Skip to main content

NY Times: Ο αριστερός υποψήφιος Μπέρνι Σάντερς προηγείται στις δημοσκοπήσεις στις ΗΠΑ

Ο Μπέρνι Σάντερς, ο σοσιαλιστικών απόψεων ανεξάρτητος γερουσιαστής του Βερμόντ, είναι πια πιθανό να εκλεγεί Πρόεδρος των ΗΠΑ!

Η δημοτικότητα του Σάντερς έχει εκτιναχτεί στα ύψη το τελευταίο εξάμηνο και ενώ πλησιάζουν οι πρώτες προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών στο Νιου Χαμσάιρ και την Αιόβα, ο Σάντερς προηγείται στις δημοσκοπήσεις της Κλίντον και στις δυο πολιτείες. (παρουσίαση δημοσκοπήσεων από τους New York Times, 12 Ιουνουαρίου).

Ταυτόχρονα, σε δημοσκόπηση του τέλους Δεκεμβρίου, ο Σάντερς προηγείται με 13 μονάδες του Τράμπ, εφόσον τελικά οι δυο τους αποσπάσουν το χρίσμα των κομμάτων τους (έρευνα του Πανεπιστήμιου Quinnipiac).

Κλειδί της δυναμικής του Σάντερς είναι η προσωπική αποδοχή του από τους ψηφοφόρους. Είναι ο μοναδικός υποψήφιος και από τα δυο κόμματα που έχει ευνοϊκό ισοζύγιο θετικών – αρνητικών απόψεων ( στη μέτρηση του CNN ο Σάντερς έχει 46% θετικές γνώμες και 36% αρνητικές).

Έτσι, με εφόδιο την αξιοπιστία που εμπνέει στους ψηφοφόρους, ένας υποψήφιος που θεωρείτο πριν 6 μήνες «υπερβολικά αριστερός» για να νικήσει τους Ρεπουμπλικανούς μετατρέπεται στην λογική επιλογή των Δημοκρατικών.

Με παρόμοιο τρόπο ο Ομπάμα στις προκριματικές του 2008 είχε ανατρέψει τη βεβαιότητα της Κλίντον και πάλι για το χρίσμα, πρώτα αποδεικνύοντας στις δημοσκοπήσεις ότι μπορεί να εκλεγεί παρά την Αφροαμερικανική καταγωγή του και μετά παίρνοντας τη στήριξη του κόμματος του.

Η περίπτωση Σάντερς βέβαια είναι πολύ διαφορετική από του Ομπάμα. Οι σαφείς θέσεις του ενάντια στην «οικονομική ανισότητα στις ΗΠΑ» προκαλούν την αντισυσπείρωση όλου του οικονομικού κατεστημένου. Όπως ο ίδιος δήλωσε στη Bloomberg, «αν ήμουν στέλεχος hedge fund δεν θα με ψήφιζα».

Είναι δυνατόν ένας υποψήφιος ενάντια στην οικονομική ελίτ να εκλεγεί Πρόεδρος των ΗΠΑ; Η ενστικτώδης απάντηση όλων, ακόμη και των αρχικών υποστηρικτών του, ήταν όχι. Και τα ΜΜΕ από την ανακοίνωση της υποψηφιότητας του τον αντιμετώπισαν ως χαμένο από χέρι. Ακριβώς όπως ο κεντρώος Τύπος στη Βρετανία, πχ η Guardian, περιέγραφαν τον Τζέρεμυ Κόρμπιν ως “uneligible”, ως μη-εκλόγιμο.

Ο Μπέρνι Σάντερς όμως μετατράπηκε στον αμερικανό Κόρμπιν. Απευθυνόμενος στον μέσο αμερικανό και στα προβλήματα που αντιμετωπίζει παρά την ανάκαμψη κατά τη δεύτερη θητεία Ομπάμα. Και χωρίς μέχρι στιγμής να έχει βάλει «νερό στο κρασί του».

Έχει αρνηθεί μέχρι σήμερα να γραφτεί μέλος στο Δημοκρατικό Κόμμα, του οποίου διεκδικεί το χρίσμα για Πρόεδρος. Άλλωστε και γερουσιαστής στο Βερμόντ εκλέγεται παραδοσιακά σαν ανεξάρτητος.

Περιέγραψε στο Bloomberg Businessweek, αυτό το επίσημο όργανο των πολυεθνικών ελίτ, το πρόγραμμα του με έναν τρόπο που προκάλεσε ανατριχίλες στον συντάκτη.

«Ένα Μεγάλο New Deal 18 τρισεκατομμυρίων, από τα οποία τα 15 θα πάνε σε πρόγραμμα Ιατρικής Περίθαλψης για όλους. Ενίσχυση της Κοινωνικής Ασφάλισης, ελάχιστο ωρομίσθιο 15 δολάρια, δωρεάν δημόσια κολέγια, αυξήσεις στις συντάξεις και περισσότερες θέσεις απασχόλησης στις υποδομές.

Αυτά θα πληρωθούν από τρείς φόρους. Φόρος στην κερδοσκοπία της Γουώλ Στρητ, φόρος στον πλούτο, υψηλότεροι φόροι στις επιχειρήσεις.» (Bloomberg Businessweek, 11 Ιανουαρίου 2016).

Μιλάει για το «οικονομικό κατεστημένο» που ελέγχει τα εκλογικά αποτελέσματα, την πληροφόρηση, την κατανομή του πλούτου. Και που «η απληστία του έχει καταστρέψει τις ζωές εκατομμυρίων Ανερικανών». Και οι δημόσιες ομιλίες του ανοίγουν με το τραγούδι Revolution του Bob Marley. Και με Tracy Chapman , Talking ‘bout a revolution.

Πως είναι δυνατόν ένας υποψήφιος σαν τον Σάντερς να έχει ήδη συγκεντρώσει 2 εκατομμύρια προσωπικές οικονομικές συνεισφορές για την εκστρατεία του, διπλάσιες από το προηγούμενο ρεκόρ του Ομπάμα; Να πραγματοποιεί μεγαλύτερες συγκεντρώσεις από τον Τραμπ και την Κλίντον, όχι αποκλειστικά στην «προοδευτική» Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ αλλά ακόμη και στο Λας Βέγκας.

Πέραν του στοιχείου της προσωπικής αξιοπιστίας που εμπνέει στους ψηφοφόρους, ο Σάντερς έχει φροντίσει να συνδεθεί με την αμερικανική κεντροαριστερή παράδοση. Όλο και περισσότερο αναφέρονται σ’ αυτόν ως τον νέο Ρούζβελτ, τον πολιτικό που συνδέεται με τον Κεινσιανισμό και την έξοδο των ΗΠΑ από την κρίση του 29.

Και απευθύνεται όχι μόνον στους φτωχούς εργάτες αλλά και στη μεσαία τάξη, σε όλους αυτούς που έχασαν τα σπίτια τους και την ασφάλιση τους μετά την κρίση του 2008.

Οι θέσεις του Σάντερς για τη διεθνή κατάσταση και ειδικά το ελληνικό πρόβλημα χρέους είναι αντίστοιχα προοδευτικές. Τον Αύγουστο του 2015 δήλωσε : «Εκφράζω την αλληλεγγύη μου στον ελληνικό λαό, που μετά από πέντε χρόνια σκληρών και αντιπαραγωγικών πολιτικών λιτότητας, πολιτικών που υπαγορεύτηκαν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια πλήρη ανθρωπιστική κρίση. Τον Ιανουάριο ο ελληνικός λαός είπε «φτάνει». Και εξέλεξε μια νέα κυβέρνηση, τον ΣΥΡΙΖΑ. Αντί να συνεργαστεί με την νέα κυβέρνηση, η τρόικα επέμεινε στις πολιτικές λιτότητας. Στις 5 Ιουλίου ο ελληνικός λαός στήριξε την κυβέρνηση του και είπε όχι στη συνέχιση της λιτότητας. Αλλά πάλι η Γερμανία και η τρόικα επέμειναν στις πολιτικές λιτότητας. Είναι καιρός οι πιστωτές να καθίσουν μαζί με την ελληνική κυβέρνηση, όπως με την κυβέρνηση του Πόρτο Ρίκο (σ.σ. που έχει παρόμοιο με την Ελλάδα πρόβλημα χρέους) και να συμφωνήσουν σε ένα σχέδιο δίκαιης αποπληρωμής του χρέους. Ο ελληνικός λαός και ο λαός του Πόρτο Ρίκο το δικαιούνται». (συνέντευξη στην Amy Goodman, για το Democracy Now).

Υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος μέχρι τις εκλογές στις ΗΠΑ. Έχοντας μόνον το 1/23 της τηλεοπτικής προβολής του Τράμπ, ο Σάντερς πρέπει να συνεχίσει να κάνει θαύματα για να κερδίσει. Στο ενδιάμεσο, έχει να αντιμετωπίσει την Κλίντον που του επιτίθεται με επιχειρήματα παρόμοια με τους Ρεπουμπλικανούς. Και ένα περίπλοκο σύστημα ανάδειξης υποψήφιου των Δημοκρατικών, μέσα στο οποίο η Κλίντον έχει όλο το μηχανισμό με το μέρος της.

Συν τον πιθανό εκβιασμό ότι αν πάρει το χρίσμα, μπορεί η Κλίντον να μην τον στηρίξει ενάντια στον Τράμπ.

Αλλά η δυναμική που ήδη έχει αναδείξει ο Μπέρνι Σάντερς αλλάζει το πολιτικό σκηνικό ούτως ή άλλως. Ένα μεγάλο ποσοστό αμερικανών πολιτών στέλνουν το μήνυμα ότι δεν δέχονται άλλο να μένουν στο περιθώριο, όπως ακριβώς έγινε με την εκλογή Κόρμπιν στην ηγεσία των Εργατικών στη Βρετανία. Η ύπαρξη υπολογίσιμης αριστεράς στον Αγγλοσαξωνικό κόσμο, στην καρδιά της παγκόσμιας οικονομίας, είναι το μεγάλο νέο της εποχής μας. Και ίσως η μεγαλύτερη ελπίδα του πλανήτη μπροστά σε τόσες κρίσεις και αδιέξοδα συσσωρευμένα.

Πηγή:


Ο Sanders θεωρείται πολύ "Αριστερός" για τα Αμερικανικά δεδομένα, καθώς υποστηρίζει σταθερά την επανίδρυση του κοινωνικού κράτους και την υποστήριξη των πιο αδύναμων οικονομικά στρωμάτων, ενώ είναι μόνιμα επικριτικός απέναντι στην ασυδοσία της Wall Street. Αξίζει να θυμηθούμε ότι τον Σεπτέμβριο του 2010, “η Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Fed) αναγκάστηκε να δημοσιοποιήσει 21.000 συναλλαγές χρηματοδότησης που έκανε κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, δίνοντας ονόματα και ποσά σε δολάρια. Η κοινοποίηση οφείλονταν στην κίνηση του Γερουσιαστή Bernie Sanders από το Βέρμοντ. Τα ογκώδη δεδομένα που αποκάλυψε η κατά κόρον μυστικοπαθής Ομοσπονδιακή Τράπεζα, δείχνουν το βαθμό εμπλοκής της στην Wall Street και καθώς η κρίση μεγάλωσε και τα συνήθη κανάλια δανεισμού πάγωσαν, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα αντικατέστησε την Wall Street και τα τραπεζικά κέντρα του χρήματος με όρους χρηματοδότησης.” (http://adiritos.blogspot.gr/2013/04/9.html) Δεν είναι λοιπόν παράξενο το γεγονός ότι το Αμερικανικό μιντιακό σύστημα επιχειρεί με παρόμοιο τρόπο (αν και μάλλον πιο εκλεπτυσμένα απ'ότι στην Ελλάδα), να "αποδομήσει" τον Sanders, σε αντίθεση με την Hillary Clinton, η οποία απολαμβάνει μια ιδιαίτερα καλή μεταχείριση από τα μίντια, καθώς, αν και ανήκει και αυτή στο Δημοκρατικό κόμμα, η πολιτική της φιλοσοφία δεν απέχει πολύ από αυτή των Ρεπουμπλικάνων, ή, ακόμα και των νεοσυντηρητικών της Ουάσιγκτον.

Comments

Popular posts from this blog

New York Times accidentally destroys the Western propaganda on Venezuela

globinfo freexchange
In another rare 'real journalism' short crisis, the New York Times decided to reveal the truth about the trucks with 'humanitarian aid' on the Colombia-Venezuela border, that were set on fire.
As The Interceptreported:
On February 24, CNN told the world what we all now know is an absolute lie: that “a CNN team saw incendiary devices from police on the Venezuelan side of the border ignite the trucks,” though it generously added that “the network’s journalists are unsure if the trucks were burned on purpose.
Other media outlets endorsed the lie while at least avoiding what CNN did by personally vouching for it. “Humanitarian aid destined for Venezuela was set on fire, seemingly by troops loyal to Mr Maduro,The Telegraph claimed. The BBC uncritically printed: “There have also been reports of several aid trucks being burned – something Mr Guaidó said was a violation of the Geneva Convention.
That lie – supported by…

The underground war between Venezuela and the US big oil cartel confirmed through WikiLeaks

The WIKILEAKS Public Library of US Diplomacy (PlusD) holds the world's largest searchable collection of United States confidential, or formerly confidential, diplomatic communications. As of April 8, 2013 it holds 2 million records comprising approximately 1 billion words. The collection covers US involvements in, and diplomatic or intelligence reporting on, every country on earth. It is the single most significant body of geopolitical material ever published. The PlusD collection, built and curated by WikiLeaks, is updated from a variety of sources, including leaks, documents released under the Freedom of Information Act (FOIA) and documents released by the US State Department systematic declassification review.
globinfo freexchange
A document under the title VENEZUELA: AMERICAN OIL AND SERVICE COMPANIES ENGAGE AMBASSADOR, from July, 2009, depicts the agony of the US oil corporations to stay in Venezuela, as they had already lost control over country's rich reserves.
The summary…

Neoliberal fascists attempt to regain control over the European continent to prevent a Leftist revival

While the neoliberal regime is pushing Jeremy Corbyn for a second Brexit referendum, Brussels bureaufascists visit Greece to make sure that the country will remain on the path of neoliberal destruction.
globinfo freexchange
UK's neoliberal regime is now pushing Jeremy Corbyn to promise a second Brexit referendum, hoping to reverse current Brexit vote. As the Independentreported:
Jeremy Corbyn is under new pressure to fully back giving the public a Final Say on Brexit after his own version of EU withdrawal was emphatically rejected in the Commons. His vision of the UK leaving Europe was defeated by a margin of 240 votes to 323, meaning the leader will now be expected to fulfil a promise to bring forward or support a vote to approve a new referendum. The 83-vote defeat comes after Mr Corbyn told Labour MPs on Monday that he was ready to support moves to demand a public vote, having lost a string of MPs who resigned in part over his Brexit strategy.
It appears that the blackmail worked …

Fraudulent neoliberalism was born when it was assumed that the banking parasites produce real value

Democracy At Work
Adam Smith looked on bankers as if they were unproductive. Essentially said they're parasites who kind of live off the value created by others. Bankers - if you have a labor theory of value - it's hard to see how bankers can be producing value.
Before the 1970s, financial services were not included in the calculation of gross domestic product (GDP). In other words, they were considered as adding nothing to the total value of gross domestic product. Only after 1970 did they get included, and now, of course, they're considered to be great value producers. So, do financiers produce value? This starts to become a very important kind of question.

To save Labour from the wreckers, Corbyn needs big balls (and a willie)

In 2015, anti-war socialist Jeremy Corbyn caused a stunning shock when, as a 500-1 shot, he became elected as Labour Party leader. Corbyn’s campaign engendered great enthusiasm among those desperate for Labour to make a clean break with elite-friendly pro-war neoliberal Blairism.
by Neil Clark
In the 2017 general election Corbyn defied the odds, and the smug inside the tent pundits again, with Labour achieving its biggest increase in its share of the vote since 1945.
Corbyn seemed to be on an unstoppable path to Number 10. But since then momentum has been lost. Literally.
Let’s call out the elephant in the room. The pro-Israel lobby in Labour and outside of it has never been reconciled to having a pro-Palestinian peace activist as party leader and potential Prime Minister.
They have done everything possible to destroy Corbyn personally and professionally, with charges of ’anti-Semitism’ the weapon of choice. But Corbyn hasn’t done himself any favours by failing to fight back forcefully ag…

As mainstream journalists acknowledge Douma attacks were “staged,” the “humanitarian” Syria regime-change network tries to save a sinking ship

There is increasing desperation on the part of the “humanitarian” regime-change network to protect its influence and the power of its narratives, not just in Syria but in future conflicts.
by Whitney Webb and Vanessa Beeley
Part 3 - Global Public Policy Institute’s place in regime-change network
Beyond Schneider’s conflicts of interests by virtue of his work history and current associations, the organization that employs him — the Global Public Policy Institute — is directly connected to an oligarch-directed and oligarch-funded regime-change network that specializes in manufacturing “humanitarian” justifications for Western military adventurism abroad. The main oligarchs who drive this network, as detailed in a recent articles series at MintPress, include Jeffrey Skoll, George Soros, Pierre Omidyar, and Ted Turner — philanthrocapitalists aligned with the neoliberal, globalist agendas of the U.S/U.K alliance.
In addition to its stated mission of “improving global governance,” in line with…

Βενεζουέλα: Διαβολική επανάληψη της ιστορίας 120 χρόνια μετά

Ως «αδιόρθωτο» και «απαίσιο» περιγράφουν οι New York Times, η New York Herald και το Associated Press τον ηγέτη της Βενεζουέλας. Ο τελευταίος «απεχθάνεται τις πιο ιερές αξίες των πολιτισμένων εθνών», γράφουν τα δυτικά ΜΜΕ που υποστηρίζουν τον φιλελεύθερο «επαναστάτη», ο οποίος προσπαθεί να εξουδετερώσει τον «τύραννο». Ο τελευταίος είναι ο πλέον μισητός στον δυτικό κόσμο, το κράτος του, αν και πλούσιο σε πόρους, είναι υπερχρεωμένο, η διακυβέρνηση της χώρας διεκδικείται από έναν επαναστάτη που έχει συγκεντρώσει έναν στρατό και βαδίζει προς το Καράκας.
Βαγγέλης Γεωργίου
Μέρος 3ο - Η «κατασκευή» υποχρεώσεων
Οπωσδήποτε η Βενεζουέλα είχε νομικές και οικονομικές υποχρεώσεις απέναντι σε ξένα κράτη. Ωστόσο, αυτές δημιουργήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν με τέτοιο τρόπο από τις Μεγάλες Δυνάμεις που οδηγούσαν ουσιαστικά στην πλήρη υποταγή του αδύναμου λατινοαμερικανικού κράτους.
Ο ίδιος ο Βρετανός επιτετραμμένος στο Καράκας Richard Edwardes είχε ανακαλύψει από τη δεκαετία του 1860 τον μηχανισμό απάτης πο…

UK's panicked neoliberal regime desperate to build a third loyal party to halt Corbyn's progressive counterattack

globinfo freexchange
Right after the seven neoliberal Blairites left the Labour party towards the formation of a new "independent" party, three Tories decided to join them.
As the Guardianreported: “Three Conservatives have quit their party to join the new Independent Group of MPs, declaring that hard Brexiters have taken over and that the modernising wing of the party has been 'destroyed'. Anna Soubry, Sarah Wollaston and Heidi Allen explained their decision to join the new group, founded this week by seven Labour MPs, who also left their party.
It all happened too fast and someone would be rather naive to believe that these moves were not pre-agreed and fully coordinated.
All the picks appear to be carefully selected. The establishment takes back those who has raised carefully with the 'principles' of the neoliberal ideology in order to save them from the collapsing conservative party and the Corbynism-'contaminated' Labour. Next step, a third 'ind…

The war criminal Elliott Abrams and the liberals who love him

Elliott Abrams, who is steering Trump’s Venezuela policy, has a long track record of war crimes. Yet a number of liberal commentators are rushing to his defense.
by Paul Heideman
Part 1
Practically the entire American political establishment and corporate press are repeating the Trump administration’s claims to have humanitarian motives in Venezuela. As that administration inches closer to full-blown military invasion, whether direct or by proxy, it behooves us to look into the track record of the officials steering this so-called “humanitarian policy.” None other are more deserving of scrutiny than Elliott Abrams, whose crimes have spanned the globe, from El Salvador to Nicaragua to Iraq.
Before this month, Elliott Abrams was likely glad to have been largely forgotten by the U.S. public. When the Trump administration announced Abrams’ appointment as U.S. Special Representative in Venezuela in late January, the news caused some ripples on the Left, but across mainstream media outlets, the…

Βενεζουέλα: Διαβολική επανάληψη της ιστορίας 120 χρόνια μετά

Ως «αδιόρθωτο» και «απαίσιο» περιγράφουν οι New York Times, η New York Herald και το Associated Press τον ηγέτη της Βενεζουέλας. Ο τελευταίος «απεχθάνεται τις πιο ιερές αξίες των πολιτισμένων εθνών», γράφουν τα δυτικά ΜΜΕ που υποστηρίζουν τον φιλελεύθερο «επαναστάτη», ο οποίος προσπαθεί να εξουδετερώσει τον «τύραννο». Ο τελευταίος είναι ο πλέον μισητός στον δυτικό κόσμο, το κράτος του, αν και πλούσιο σε πόρους, είναι υπερχρεωμένο, η διακυβέρνηση της χώρας διεκδικείται από έναν επαναστάτη που έχει συγκεντρώσει έναν στρατό και βαδίζει προς το Καράκας.
Βαγγέλης Γεωργίου
Μέρος 1ο
Θα μπορούσαν όλα αυτά να συμβαίνουν το 2019, αλλά συνέβαιναν στη Βενεζουέλα του 1899, όταν η Δύση έπρεπε να τακτοποιήσει πάλι έναν μισητό δικτάτορα κάπου στην Καραϊβική.
Οι ομοιότητες διαβολικές. Η κατάληξη ίδια;
Πράγματι, η Βενεζουέλα την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα είχε βυθιστεί σε εμφυλίους οι οποίοι ακύρωναν τις όποιες προσπάθειες είχαν γίνει από τις κυβερνήσεις των φιλελεύθερων των προηγούμενων δεκαετιών.