Skip to main content

Ένας Σοσιαλιστής υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ

Το φαινόμενο Μπέρνι Σάντερς προκαλεί σοκ στην Αμερική - Ισοβάθμισε με την Χίλαρι Κλίντον στις προκριματικές εκλογές της Αϊόβα

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Όταν άρχισαν να ανακοινώνονται, την περασμένη άνοιξη, οι υποψηφιότητες για τις προεδρικές εκλογές που θα διεξαχθούν στις 8 Νοεμβρίου του 2016, στις ΗΠΑ, τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης στοιχημάτιζαν ότι η προεκλογική κούρσα θα εξελιχθεί σε μονομαχία ανάμεσα στη Χίλαρι Κλίντον και τον Τζεμπ Μπους. Δύο πολύ γνωστούς πολιτικούς, που προέρχονται από δύο μεγάλες πολιτικές οικογένειες, σάρκα εκ της σαρκός του αμερικανικού κατεστημένου. Όποιος έδινε πιθανότητες εκείνη την εποχή σε έναν εκκεντρικό, αθυρόστομο δισεκατομμυριούχο που άκουγε στο όνομα Ντόναλντ Τραμπ για το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών ή σε έναν σοσιαλιστή γερουσιαστή από τη μικροσκοπική πολιτεία του Βερμόντ, ονόματι Μπέρνι Σάντερς, για το χρίσμα των Δημοκρατικών, θα προκαλούσε ειρωνικές εικασίες για την ποιότητα των οινοπνευματωδών που είχε καταναλώσει το προηγούμενο βράδυ.

Οι πρώτες προκριματικές εκλογές στα δύο μεγάλα κόμματα, που έγιναν χθες στην πολιτεία της Αϊόβα ανέδειξαν μια πολύ διαφορετική εικόνα, επιβεβαιώνοντας τα προμηνύματα που συσσωρεύονταν τους τελευταίους μήνες. Στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικανών, όλοι οι υποψήφιοι που εκπροσωπούσαν το παραδοσιακό, κομματικό κατεστημένο κατατροπώθηκαν, με τον Τζεμπ Μπους να κατακρημνίζεται στο... 2,8% και να βγαίνει, ουσιαστικά, νοκ- άουτ από τον πρώτο κιόλας γύρο. Στις δύο πρώτες θέσεις ήρθαν ο Τεξανός γερουσιαστής Τεντ Κρουζ, με 28% και ο Ντόναλντ Τραμπ με 24%, δύο πολιτικοί που εκφράζουν, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας, την απόρριψη “του κατεστημένου της Ουάσιγκτον” από ακραία αντιδραστικές θέσεις.

Στα δυτικά μέσα ενημέρωσης, η αποτυχία του “λαϊκιστή” Τραμπ να κερδίσει την πρώτη προκριματική αναμέτρηση έγινε δεκτή με κάποια ανακούφιση. Ένας τέτοιος παλιάτσος στο Λευκό Οίκο θα ήταν ντροπή για την Αμερική και επικίνδυνη εξέλιξη για όλο τον κόσμο, σκέφτονται οι δυτικές ελίτ. Με το δίκιο τους, όταν πρόκειται για τον δισεκατομμυριούχο της αγοράς ακινήτων που επιτέθηκε στην Κλίντον με το επιχείρημα ότι “αφού δεν κατάφερνε να ικανοποιήσει τον άντρα της, πώς θα ικανοποιήσει το αμερικανικό έθνος”, πρότεινε να απαγορευτεί η είσοδος κάθε μουσουλμάνου στις ΗΠΑ και χαρακτήρισε τους μετανάστες που έρχονται από τα σύνορα με το Μεξικό “βιαστές” και “έμπορους ναρκωτικών”. Αποσιωπούν, όμως, ότι ο θεωρητικά πιο “σοβαρός” Κρουζ είναι από ορισμένες απόψεις πιο επικίνδυνος από τον Τραμπ, ο οποίος, τουλάχιστον στην εξωτερική πολιτική, υιοθετεί πιο μετρημένες θέσεις. Ο εκλεκτός των θρησκόληπτων Ευαγγελιστών, που θεωρεί την άμβλωση έγκλημα, τη θανατική ποινή θεάρεστη, την οπλοκατοχή αναφαίρετο δικαίωμα και την κλιματική αλλαγή μύθευμα, ζητά μια υπερεπιθετική εξωτερική πολιτική απέναντι σε Ρωσία, Ιράν, Συρία και Κούβα, καταγγέλλοντας σαν υπερβολικά “υποχωρητική” τη στάση του Μπαράκ Ομπάμα.

Το σπουδαιότερο μήνυμα από τις χθεσινές εκλογές αφορά, όμως, το στρατόπεδο των Δημοκρατικών. Το ακλόνητο φαβορί, η Χίλαρι Κλίντον, πρακτικά ισοψήφισε με το απίθανο αουτσάιντερ, τον Μπέρνι Σάντερς, με ποσοστό 49,8% έναντι 49,6%. Κι αυτό, παρότι είχε στο πλευρό της το σύνολο σχεδόν του κομματικού μηχανισμού, τους μεγάλους χρηματοδότες των Δημοκρατικών και όλα τα μεγάλα συγκροτήματα που παραδοσιακά συμπλέουν με το κόμμα. Αντί για ένα πολύ γρήγορο ξεκαθάρισμα του τοπίου αναφορικά με το χρίσμα των Δημοκρατικών, το χθεσινό αποτέλεσμα προοιωνίζεται μια μεγαλύτερης διάρκειας και πιο αμφίρροπη μάχη- αν και οι πιθανότητες εξακολουθούν να γέρνουν προς την πλευρά της πρώην υπουργού Εξωτερικών.

Όσοι παρακολουθούσαν την προεκλογική κούρσα τους τελευταίους μήνες δεν έπεσαν, βέβαια, από τα σύννεφα. Ο 74χρονος, κάπως “στεγνός” και οτιδήποτε άλλο παρά “επικοινωνιακός” Σάντερς κατάφερε να δημιουργήσει, ή μάλλον να εκφράσει ένα πραγματικό, λαϊκό ρεύμα που αναζητούσε εναγωνίως πολιτική εκπροσώπηση. Απ' όπου περνάει, χιλιάδες ενθουσιώδεις πολίτες, κυρίως νέοι, εργάτες και χαμηλόμισθοι υπάλληλοι, προσέρχονται στις μεγαλύτερες προεκλογικές συγκεντρώσεις που έχει γνωρίσει η Αμερική εδώ και δεκαετίες. Μέσα σε λίγους μήνες, εξασφάλισε 2,4 εκατομμύρια εισφορές, σχεδόν αποκλειστικά από τα φτωχά και μεσαία στρώματα.

Το προεκλογικό του “συμβόλαιο” με τους πολίτες ήταν το πιο προχωρημένο που έχει γνωρίσει η Αμερική από τις δεκαετίες του 1910 και του 1920, όταν κατέβαινε στις εκλογές ο σοσιαλιστής Γιουτζίν Ντεμπς, ηγετική μορφή των “Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου” (IWW) και συνιδρυτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος- του μόνου αριστερού κόμματος που απέκτησε, κάποια στιγμή, μαζική κοινωνική βάση, φτάνοντας το 6% σε προεδρικές εκλογές. Ο Σάντερς κάλεσε τους Αμερικανούς σε μια “πολιτική επανάσταση” εναντίον της “τάξης των δισεκατομμυριούχων”, προτάσσοντας σειρά μέτρων για ριζική αναδιανομή εισοδήματος, δημοκρατία στους τόπους δουλειάς και μέτρα εναντίον του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, ενώ παράλληλα αντιτάχθηκε στους ένοπλους τυχοδιωκτισμούς στην εξωτερική πολιτική.

Ας σημειωθεί ότι ο Σάντερς πλησίασε, ως ανεξάρτητος, το Δημοκρατικό Κόμμα μόλις πέρυσι την άνοιξη, για να διεκδικήσει το χρίσμα, διακηρύσσοντας ανοιχτά ότι είναι οπαδός του “δημοκρατικού σοσιαλισμού”. Στα φοιτητικά του χρόνια εντάχθηκε στη νεολαία του ριζοσπαστικού Σοσιαλιστικού Κόμματος που είχαν ιδρύσει ο Ντεμπς και οι σύντροφοί του. Άνθρωπος των κοινωνικών κινημάτων, αναδείχθηκε δήμαρχος, βουλευτής και μετέπειτα γερουσιαστής του Βερμόντ ως ανεξάρτητος σοσιαλιστής. Κράτησε στάση αρχών σε όλες τις κρίσιμες καμπές, συμπεριλαμβανομένου του πολέμου στο Ιράκ, πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Όσοι τον κατηγορούν για “λαϊκισμό” μάλλον θα έπρεπε να κοκκινίζουν. Ήθελε πολλά κότσια για έναν δημόσιο άνδρα να αψηφίσει το ρεύμα της τρομοϋστερίας και της ισλαμοφοβίας που κατέκλυζε την Αμερική εκείνη την εποχή.

Ασφαλώς, ο Μπέρνι Σάντερς δεν είναι επαναστάτης- αυτό που θα ήθελε για την Αμερική είναι μάλλον μια εξέλιξη προς το σοσιαλδημοκρατικό πρότυπο της Σκανδιναβίας, εννοείται όχι της σημερινής. Ούτε πιστεύουμε, παρότι φυσικά θα το θέλαμε, ότι έχει σοβαρές πιθανότητες να εκλεγεί, υπερισχύοντας απέναντι σε θεούς και δαίμονες, που θα βρεθούν απέναντί του. Σε κάθε περίπτωση, η εντυπωσιακή διαδρομή του δείχνει την οξύτητα του κοινωνικού προβλήματος της Αμερικής και τις πολιτικές ρωγμές που αρχίζει να προκαλεί. Κι αν αυτό ισχύει μια φορά για την παγκόσμια υπερδύναμη, το πιο σταθερό, πολιτικά, ιμπεριαλιστικό κράτος του σύγχρονου κόσμου, με μια οικονομία που δεν βρίσκεται στη χειρότερη φάση της και μια ανεργία που περιορίζεται γύρω στο 5%, μπορεί κανείς να φανταστεί τι είδους “ακραία πολιτικά φαινόμενα” κυοφορεί η εποχή μας στη χειμαζόμενη Ευρώπη και ιδιαίτερα στη μεσογειακή της περιφέρεια. Αλλά συν Αθηνά και χείρα κίνει...

Πηγή:


Η νέα πολιτική θύελλα που σαρώνει τις ΗΠΑ λέγεται Μπέρνι Σάντερς. Ο υποψήφιος για την ηγεσία των Δημοκρατικών και κατ'επέκταση για την προεδρία των ΗΠΑ, ήρθε κυριολεκτικά από το πουθενά και σπέρνει τρόμο στο Αμερικανικό κατεστημένο. Οι υποστηρικτές του αυξάνονται με εκθετικό ρυθμό, παρόλο που παραδέχεται με "θράσος" στις ομιλίες του ότι είναι Δημοκράτης Σοσιαλιστής, κάτι που πριν μερικά χρόνια θεωρούνταν σχεδόν "ύβρις" στην Αμερική του βάρβαρου νεοφιλελευθερισμού.

Ο Σάντερς χρησιμοποιεί τακτικά στις ομιλίες του το παράδειγμα του Ρούσβελτ. Σε μια από αυτές, χρησιμοποίησε και την φράση του "Αναγκάστε με να το κάνω.", θέλοντας να τονίσει ότι η μεγάλη δύναμη βρίσκεται στο λαό και ότι μόνο αν ο λαός αντιδράσει, υπάρχει ελπίδα για πραγματική αλλαγή, για μια πολιτική επανάσταση, όπως λέει συχνά.

Ο Τσίπρας, αλλά και όλοι οι εναπομείναντες στον ΣΥΡΙΖΑ, απέχουν πολύ από το πολιτικό ανάστημα, όχι μόνο του Ρούσβελτ, αλλά ακόμα και του Μπέρνι Σάντερς, ο οποίος τα έχει βάλει με το κατεστημένο, καθώς επιτίθεται ευθέως ενάντια στους καρχαρίες της Γουόλ Στριτ και ουσιαστικά έχει κηρύξει ανοιχτά τον πόλεμο κατά της Αμερικανικής οικονομικής ελίτ. Αντίθετα με όλους τους άλλους υποψηφίους, που χρηματοδοτούνται από τράπεζες και διάφορα λόμπι, ο Σάντερς χρηματοδοτεί την εκστρατεία του αποκλειστικά με μικρές δωρεές από τον απλό κόσμο.

Comments

Popular posts from this blog

The real reason Boris Johnson pushes for a no-deal Brexit

globinfo freexchange

The UK political landscape looks increasingly chaotic, especially after Boris Johnson's ultimatum for a no-deal Brexit on 31 October. It looks like the whole country suffers from a general nervous breakdown through a "bellum omnium contra omnes" situation. But if you "follow the money", you will, eventually, see the whole picture quite clearly. And you will realize that this whole Brexit issue, is primarily the product of a merciless war among rival factions of the British capital.

In the mid-July, Reuters "exposed" some key supporters of Boris Johnson who have poured hundreds of thousands of pounds into his campaign. As Reutersreported:

          More than half the donations came from financiers and businessmen who funded the campaign to leave the European Union. The two biggest backers are Anthony Bamford, the billionaire chairman of the construction equipment maker JCB, and Jonathan Moynihan, chairman of venture capital fund Ipe…

Άρχισαν να το μετανιώνουν από τώρα οι 'νοικοκυραίοι' πατριώτες;

failed evolution
Δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα δικαιωνόμασταν τόσο γρήγορα. Ήδη από τα τέλη Μαΐου είχαμε γράψει:

Οι νεοφιλελεύθεροι ιμπεριαλιστές λοιπόν έστησαν το τέλειο κόλπο. Θέλοντας να ετοιμάσουν την απόλυτα αφοσιωμένη μαριονέτα τους, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, για να αναλάβει την εξουσία, έστησαν το σκηνικό στα μέτρα του. Έβαλαν τον Τσίπρα να υπογράψει μνημόνιο, να υπογράψει τη συμφωνία των Πρεσπών και γενικά να κάνει όλη τη βρόμικη δουλειά για να μη λερωθεί ο 'ατσαλάκωτος' Κυριάκος.
Το εγχώριο μιντιακό κατεστημένο δεν έχασε χρόνο. Άρχισε αμέσως νέες επιχειρήσεις προπαγάνδας με επίκεντρο τη συμφωνία των Πρεσπών, προκειμένου να φανεί ότι η εγχώρια δεξιά, όσο και αν έχει αλλάξει, δεν έχει χάσει τα πατριωτικά ανακλαστικά της, σε αντίθεση με τους 'προδότες Αριστερούς'.  
Η προπαγάνδα έπιασε, και ένα σημαντικό ποσοστό των λούμπεν μικροαστών πήγε στην κάλπη θυμωμένο, προκειμένου να τιμωρήσει τον 'ανθέλληνα' Τσίπρα. Η μιντιακή πλύση εγκεφάλου κατάφερε με τ…

Ο πραγματικός λόγος που ο Μπόρις Τζόνσον πιέζει για Brexit χωρίς συμφωνία

globinfo freexchange

Το Βρετανικό πολιτικό τοπίο μοιάζει να γίνεται όλο και πιο χαοτικό όσο πλησιάζουμε την 31η Οκτωβρίου, ημερομηνία-τελεσίγραφο που έχει ορίσει ο τωρινός Βρετανός πρωθυπουργός, Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος μάλιστα απειλεί με ένα Brexit χωρίς συμφωνία. Ολόκληρη η χώρα φαίνεται να βρίσκεται υπό το καθεστώς μιας γενικής νευρικής κρίσης, με τα διάφορα στρατόπεδα υπέρ και κατά του Brexix, το καθένα για τους δικούς του λόγους, να έχουν λάβει θέσεις μάχης σε μια "όλοι εναντίον όλων" κατάσταση. 
Όπως ανέφερε η Εφημερίδα των Συντακτών:  
«Στις Βρυξέλλες και στο Λονδίνο ένα ερώτημα ακούγεται όλο και πιο δυνατά: Mπορεί να αναχαιτιστεί ο Μπόρις Τζόνσον;»… Καυτή και εύλογη η απορία που μετέφερε χθες το πρακτορείο Associated Press, καθώς εντείνεται ραγδαία η ανησυχία και στις δύο πλευρές της Μάγχης πως ο νέος, σκληροπυρηνικός μπρεξιστής, πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου όχι μόνο δεν μπλοφάρει επιμένοντας πως θα βγάλει τη χώρα από την Ε.Ε. στις 31 Οκτωβρίου με ή χωρ…

Τα identity politics και η "φεγγαρόφωτη" των νεοφιλελέδων

globinfo freexchange
Το χθεσινό άρθρο του Liberal που αφορά το πρόσωπο της νέας υφυπουργού Εργασίας, Δόμνας Μιχαηλίδου, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού που οι Αμερικανοί ονομάζουν identity politics. 
Με τον όρο identity politics, οι Αμερικανοί περιγράφουν έναν τρόπο άκρως επιφανειακής πολιτικής προσέγγισης, που στην ουσία αποτελεί ένα τέχνασμα της νεοφιλελεύθερης σχολής, το οποίο έχει σαν στόχο να αποπροσανατολίσει και να απομακρύνει το κοινό από την ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης. 
Η συγκεκριμένη τακτική χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τα Αμερικανικά ΜΜΕ κατά την προεκλογική περίοδο των προεδρικών εκλογών του 2016. Το φιλελεύθερο μιντιακό κατεστημένο εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον του Μπέρνι Σάντερς, αντίπαλου της Χίλαρι Κλίντον για το χρίσμα των Δημοκρατικών. Και αυτό, γιατί έβλεπε με τρόμο ότι οι σοσιαλιστικές πολιτικές που πρέσβευε ο Μπέρνι Σάντερς (εντελώς αντίθετες με τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου), είχαν τεράστια απήχηση σ…

Η ουσία πίσω από τη νέα επιχείρηση προπαγάνδας με αφορμή τις συντάξεις-μαμούθ

failed evolution

Με το γνωστό στυλ, τα ιδιωτικά ΜΜΕ σχεδίασαν μια νέα επιχείρηση προπαγάνδας με όχημα την "ανακάλυψη" των συντάξεων-μαμούθ. Τα μιντιακά "λαγωνικά" έδωσαν άλλη μια πάσα, αυτή τη φορά στον υπουργό εργασίας, Γιάννη Βρούτση, προκειμένου να επιδοθεί στο τυπικό αντι-ΣΥΡΙΖΑ κρεσέντο με ύφος εισαγγελέα. 
Η Έφη Αχτσιόγλου, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους δίνοντας την πραγματική εικόνα:  
              Για όσους ασφαλίζονταν με τα παλαιά καθεστώτα (πριν τον ν. 4387/2016) αλλά αιτήθηκαν συνταξιοδότησης μετά τον ν. 4387/2016 και μετά την 01.01.2019, ακριβώς επειδή το παλαιό σύστημα για κάποιες κατηγορίες ασφαλισμένων δεν προέβλεπε ανώτατα όρια εισφορών δεν προέκυπταν και ανώτατα όρια συντάξεων. Για τον λόγο αυτό   είχαμε επεξεργαστεί και δρομολογήσει νομοθετική ρύθμιση η οποία έθετε ανώτατο όριο σύνταξης το δωδεκαπλάσιο της εθνικής σύνταξης, όμως η ρύθμιση αυτή δεν πρόλαβε να περάσει από τη Βουλή καθώς προκηρύχθηκαν πρόωρα εκλογές.
Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα…

Απόλυτη επιβεβαίωση: ο ιδεολογικός φανατισμός της κυβέρνησης Μητσοτάκη την έφερε κιόλας μπροστά στο πρώτο αδιέξοδο

globinfo freexchange

Για άλλη μια φορά επιβεβαιωνόμαστε πανηγυρικά. Αμέσως μετά την αναγνώριση του αποτυχημένου πραξικοπηματία Χουάν Γκουαϊδό από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, είχαμε επισημάνει ότι:

Η κίνηση αυτή αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι ακόμα και η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης θα καθορίζεται, ως επί το πλείστον, από τον τυφλό φανατισμό της και όχι από μελετημένες κινήσεις που απαιτούν συνεχείς ελιγμούς και συνετές αποφάσεις.

Ασχέτως ιδεολογικού προσανατολισμού και προτιμήσεων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έπρεπε να εκμεταλλευτεί την ουδέτερη στάση της χώρας όσον αφορά τη Βενεζουέλα και να έχει την υπομονή να περιμένει να δει που θα οδηγήσουν οι διαπραγματεύσεις. Όμως αντί να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα που απέκτησε η χώρα με την ουδέτερη στάση, κάτω από τις παρούσες συνθήκες, έσπευσε να το σπαταλήσει, λόγω της ιδεολογικής εμμονής που χαρακτηρίζει τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών της.

Αυτό είναι ένα δείγμα του ιδεολογικού φανατισμού που διακατέχει τα γαλάζια στελέχη και πο…

Τρεις βασικοί λόγοι για τους οποίους η νεοφιλελεύθερη δικτατορία συνεχίζει την αντι-ΣΥΡΙΖΑ προπαγάνδα

του system failure
Πρόκειται ενδεχομένως για ένα παγκοσμίως μοναδικό φαινόμενο, τουλάχιστον στο βαθμό που το βιώνουμε στην Ελλάδα. Μιλάμε για το γεγονός ότι ένα σύστημα εξουσίας συνεχίζει με αμείωτη ένταση την προπαγάνδα εναντίον μιας καθαρά ηττημένης αντιπολίτευσης. 
Παρόλο που το πολιτικό κομμάτι αυτού του συστήματος κατάφερε τελικά, μετά κόπων και βασάνων, δηλαδή μετά από αδιάκοπες επιχειρήσεις προπαγάνδας μέχρι ολικής πλύσης εγκεφάλου, να ξαναπάρει την εξουσία, ολόκληρος ο μηχανισμός της νεοφιλελεύθερης δικτατορίας δεν σταμάτησε ούτε δευτερόλεπτο αυτές τις επιχειρήσεις.  
Στη νεοφιλελεύθερη μεταδημοκρατία, το πανίσχυρο αυτό σύστημα εξουσίας έχει καταφέρει μέχρι στιγμής:
- Να ελέγχει απόλυτα σχεδόν όλα τα ΜΜΕ, αλλά πλέον και τη δημόσια τηλεόραση. Άρα, τον κύριο όγκο της καθημερινής πληροφόρησης που φτάνει στον μέσο Έλληνα, ο οποίος αποδείχθηκε εξαιρετικά επιρρεπής απέναντι στα αλλεπάλληλα κύματα παραπληροφόρησης, ήδη από την αρχή της κρίσης. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος τ…

Το βαθύτερο νόημα του να κάνεις κολοτούμπες σε συνέδριο του Economist

του system failure
Διαδοχικά κύματα σοκ  έπληξαν τις τελευταίες μέρες τους ψηφοφόρους που βάλθηκαν να τιμωρήσουν τον 'προδότη' Τσίπρα για τη συμφωνία των Πρεσπών, επιλέγοντας στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές τη χειρότερη δεξιά της μεταπολίτευσης και μάλιστα αυτοδύναμη. 
Μετά την επιλογή Μαυρωτά για τη θέση του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού, ο οποίος είχε υπερψηφίσει και υπερασπιστεί τη συμφωνία ως βουλευτής του Ποταμιού, ήρθαν άλλα δύο απανωτά χτυπήματα από τις δηλώσεις Παναγιωτόπουλου και Βαρβιτσιώτη. 
Δεν είναι όμως μόνο η κραυγαλέα υποκρισία και αναδίπλωση των γαλάζιων στελεχών όσον αφορά τη συμφωνία. Είναι και το γεγονός ότι οι επικών διαστάσεων 'κολοτούμπες' Παναγιωτόπουλου και Βαρβιτσιώτη, έγιναν σε συνέδριο του Economist
Και έχει αυτό τόσο μεγάλη σημασία; Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς. Ουσιαστική, ίσως όχι και τόσο. Αλλά συμβολική, σίγουρα ναι.  
Η συμπεριφορά Παναγιωτόπουλου-Βαρβιτσιώτη αποτελεί τυπικό χαρακτηριστικό του πολιτικού αμοραλισμού που επικρατ…

Τα κρατικοδίαιτα τραπεζοπαράσιτα ετοιμάζονται για άλλο ένα μεγάλο πάρτι με κυβέρνηση Μητσοτάκη

globinfo freexchange
Οι γαλάζιοι υπηρέτες του κεφαλαίου ετοιμάζονται να ρίξουν άλλο ένα πακέτο δισεκατομμυρίων στις τραπεζικές μαύρες τρύπες. Αυτή τη φορά, θέλουν να τις απαλλάξουν από τα κόκκινα δάνεια και φυσικά ο λογαριασμός θα πάει, ως συνήθως, στα γνωστά υποζύγια.  
Όπως αποκάλυψε ρεπορτάζ του The Press Project:
Την έγκριση των ευρωπαϊκών θεσμών φέρεται να αναμένει η κυβέρνηση, ώστε να προχωρήσει σε σχέδιο «κρατικής υποβοήθησης» των τραπεζών, εφαρμόζοντας ουσιαστικά το σχέδιο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) για κρατική ενίσχυση προς κάλυψη των κόκκινων δανείων που αναμένεται να φτάσει τα 20 δισ. ευρώ. Την ίδια ώρα, οι τράπεζες προχωρούν σε τιτλοποιήσεις κόκκινων δανείων ύψους 6,5 δισ. ευρώ, με πρώτη και καλύτερη τη Eurobank και τις υπόλοιπες να ακολουθούν. 
[...]
Υπενθυμίζεται πως λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, αλλά και μετά από αυτές, στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρέθηκε το «μαξιλάρι» των 37 δισ. ευρώ της προηγούμενης κυβέρνησης και τα σχέδια της…

Οι γαλάζιοι υπηρέτες του κεφαλαίου βάζουν μπρος τον 'οδοστρωτήρα'

globinfo freexchange
Αφού πούλησαν μπόλικο πατριωτιλίκι στους 'Μακεδονομάχους' για να πάρουν αυτοδυναμία, τώρα είναι ελεύθεροι να κάνουν ότι θέλουν, για λογαριασμό των 'μεγάλων αφεντικών'. Κυριολεκτικά. Η χειρότερη δεξιά της μεταπολίτευσης, ανοίγει το δρόμο για τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, καθώς ο Κυριάκος βάζει μπρος τον 'οδοστρωτήρα' κατά των εργαζομένων. Το πόσο απόλυτα αφοσιωμένη είναι η γαλάζια παράταξη στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου φάνηκε κιόλας ξεκάθαρα.
Μετά τις προχθεσινές (ν)τροπολογίες, τις οποίες πέρασε με σχεδόν πραξικοπηματικό τρόπο η κυβέρνηση Μητσοτάκη, καταργείται η υποχρέωση των εργοδοτών να αιτιολογούν απολύσεις αλλά και η ευθύνη εργολάβων/υπεργολάβων απέναντι στους εργαζομένους τους. Και οι δυο παραπάνω ρυθμίσεις είχαν εισαχθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.' 
Δικαιωνόμαστε απόλυτα όταν υποστηρίξαμε ότι η υφυπουργός Εργασίας, το δεξί χέρι του Βρούτση, λόγω φανατικής προσήλωσης στην ιδεολογία της, αναμένεται να πετσοκό…