Skip to main content

Άρης Χατζηστεφάνου: Φιλολαϊκή πολιτική και ευρώ δεν πάνε μαζί

Το νέο ντοκιμαντέρ του Άρη Χατζηστεφάνου και της Infowar που προβάλλεται ήδη στις αίθουσες απαντά στο Hastag του περασμένου καλοκαιριού. This is not a coup “διορθώνει” ο δημοσιογράφος εξηγώντας πως οι ανατροπές κυβερνήσεων και οι εκβιασμοί από την ΕΕ και την ΕΚΤ δεν αποτελούν κάποιου είδους εκτροπή από την κανονικότητα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Είχε η Ελληνική κυβέρνηση άλλη λύση πέραν του συμβιβασμού και ποια περιθώρια για δράση έχουν τα κινήματα μέσα στο ασφυκτικό τοπίο μιας ένωσης που όσο σκληραίνει τη γραμμή της εις βάρος των λαών, τόσο ενθαρρύνει τους εθνικισμούς να ανατείλουν; Ο δημοσιογράφος απαντά στη συνέντευξη που ακολουθεί.

Συνέντευξη στο tvxs.gr

Το ντοκιμαντέρ σας ξεκινάει με την ανέγερση του κτιρίου της ΕΚΤ. Ποιοι είναι οι συμβολισμοί πίσω από την πρώτη σεκάνς;

Η EKT υποστηρίζει ότι το κτίριο εκφράζει όλες τις αξίες της. Και πράγματι έτσι είναι: Το κτίριο χτίστηκε πάνω στο παλιό αρχηγείο της Γκεστάπο, απ’ όπου γινόταν η επιλογή των Εβραίων εργατών που θα κατέληγαν στα στρατόπεδα εργασίας. Αρκετές από τις εταιρείες που χρησιμοποιούσαν και τότε σκλάβους, συμμετείχαν και τώρα στην κατασκευή - μόνο που αυτή τη φορά προτίμησαν μισθωτούς «σκλάβους» από τις φτωχότερες χώρες της Αν. Ευρώπης και των Βαλκανίων. Ϊσως ο σημαντικότερος συμβολισμός όμως είναι ότι στο εργοτάξιο της ΕΚΤ δεν ίσχυε η εργατική νομοθεσία της Γερμανίας. Η περιοχή αντιμετωπίστηκε σαν «αυτόνομο κράτος» στο οποίο απαγορευόταν η είσοδος ακόμη και στα συνδικάτα.

Στο This is not a Coup, υποστηρίζετε πως οι ανατροπές κυβερνήσεων και οι εκβιασμοί από την ΕΕ και την ΕΚΤ δεν αποτελούν κάποιου είδους εκτροπή από την κανονικότητα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Είναι γραμμένες στο DNA, λέτε . Θέλετε να μας εξηγήσετε γιατί δεν συνιστούσε πραξικόπημα τελικά η στάση των εταίρων απέναντι στην Ελλάδα το περασμένο καλοκαίρι; Το ότι αυτοί οι θεσμοί δημιουργήθηκαν σαν εργαλεία επιβολής της πιο ακραίας μορφής του σύγχρονου καπιταλισμού, πως αποκλείει το γεγονός να λειτουργούν με πραξικοπηματικές πρακτικές απλά να μην τις έχουμε αντιμετωπίσει έως τώρα ως τέτοιες;

Όσα έγιναν εναντίον της Ελλάδας αλλά και της Ιταλίας, της Ιρλανδίας, της Κύπρου και πολλών ακόμη χωρών προβλέπονταν ήδη από τη συνθήκη του Μάαστριχτ. Απλώς στα χρόνια της φαινομενικής ευημερίας της ευρωζώνης οι Βρυξέλλες και η Φρανκφούρτη δεν είχαν ανάγκη να καταφεύγουν σε αντιδημοκρατικές ενέργειες για να επιβάλλουν τη θέλησή τους. Η κρίση απογύμνωσε ένα μηχανισμό που ήταν από την πρώτη στιγμή μη συμβατός ακόμη και με την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Επίσης ο όρος πραξικόπημα χρησιμοποιήθηκε και από ανθρώπους που φέρουν ευθύνη για όσα συνέβησαν αλλά προτίμησαν να αποδώσουν την καταστροφή σε έναν εξωγενή παράγοντα. Η ΕΕ όμως δεν θα μπορούσε να επιβληθεί με αυτό τον τρόπο εάν δεν είχε ανθρώπους έτοιμους να υποταχθούν αλλά και τη λεγόμενη «πέμπτη φάλαγγα» στο εσωτερικό. Οι κεντρικοί τραπεζίτες (στην περίπτωσή μας ο Στουρνάρας) είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. Δεν ήταν όμως μόνο αυτοί.

Η Ελληνική κυβέρνηση συμβιβάστηκε υποστηρίζοντας πως ήταν η λιγότερο επώδυνη λύση. Την ίδια ώρα επανεκλέχθηκε όχι με πρόγραμμα εξόδου. Δύο ερωτήματα προκύπτουν. Αφενός ποια θα ήταν τα αποτελέσματα ενός grexit , με δεδομένο πως η Ελλάδα αποχωρεί πρώτη. Και κατά πόσο μπορούμε να τα γνωρίζουμε ακριβώς και αφετέρου γιατί ο ελληνικός λαός έδειξε τον Σεπτέμβρη πως δεν εμπιστεύεται αυτή τη λύση.

Όλα τα ιστορικά παραδείγματα χωρών που προχώρησαν σε στάση πληρωμών και έξοδο από κάποιου είδους νομισματική ένωση (στο οποίο θα πρέπει νομίζω να συμπεριλάβουμε και τον Κανόνα Χρυσού ή την πρόσδεση ενός νομίσματος σε ένα άλλο) ήταν επιτυχημένα. Το βάρος της απόδειξης λοιπόν ότι η έξοδος ισοδυναμεί με καταστροφή πέφτει σε αυτούς που τρομοκρατούν τον κόσμο. Ούτως η άλλως, όπως έχει αποδείξει και ο Πολ Κρούγκμαν έχουμε ήδη πληρώσει όλες τις αρνητικές συνέπειες μιας εξόδου χωρίς να ζήσουμε τα πλεονεκτήματά της. Πιστεύω ότι το μήνυμα του δημοψηφίσματος ήταν «ΟΧΙ στο ευρώ με κάθε κόστος». Και αυτό γιατί το σύνολο των ευρωπαίων αξιωματούχων, των ΜΜΕ αλλά και του ελληνικού πολιτικού κατεστημένου είχαν καταστήσει σαφές ότι ένα ΟΧΙ στο δημοψήφισμα σημαίνει έξοδος από το Ευρώ. Επίσης με τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 οι πολίτες είχαν δώσει λευκή επιταγή στην κυβέρνηση να προχωρήσει σε διαγραφή του χρέους.

Οι εκλογές του Σεπτεμβρίου έγιναν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ώστε να μην γίνει αντιληπτό το μέγεθος του νέου μνημονίου και να μην προλάβουν να ανασυνταχθούν ούτε οι πολιτικές δυνάμεις ούτε η ίδια η κοινωνία που βρισκόταν σε κατάσταση σοκ.

Τί το καινούριο μας αποκαλύπτει η έρευνα του νέου σας ντοκιμαντέρ;

Υπάρχουν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες πτυχές της ελληνικής κρίσης του Ιουλίου από ανθρώπους που δεν έχουν ξαναμιλήσει ποτέ, και μάλιστα προτίμησαν να κρατήσουν την ανωνυμία τους. Πιστεύω όμως ότι περισσότερο από κάποια συγκεκριμένη αποκάλυψη στόχος του ντοκιμαντέρ είναι να αναδείξει τους μηχανισμούς με τους οποίους η ΕΚΤ και η ΕΕ επιβάλλουν τη θέλησή τους στις πιο αδύναμες οικονομίες. Ένα από τα συμπεράσματά μας είναι ότι ακόμη και αριστερές κυβερνήσεις που θα είχαν κάθε καλή πρόθεση να αλλάξουν την κατάσταση δεν μπορούν να το κάνουν στο εσωτερικό της ευρωζώνης.

Στο ντοκιμαντέρ μιλάτε με τον Ετιέν Νταβινιόν ο οποίος εξηγεί τους όρους της δημιουργίας του ευρώ. Ποιο είναι το πιο αποκαλυπτικό κομμάτι της αφήγησής του κατά τη γνώμη σας;

Ο Νταβινιόν, αν και δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός στην Ελλάδα, είναι ένας από τους ανθρώπους που καθόρισαν την πορεία της Ευρώπης τον τελευταίο μισό αιώνα. Ήταν, ας μην ξεχνάμε, αντιπρόεδρος της Κομισιόν, πρόεδρος της λέχσης Μπίλντερμπεργκ αλλά και διευθύνων σύμβουλος σε ορισμένες από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές του πλανήτη. Είναι σοκαριστική η ειλικρίνεια με την οποία μας περιγράφει πως συγκεκριμένες τράπεζες και εταιρείες επέβαλαν τη δημιουργία του ευρώ για να εξυπηρετήσουν τα στενά οικονομικά τους συμφέροντα.

Στο ντοκιμαντέρ εξηγείτε πως ένας από τους βασικούς στόχους της ΕΕ είναι να απομακρύνει από τα λεγόμενα αντιφασιστικά συντάγματα της νότιας Ευρώπης ακόμη και τις τελευταίες ρυθμίσεις που αφορούν την οικονομική ισότητα και δημοκρατία. Δεν πυροβολεί τα πόδια της η ΕΕ με αυτό τον τρόπο;

Θα έλεγα ότι η σωστή διατύπωση είναι πως η Ευρώπη πυροβολεί τα πόδια της με την ΕΕ. Οι Βρυξέλλες δεν δημιουργήθηκαν σαν μια ένωση των λαών αλλά σαν εργαλείο επιβολής της θέλησης των οικονομικών ελίτ – και αυτές δεν ενδιαφέρονται ούτε για τη δημοκρατία ούτε για τη συνοχή των ευρωπαϊκών λαών.

Ας μην ξεχνάμε ότι οι πρώτοι που ζήτησαν την αλλαγή των πιο δημοκρατικών συνταγμάτων της Νότιας Ευρώπης ήταν συγκεκριμένες τράπεζες. Η ΕΕ απλώς εκτελεί τις εντολές τους. Ο στόχος εδώ και δεκαετίες είναι να περάσει και στα συντάγματα η αρχή των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών η οποία απαγορεύει στις κυβερνήσεις να λαμβάνουν φιλολαϊκά μέτρα.

Ποια είναι τα περιθώρια που έχουν τα κινήματα να δράσουν μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο; Σε μία Ευρώπη που νομοθετούν οι τραπεζίτες και οι πολυεθνικές μέσω lobing ποιος δρόμος είναι ανοιχτός προς την ανατροπή αυτών των πολιτικών;

Στο εσωτερικό της ευρωζώνης δεν νομίζω ότι υπάρχει το παραμικρό περιθώριο. Γι'αυτό άλλωστε όλες οι μετριοπαθείς σοσιαλδημοκρατικές προσπάθειες απέτυχαν παταγωδώς. Βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο καμπής όπου αν δεν απομακρυνθούμε άμεσα από την ευρωζώνη και δεν ξεκινήσουμε να δημιουργούμε μια νέα ένωση των λαών που θα αντικαταστήσει την ΕΕ κινδυνεύει πλέον η ίδια η έννοια του ευρωπαϊσμού. Αν δεν το καταλάβει η ευρωπαϊκή αριστερά θα είναι συνυπεύθυνη για την άνοδο της άκρας δεξιάς και του φασισμού που εκμεταλλεύονται το γνήσιο και δικαιολογημένο ευρωσκεπτικισμό εκατομμυρίων ανθρώπων.

Σε μια ενδεχόμενη διάλυση της Ευρωπαϊκής ένωσης πως θα προστατευτούμε από μια Ευρώπη των εθνικισμών;

Το πρώτο ερώτημα είναι πως θα προστατευθούμε από τους εθνικισμούς που προκαλεί η ίδια η ΕΕ. Μην ξεχνάμε ότι αυτή επέβαλε το ΛΑΟΣ στη συγκυβέρνηση (ανοίγοντας το δρόμο και στους ναζιστές να εισέλθουν στη βουλή) και αργότερα συνεργάστηκε αρμονικά με τους εθνικοσοσιαλιστές της Ουκρανίας. Όπως λέει και ο Οσκαρ Λαφοντέν στο ντοκιμαντέρ «το ίδιο το ευρώ ντοπάρει τους εθνικισμούς».

Γι'αυτόν ακριβώς το λόγο πιστεύω ότι πρέπει να δώσουμε τη μάχη για ένα Lexit - δηλαδή την αριστερή έξοδο από την ευρωζώνη - πριν επιβληθούν δυνάμεις για μια εθνικιστική η φασιστική διάλυση. Το να παραμένουμε σε μια ένωση που δημιουργήθηκε από τραπεζίτες για τραπεζίτες δεν εμπεριέχει τίποτα το διεθνιστικό.

Σχετικά:

Comments

Popular posts from this blog

How neoliberalism manufactured consent to secure its unlimited power

From David Harvey's A Brief History of Neoliberalism
Part 3 - The corporate-backed institutions behind the rapid and artificial ideological transformation of the American society in favor of neoliberalism
In the US case I begin with a confidential memo sent by Lewis Powell to the US Chamber of Commerce in August 1971. Powell, about to be elevated to the Supreme Court by Richard Nixon, argued that criticism of and opposition to the US free enterprise system had gone too far and that ‘the time had come –– indeed it is long overdue –– for the wisdom, ingenuity and resources of American business to be marshalled against those who would destroy it’. Powell argued that individual action was insufficient. ‘Strength’, he wrote, ‘lies in organization, in careful long-range planning and implementation, in consistency of action over an indefinite period of years, in the scale of financing available only through joint effort, and in the political power available only through united action and n…

Mystery solved: here's why the Western mainstream media suddenly 'discovered' the war in Yemen

globinfo freexchange
Why it took so long for the Western mainstream media to 'discover' the war in Yemen and the war crimes committed by the Saudi coalition in full co-operation with the US?
One might think that the humanitarian disaster there - caused also by the blockade of goods for the relief of the civilians - has become so obvious, condemned multiple times by the UN, that the media finally forced to speak about it.
In previous article we attempted to explain the 'unexplained phenomenon' and the fact that CNN surprisingly returned to the issue to openly condemn the US support to the Saudi coalition atrocities against civilians in Yemen.
Yet, despite that the Saudi regimes have been, traditionally, the best allies of the Western neocolonialists, this time, the US had serious reasons to overthrow the Saudi crown prince Mohammed bin Salman (MBS). And, surprisingly enough, at the center of this underground conflict lies an attempt by the US to privatize Aramco, Saudi Arab…

CIA had an agent at a newspaper in every world capital at least since 1977

Joel Whitney is a co-founder of the magazine Guernica, a magazine of global arts and politics, and has written for many publications, including the New York Times and Wall Street Journal. His book Finks: How the C.I.A. Tricked the World's Best Writers describes how the CIA contributed funds to numerous respected magazines during the Cold War, including the Paris Review, to subtly promote anti-communist views. In their conversation, Whitney tells Robert Scheer about the ties the CIA’s Congress for Cultural Freedom had with literary magazines. He talks about the CIA's attempt during the Cold War to have at least one agent in every major news organization in order to get stories killed if they were too critical or get them to run if they were favorable to the agency. And they discuss the overstatement of the immediate risks and dangers of communist regimes during the Cold War, which, initially, led many people to support the Vietnam War.
globinfo freexchange
James Jesus Angleton wa…

Trump proves he is completely clueless on what's the real reason behind the mass layoffs epidemic in big businesses and how to deal with it

globinfo freexchange
Donald Trump's response to recent General Motors' decision to close plants and slash jobs, proves that he is completely clueless on what's the real reason behind the mass layoffs epidemic in US big businesses and how to deal with it.
The media circulated what Trump thinks to do about it, including threats against GM to impose auto tariffs, or, his most beloved action: penalties on foreign cars.
Yet, perhaps the most hilarious part in the whole story, is that one of the key frontline tools of the global neoliberal capital immediately published an 'in your face' article to make Trump realize that he is completely powerless too, against the forces of the markets. Here are some interesting parts:
... market forces are tough to beat, even if you’re president. Trump captured the White House thanks in large part to the story he told -- that he could reverse America’s industrial decline. He promised to bring back manufacturing and fossil-fuel j…

In 1961, US experts knew that the Soviets had only four ICBMs

globinfo freexchange
In a discussion with Paul Jay of the Real News, Daniel Ellsberg revealed that the US discovered - through a top-secret operation -that the USSR had only four(!) ICBMs back in 1961. This meant that the Soviets were very far from becoming a serious threat for the West. However, the false picture of the 'Soviet threat' remained powerful in order to permit the US to justify its frenzy nuclear armament race.
Ellsberg explains:
The estimate of 40 to 60 [Soviet intercontinental ballistic missiles] - which was pretty much in 1962 at the time of the missile crisis based on a lot of satellite photography - was much lower than was estimated earlier, from ‘58, ‘59, ‘60.
The Air Force had a higher estimate. Even the CIA official estimate in 1961 was well over 100. The State Department estimated like 160. The Air Force was much higher than that. And in August of 1961, the then commander of Strategic Air Command, Thomas Power, believed that there were then 1000 Soviet ICBMs…

Another US slow motion coup in Latin America: astonishing details on how the neoliberal-fascist complex destroyed Leftist leaders in Brazil and brought Jair Bolsonaro to power

globinfo freexchange
Greg Wilpert of the RealNews, spoke with Brian Mier, editor for the website Brasil Wire, about the recent developments after right-wing extremist Jair Bolsonaro won the presidential election in Brazil.
Mier revealed astonishing details on how the neoliberal-fascist complex in Brazil (fully backed by the US), undermined and destroyed the most popular leaders of the Workers' Party (PT), Lula da Silva, Dilma Rousseff and even Fernando Haddad, in order to bring Jair Bolsonaro to power.
The purpose of this slow motion coup was what has been always for the US empire, especially in Latin America: to secure and broaden the absolute domination of the US and the Western corporate monopolies and destroy any Leftist resistance against the neoliberal status quo.
As Mier explained:
On the eve of the Supreme Court decision - which ruled on whether Lula should be imprisoned or not, exceptionally, in a moment when his appeals were still going on, contrary to hundreds of other poli…

How neoliberalism manufactured consent to secure its unlimited power

From David Harvey's A Brief History of Neoliberalism
Part 4 - Neoliberalism's second big experiment after Chile: the financial coup by the banking mafia to take over New York
One line of response to the double crisis of capital accumulation and class power arose in the trenches of the urban struggles of the 1970s. The New York City fiscal crisis was an iconic case. Capitalist restructuring and deindustrialization had for several years been eroding the economic base of the city, and rapid suburbanization had left much of the central city impoverished. The result was explosive social unrest on the part of marginalized populations during the 1960s, defining what came to be known as ‘the urban crisis’ (similar problems emerged in many US cities).
The expansion of public employment and public provision –– facilitated in part by generous federal funding –– was seen as the solution. But, faced with fiscal difficulties, President Nixon simply declared the urban crisis over in the early 1…

Exploiting Khashoggi's assassination: the neoliberal predators hang over Saudi Arabia

globinfo freexchange
A month ago we gathered some information to explain the sudden 180 degrees hostile turn by the Western neoliberal status quo against the current Saudi regime.
We discovered that the US corporate dictatorship and the Wall Street mafia heavily invested on the rapid neoliberalization of the Saudi Arabian economy, with the privatization of the state-owned oil company Aramco at the heart of this plan. Suddenly, Mohammed bin Salman decided to step back from the deal.
It would be worth to note that Aramco was standing at the top of the global list of the largest oil and gas companies for 2017 with a revenue of 465.49 billion US dollars.
It seems that the neoliberal regime didn't abort its plans concerning Saudi Arabia and silently seeks to "replace" bin Salman with a more faithful puppet, exploiting, of course, the assassination of Jamal Khashoggi.
Digging a little bit more, we found plenty of evidence in the Western mainstream media, in recent years, showing …

How neoliberalism manufactured consent to secure its unlimited power

From David Harvey's A Brief History of Neoliberalism
Part 1 - Construction of political consent across a sufficiently large spectrum of the population
How was neoliberalization accomplished, and by whom? The answer in countries such as Chile and Argentina in the 1970s was as simple as it was swift, brutal, and sure: a military coup backed by the traditional upper classes (as well as by the US government), followed by the fierce repression of all solidarities created within the labour and urban social movements which had so threatened their power.
But the neoliberal revolution usually attributed to Thatcher and Reagan after 1979 had to be accomplished by democratic means. For a shift of this magnitude to occur required the prior construction of political consent across a sufficiently large spectrum of the population to win elections. What Gramsci calls ‘common sense’ (defined as ‘the sense held in common’) typically grounds consent.
Common sense is constructed out of long-standing pr…

Trump is running scared of Socialism

Donald Trump’s economic advisers released a bizarre report attacking socialism yesterday. Socialists can only take one lesson from it: we’re winning.
by Miles Kampf-Lassin
Part 5 - A Flawed Critique
Accidental arguments for single-payer aside, the entire premise of the CEA critique of socialism misses the mark. After pointing to the failures of farming and food production under Stalin and Mao — models which, as far as I’m aware, no socialist politicians or Democratic Socialists of America organizers are advocating for — the authors claim that “the lessons from socialized agriculture carry over to government takeovers of oil, health insurance, and other modern industries: They produce less rather than more.
The implication is that socialist policies would result in scarcity — bread lines, famine, and rationed care. For socialists, however, the goal is not to eliminate production, but to shift it from boosting corporate profits to serving human needs. As Meagan Day explains, “Our goal is …