Skip to main content

Ήρθε η σειρά της Γερμανίδας Θάτσερ να παίξει καθυστερήσεις ...

του system failure

Πριν λίγους μήνες, ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να ξεφύγει από τον ασφυκτικό κλοιό της τρόικα και να κερδίσει χρόνο για την τελική μάχη. Τον Φεβρουάριο, συμφώνησε σε μια τετράμηνη εκεχειρία με την Ευρωπαϊκή Χρηματοπιστωτική Δικτατορία (ΕΧΔ), ελπίζοντας ότι σε αυτή τη σύντομη περίοδο θα μπορούσε να χτίσει δυνατές συμμαχίες μέσα και έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ή, πιθανόν να προετοιμαστεί για Grexit.

Δυστυχώς, αποδείχθηκε ότι η ΕΧΔ είχε ήδη καθυποτάξει την Ελλάδα, χάρη κυρίως στην συνεργασία των προηγούμενων νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων, αφήνοντας πολύ λίγα περιθώρια ελιγμών στον Τσίπρα. Φυσικά, ο Έλληνας πρωθυπουργός αποδείχθηκε λιγότερο τολμηρός και περισσότερο ανέτοιμος απ'ότι έδειχνε αρχικά και αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην κλειστή κυβερνητική ομάδα που αποτελεί τον πυρήνα των πιο στενών του συνεργατών και αντιπροσωπεύει την πιο μετριοπαθή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ωστόσο, παρά την τελική ήττα, η Ελληνική κυβέρνηση κατάφερε κάτι πολύ σημαντικό, που ήταν η αποκάλυψη του αληθινού προσώπου της ΕΧΔ στους Ευρωπαίους πολίτες και αυτό αποτελεί ένα σημαντικό κέρδος που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό στο μέλλον. Ήταν το σημαντικότερο επίτευγμα που ήρθε μέσα από την τακτική των καθυστερήσεων του Τσίπρα. Χωρίς αυτό, η ήττα θα ήταν ολοκληρωτική.

Τώρα, παρατηρούμε κατά κάποιο τρόπο μια αντιστροφή των ρόλων. Ο Τσίπρας βιάζεται να κλειδώσει την 3ετή συμφωνία με τους δανειστές, παρόλο που περιλαμβάνει άκρως επώδυνα μέτρα που θα οδηγήσουν την οικονομία σε ακόμη μεγαλύτερη ύφεση. Ωστόσο, το πρόσφατο τηλεφώνημα της Μέρκελ στον Τσίπρα, αποκάλυψε ότι οι Γερμανοί δεν βιάζονται και θέλουν να μην κλείσει η συμφωνία, αλλά να πάμε σε άλλο ένα δάνειο-γέφυρα.

Γιατί ο Τσίπρας βιάζεται τόσο πολύ να κλείσει μια καταστροφική συμφωνία και η Μέρκελ θέλει να την καθυστερήσει;

Ο Τσίπρας έχει την κρυφή ελπίδα ότι η ΕΧΔ θα χαλαρώσει τη θηλιά γύρω από την Ελλάδα κάτω από μια σταθερή συμφωνία. Ελπίζει ότι θα μπορέσει να επιτύχει μια στοιχειώδη έστω, σταθερότητα, χωρίς την απειλή της άτακτης χρεοκοπίας. Ίσως έτσι μπορέσει να τρέξει ένα παράλληλο πρόγραμμα που να είναι πιο κοντά στις διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ, παρέχοντας κάποιες ανάσες στους δοκιμαζόμενους από την σκληρή λιτότητα πολίτες. Εντωμεταξύ, ελπίζει ότι η οικονομία θα αρχίσει σιγά-σιγά να ανακάμπτει.

Η Μέρκελ από την μεριά της, δεν θέλει να ρισκάρει στο ελάχιστο. Θεωρεί ότι έχει ήδη υποχωρήσει, καθώς ορισμένα τελικά στοιχεία του Ελληνικού πειράματος δεν έχουν συμπεριληφθεί στην τελευταία συμφωνία, προς το παρόν. Ωστόσο, οι Γερμανικές μαριονέτες Μέρκελ-Σόιμπλε, δέχονται ισχυρή πίεση, κυρίως από τους Γερμανούς ολιγάρχες, προκειμένου να επιβάλλουν όλα τα σκληρά, νεοφιλελεύθερα μέτρα, μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, ώστε να ολοκληρωθεί το Ελληνικό πείραμα με επιτυχία. Αν κάτι πάει στραβά, η επιθυμητή ομοσπονδιοποίηση που επιχειρείται, μπορεί να τιναχτεί στον αέρα.

Έτσι, η Μέρκελ θεωρεί ότι θα ήταν καλύτερο για την ώρα να μην υπάρξει 3ετή συμφωνία, αλλά μια σειρά από συμφωνίες-γέφυρες με την Ελλάδα, έτσι ώστε να μπορεί κάθε φορά να εκβιάζει με διακοπή του προγράμματος και επομένως της ρευστότητας. Με αυτό τον τρόπο, ελπίζει ότι θα μπορέσει να αναγκάσει την Ελλάδα να εφαρμόσει κάθε λεπτομέρεια του βάρβαρου νεοφιλελεύθερου πειράματος, προκειμένου να το επεκτείνει σε όλη την ευρωζώνη.

Όπως και να'χει, ο Τσίπρας πάλι κάνει λάθος. Είναι σχεδόν αδύνατο, ακόμα και κάτω από μια σταθερή 3ετή συμφωνία, να εφαρμόσει ένα παράλληλο πρόγραμμα κάτω από την αυστηρή επιτήρηση της ΕΧΔ και της μαφίας του ΔΝΤ. Και πάλι, το κυριότερο που θα μπορούσε να κάνει, είναι να εκμεταλλευτεί την καταστροφική συμφωνία και να επικεντρωθεί στον αξιόπιστο σχεδιασμό της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, που να είναι άμεσα εφαρμόσιμη ανά πάσα στιγμή.

Διαβάστε επίσης:



Comments

  1. Anonymous14/8/15 10:35

    Η Θάτσερ μπροστά σε όλα αυτά δεν είναι τίποτα. όσο για τον Τσίπρα κορόιδεψε τους πάντες. Απορώ πώς δεν τους ειχαν καταλάβει όλους αυτούς μέσα στο Συριζα. Αυτοί ειναι τελικά οι αριστεροί? Είναι δημοκρατία αυτο που έχουμε τώρα? από την στιγμή που άν εκφράσεις αντίθετη άποψη διαγράφεσαι ή δεν περιλαμβάνεσαι στη εκλογική λίστα, δεν υπάρχει δημοκρατία και ελευθερία βούλησης.
    Ανώνυμος 1.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Anonymous15/8/15 08:49

      Πολλοί έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου μέσα στον Σύριζα για την δεξιά στροφή και την επικείμενη μετάλλαξη. Αυτοί αντιμετωπίζονταν με δυσπιστία έως καχυποψία.
      Η πλειονότητα των μελών εκδήλωνε ένα είδος ψυχολογικής άρνησης. Δεν είναι εύκολο να παραδεχτείς πως ματαιώνονται οι προσδοκίες σου και όλα πάνε κατά διαόλου.
      Οι βλέποντες με διαύγεια κατά πού πάει το πράγμα -και αντιδρώντες- υπερεκτίμησαν τη δύναμή τους στην εσωκομματική πάλη για την ανατροπή των συσχετισμών.
      Τώρα βρισκόμαστε εδώ που είμαστε.

      Delete
  2. Anonymous15/8/15 11:38

    Φίλε ανώνυμε πράγματι μείναμε άφωνοι με αυτά που βλέπαμε να γίνονται. Πράγματι ο κόσμος αιφνιδιάστηκε γιατί δεν περίμενε από μια αριστερή κυβέρνηση ακροδεξια διαχείριση αφού ούτε η ΝΔ τόλμησε να επιβάλλει τέτοια μέτρα. Σε κάθε περίπτωση φαίνεται να χρησιμοποιήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ ως όχημα ανάληψης εξουσίας από κάποιους οι οποίοι ήσαν αποφασισμένοι να τα εφαρμόσουν όλα αυτά παίζοντας ένα πολύ βρώμικο παιχνίδι στην πλάτη του ελληνικού λαού.
    Ανώνυμος 1

    ReplyDelete
  3. Anonymous15/8/15 14:44

    όσο για την αριστερή πλατφόρμα δεν πιστεύω πλέον στα λόγια παρά μονο στα έργα. Δεν σας κάνουν ρίξτε τους. Κουβέντες του στύλ δεν θέλουμε να ρίξουμε την κυβέρνηση εγώ τις ερμηνεύω ως κάτι άλλο έτσι?
    Ανώνυμος1

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μπορεί όμως οι γραφειοφασίστες να επιδιώκουν ακριβως αυτό. Να θέλουν να ξεφορτωθούν την Αριστερή Πλατφόρμα για να μεταλλάξουν οριστικά τον ΣΥΡΙΖΑ έτσι ώστε να είναι σίγουροι ότι τα πράγματα δεν θα εκτροχιαστουν στο μέλλον.

      http://failedevolution.blogspot.gr/2015/08/blog-post_11.html


      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

CIA had an agent at a newspaper in every world capital at least since 1977

Joel Whitney is a co-founder of the magazine Guernica, a magazine of global arts and politics, and has written for many publications, including the New York Times and Wall Street Journal. His book Finks: How the C.I.A. Tricked the World's Best Writers describes how the CIA contributed funds to numerous respected magazines during the Cold War, including the Paris Review, to subtly promote anti-communist views. In their conversation, Whitney tells Robert Scheer about the ties the CIA’s Congress for Cultural Freedom had with literary magazines. He talks about the CIA's attempt during the Cold War to have at least one agent in every major news organization in order to get stories killed if they were too critical or get them to run if they were favorable to the agency. And they discuss the overstatement of the immediate risks and dangers of communist regimes during the Cold War, which, initially, led many people to support the Vietnam War.
globinfo freexchange
James Jesus Angleton wa…

False flag operations set up by private companies

globinfo freexchange
Here is another sector soon to be occupied entirely by private companies: staging successful false flag operations and the subsequent suitable psyops.
As the World Socialist Web Site reported early this year:
Cambridge Analytica’s parent company is British-based SCL. Formerly Strategic Communication Laboratories, it is a private behavioural research and strategic communication company, founded in 1993 by Nigel Oakes.
As with Oakes, SCL’s board members include scions of the British ruling class, from former military officers and defence contractors to major Conservative Party donors.
SCL boasts of providing “data, analytics and strategy to governments and military organizations worldwide,” notably the British Ministry of Defence, the US State Department and NATO. It states that it has carried out “behavioural change programs” in more than 60 countries. One of its first contracts in 1999 was promoting Indonesian President Abdurrahma…

Former Pentagon official confirms: Trump prepares for war with Iran

globinfo freexchange
Right after Trump's sudden announcement that he will withdraw the US forces from Syria, we had some mixed reactions. Some liberals reacted angrily, but most of the reactions from the liberal machine were rather moderate, or at least not as intensive as someone would normally expect.
On the other hand, Trump's supporters and all those who had enough of the pro-war neoliberal establishment, felt a kind of vindication, as it appeared that Trump would eventually keep its promise for an 'anti-interventionist' policy.
But the blog wrote immediately a 'not so fast' article to explain that most of the Americans and all those who are tired of the US endless wars, should not rush to celebrate. We estimated that Trump's move is probably a sign that he is going to re-organize troops and go after the big target called Iran.
Indeed, shortly after the move, Trump, suddenly again, announced that he will also pullout troops from Afghanistan.
And then, about…

It’s the US imperialism that has been defeated in Syria, but it’s now gathering forces to go after Iran

globinfo freexchange
And all of a sudden, the US president Donald Trump decided to withdraw the US troops from Syria, declaring victory over ISIS.
No one, of course, understood why the ISIS was suddenly defeated now. So this must be a typical excuse by the American leadership to withdraw forces from a battlefield that it is no longer 'profitable' and affordable.
Comparing with other, relatively recent cases, in which even the liberal establishment was calling Trump to bomb Syria, the reactions from the US political status were rather moderate. We would expect the media pundits and the corporate puppets of the US political scene to fire back against Trump with much more anger. It didn't happen.
We will have to wait of course because the unpredictable Donnie may change his mind in the blink of an eye. And then, we will have to make a completely different discussion. Yet, if it's true, and the US troops will, indeed, leave Syria, it would be one of these very rare cases that …

How neoliberalism manufactured consent to secure its unlimited power

From David Harvey's A Brief History of Neoliberalism
Part 10 – How Margaret Thatcher systematically destroyed the British industry along with the trade unions
While there were many elements out of which consent for a neoliberal turn could be constructed, the Thatcher phenomenon would surely not have arisen, let alone succeeded, if it had not been for the serious crisis of capital accumulation during the 1970s. Stagflation was hurting everyone. In 1975 inflation surged to 26 per cent and unemployment topped one million. The nationalized industries were draining resources from the Treasury.
This set up a confrontation between the state and the unions. In 1972, and then again in 1974, the British miners (a nationalized industry) went on strike for the first time since 1926.
The miners had always been in the forefront of British labour struggles. Their wages were not keeping pace with accelerating inflation, and the public sympathized. The Conservative government, in the midst of power …

The desperate efforts of the Western neoliberal establishment to build a new propaganda machine

globinfo freexchange
The UK government and other Western governments and the US in recent years have had increasing difficulties persuading enough of their populations as to the legitimacy of the foreign policies that they have been pursuing.
And at the same time, Western countries have been going through a period of political crisis and economic crisis.
Piers Robinson, Chair in Politics, Society and Political Journalism at the University of Sheffield, further explains:
I think a lot of this drive is as much about trying to shore up shaky official narratives and trying to shore up political systems in a situation of political crisis, as it is actually about countering Russian propaganda.
I would suspect that that's a little bit of an excuse here to really what's going on of problems much closer to home.
This is not just to do to UK, this is Europe-wide. And there are also indications from the documents that they are intending to start to have some kind of impact within the United…

Confirmed: Germany builds its own imperialist empire

globinfo freexchange
Almost two years ago we identified Germany's efforts to develop its military in the context of its ambition to build its own sphere of influence.
As we wrote, Brexit will give the chance to Germany to increase influence due to the change of power balance, especially now that France appears weak - crawling behind Berlin's austerity, sado-monetarism and neoliberal destruction. These conditions (created in the Greek experiment), are necessary to Germany in order to retain a model in favor of its surpluses. These could become the solid ground upon which Germany could build a strong, modern military machine.
Therefore, Merkel knows that the economic domination is not adequate for a country to become a major power. It is also important to have a strong military presence in its “sphere of influence”, or, its financial/debt colonies, if you prefer. The German military presence in Lithuania is a first step towards this direction as the Baltic countries have already be…

Τι το'θελες ρε Κούλη;

globinfo freexchange
Άλλη μια άθλια παράσταση (μάλλον τη χειρότερη ως τώρα) έδωσε από το βήμα της βουλής ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κυριάκος Μητσοτάκης.
Δεν ξέρουμε αν ήταν δικής του έμπνευσης, ή αν το άθλιο θέαμα που παρακολουθήσαμε ήταν έμπνευση των επικοινωνιολόγων του. Αν ισχύει το δεύτερο, μάλλον πρέπει να τους απολύσει. Αν ισχύει το πρώτο, τότε το μόνο που κατάφερε ο Κυριάκος ήταν να φανερώσει οριστικά και αμετάκλητα τον μεγάλο εκνευρισμό του και ίσως και πανικό του.


Γιατί, όμως, πανικοβάλεται ο Κυριάκος;
Πρώτον, γιατί βλέπει ότι, έστω και σε αυτές τις άκρως αμφιλεγόμενες δημοσκοπήσεις, η ψαλίδα ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, κλείνει.
Δεύτερον, γιατί αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι χρήσιμος πλέον σε κανέναν από τους έξω. Γιατί ο Τσίπρας έγινε το καλό και υπάκουο παιδί των Ευρωπαίων, αλλά και ο πιο πιστός υποτελής των Αμερικανών.
Τρίτον και ίσως το κυριότερο, γιατί η πολιτική ένδεια της παράταξής του δεν έχει προηγούμενο. Πράγματι, η γαλάζια παράταξη δεν έχει απολύτως τίποτα να προσφέρει στη…

The difference between Bernie Sanders and Jeremy Corbyn and what the US elections won't allow you to decide

globinfo freexchange
A country that has been completely taken over by the banking mafia and the corporate power will never allow people to decide on the most important issue: the abolition of the dominant system that works against them.
Professor Richard Wolff explains:
Because of Bernie Sanders, particularly, we now have the word Socialism floating around, but typically it's about, more or less, really among Democrats. Like Mr. Sanders is ambiguously an independent but he's also a Democrat.
So, the ‘Socialists’ seemed to be the Democrats who want to do more for people. Social welfare, social supports, state supports, versus those who don't want to do quite so much - the centrist Democrats, like Clinton and Obama.
But the real question is a program of change. Socialism is a change of system it goes away from capitalism to do something else. It would be interesting if we could have an election ‘do we want that?’, ‘would we like a different system?’.
There are countries doing t…

The IMF is dismantling Argentina all over again

Part 1
In September, Argentine president Mauricio Macri accepted the 2018 Atlantic Council’s Global Citizen Award. In attendance were many of world’s neoliberal power players and policy makers, among them International Monetary Fund (IMF) Managing Director Christine Lagarde.
Facing the crowd, Macri gleefully admitted that “with Christine, I have to confess we started a great relationship some months ago,” referring to a series of loan agreements with the IMF amounting to $57.1 billion dollars. “I expect that this is going to work very well, and we will end up with the whole country crushing on Christine,” he continued.
This dynamic of chasing an improved image with the world’s big banks and the dominant economies in the West is emblematic of Macri’s priority to secure a relationship with the IMF and improve the country’s image with global financial institutions. But it comes at a devastating cost for the majority of the population who will suffer from neoliberal policy prescriptions of…