Skip to main content

Γαλλία - Μάης 2016: Με κομμένη την ανάσα!

του Γιώργου Μητραλιά

Περνούν πια οι εβδομάδες και οι μήνες και η συνεχώς αναγγελλόμενη από τα γαλλικά ΜΜΕ «κόπωση» και «εξάντληση» του λαϊκού κινήματος ενάντια στον αντεργατικό «νόμο της εργασίας» δεν λέει να επιβεβαιωθεί από τα γεγονότα. Συμβαίνει μάλιστα το ακριβώς αντίθετο. Το κίνημα απλώνεται πια σε όλη τη Γαλλία, ριζοσπαστικοποιείται όσο κανένα άλλο στα τελευταία 30 χρόνια και εφευρίσκει νέες αμεσοδημοκρατικές δομές συσπείρωσης και δράσης των κινητοποιημένων πολιτών, σαν την Nuit Debout, που ριζώνουν πια στις πλατείες πολλών δεκάδων γαλλικών πόλεων! Και είναι ακριβώς επειδή συμβαίνουν όλα αυτά, που η κυβέρνηση Ολάντ-Βαλς, η δεξιά έως ακροδεξιά αντιπολίτευση των Σαρκοζί-Λε Πεν αλλά και σύσσωμο το γαλλικό κατεστημένο δείχνουν μια πρωτοφανή νευρικότητα, απειλούν θεούς και δαίμονες, και εγκαινιάζουν νέες μορφές δράσης των κατασταλτικών (ΜΑΤ, αστυνομία) και προπαγανδιστικών τους μηχανισμών (ΜΜΕ)!

Και έτσι φτάσαμε αισίως στην πρώτη μέρα του –τόσο σημαδιακού και φορτισμένου με μνήμες- φετινού γαλλικού Μάη που σημαδεύτηκε από μια νέα ομοβροντία κατασταλτικών «νεωτερισμών» του διδύμου Ολάντ-Βαλς με θύμα την παραδοσιακή Πρωτομαγιάτικη διαδήλωση των συνδικάτων. Φανταστείτε λοιπόν δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές μπλοκαρισμένους επί ώρες από εκατοντάδες πάνοπλα ΜΑΤ, να είναι κυριολεκτικά ο ένας πάνω στον άλλο, να μην μπορούν να κάνουν βήμα ούτε μπροστά ούτε πίσω, και επιπλέον να έχουν να αντιμετωπίσουν σε απόσταση μικρότερη του μισού μέτρου φάλαγγες από ΜΑΤ που έχουν εισχωρήσει στις γραμμές των διαδηλωτών και κόβουν σε… φέτες τη διαδήλωση σα να ήταν σαλάμι! Όλα αυτά συνέβησαν τη φετινή Πρωτομαγιά στο κέντρο του Παρισιού και φυσικά, οι εμπνευστές και οργανωτές τους είχαν ένα και μόνο στόχο: να προκαλέσουν το ξέσπασμα οργής των ήδη εξαιρετικά οργισμένων χιλιάδων μαθητών και λοιπών νεολαίων της γαλλικής πρωτεύουσας προκειμένου να υπάρξουν τα τόσο επιθυμητά από την εξουσία και τα ΜΜΕ… έκτροπα που φοβίζουν την περίφημη «σιωπηλή πλειοψηφία»...

Όλες αυτές οι διαρκώς κλιμακούμενες προκλήσεις σε συνδυασμό με την επίσης συνεχώς κλιμακούμενη άγρια βία και χρήση φονικών όπλων κατά των διαδηλωτών (σφαίρες από υλικό πολύ πιο σκληρό από το καουτσούκ) κάνουν πλέον τους πάντες, από τον Σαρκοζί μέχρι τους αναπόφευκτους μεγαλοδημοσιογράφους, να προβλέπουν ότι σύντομα θα υπάρξουν νεκροί. Πέρα από αυτό, είναι όμως γεγονός ότι η κατάσταση βρωμάει μπαρούτι καθώς μέρα με τη μέρα, πληθαίνουν οι νέοι και κυρίως οι πολύ νέοι (μαθητές) που δεν διστάζουν να απαντούν με βία στη βία των ΜΑΤ. Και προσοχή, δεν πρόκειται πια για μικρές ομάδες των γνωστών κουκουλοφόρων (Black Block) αλλά για ένα όλο και πιο μαζικό φαινόμενο, που αποτελεί βέβαια σημείο των καιρών…

Επίσης σημείο των καιρών είναι όμως το γεγονός ότι, παρά τις προφανείς διαφορές τους, το σημερινό γαλλικό κίνημα και εκείνο που υποστηρίζει στις ΗΠΑ τον Μπέρνι Σάντερς, διαθέτουν αρκετά κοινά χαρακτηριστικά: τον έντονο νεολαιίστικο χαρακτήρα τους, τη συνάντηση και συμμαχία νέων και εργαζομένων καθώς και αρκετών συνδικάτων, και κυρίως, την τάση τους να απορρίπτουν το σημερινό κόσμο (και σύστημα) και να οραματίζονται ανοικτά έναν «άλλο» διαφορετικό και εναλλακτικό. Φυσικά στη Γαλλία, χάρη και στις πάντα ζωντανές –όσο πουθενά αλλού- επαναστατικές μνήμες και παραδόσεις, η σημερινή ριζοσπαστικότητα χιλιάδων νέων διαδηλωτών μεταφράζεται στην ανοικτή απόρριψη όλου του «συστήματος» και των πολιτικών του εκπροσώπων και κυρίως, στο διαλαλούμενο «αντικαπιταλισμό» τους, γεγονός που συνιστά όμως ένα φαινόμενο πρωτόγνωρο ακόμα και για τη Γαλλία των τελευταίων δεκαετιών.

Το γιατί αυτής της ακραίας ριζοσπαστικοποίησης πρέπει να αναζητηθεί στην επίσης ακραία κρίση ολάκερου του γαλλικού αστικού πολιτικού προσωπικού. Η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση συνεχίζει την ελεύθερη πτώση της, σπάζει συνεχώς όλα τα αρνητικά ρεκόρ δημοφιλίας των τελευταίων αιώνων (!) και βρίσκεται σε κυριολεκτικά αξιοθρήνητη κατάσταση καθώς μάλιστα αμφισβητείται πια ανοικτά από ιστορικές προσωπικότητες του ίδιου του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού κόμματος. Από την άλλη μεριά, η δεξιά αντιπολίτευση δεν τα πάει πολύ καλύτερα. Αναξιόπιστη και με τους κύριους ηγέτες της (Σαρκοζί-Ζυπέ-Φιγιόν) να πρωταγωνιστούν σε μια άγρια αδελφοκτόνα παρατεταμένη σύγκρουση, δεν προκαλεί έκπληξη ούτε η πολυδιάσπασή της ούτε το γεγονός ότι 15 νέοι και παλιοί «βαρόνοι» της διεκδικούν την ηγεσία της! Όσο τέλος για το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λε Πεν, εφαρμόζει και τώρα την πάγια πολιτική που ακολουθεί όταν έχει απέναντι του ένα ανερχόμενο λαϊκό κίνημα: Κάνει την πάπια και περιμένει να περάσει η μπόρα.

Φυσικά, κανείς δεν είναι σε θέση να προβλέψει ποια θα είναι η κατάληξη της υπό εξέλιξη αναμέτρησης της κυβέρνησης Ολάντ-Βαλς με το νεαρό κίνημα των γαλλικών δρόμων και πλατειών. Όμως, ένα πράγμα είναι ήδη βέβαιο: η γαλλική κοινωνία αφυπνίζεται μετά από πολλά χρόνια αφασίας, και κυρίως, μια νέα γενιά πολύ ριζοσπαστικοποιημένων και αποφασισμένων νεολαίων και εργαζομένων αγωνιστών κάνει την ορμητική της είσοδο στην πολιτική και κοινωνική αρένα της χώρας! Μια νέα γενιά Γάλλων αγωνιστών που ψάχνεται… και ψάχνει τον «άλλο» κόσμο και την «άλλη» ζωή που ποθεί και οραματίζεται στις συναρπαστικές και γεμάτες δημιουργικότητα και αλληλεγγύη νύχτες των δεκάδων «Nuit Debout» που γεμίζουν τις πλατείες των γαλλικών πόλεων.

Και αυτό συνοδεία της αυτοσχέδιας γιγάντιας Orchestre Debout των 350 μουσικών και 150 χορωδών (!) που όχι μόνο προσφέρουν σπέρμα εναλλακτικού πολιτισμού αλλά και ρίχνουν μια νοητή γέφυρα στο χρόνο ανάμεσα στο συνεπαρμένο ακροατήριο της σημερινής Πλατείας Δημοκρατίας του Παρισιού και στους τρεις μεγάλους συνθέτες που του ταιριάζουν όσο κανείς άλλος. Από τη μια, ο λάτρης και μελετητής της μουσικής των Μαύρων της Αμερικής Τσέχος Ντβόρζακ που θα εκτιμούσε αφάνταστα τον αντιρατσισμό και την πολυπολιτισμικότητα αυτού του ακροατηρίου, και από την άλλη ο αγωνιστής της ιταλικής ανεξαρτησίας Τζουζέπε Βέρντι που θα αναγνώριζε στη χορωδία αυτών των ερασιτεχνών τους πιο αυθεντικούς εκτελεστές του περίφημου του «χορωδιακού των σκλάβων» που θρηνούν την «τόσο ωραία χαμένη πατρίδα» τους. Όσο τέλος, για τον Μπετόβεν, το πνεύμα του θα πλανιόταν σίγουρα καταχαρούμενο αλλά και συγκινημένο πάνω από το Παρίσι της μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης που τόσο αγάπησε και πόθησε να την δει να γίνεται οικουμενική, την ώρα που ακούγονταν και αποκτούσαν όλη τη σημασία τους οι εμπνευσμένοι στίχοι του Χάϊνε στη δικιά του 9η Συμφωνία της παναθρώπινης φιλίας και συναδέλφωσης: «Όλοι οι άνθρωποι γίνονται αδέλφια»!…

Δείτε και ακούστε λοιπόν τα βίντεο αυτής της πρωτόγνωρης λαϊκής συναυλίας που δόθηκε τη νύχτα της –σύμφωνα με τη νέα αρίθμηση του γαλλικού κινήματος- 61ης Μαρτίου 2016 στην περικυκλωμένη από τα γαλλικά ΜΑΤ Place de la Republique του Παρισιού:

Comments

Popular posts from this blog

Stock market: one of the biggest frauds in the age of financial capitalism

globinfo freexchange
Lee Camp speaks with Tan Liu about his revealing book The Ponzi Factor, where Liu exposes all the big fraud of the stock market. Liu explains why the stock market, especially today, in the era of financial capitalism, is the purest definition of a Ponzi scheme:
The issue, of course, is profits from stocks and what makes a stock price move, is not the earnings and growth. It is actually money from another investor. Now, is there a connection at all with respect to earnings and growth and this price movement? Yes, it's called a speculative connection. It is not a legal one. It is not a logical one. It is not a definitive, or, a mathematical one.
The SEC defines three basic features of a Ponzi scheme:
One, it is an investment scenario. Two, the investment profits come from other investors. Three, the investors think the profits come from somewhere else.
What we can clearly observe every single day, every single moment the stocks are trading, is an event where the stoc…

Why after the next financial meltdown the system will be probably crushed beyond repair

We are running out of time. And maybe it's too late already ...

by system failure
Capitalism apologists frequently use a very common argument (to the point that it has become a cliche) to defend the capitalist system. They often support - in the context of a pseudo-rational dominant perception - that financial crises is a kind of a natural phenomenon and that capitalism will always survive, no matter what.
Yet, today there are signs showing that we are probably living in a unique moment in history. For the first time, there is a constant and bizarre atmosphere of uncertainty, inside which, only one certainty manages to survive: that another major crisis is about to come. The only question is "when".
Indeed, in the past, capitalism was always finding ways to escape dead ends and contradictions, through its ability to transform itself and mutate. Yet, after major financial crises, a big war was necessary to restart that process. However, the last mutation of capitalism, which …

How a group of economists undermined public institutions, paving the way to neoliberalism

An assumption had become a truth. The self-interested model of human behaviour, that had been developed in the Cold War to make the mathematical equations work, had now been adopted by these economists as a fundamental truth about the reality of all human social interaction.
globinfo freexchange
A group of economists in the early 70s arbitrarily adopted the self-interested model of human behaviour that had been developed in the Cold War, to explain the dysfunctionality of public institutions. This perception would become a powerful tool in the hands of the neoliberal ideology, carried by big banks and corporations, to demonize the state and dismantle any state control upon them at the expense of the societies.
In his documentary The Trap, Adam Curtis explains:
In the early 70s, the government bureaucracies in Britain began to collapse. Those around them blamed a growing economic crisis, but it was clear that something much more fundamental had gone wrong. What were supposed to be institut…

Italy, Greece, Deutsche Bank: heavy clouds of non-linear collapse gather again above Europe

globinfo freexchange
For nearly ten years now, the key decision centers inside eurozone are trying to hide the huge problems, pretending that the crisis is behind, in order to maintain a completely failed economic model, which also reveals, day by day, its authoritarian nature and despise against real Democracy. The totally problematic structure of eurozone makes things even worse.
In Italy, we had another political crisis and a constitutional coup because the new majority and potential coalition government is not likeable to the Brussels/Berlin axis.
In Greece, things are not looking better. The country is about to exit the IMF-type neoliberal program imposed by the Troika (ECB, European Commission, IMF), in August. Yet, the economy is still in very bad shape, drowning in stagnation, with unprecedented unemployment, nearly zero growth and a national debt at 180% of GDP, which is actually much higher than Greece's debt in 2010 (120% of GDP) when crisis hit the country!
In fact, the eu…

More evidence that the 2011 riots in Syria were sparked by a false flag operation

globinfo freexchangeIndependent journalist Eva Bartlett spoke with Lee Camp about her recent trip in Syria. Bartlett visited the hospital in Douma where many victims of the latest alleged chemical attack went to receive medical care. Bartlett spoke with a medical student who was working the day of the alleged attack, and actually confirmed the reporting by the veteran journalist Robert Fisk, according to which there was no evidence of a chemical attack.
Bartlett also went to Daraa, where the first protests took place in 2011, and spoke to people there. They confirmed what many other investigative journalists support. 

This is strong evidence that it was a false flag operation that actually sparked the subsequent riots:
In the initial protest, Daraa was named as the birthplace of the so-called revolution. And Daraa is a city in the very south of Syria, not a very large city, and a rather unlikely city for a so-called revolution to have started. But prior going to Daraa, I interviewed a do…

What happens when a country decides to decouple itself from the US/Saudi axis of evil

globinfo freexchange
The role of Qatar and Saudi Arabia in the Middle East chaos is quite well known. Recall that in aletter of the Podesta email series, John Podesta admitted that both Qatar and Saudi Arabia were helping ISIS. Podesta also mentioned that the US should exercise pressure to these countries in order to stop doing it: “... we need to use our diplomatic and more traditional intelligence assets to bring pressure on the governments of Qatar and Saudi Arabia, which are providing clandestine financial and logistic support to ISIL and other radical Sunni groups in the region.
Of course Hillary Clinton wouldn't do anything about this problem too, as in another letter of the Podesta email series, it was revealed that Bill Clinton was receiving "expensive gifts" from the Qataris!
As reported by Antimedia, in 2009 Qatar proposed a pipeline to run through Syria and Turkey to export Saudi gas. Assad rejected the proposal and instead formed an agreement with Iran and Ira…

WikiLeaks reveals Italian officials had serious concerns about Italy's ability to participate in the monetary union already since the late 70s

The WIKILEAKS Public Library of US Diplomacy (PlusD)holds the world's largest searchable collection of United States confidential, or formerly confidential, diplomatic communications. As of April 8, 2013 it holds 2 million records comprising approximately 1 billion words. The collection covers US involvements in, and diplomatic or intelligence reporting on, every country on earth. It is the single most significant body of geopolitical material ever published. The PlusD collection, built and curated by WikiLeaks, is updated from a variety of sources, including leaks, documents released under the Freedom of Information Act (FOIA) and documents released by the US State Department systematic declassification review.
globinfo freexchange
A 1978 cable from the US Bureau of Economic and Business Affairs to the Secretary of State, was monitoring in detail the Italian serious concerns on the perspective of Italy joining the European monetary union. It describes an atmosphere of anxiety insi…

How eurozone became a financial dictatorship

It all started with the silent coup against Ireland
globinfo freexchange
In 2010, Ireland experienced Frankfurt's political blackmail. On the 18th of November, where there was a governing council of the ECB in Frankfurt. The governor of the Irish central bank who sat on the governing council, called "Morning Ireland" which is the most important radio program in Ireland, to say that Ireland will need what he called a loan. He didn't warn the government about it and this created a massive panic.
Then, the next day, there was a letter written from the then president of ECB, Jean-Claude Trichet, to Brian Lenihan, the minister of finance at the time, saying that 'if you don't apply the so-called bailout program, by this opening of the markets the following Monday, we're going to cut off access to Emergency Liquidity Assistance (ELA)', which obviously would have collapsed the Irish banking system.
The ECB used the liquidity weapon in order to impose its terms o…

David Harvey: unless there is some real new thinking, another crisis is inevitable

globinfo freexchange
Chris Hedges spoke with David Harvey about the repeated crises of the capitalist system, which generate further instability, especially since the early 70s where we have the rise of financial capitalism and neoliberal ideology.
As Harvey points out:
Interestingly, in almost every crisis there has been a good deal of re-evaluation of exactly how to think about the economy, how to think about the relationship between state power and politics and all this kind of stuff.
Since 2007-08, is hardly any new thinking at all. And actually, we're trying to hang on. And we are trying to hang on because the oligarchy - which has all of the money, all of the power - is actually in a situation where it does not want any change. And until we confront the oligarchy, we're not going to find a way of exiting from this, apart from repeating what happened in 2007-08.
And the interesting thing when you look back, before 2007-08, and you see big financial crises in Argentina, in Braz…

Ecuador and Julian Assange in great danger as traitor Moreno is about to throw them into the hands of the US empire

Ecuador’s president, Lenín Moreno, shook up his cabinet and appointed six new ministers this week. The move appears to confirm what many of his critics on the Left have long suspected, which is that Moreno is moving the country increasingly towards the Right. That is, they say he is reversing the policies under the previous government, Rafael Correa, who pursued a fairly progressive agenda, particularly in foreign and economic affairs. For example, President Moreno’s new Minister of the Economy, Richard Martinez, comes directly from the country’s business class, where he worked as a consultant for the Chamber of Industry and Production, and he also was president of Ecuador’s Business Committee, which is the country’s main business association.
globinfo freexchange
Greg Wilpert of the Real News spoke with Guillaume Long, former Minister of Foreign Affairs of Ecuador under former President Rafael Correa, about the rapid turn of the new Ecuadorian administration towards neoliberal policies…