Skip to main content

What next in the war on Clintonism?

by Andrew Levine

To the dismay of Democratic Party apparatchiks, the plutocrats behind them, and corporate media, New Hampshire Democrats struck a mighty blow at Hillary Clinton and at Clintonism (Democratic Party-style neoliberalism and liberal imperialism) last Tuesday. Bernie Sanders beat her by twenty-two percentage points in the New Hampshire primary.

Hillary is down, but far from out.

One factor to watch is that with Donald Trump’s way to the GOP nomination now seemingly secure, the corporate money that would normally go to the Republican candidate could find a way into her already well-stuffed coffers. Trump and Ted Cruz are non-starters, and the other Republican candidates are sure losers too. Hillary may therefore be the best (least bad) option for Republican donors.

Marco Rubio tanked. I knew this would happen, but I am surprised at how quickly his bubble burst. Now it is John Kasich’s turn to carry the ball for the GOP establishment. How long will that last? Maybe for the duration; he is certainly reactionary enough. But he is a loser, like all the others – in his case because, through no fault of his own, the poor man was born without a personality.

Republican donors are not exactly brain surgeons, as people used to say before Ben Carson shot that old saw to hell, and they have a knack for flushing their money down the toilet. Think of all the Geld Sheldon Adelson squandered on Newt Gingrich. But Kasich is no prize. The “billionaire class” understands this well. Therefore, don’t count on many donors throwing their money away on him.

It is more likely that Hillary will benefit from their largesse.

However, thanks to countless small donations, the Sanders campaign has more than enough money to carry on. But if a lot of Republican donors decide to save their own hides by letting Hillary service them, this could change.

Whether it does or not, Bernie will still have the Democratic Party against him.

With the South Carolina primary looming, the Party’s movers and shakers have now gotten the Congressional Black Caucus PAC to rally African Americans to the Clintonite cause. We’ll soon know how much juice that wing of the Party establishment still has.

What is already clear is that this is just the beginning. Establishment Democrats have lots of artillery in reserve; and, to hold fast to their Clintonite course, they won’t be shy about using all they’ve got.

Sanders knows it too. He famously said, even as the dust in New Hampshire was still settling, to expect “them” to throw the kitchen sink at him. He didn’t quite say that, by “them,” he meant the Democratic Party establishment – Nancy Pelosi, Chuck Schumer, Debbie Wasserman Schultz and others of their ilk. If that is not what he had in mind, it ought to have been.

If Mike Bloomberg enters the race as an independent, the Republican wing of the donor class will have someone to fund who is more to their liking than Hillary; they will have one of their own. I hope he does run – not just because it will keep some money out of Hillary’s hands, but also because it will be yet another nail in the coffin of the GOP.

Republican voters, two-thirds of them anyway, wouldn’t give Bloomberg the time of day because, by their lights, he is even worse than Clinton on matters they care about –gun control, abortion rights, global warming, gay rights, restrictions on self-destructive and anti-social behavior, and so on. Worst of all, as Ted Cruz said of Trump, Bloomberg embodies “New York values.”

Most people who live in the Northeast don’t quite grasp how, to many Americans living in other parts of the country, “New York” means “Jew”; I know I didn’t until I spent time in Wisconsin. Evangelicals and other right-wingers love Zionism as much as the ethnic cleansers in the Occupied West Bank do, but they don’t much care for Jews or New York values.

In any case, Bloomberg is basically a manager, a technocrat, whom no one could actually enthuse over, even if he is the Republican establishment’s last best hope. Republican “moderates,’ the few who are left, could support him, but no one else would. If it comes to that, though, a Bloomberg campaign could still do the GOP in.

Thanks to Trump, the Republican Party’s cultural contradictions have already brought the Party to its breaking point; the addition of Bloomberg to the mix could deliver its coup de grace.

None of this matters for the outcome of the election; the Republicans have already lost that. But it does matter for the War on Clintonism, because, for that project to advance, it is crucial now that Hillary lose decisively.

This is why what the country needs now is two, three many New Hampshire primaries.

Sanders is still all about civility – demonstrating yet again how private virtues can be political vices. But militant anti-Clintonites, in or out of the Sanders campaign, can be less kind and gentle.

If Bernie wants to broaden his base, bringing African Americans and Latinos into the fold, through the force of ideas and arguments alone, more power to him. But there is no reason why anti-Clintonite militants need to pull their punches on his account.

Socking it to Hillary is harder than might appear because , like the Donald (though less skillfully), she goes whichever way the wind is blowing. This is, and always has been, the Clinton style.

Hillary is therefore now trying hard to squeeze into Bernie’s space. Her concession speech in New Hampshire sounded almost as if Sanders had written it. But this is a losing strategy. She can fool some of the people all of the time, but she cannot run away from her record.

And so, the first order of business now, for all good women and men, should be to bring that record to light, and to rub Hillary’s nose in it.

There are transcripts of the talks for which she received hundreds of thousands of dollars a pop – six hundred thousand, reportedly, from Goldman Sachs alone. Now is the time to insist that those transcripts be made public. Based on what is already known about them, it is a good bet that Hillary’s newly concocted “populist” persona would have a hard time surviving that blast of light.

There is also the Clinton record in the nineties – on black male incarceration, on “ending welfare as we know it,” and so on. And there is the utter servility of the Clinton administration to Wall Street for all the years of husband Bill’s presidency.

Strictly speaking, most of this is on Bill’s shoulders, not Hillary’s.

But her role in the years when her husband was putting into practice what Ronald Reagan could only dream of, the behind the scenes work she seems to have done, was the only basis there was for justifying parachuting the First Lady into New York State to run for the Senate in 2000. Her duties as an official wife were hardly basis enough; and the few non-wifely projects she attempted early on in her husband’s first term — health care reform, for example – ended disastrously.

So it was as an unelected co-President that the “experience” of which she and her apologists boast came to be acquired. She cannot have it both ways. She may not have been the more culpable of the two Clintons twenty-five year ago, but, if she wants to add her First Lady days to her résumé, she owns what her husband did.

There is another consideration too that bears deeply on the most asinine of all the pro-Hillary arguments now being bandied about: the idea that she is an ace “pragmatist,” a genius at getting things done.

She did get things done – not so much as First Lady or in the Senate, where her accomplishments were few and far between, but as Secretary of State. However, nearly all of her vaunted accomplishments, there and elsewhere, were deleterious.

The truth is out there; it has been from Day One. But judging from what voters say, it still hasn’t registered. Hillary can thank corporate media for that.

The focus of most media outlets in the United States that reach a mass audience has always been local, not global. This is one reason why Americans know little and care less about the world. It isn’t all the fault of the Atlantic and Pacific Oceans. Most Americans know little about Canada too, and less still about Mexico.

In election years, the problem is worse than usual because the horse race sucks up all the air in the room.

Meanwhile, there is a world out there. Don’t expect the cable news networks to tell Americans much about it, however. Those who are curious have to scour the Internet, read foreign newspapers, or watch French, German or Russian news channels (on cable or satellite) to know what is going on.

The other day, tired of looking at talking heads going on about Marco Rubio’s debate performance, I tuned into France-24 to learn that important political news actually was unfolding — in Haiti and along Turkey’s southern border.

Hillary’s – and Barack Obama’s – footprints are all over these and other tragedies in process, so it would not be out of line, even for election obsessed media in the United States, to pay heed. But, of course, they don’t.

They don’t even report on the horse race well. With the New Hampshire vote looming, France-24 sent someone to cover a Trump rally. She got it about right. She told viewers to imagine a used car salesman leading a meeting of the National Front. Rachel Maddow couldn’t have said it better – though she would have taken ten times as long to make the point and viewers would have had to endure a dozen commercials waiting for her to get around to it.

Therefore, forget about “liberal media”; they are useless.

But Wikileaks isn’t useless.

There are so many awful things that the Obama administration has done that its persecution of whistleblowers and others who embarrass the President and the Clinton State Department pale in importance.

But for spreading the word about Hillary’s cluelessness and incompetence, the world cannot be reminded often enough about what Obama and Clinton et. al. have done to, among others, Edward Snowden, Chelsea Manning, and, of course, Julian Assange.

Assange, who has never been charged with any crime, was accused in Sweden, on dubious grounds, of refusing to use a condom during sexual intercourse. Even if true, this would not be an actionable offense in the United States or the United Kingdom or in most other countries.

But the Swedes provided a good enough pretext for the United States to get Sweden to demand Assange’s extradition from the UK, where he was living at the time the accusations were made, so that he could be questioned in Sweden, and then be forwarded on to the Land of the Free, where he would likely be tried for espionage on charges that could carry the death penalty.

Because tiny Ecuador had the courage to come to his rescue, Assange was given asylum in the Ecuadorian embassy in London, which he has been unable to leave, except on pain of arrest, since August 2012.

A week ago, the United Nations’ Working Group on Arbitrary Detention ruled that his detention is arbitrary, according to the prevailing legal standard; and that he should be free to leave the embassy, with “his physical integrity and freedom of movement respected.” They also concluded that he had “an enforceable right to compensation.”

However, in defiance of international law, both Britain and Sweden, under pressure from the United States, have so far refused to abide by the Working Group’s decision. The main culprit behind this outrage is, of course, President Obama, but this insult to the rule of law has Hillary Clinton’s imprint all over it.

How wonderful – and deliciously ironic — it would therefore be if State Department memos already released by Wikileaks, and others still in its possession, were mined for evidence of Clinton’s ineptitude.

Her embarrassment would not erase the harm she has done to Assange and to countless others around the world, but it just might put the issue of her vaunted competence in a different light in the minds of American voters. What a boon this could be to the United States and to the world!

There is probably no one on earth whose purported ability to get things done, as opposed to blundering along incompetently, could more easily be exposed.

Haiti would be a place to look; Turkey too. But there is not anywhere in the world where her untimely and clueless interventions have not done more harm than good. There is no more egregious misconception in American politics today than the myth of Hillary Clinton’s “pragmatism” and diplomatic savvy.

The time is past due that this nonsense be exposed and defeated; so that an informed electorate can see to it that Hillary Clinton is soundly defeated in the primary contests to come; and that Clintonism is dealt a mighty blow.

Source:

Comments

Popular posts from this blog

The real reason Boris Johnson pushes for a no-deal Brexit

globinfo freexchange

The UK political landscape looks increasingly chaotic, especially after Boris Johnson's ultimatum for a no-deal Brexit on 31 October. It looks like the whole country suffers from a general nervous breakdown through a "bellum omnium contra omnes" situation. But if you "follow the money", you will, eventually, see the whole picture quite clearly. And you will realize that this whole Brexit issue, is primarily the product of a merciless war among rival factions of the British capital.

In the mid-July, Reuters "exposed" some key supporters of Boris Johnson who have poured hundreds of thousands of pounds into his campaign. As Reutersreported:

          More than half the donations came from financiers and businessmen who funded the campaign to leave the European Union. The two biggest backers are Anthony Bamford, the billionaire chairman of the construction equipment maker JCB, and Jonathan Moynihan, chairman of venture capital fund Ipe…

Άρχισαν να το μετανιώνουν από τώρα οι 'νοικοκυραίοι' πατριώτες;

failed evolution
Δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα δικαιωνόμασταν τόσο γρήγορα. Ήδη από τα τέλη Μαΐου είχαμε γράψει:

Οι νεοφιλελεύθεροι ιμπεριαλιστές λοιπόν έστησαν το τέλειο κόλπο. Θέλοντας να ετοιμάσουν την απόλυτα αφοσιωμένη μαριονέτα τους, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, για να αναλάβει την εξουσία, έστησαν το σκηνικό στα μέτρα του. Έβαλαν τον Τσίπρα να υπογράψει μνημόνιο, να υπογράψει τη συμφωνία των Πρεσπών και γενικά να κάνει όλη τη βρόμικη δουλειά για να μη λερωθεί ο 'ατσαλάκωτος' Κυριάκος.
Το εγχώριο μιντιακό κατεστημένο δεν έχασε χρόνο. Άρχισε αμέσως νέες επιχειρήσεις προπαγάνδας με επίκεντρο τη συμφωνία των Πρεσπών, προκειμένου να φανεί ότι η εγχώρια δεξιά, όσο και αν έχει αλλάξει, δεν έχει χάσει τα πατριωτικά ανακλαστικά της, σε αντίθεση με τους 'προδότες Αριστερούς'.  
Η προπαγάνδα έπιασε, και ένα σημαντικό ποσοστό των λούμπεν μικροαστών πήγε στην κάλπη θυμωμένο, προκειμένου να τιμωρήσει τον 'ανθέλληνα' Τσίπρα. Η μιντιακή πλύση εγκεφάλου κατάφερε με τ…

Ο πραγματικός λόγος που ο Μπόρις Τζόνσον πιέζει για Brexit χωρίς συμφωνία

globinfo freexchange

Το Βρετανικό πολιτικό τοπίο μοιάζει να γίνεται όλο και πιο χαοτικό όσο πλησιάζουμε την 31η Οκτωβρίου, ημερομηνία-τελεσίγραφο που έχει ορίσει ο τωρινός Βρετανός πρωθυπουργός, Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος μάλιστα απειλεί με ένα Brexit χωρίς συμφωνία. Ολόκληρη η χώρα φαίνεται να βρίσκεται υπό το καθεστώς μιας γενικής νευρικής κρίσης, με τα διάφορα στρατόπεδα υπέρ και κατά του Brexix, το καθένα για τους δικούς του λόγους, να έχουν λάβει θέσεις μάχης σε μια "όλοι εναντίον όλων" κατάσταση. 
Όπως ανέφερε η Εφημερίδα των Συντακτών:  
«Στις Βρυξέλλες και στο Λονδίνο ένα ερώτημα ακούγεται όλο και πιο δυνατά: Mπορεί να αναχαιτιστεί ο Μπόρις Τζόνσον;»… Καυτή και εύλογη η απορία που μετέφερε χθες το πρακτορείο Associated Press, καθώς εντείνεται ραγδαία η ανησυχία και στις δύο πλευρές της Μάγχης πως ο νέος, σκληροπυρηνικός μπρεξιστής, πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου όχι μόνο δεν μπλοφάρει επιμένοντας πως θα βγάλει τη χώρα από την Ε.Ε. στις 31 Οκτωβρίου με ή χωρ…

Τα identity politics και η "φεγγαρόφωτη" των νεοφιλελέδων

globinfo freexchange
Το χθεσινό άρθρο του Liberal που αφορά το πρόσωπο της νέας υφυπουργού Εργασίας, Δόμνας Μιχαηλίδου, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού που οι Αμερικανοί ονομάζουν identity politics. 
Με τον όρο identity politics, οι Αμερικανοί περιγράφουν έναν τρόπο άκρως επιφανειακής πολιτικής προσέγγισης, που στην ουσία αποτελεί ένα τέχνασμα της νεοφιλελεύθερης σχολής, το οποίο έχει σαν στόχο να αποπροσανατολίσει και να απομακρύνει το κοινό από την ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης. 
Η συγκεκριμένη τακτική χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τα Αμερικανικά ΜΜΕ κατά την προεκλογική περίοδο των προεδρικών εκλογών του 2016. Το φιλελεύθερο μιντιακό κατεστημένο εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον του Μπέρνι Σάντερς, αντίπαλου της Χίλαρι Κλίντον για το χρίσμα των Δημοκρατικών. Και αυτό, γιατί έβλεπε με τρόμο ότι οι σοσιαλιστικές πολιτικές που πρέσβευε ο Μπέρνι Σάντερς (εντελώς αντίθετες με τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου), είχαν τεράστια απήχηση σ…

Η ουσία πίσω από τη νέα επιχείρηση προπαγάνδας με αφορμή τις συντάξεις-μαμούθ

failed evolution

Με το γνωστό στυλ, τα ιδιωτικά ΜΜΕ σχεδίασαν μια νέα επιχείρηση προπαγάνδας με όχημα την "ανακάλυψη" των συντάξεων-μαμούθ. Τα μιντιακά "λαγωνικά" έδωσαν άλλη μια πάσα, αυτή τη φορά στον υπουργό εργασίας, Γιάννη Βρούτση, προκειμένου να επιδοθεί στο τυπικό αντι-ΣΥΡΙΖΑ κρεσέντο με ύφος εισαγγελέα. 
Η Έφη Αχτσιόγλου, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους δίνοντας την πραγματική εικόνα:  
              Για όσους ασφαλίζονταν με τα παλαιά καθεστώτα (πριν τον ν. 4387/2016) αλλά αιτήθηκαν συνταξιοδότησης μετά τον ν. 4387/2016 και μετά την 01.01.2019, ακριβώς επειδή το παλαιό σύστημα για κάποιες κατηγορίες ασφαλισμένων δεν προέβλεπε ανώτατα όρια εισφορών δεν προέκυπταν και ανώτατα όρια συντάξεων. Για τον λόγο αυτό   είχαμε επεξεργαστεί και δρομολογήσει νομοθετική ρύθμιση η οποία έθετε ανώτατο όριο σύνταξης το δωδεκαπλάσιο της εθνικής σύνταξης, όμως η ρύθμιση αυτή δεν πρόλαβε να περάσει από τη Βουλή καθώς προκηρύχθηκαν πρόωρα εκλογές.
Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα…

Απόλυτη επιβεβαίωση: ο ιδεολογικός φανατισμός της κυβέρνησης Μητσοτάκη την έφερε κιόλας μπροστά στο πρώτο αδιέξοδο

globinfo freexchange

Για άλλη μια φορά επιβεβαιωνόμαστε πανηγυρικά. Αμέσως μετά την αναγνώριση του αποτυχημένου πραξικοπηματία Χουάν Γκουαϊδό από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, είχαμε επισημάνει ότι:

Η κίνηση αυτή αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι ακόμα και η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης θα καθορίζεται, ως επί το πλείστον, από τον τυφλό φανατισμό της και όχι από μελετημένες κινήσεις που απαιτούν συνεχείς ελιγμούς και συνετές αποφάσεις.

Ασχέτως ιδεολογικού προσανατολισμού και προτιμήσεων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έπρεπε να εκμεταλλευτεί την ουδέτερη στάση της χώρας όσον αφορά τη Βενεζουέλα και να έχει την υπομονή να περιμένει να δει που θα οδηγήσουν οι διαπραγματεύσεις. Όμως αντί να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα που απέκτησε η χώρα με την ουδέτερη στάση, κάτω από τις παρούσες συνθήκες, έσπευσε να το σπαταλήσει, λόγω της ιδεολογικής εμμονής που χαρακτηρίζει τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών της.

Αυτό είναι ένα δείγμα του ιδεολογικού φανατισμού που διακατέχει τα γαλάζια στελέχη και πο…

Τα κρατικοδίαιτα τραπεζοπαράσιτα ετοιμάζονται για άλλο ένα μεγάλο πάρτι με κυβέρνηση Μητσοτάκη

globinfo freexchange
Οι γαλάζιοι υπηρέτες του κεφαλαίου ετοιμάζονται να ρίξουν άλλο ένα πακέτο δισεκατομμυρίων στις τραπεζικές μαύρες τρύπες. Αυτή τη φορά, θέλουν να τις απαλλάξουν από τα κόκκινα δάνεια και φυσικά ο λογαριασμός θα πάει, ως συνήθως, στα γνωστά υποζύγια.  
Όπως αποκάλυψε ρεπορτάζ του The Press Project:
Την έγκριση των ευρωπαϊκών θεσμών φέρεται να αναμένει η κυβέρνηση, ώστε να προχωρήσει σε σχέδιο «κρατικής υποβοήθησης» των τραπεζών, εφαρμόζοντας ουσιαστικά το σχέδιο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) για κρατική ενίσχυση προς κάλυψη των κόκκινων δανείων που αναμένεται να φτάσει τα 20 δισ. ευρώ. Την ίδια ώρα, οι τράπεζες προχωρούν σε τιτλοποιήσεις κόκκινων δανείων ύψους 6,5 δισ. ευρώ, με πρώτη και καλύτερη τη Eurobank και τις υπόλοιπες να ακολουθούν. 
[...]
Υπενθυμίζεται πως λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, αλλά και μετά από αυτές, στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρέθηκε το «μαξιλάρι» των 37 δισ. ευρώ της προηγούμενης κυβέρνησης και τα σχέδια της…

Τρεις βασικοί λόγοι για τους οποίους η νεοφιλελεύθερη δικτατορία συνεχίζει την αντι-ΣΥΡΙΖΑ προπαγάνδα

του system failure
Πρόκειται ενδεχομένως για ένα παγκοσμίως μοναδικό φαινόμενο, τουλάχιστον στο βαθμό που το βιώνουμε στην Ελλάδα. Μιλάμε για το γεγονός ότι ένα σύστημα εξουσίας συνεχίζει με αμείωτη ένταση την προπαγάνδα εναντίον μιας καθαρά ηττημένης αντιπολίτευσης. 
Παρόλο που το πολιτικό κομμάτι αυτού του συστήματος κατάφερε τελικά, μετά κόπων και βασάνων, δηλαδή μετά από αδιάκοπες επιχειρήσεις προπαγάνδας μέχρι ολικής πλύσης εγκεφάλου, να ξαναπάρει την εξουσία, ολόκληρος ο μηχανισμός της νεοφιλελεύθερης δικτατορίας δεν σταμάτησε ούτε δευτερόλεπτο αυτές τις επιχειρήσεις.  
Στη νεοφιλελεύθερη μεταδημοκρατία, το πανίσχυρο αυτό σύστημα εξουσίας έχει καταφέρει μέχρι στιγμής:
- Να ελέγχει απόλυτα σχεδόν όλα τα ΜΜΕ, αλλά πλέον και τη δημόσια τηλεόραση. Άρα, τον κύριο όγκο της καθημερινής πληροφόρησης που φτάνει στον μέσο Έλληνα, ο οποίος αποδείχθηκε εξαιρετικά επιρρεπής απέναντι στα αλλεπάλληλα κύματα παραπληροφόρησης, ήδη από την αρχή της κρίσης. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος τ…

Οι γαλάζιοι υπηρέτες του κεφαλαίου βάζουν μπρος τον 'οδοστρωτήρα'

globinfo freexchange
Αφού πούλησαν μπόλικο πατριωτιλίκι στους 'Μακεδονομάχους' για να πάρουν αυτοδυναμία, τώρα είναι ελεύθεροι να κάνουν ότι θέλουν, για λογαριασμό των 'μεγάλων αφεντικών'. Κυριολεκτικά. Η χειρότερη δεξιά της μεταπολίτευσης, ανοίγει το δρόμο για τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, καθώς ο Κυριάκος βάζει μπρος τον 'οδοστρωτήρα' κατά των εργαζομένων. Το πόσο απόλυτα αφοσιωμένη είναι η γαλάζια παράταξη στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου φάνηκε κιόλας ξεκάθαρα.
Μετά τις προχθεσινές (ν)τροπολογίες, τις οποίες πέρασε με σχεδόν πραξικοπηματικό τρόπο η κυβέρνηση Μητσοτάκη, καταργείται η υποχρέωση των εργοδοτών να αιτιολογούν απολύσεις αλλά και η ευθύνη εργολάβων/υπεργολάβων απέναντι στους εργαζομένους τους. Και οι δυο παραπάνω ρυθμίσεις είχαν εισαχθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.' 
Δικαιωνόμαστε απόλυτα όταν υποστηρίξαμε ότι η υφυπουργός Εργασίας, το δεξί χέρι του Βρούτση, λόγω φανατικής προσήλωσης στην ιδεολογία της, αναμένεται να πετσοκό…

US Air Force and Raytheon join Navy and Lockheed Martin by Introducing Directed Energy Weapons

After many years of speculation as to weather the use of Directed Energy Weapons in war would be unleashed upon the world, we now have our answer. [...] The U.S. Navy and Lockheed Martin were the first to announce a system called HELIOS (High-Energy Laser and Integrated Optical-Dazzler with Surveillance).

[...]

As you can see, much of the focus is centered around countering drone attacks. The new announcement from the U.S. Air Force also focuses primarily on this threat, both from the cheap and readily available quadcopter drones that can be modified, to much more advanced A.I. drone swarms.

[...]

As nation after nation becomes wired for war and neutralizes then surpasses each other, new methods must be developed to maintain military supremacy. This is the nature of military conflict and one of the prime reasons why the world seems to have new security threats each and every day. It becomes one endless problem-reaction-solution loop that only serves to benefit those who are investe…