

globinfo freexchange

Σοκ και δέος είχαν προκαλέσει οι δηλώσεις Καραγκούνη το Σεπτέμβριο του 18 περί "ασφαλιστικού Πινοσέτ" προλειαίνοντας το έδαφος για τους σχεδιασμούς μιας πιθανής κυβέρνησης Μητσοτάκη. 
Λίγο πριν τις εκλογές της 7ης Ιουλίου, η ΝΔ έδωσε μια πρόγευση του τι πρόκειται να επακολουθήσει στον τομέα της ασφάλισης. Ορισμένα γαλάζια στελέχη προσπάθησαν να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις δηλώνοντας ότι δεν πρόκειται να ιδιωτικοποιηθεί ο ασφαλιστικός κλάδος και υπονοώντας (ως συνήθως) ότι τέτοιες υπερβολές οφείλονται στην "Αριστερή προπαγάνδα".

Όμως η απόλυτη αφοσίωση του σκληρού πυρήνα της γαλάζιας παράταξης στη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία είναι κάτι παραπάνω από φανερή. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι νεοφιλελεύθεροι 'τζιχαντιστές' της δεξιάς ονειρεύονται πλήρη ιδιωτικοποίηση υγείας, ασφάλισης, παιδείας, ως πρώτο πιάτο στο μενού του νεοφιλελεύθερου 'οδοστρωτήρα'.

Οι μιντιακοί γκεμπελίσκοι και τα δεξιά τρολ κραυγάζουν εναντίον της Αριστερής "ιδεοληψί…

The Greeks have just committed suicide by electing the most fanatically neoliberal government ever

globinfo freexchange

The result of the recent Greek national elections will puzzle future historians for decades. The Greek voters gave a clear victory to the conservative right party, New Democracy, which will govern with 158 seats, without the need to make any coalitions.
It could be characterized a "paradoxical" result mainly for two reasons:
First, the voters gave a clear governmental order to one of the traditional powers of the old political system, which are highly responsible for the Greek crisis that erupted in 2010. Several top names of the new government, and even New Democracy leader, Kyriakos Mitsotakis, have been accused of being involved in various corruption scandals, in the not so distant past.
Second, the fact that the voters elected perhaps the most fanatically neoliberal government ever. This means that Mitsotakis administration is expected to implement the brutal neoliberal policies imposed by Greece's creditors to the letter. Recall that those polic…

Σοκ και δέος από την υφυπουργό εργασίας της κυβέρνησης Μητσοτάκη: "καταφέραμε να μειώσουμε πάρα πολύ το κόστος εργασίας" (!!!)

globinfo freexchange
Ήταν Απρίλιος του 2017. Η τότε σύμβουλος μεταρρυθμίσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη και νυν υφυπουργός Εργασίας στην κυβέρνησή του, Δόμνα Μιχαηλίδου, δήλωνε στο άκρως φιλικό περιβάλλον του ΣΚΑΙ:
"Η Ελλάδα μεταξύ 2013-2014 ήταν πρωταγωνίστρια στις μεταρρυθμίσεις και στις μεταρρυθμίσεις ανταγωνιστικότητας. Και σύμφωνα με στοιχεία από τον ΟΟΣΑ και σύμφωνα με στοιχεία από την Παγκόσμια Τράπεζα, είχαμε πάρα πολύ μεγάλη άνοδο της ανταγωνιστικότητας.  [...] Καταφέραμε να μειώσουμε πάρα πολύ το κόστος εργασίας. Το εργασιακό μπήκε σε ένα πλαίσιο πιο ευέλικτο, το μισθολογικό μπήκε σε ένα πλαίσιο πολύ πιο σκληρό, οπότε καταφέραμε να μειώσουμε το κόστος εργασίας."

Προσέξτε όμως κάτι πολύ χαρακτηριστικό. Ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΙ, πριν κάνει την ερώτησή του, παρουσιάζει ορισμένα στοιχεία που δείχνουν ότι οι χώρες με τα πιο ακριβά μεροκάματα (Ελβετία, Γερμανία) βρίσκονται στην κορυφή του πίνακα της ανταγωνιστικότητας. Επιπλέον, στην επόμενη καρτέλα, παρουσιάζει τ…

Preparing the invasion of Iran: the US empire regroups its proxies in Afghanistan

globinfo freexchange

On the occasion of the recent attack against two oil tankers in the Gulf of Oman, we estimated that the US imperialists will follow a certain scenario to achieve primary goal, which is to fully control the Strait of Hormuz. The goal could be achieved through a strategically and geographically restricted, fast-track invasion of Iran.

A certain part of the operation could include some US forces and proxies inside Afghanistan.

As we wrote, already since 2017 the US announced that it will increase the number of US troops in Afghanistan, and one reason probably has to do with Iran. A significant number of US troops on the Iranian eastern border would be very useful. It will be used to keep the Iranian forces busy and gradually weaken the Iranian operational capabilities in an extended attrition war. This will permit the US to gradually secure and establish their presence in the Strait of Hormuz.

This attrition war could be held - and probably would be more effecti…

Πρόγραμμα ΝΔ: το απόλυτο τίποτα της νεοφιλελεύθερης καταστροφής

του system failure
Είναι πολύ εύκολο να καταλάβει κανείς το σχέδιο Μητσοτάκη για την επόμενη μέρα, με βάση αυτό που διαφημίζει ως "πρόγραμμα". Η χειρότερη δεξιά της μεταπολίτευσης, φανατικά προσηλωμένη στον καταστροφικό νεοφιλελευθερισμό, έχει ως βασικό και απ'ότι φαίνεται μοναδικό στόχο, τις επενδύσεις και την ανάπτυξη. Δηλαδή, με λίγα λόγια, ο Κυριάκος θα πατήσει ένα κουμπί και όλα τα άλλα θα τα κάνουν οι περίφημες αγορές. Θα'ρθουν επενδυτές, θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, θα επιστρέψουν οι νέοι από το εξωτερικό και η νεκρή μεσαία τάξη θα αναστηθεί ως εκ θαύματος. 
Μια μεσαία τάξη που, κατά τη λογική των μιντιακώνγκεμπελίσκων και των δεξιών τρολ, καταστράφηκε επί ΣΥΡΙΖΑ. Λες και δεν υπήρχε χώρα πριν το 15. Λες και η γαλαζοπράσινη λαίλαπα δεν χρεοκόπησε τη χώρα, δεν πετσόκοψε μισθούς και συντάξεις, δεν ρήμαξε τα ασφαλιστικά ταμεία, δεν έσωσε τα τραπεζιτικά παράσιτα με δισεκατομμύρια στέλνοντας τον λογαριασμό στα συνήθη υποζύγια. 
Η αλήθεια είναι ότι…

Αδίστακτοι, αμετανόητοι, φανατικοί: οι νεοφιλελεύθεροι 'τζιχαντιστές' της δεξιάς θέλουν να δώσουν και άλλο πακέτο στις τράπεζες!

globinfo freexchange

Είναι τόσο αδίστακτοι και φανατικοί; Ναι, είναι. Μετά την πρόγευση που πήραμε για τον εργασιακό μεσαίωνα και το ασφαλιστικό Πινοσέτ που ετοιμάζει μια πιθανή κυβέρνηση Μητσοτάκη, ήρθε άλλο ένα στέλεχος του σκληρού νεοφιλελεύθερου πυρήνα να αποκαλύψει άλλη μια συνιστώσα της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας που έρχεται: νέο πακέτο δισεκατομμυρίων για τις τράπεζες, σε βάρος φυσικά των γνωστών υποζυγίων. 
Βλέποντας τη διαφορά που πήρε η ΝΔ στις ευρωεκλογές και τις δημοσκοπήσεις να της δίνουν σταθερό προβάδισμα, οι νεοφιλελεύθεροι 'τζιχαντιστές' της δεξιάς έχουν αποθρασυνθεί εντελώς και δεν μπορούν να κρατήσουν ούτε τα προσχήματα. 
Σοκ και δέος, λοιπόν, αυτή τη φορά από τις δηλώσεις του Μπάμπη Παπαδημητρίου. Ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ και υποψήφιος βουλευτής με τη ΝΔ δήλωσε στον ραδιοφωνικό σταθμό Real News ότι «η εποπτεία λέει ότι τα κόκκινα δάνεια, τα οποία είναι το μεγάλο πρόβλημα των τραπεζών και τις εμποδίζει να κάνουν πιο καλά τη δουλειά τους θα απορροφηθούν τ…

CIA's critical role in the revival of Islamic fundamentalism

globinfo freexchange

Historian, journalist and Marxist intellectual, Vijay Prashad, describes to Afshin Rattansi the growing relationship between the US, CIA and radical Islam.

As Prashad points out:

The Muslim intellectuals - of, firstly, the Tsarist Empire, but then, all the way out to Iran and to Indonesia - understood and recognized that the promise of equality and humanity was not going to be established merely spiritually. And so, you had an attempt by many scholars - again from Indonesia out to Iraq - trying to reconcile Islam and Marxism.
This was such an enormous threat that in the 1960s, the CIA colluded with the Saudis to create a group called the World Muslim League, whose express purpose was to break this link. And they forcibly pushed a kind of right-wing Islam to undercut it, whether it's up in Dagestan and Chechnya, or it's in Indonesia. And you see the fruits of it today.
Afghanistan was not a country of very conservative hyper-masculinist form of Islam. It wa…

Ο όχι και τόσο σοφός λαός έδωσε αυτοδυναμία στη χειρότερη δεξιά της μεταπολίτευσης

του system failure
Κυκλοφορεί συχνά-πυκνά το μύθευμα ότι ο λαός είναι σοφός και επιλέγει τους εκπροσώπους του με σοφία. Το συγκεκριμένο κλισέ που αναπαράγεται κοντά σε κάτι άλλα χαριτωμένα του τύπου "στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα", υπονοεί σχεδόν ότι, με κάποιον μυστηριώδη και μεταφυσικό τρόπο, μια ετερόκλητη μάζα εκατομμυρίων ψηφοφόρων καταφέρνει να συνεννοηθεί λίγο πριν από τις κάλπες για να εκλέξει ένα πολιτικά ισορροπημένο κοινοβούλιο, ότι και αν σημαίνει αυτό. 
Στις τελευταίες εκλογές, οι ψηφοφόροι έδωσαν αυτοδυναμία στην πιο νεοφιλελεύθερη δεξιά όλων των εποχών, πράγμα που εκ πρώτης όψεως φαντάζει παράλογο, ειδικά μετά από τις καταστροφικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές που επέβαλαν οι δανειστές στα χρόνια της κρίσης. Πολιτικές που έφεραν τη χώρα και την οικονομία σε χειρότερη κατάσταση.  
Φαντάζει ακόμα πιο παράλογο και για το γεγονός ότι οι ψηφοφόροι έδωσαν αυτοδυναμία σε ένα από τα κόμματα του παλαιοκομματικού κατεστημένου, το οποίο ευθύνεται σε μεγάλο βαθ…