Skip to main content

Ελλάδα: Οι τράπεζες προκάλεσαν την κρίση

Το χρέος που απαιτούν να πληρώσει η Ελλάδα είναι επονείδιστο - Η μελέτη αυτή αποδεικνύει ότι η ελληνική κρίση που ξέσπασε το 2010 προήλθε από τον ιδιωτικό τραπεζικό τομέα. Δεν είναι αποτέλεσμα υπέρμετρων δημόσιων δαπανών. Το υποτιθέμενο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας σχεδιάστηκε για να υπηρετήσει τα συμφέροντα των ιδιωτών τραπεζιτών καθώς και των χωρών που κυριαρχούν στην ευρωζώνη. Η υιοθέτηση του ευρώ από την Ελλάδα έπαιξε καίριο ρόλο μεταξύ των παραγόντων που συνέβαλαν στην κρίση. Η ανάλυση που περιέχεται σε αυτό το κείμενο παρουσιάστηκε στην Αθήνα, την 6η Δεκεμβρίου 2016, κατά την συνάντηση της Ελληνικής Επιτροπής Αλήθειας Δημόσιου Χρέους.

Eric Toussaint

Μέρος 4ο - Εξέλιξη του ιδιωτικού και του δημόσιου χρέους της Ελλάδας από το 2000-2001

Το χρέος του ιδιωτικού τομέα αυξήθηκε κατά πολύ κατά την δεκαετία του 2000. Τα νοικοκυριά, στα οποία οι τράπεζες και όλος ο ιδιωτικός εμπορικός τομέας (μεγάλη διανομή, αυτοκίνητα, κατασκευές,…) πρότειναν δελεαστικούς όρους πίστωσης, προσέφυγαν μαζικά στον δανεισμό, όπως και οι μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις και οι τράπεζες που μπορούσαν να δανείζονται με χαμηλό κόστος (χαμηλά πραγματικά επιτόκια που οφείλονταν ειδικότερα στον πληθωρισμό που ήταν σημαντικότερος στην Ελλάδα απ’ ό,τι στις πιο βιομηχανοποιημένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως η Γερμανία, η Γαλλία, το Μπενελούξ, …). Πέραν αυτών, η μετάβαση στο ευρώ είχε προκαλέσει σημαντική αύξηση του κόστους ζωής για τα νοικοκυριά, σε μια χώρα όπου οι δαπάνες για βασικά είδη διατροφής αποτελούσαν περίπου 50% του οικογενειακού προϋπολογισμού.

Ο ιδιωτικός δανεισμός ήταν ο κινητήριος μοχλός της οικονομίας της Ελλάδας, όπως και στην Ισπανία, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Σλοβενία και σε άλλες χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ που προσχώρησαν στην ΕΕ. Χάρη στο ισχυρό ευρώ, οι ελληνικές τράπεζες (στις οποίες πρέπει να προσθέσουμε τις ελληνικές θυγατρικές των ξένων τραπεζών) μπορούσαν να επεκτείνουν τις διεθνείς τους δραστηριότητες και να χρηματοδοτήσουν τις εθνικές τους δραστηριότητες με μικρότερο κόστος. Και δανείστηκαν με φρενήρη ρυθμό.

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει πως η προσχώρηση της Ελλάδας στην ευρωζώνη το 2001 επιτάχυνε και ενίσχυσε τις εισροές χρηματοπιστωτικών κεφαλαίων που αντιστοιχούν σε δάνεια και σε επενδύσεις χαρτοφυλακίου («Μη άμεσες επενδύσεις στο εξωτερικό» στον πίνακα, δηλαδή, εισροές που δεν αντιστοιχούν σε μακροπρόθεσμες επενδύσεις) ενώ η μακροπρόθεσμη επένδυση («Άμεσες επενδύσεις στο εξωτερικό») παρέμενε στάσιμη.

Γράφημα 1 – Εισροές χρηματοπιστωτικών κεφαλαίων στην Ελλάδα (1999-2009)

Χάρη στην τεράστια ρευστότητα που τέθηκε στη διάθεσή τους από τις κεντρικές τράπεζες το 2007-2009, οι τράπεζες της Δυτικής Ευρώπης (προπάντων οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες αλλά και οι ιταλικές, βελγικές, ολλανδικές, βρετανικές, του Λουξεμβούργου…) συνέχισαν να δανείζουν μαζικά την Ελλάδα (τόσο τον ιδιωτικό τομέα αλλά και τον δημόσιο τομέα).

Πρέπει να προσθέσουμε σε αυτές και τράπεζες της Ελβετίας και των ΗΠΑ. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι, για τους τραπεζίτες της Δυτικής Ευρώπης, η ένταξη της Ελλάδας στο ευρώ αποτέλεσε πρόσθετη ένδειξη εμπιστοσύνης και ήταν πεπεισμένοι ότι τα αντίστοιχα Κράτη τους θα τους στήριζαν σε περίπτωση προβλήματος. Τους τραπεζίτες αυτούς δεν τους απασχόλησε το αν η Ελλάδα ήταν σε θέση να αποπληρώσει το δανεισμένο κεφάλαιο και θεώρησαν ότι μπορούσαν να αναλάβουν πολύ υψηλά ρίσκα στην Ελλάδα. Μέχρι τώρα, η Ιστορία τους δικαίωσε: η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και, ειδικότερα, η γαλλική και η γερμανική κυβέρνηση παρείχαν αμέριστη στήριξη στους ιδιώτες τραπεζίτες της Δυτικής Ευρώπης. Αποδεχόμενοι όμως να κοινωνικοποιήσουν τις ζημίες των τραπεζών, η ευρωπαίοι κυβερνώντες οδήγησαν τα δημόσια οικονομικά σε άθλια κατάσταση.

Το παρακάτω γράφημα δείχνει ότι οι τράπεζες των χωρών της Δυτικής Ευρώπης αύξησαν τον δανεισμό τους προς την Ελλάδα. Μια πρώτη φορά μεταξύ Δεκεμβρίου 2005 και Μαρτίου 2007 (κατά την περίοδο αυτή, ο όγκος των δανείων αυξήθηκε κατά 50%, περνώντας από κάτι λιγότερο από 80 δις στα 120 δις δολάρια). Στη συνέχεια, και ενώ η κρίση των subprimes είχε ξεσπάσει στις ΗΠΑ, τα δάνεια παρουσίασαν και πάλι σημαντική αύξηση (+33%) μεταξύ Ιουνίου 2007 και καλοκαιρού 2008 (περνώντας από τα 120 στα 160 δις δολάρια). Έπειτα, διατηρήθηκαν σε πολύ υψηλό επίπεδο (περίπου 120 δις δολάρια).

Αυτό σημαίνει ότι οι ιδιωτικές τράπεζες της Δυτικής Ευρώπης χρησιμοποίησαν τα χρήματα που τους δάνειζε μαζικά και φτηνά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Federal Reserve των ΗΠΑ για να αυξήσουν τις πιστώσεις τους προς χώρες όπως η Ελλάδα. Καθώς εδώ τα επιτόκια ήταν υψηλότερα, μπόρεσαν να αποκομίσουν σημαντικότατα κέρδη. Έτσι, οι ιδιωτικές τράπεζες έχουν πολύ μεγάλο μερίδιο ευθύνης στον υπερβολικό δανεισμό του ελληνικού ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.

Γράφημα 2 – Εξέλιξη των υποχρεώσεων των τραπεζών τη Δυτικής Ευρώπης έναντι της Ελλάδας (σε δις δολάρια)

Όπως δείχνει το παρακάτω ενημερωτικό γράφημα, η συντριπτική πλειοψηφία του εξωτερικού ελληνικού χρέους κατέχονταν από ευρωπαϊκές τράπεζες, ειδικότερα από γαλλικές, γερμανικές, ιταλικές, βελγικές, ολλανδικές, βρετανικές τράπεζες αλλά και τράπεζες του Λουξεμβούργου.

Γράφημα 3 – Ξένοι κάτοχοι (σχεδόν αποκλειστικά ξένες τράπεζες και άλλες χρηματοπιστωτικές εταιρείες) τίτλων του ελληνικού χρέους (τέλος 2008)

Σύμφωνα με μελέτη της Barclays με θέμα το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας κατά το 3ο τρίμηνο του 2009, η κατανομή είναι σε γενικές γραμμές η ίδια (προσοχή: παρακάτω τα ποσά είναι σε δολάρια ΗΠΑ). Το ενδιαφέρον του παρακάτω ενημερωτικού γραφήματος είναι ότι δείχνει πως οι μεγάλοι γαλλικοί ασφαλιστικοί όμιλοι ήταν ιδιαίτερα εκτεθειμένοι, όπως και επενδυτικά κεφάλαια με έδρα το Λουξεμβούργο.

Γράφημα 4 – Οι πιστωτές του ελληνικού χρέους

Στο τέλος του 3ου τριμήνου του 2009, η Ελλάδα είχε χρέος ύψους περίπου 390 δις δολαρίων. Σχεδόν τα τρία τέταρτα του χρέους αυτού βρίσκονται στην κατοχή ξένων θεσμών, κατά πλειοψηφία ευρωπαϊκών.

Σε ένα βιβλίο που εκδόθηκε το 2016, ο Γιάνης Βαρουφάκης περιγράφει τα κίνητρα των ιδιωτικών γερμανικών, γαλλικών, κλπ., τραπεζών οι οποίες δάνεισαν μαζικά, στα πλαίσια της ευρωζώνης, στις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, με την στήριξη των κυβερνήσεών τους. Ιδού ένα μεγάλο απόσπασμα:

«Όταν οι αγορές πείστηκαν ότι κανείς δεν θα έφευγε ποτέ από την ευρωζώνη, οι γερμανοί και γάλλοι τραπεζίτες άρχισαν να βλέπουν τον ιρλανδό ή έλληνα δανειολήπτη ως το αντίστοιχο ενός γερμανού πελάτη, σαν να είχε την ίδια φερεγγυότητα. Ήταν λογικό. Αφού οι πορτογάλοι, αυστριακοί και μαλτέζοι δανειολήπτες πληρώνονταν όλοι σε ευρώ, για ποιόν λόγο να τους επιφυλάσσουν διαφορετική μεταχείριση; Κι αν το ρίσκο που συνεπάγονταν ο δανεισμός σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, επιχείρηση ή Κράτος δεν μετρούσε, αφού τα δάνεια - άμα τη υπογραφή τους - θα σκορπίζονταν στο σύνολο του γνωστού κόσμου, γιατί να μην επιφυλάσσεται η ίδια αντιμετώπιση στους εν δυνάμει δανειολήπτες απανταχού της ευρωζώνης;

Εφόσον οι Έλληνες και οι Ιταλοί κέρδιζαν πλέον χρήμα σε ένα νόμισμα που δεν θα μπορούσε ποτέ πια να υποτιμηθεί έναντι του γερμανικού νομίσματος, οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες θεώρησαν πως το να δανείζουν στις μεσογειακές χώρες ήταν το ίδιο επωφελές με το να δανείζουν στις Κάτω Χώρες ή στην Γερμανία.

Στην πραγματικότητα, αφότου εφευρέθηκε το ευρώ, ήταν πιο επικερδές να δανείζουν στους ιδιώτες, στις επιχειρήσεις και στις τράπεζες των ελλειμματικών Κρατών Μελών παρά στους γερμανούς ή αυστριακούς πελάτες. Γιατί; Διότι, στην Ελλάδα, στην Ισπανία, στην Νότια Ιταλία, ο ιδιωτικός δανεισμός ήταν εξαιρετικά χαμηλός. Σίγουρα, οι άνθρωποι ήταν σε γενικές γραμμές πιο φτωχοί απ’ ό,τι στη Βόρεια Ευρώπη, κατοικούσαν σε πιο ταπεινές κατοικίες, οδηγούσαν παλιότερα αυτοκίνητα, και ούτω καθεξής, αλλά η κατοικία τους ήταν ιδιοκτησία τους, δεν είχαν το αυτοκίνητό τους επιβαρυμένο με δάνειο και συχνά έτρεφαν έναντι του χρέους την βαθιά απέχθεια που γεννά η ακόμη πρόσφατη ανάμνηση της φτώχειας. Οι τραπεζίτες λατρεύουν τους δανειολήπτες που έχουν λίγα χρέη και μια μικρή εξασφάλιση – ένα αγρόκτημα ή ένα διαμέρισμα στην Νάπολη, την Αθήνα ή την Ανδαλουσία. Αφού διαλύθηκε ο φόβος της υποτίμησης των λιρετών, δραχμών ή πεσετών που είχαν στην τσέπη, αυτοί οι Νότιοι έγιναν οι πελάτες που τραπεζίτες όπως ο Φραντς είχαν εντολή να στοχεύσουν.»

Στο κείμενό του, ο Γιάνης Βαρουφάκης αναφέρεται σε μια συζήτηση που είχε το 2011 με τον Φραντς, έναν αντιπρόσωπο γερμανικής τράπεζας:

«Ο Φραντς δεν εφείσθη κόπων για να με κάνει να αντιληφθώ τον αιφνιδιαστικό χαρακτήρα και την ορμή της επίθεσης της τράπεζάς του στην περιφέρεια της Ευρώπης. Το νέο της επιχειρηματικό πλάνο ήταν ξεκάθαρο: να εξασφαλίσει ένα μεγάλο μερίδιο της αγοράς της ευρωζώνης όπου οι άλλες τράπεζες, ειδικά οι γαλλικές τράπεζες, δάνειζαν κι εκείνες αφειδώς. Πράγμα που δεν μπορούσε παρά να σημαίνει ένα μόνο πράγμα: να δανείζεις σε ελλειμματικές χώρες που παρείχαν στους τραπεζίτες ένα τρίπτυχο πλεονεκτημάτων.

Πρώτον, το χαμηλό ποσοστό ιδιωτικού δανεισμού άφηνε ένα τεράστιο περιθώριο μαζικής αύξησης των δανείων. Όταν έκαναν κατά προσέγγιση υπολογισμούς, έτρεχαν τα σάλια των γάλλων και γερμανών τραπεζιτών με την ιδέα των προοπτικών πίστωσης στη Μεσόγειο, στην Πορτογαλία και στην Ιρλανδία. Σε αντίθεση με τους βρετανούς ή ολλανδούς πελάτες οι οποίοι, χρεωμένοι μέχρι τον λαιμό, δεν μπορούσαν να δανειστούν παρά ελάχιστα ή και καθόλου, οι έλληνες και ισπανοί πελάτες μπορούσαν να τετραπλασιάσουν τα δάνειά τους. Τόσο μικρός ήταν ο αρχικός τους δανεισμός.

Δεύτερον, οι εξαγωγές των πλεονασματικών χωρών προς τις ελλειμματικές χώρες που είχαν προσχωρήσει στο ευρώ ήταν πλέον προστατευμένες από τις υποτιμήσεις των ασθενών νομισμάτων, που δεν υπήρχαν πια. Για τους τραπεζίτες, είχε μπει σε λειτουργία ένας ενάρετος κύκλος: η αύξηση των δανείων τους προς τις ελλειμματικές χώρες επέτρεπε να προβλεφθεί μια επιτάχυνση της εσωτερικής τους ανάπτυξης, πράγμα που δικαιολογούσε συνεπώς τα δάνεια που τους χορηγούσαν. Τρίτον, οι γερμανοί τραπεζίτες ήταν εκστατικοί μπροστά στην διαφορά ανάμεσα στα επιτόκια που μπορούσαν να τιμολογήσουν στην Γερμανία και εκείνα που ίσχυαν σε χώρες όπως η Ελλάδα. Η μεγάλη διαφορά μεταξύ των δυο ήταν ή άμεση συνέπεια της ανισορροπίας των εμπορικών σχέσεων μεταξύ των χωρών. Ένα σημαντικό εμπορικό πλεόνασμα σημαίνει ότι τα αυτοκίνητα και τα πλυντήρια πηγαίνουν από την πλεονασματική χώρα στην ελλειμματική ενώ το χρήμα διαγράφει την αντίστροφη πορεία. Η πλεονασματική χώρα πλημμυρίζει με «ρευστό» - χρήματα που συγκεντρώνονται εκεί ανάλογα με τις καθαρές εξαγωγές που ξεχύνει πάνω στον εμπορικό του εταίρο. Αφού υπάρχει όλο και περισσότερο χρήμα στις τράπεζες της πλεονασματικής χώρας – στην Φρανκφούρτη για να είμαστε ακριβείς – γίνεται όλο και πιο διαθέσιμο, δηλαδή, όλο και λιγότερο ακριβό για δανεισμό. Με άλλα λόγια, η τιμή του πέφτει. Και, ποια είναι η τιμή του χρήματος; Το επιτόκιο! Τα επιτόκια στην Γερμανία ήταν λοιπόν πολύ χαμηλότερα απ’ ό,τι στην Ελλάδα, την Ισπανία και τις άλλες παρόμοιες χώρες όπου οι εκροές χρημάτων - αφού οι Έλληνες και οι Ισπανοί αγόραζαν όλο και περισσότερα Volkswagen - διατηρούσαν την τιμή των ευρώ στην Νότια Ευρώπη υψηλότερη απ’ ό,τι στην Γερμανία.»

Πηγή και παραπομπές:


[1] [2] [3] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13]

Comments

Popular posts from this blog

Trump's "brigades" are ready to start a civil war in case he loses November's election

globinfo freexchange
Signs show an extremely explosive situation now in the America of Donald Trump. 
Starting with the murder of George Floyd, we witness almost in daily basis some very disturbing incidents, which unveil a deeply divided society that was hiding for decades behind the "American dream" facade. As the facade now rapidly collapses, due to a major financial crisis and a pandemic, in less than fifteen years, the reality looks terrifying.
In a latest incident, Common Dreamsreported that members of a far right militia group were arrested Monday evening in Albuquerque after a standoff at a statue of a notoriously brutal conquistador in the New Mexico city turned violent with a demonstrator advocating for the removal of the monument shot and sent to the hospital.
As dusk fell, demonstrators began attempting to pull the monument down from its pedestal on the Albuquerque Museum grounds. At that point, members of the New Mexico Civil Guard militia group moved in, attack…

Evidence that Biden will start an AI-conducted war with Iran on behalf of the new Military-HighTech complex

globinfo freexchange

About two months ago, we mentioned Joe Biden's terrible response on whether he would lift sanctions on Iran due the COVID-19 pandemic crisis.
As we wrote back then, Biden didn't even bother to defend one of the very few positive achievements that the Obama administration - during which he served as vice-president - left behind: the Iran nuclear deal.

Instead, he dropped all the assets he had in his arsenal that would help him attack Trump from the Left. And he did it, just only to make sure that he would not disturb the deep state apparatus with his response because the question was meant to test Biden's loyalty on the deep state agenda.

Connecting the dots, we found something even more terrifying. New evidence shows that key people around Biden and his potential cabinet in case he wins November's election, are deeply connected with the Military-HighTech complex. And that they will not hesitate to make Iran a test field for the first AI war i…

Ο Κούλης επιβεβαιώνει πλήρως ότι θα εφαρμόσει νέο, σκληρό μνημόνιο!

globinfo freexchange
Όπως είχαμε αναφέρει ήδη από το 2016 και αμέσως μετά την εκλογή Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ, το αποτέλεσμα των εσωτερικών εκλογών στη γαλάζια παράταξη έλυνε τα χέρια του άξονα Βρυξελλών-Βερολίνου. Οι γραφειοφασίστες των Βρυξελλών και το διευθυντήριο του Βερολίνου απέκτησαν μια πρώτης τάξεως εφεδρεία σε περίπτωση που τα πράγματα "στράβωναν" με την κυβέρνηση Τσίπρα.  
Έτσι, ο νέος [τότε] αρχηγός της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης, αποτελεί την καλύτερη λύση προκειμένου να εφαρμόσει πιστά τις πιο σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές προκειμένου να ολοκληρωθεί το πείραμα με κάθε λεπτομέρεια.
Ήρθε η ώρα να μας επαληθεύσει πλήρως ο ίδιος ο Μητσοτάκης. Όπως αναφέρει ρεπορτάζ του tvxs.gr:
Μνημόνια με τη μορφή κυβερνητικής πολιτικής είναι το οικονομικό σχέδιο του Κυριάκου Μητσοτάκη, όπως προκύπτει από τη συνέντευξή του στους Financial Times, με αφορμή τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις 17-18 Ιουλίου. Ο πρωθυπουργός μάλιστα θεωρεί ότι η πανδημία μπορεί να αποτελέσει…

Firm linked to HHS’ Robert Kadlec poised to become exclusive manufacture of COVID-19 vaccines

A pharmaceutical firm with a dark history and questionable ties to serving ASPR Robert Kadlec is poised to become the exclusive manufacturer of the COVID-19 vaccines now being funded through Trump’s Operation Warp Speed.
by Raul Diego 
Part 1
Trump’s much-ballyhooed “Operation Warp Speed” unveiled in May of this year to produce and deploy a COVID-19 vaccine in the U.S. is shaping up to be yet another scheme to funnel millions of dollars into a singularly corrupt pharmaceutical entity with deep ties to Robert Kadlec, the serving Assistant Secretary for Preparedness and Response (ASPR), who is in charge of the Strategic National Stockpile and is the architect of the legislative edifice which currently governs the nation’s public-private partnership (PPP) approach to health emergencies.
The task force’s latest and largest grant was awarded to Maryland-based Novavax, Inc. to cover late-stage testing and manufacturing of their COVID-19 vaccine candidate. Only the sixth company to receive fed…

Meet the far-right oligarchs working to topple Mexico’s progressive President AMLO

A Trump-like Mexican oligarch, Gilberto Lozano, is leading a coalition of corporate leaders and far-right fanatics called FRENA to try to overthrow President Andrés Manuel López Obrador.
by José Guadalupe Argüello III and Ben Norton
Part 5 - FRENA’s June 13/14 car protest and future plans
In its second anti-AMLO protest, FRENA claimed to have 140 vehicle caravans across Mexico and the United States on the weekend of June 13 and 14.
Protests were reported in all major Mexican urban centers, along with major cities in Texas, California, Michigan, Illinois, and Washington, as well as Toronto, Canada.
As in the demonstrations in May, these featured many luxury cars and trucks, bearing signs with messages like “Leave now AMLO, we don’t want communism”.
Mexican Twitter was quick to point out the unintentional comedy of the protests, such as a viral photo of a banner on the back of an SUV that read, “No to Communism, No to Socialism, No to Mozimism, Mexico is Catholic”. Mozimismo is not a real…

What does community control of police look like?

The Grayzone
Red Lines host Anya Parampil speaks with Chicago-based activist and author Frank Chapman about his life story as well as his vision for community control over the police. 
Frank has been in the struggle for more than 50 years— beginning with his time as a young man serving a life sentence in Missouri state prison. While incarcerated, Chapman became a self-taught radical, eventually leading a successful fight to desegregate Missouri state prisons and cchieve his own freedom. Chapman shares his remarkable story his memoir, "The Damned Don't Cry, Pages From the Life of a Black Prisoner & Organizer".

Ο ρόλος της Τουρκίας και του Ερντογάν στην κούρσα των Δυτικών αποικιοκρατών για τον ορυκτό πλούτο της Λιβύης

του system failure
Κλιμακώνεται επικίνδυνα η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο, λόγω κυρίως της επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας και της ενεργού ανάμιξής της στο Λιβυκό χάος.
Αλλά παρόλο που η κατάσταση παραμένει πράγματι χαοτική στη Λιβύη, λόγω κυρίως των επεμβάσεων των αποικιοκρατών της Δύσης, οι οποίοι πρώτοι άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου (και από αυτούς πρώτοι οι Γάλλοι), φαίνεται ότι το γεωπολιτικό τοπίο αρχίζει, σιγά-σιγά, να ξεκαθαρίζει. 
Όπως είχαμε αποκαλύψει ήδη από το 2016, μια επιστολή από το αρχείο της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας της Χίλαρι Κλίντον, που δημοσίευσαν τα WikiLeaks, αποδείκνυε ότι είχε ξεκινήσει μια σκληρή κούρσα ανταγωνισμού μεταξύ των Δυτικών αποικιοκρατικών δυνάμεων πάνω από την Λιβύη. 
Όπως είχαμε αναφέρει, ο τίτλος και οι λεπτομέρειες των πληροφοριών που περιέχονται στην επιστολή, προδίδουν μια έντονη δυσαρέσκεια από πλευράς Αμερικανών για το γεγονός ότι οι Γαλλικές εταιρίες έκοψαν πρώτες το νήμα στην κούρσα για το Λιβυκό πτώμα.
Υπενθυμίζεται ότι, στη συγκεκ…

The Washington Post and its Cold War drums

by Melvin Goodman
The Washington Post has taken its Cold War campaign against China, Russia, and Iran to a new level.  In the Sunday edition of its Outlook section, the Post gave front-page coverage to long articles by former ambassador Michael McFaul and former New York Times’ writer Tim Weiner to trumpet Russia’s “constant aggression” and its “brutal Cold War rules.”  There was no hint whatsoever of Russian President Vladimir Putin’s efforts to improve Russian-American relations over the past two decades, and no suggestion that the actions of the United States over the past 25 years have significantly contributed to the poor state of relations between Moscow and Washington.
The companion pieces have supportive titles, which suggests an editorial decision to express an authoritative point of view.  McFaul’s article is titled “Trump always finds a way to let Putin win….”, and Weiner’s screed follows with “….even when Russia plays by brutal Cold War rules.”  Their joint thesis is a sim…

Trump used looted Venezuelan public money to build border wall with Mexico

An estimated $24 billion of Venezuelan public money has been looted, and the Trump administration has used at least $601 million of it to construct a militarized wall on the US-Mexico border.
by Ben Norton
Part 2 - Right-wing opposition upset Trump didn’t give Guaidó gang all stolen Venezuelan money
The Trump corruption scandal has been almost entirely ignored by mainstream corporate media outlets. Univision buried its own scoop deep in a report that advanced the talking points of Venezuela’s US-backed right-wing opposition and referred to the elected government of President Nicolás Maduro as a “widely repudiated regime.
Univision, the largest corporate media network in the United States that focuses on Latino issues, is owned by billionaire-controlled private equity firms, one of the most prominent of whom is the Israeli-American oligarch Haim Saban.
Based in Miami, the de facto capital of the Latin American right, this massive media conglomerate acts as a mouthpiece for conservative f…

How a US and Qatari regime change deception produced ‘Caesar’ sanctions driving Syria towards famine

Like the mysterious figure it is named for, the Caesar sanctions bill is the product of an elaborate deception by shadowy US- and Gulf-backed operatives. Instead of protecting Syrian civilians, the unilateral measures are driving them towards hunger and death.
by Max Blumenthal
Part 6 - Enlisting the Holocaust Memorial Museum in the push for war
Back in July 2014, a self-styled human rights lawyer named Stephen Rapp sat on stage at the Saudi-funded Rafiq Hariri Center of DC’s Atlantic Council think tank and demanded regime change in Syria: “Its legitimacy, its ability to serve the people of Syria is gone, if ever it where there,” he said of Assad’s government.
Throughout the event, entitled “Making the Case Against Assad,“ Rapp touted the work the aforementioned US-funded Center for International Justice and Accountability (CIJA) was doing to gather documents implicating the Syrian government, and the State Department’s role in supporting them.
At the time, Rapp was the Barack Obama ad…