Your browser does not support the HTML5 canvas tag.
Εγχειρίδιο χειρισμού κρίσεων λόγω πολιτικών ΔΝΤ από τη CIA! / Already confirmed: Civil liberties under attack! / Greece's creditors gone completely insane! / How the global financial mafia sucked Greece's blood / ECB's economic hitmen / Η Μέρκελ επιβεβαιώνει τα σχέδια των γραφειοφασιστών! /Greece: the low-noise collapse of an entire country/ How the neoliberal establishment tricked the masses again, this time in France / Ενώ η Γερμανία προετοιμάζεται για τα χειρότερα, η Ελλάδα επιμένει στο ευρώ! / Ένας παγκόσμιος "proxy" πόλεμος κατά της ελευθερίας έχει ξεκινήσει! / McCarthyism 2.0 against the independent information / Ο επικεφαλής του "σκιώδους συμβουλίου" της ΕΚΤ επιβεβαιώνει ότι η ευρωζώνη είναι μια χρηματοπιστωτική δικτατορία! / Venezuela case as an emphatic example of why the mainstream media propaganda in the West was so successful in previous decades / Δημοψήφισμα για Grexit: η τελευταία ευκαιρία να σωθεί η Ελλάδα και η τιμή της Αριστεράς / Populism as the new cliche of the elites to stigmatize anyone not aligned with the establishment / Δεν γίνεται έτσι "σύντροφοι" ... / Panama Papers: When mainstream information wears the anti-establishment mask / The Secret Bank Bailout / The head of the ECB “shadow council” confirms that eurozone is a financial dictatorship! / A documentary by Paul Mason about the financial coup in Greece / The ruthless neo-colonialists of 21st century / First cracks to the establishment by the American people / Clinton emails - The race of the Western neo-colonialist vultures over the Libyan corpse / Επιχείρηση Panama Papers: Το κατεστημένο θέλει το μονοπώλιο και στις διαρροές; / Operation "looting of Greece" reaches final stage / Varoufakis describes how Merkel sacrificed Greece to save the Franco-German banks / France officialy enters the neo-Feudal era! / The US establishment just gave its greatest performance so far ... / A significant revelation by WikiLeaks that the media almost ignored / It's official: the US is funding Middle-East jihadists! / Οι αδίστακτοι νεο-αποικιοκράτες του 21ου αιώνα / How to handle political unrest caused by IMF policies! / Πώς το νεοφιλελεύθερο κατεστημένο ξεγέλασε τις μάζες, αυτή τη φορά στη Γαλλία / Οι Γάλλοι νεοαποικιοκράτες επιστρέφουν στην Ελλάδα υπό 'ιδανικές' συνθήκες

30 August, 2012

Οι καραμέλες της κρίσης και η εν ψυχρώ κοροϊδία

του system failure

Οι καραμέλες-κλισέ που χρησιμοποιούνται από διάφορα κέντρα εντός και εκτός Ελλάδας, έχουν σαν στόχο την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων και τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Από τις πιο συχνά πλασαρισμένες καραμέλες κατά τη διάρκεια της κρίσης είναι οι εξής:

Καραμέλα Νο1: Έξοδος από το ευρώ. Πρόκειται ίσως για την περισσότερο χρησιμοποιημένη καραμέλα που πιπιλάν τα τραπεζοκρατούμενα κέντρα εντός και εκτός Ελλάδας από την αρχή της κρίσης. Χρησιμοποιείται κατά κόρον έως και αυτή τη στιγμή ως το κορυφαίο «επιχείρημα» εκφοβισμού. Συνοδεύεται από άκρως καταστροφολογικά σενάρια και φαίνεται ότι είχε περιορισμένη επιτυχία στην περίπτωση των πρόσφατων Ελληνικών εκλογών. Συνδέεται άμεσα με την απειλή χρεοκοπίας της χώρας αλλά και με την απειλή ντόμινο σε όλη την Ευρωζώνη. Χρησιμοποιείται εντέχνως από τα πλήρως ελεγχόμενα ΜΜΕ, με διαδοχικές διαβεβαιώσεις από δημοσιογράφους, τεχνοκράτες ή κυβερνητικούς αξιωματούχους, ότι δεν υπάρχει θέμα εξόδου της χώρας από το ευρώ, ανάμεσα στις οποίες παρεμβάλλονται κάθε τόσο δήθεν «διαρροές» για πιθανή έξοδο, ώστε αφενός μεν να κρατούν υπό ομηρία την κοινή γνώμη κάτω από καθεστώς εκφοβιστικής αβεβαιότητας, αφετέρου να ευνοούν τα κερδοσκοπικά παιχνίδια στα οποία είναι μπλεγμένοι πολλοί από αυτούς τους παπαγάλους του συστήματος.

Φαίνεται όμως, ότι η πολυχρησιμοποιημένη αυτή καραμέλα, ξεφτίζει όλο και πιο πολύ, και πολλοί – εξουθενωμένοι από τα εξοντωτικά μέτρα λιτότητας – πολίτες, βλέπουν ως διέξοδο και όχι ως καταστροφή την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα και τα πλεονεκτήματα που αυτή θα έχει, εφόσον φυσικά αυτή η επιστροφή γίνει με σχέδιο και οργάνωση.

Καραμέλα Νο2: Να πληρώσουν οι πλούσιοι.  Πλήθος παραγόντων, από δημοσιογράφους έως κυβερνητικούς αξιωματούχους, εντός και εκτός Ελλάδας, έχουν χρησιμοποιήσει την εν λόγω καραμέλα, με διάφορες παραλλαγές, για λόγους κατευνασμού της λαϊκής οργής, θέλοντας να δείξουν ότι δήθεν δεν έχουν πρόθεση να υπερασπίσουν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Ενδεικτικά, μπορούμε να θυμηθούμε τις πρόσφατες δηλώσεις Γιούνγκερ και Μέρκελ, οι οποίες ακούγονται πλέον άκρως υποκριτικές και αποτελούν στην ουσία εν ψυχρώ κοροϊδία, αφού μέχρι στιγμής το μάρμαρο το πληρώνουν τα μικρά και μεσαία εισοδήματα με αλλεπάλληλες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Αποτελεί στην ουσία μια ξεπερασμένη δημοσιοσχετίστικη τακτική κατευνασμού των μαζών.

Την ίδια στιγμή, υποτίθεται ότι οι κυβερνήσεις ψάχνουν τους μεγαλοφοροφυγάδες στις Ελβετικές τράπεζες και παρά τα όποια στοιχεία που μπορεί να έχουν στα χέρια τους (υπόθεση Φαλσιανί), στο τέλος καταλήγουν σε απλές εκκλήσεις ώστε οι μεγαλοφοροφυγάδες να επιστρέψουν τα χρήματα στην κάθε χώρα απολαμβάνοντας ευνοϊκή μεταχείριση, ενώ παράλληλα, οι τράπεζες συνεχίζουν να τροφοδοτούνται με ρευστότητα σε βάρος των φορολογουμένων. 

Στο μεταξύ, ανακοινώνονται συνεχώς νέα μέτρα περικοπής μισθών και συντάξεων με παράλληλη σταδιακή εξαφάνιση του κοινωνικού κράτους και όταν θα περάσουν οι νέες αιματηρές περικοπές, θα ξαναβγούν οι υπηρέτες του νεοφιλελευθερισμού, απλώς να δηλώσουν για άλλη μια φορά  ότι διαπιστώνουν τα πολλά βάρη που επωμίζεται η πλειοψηφία και ότι πρέπει να πληρώσουν και οι πλούσιοι. Το ίδιο έργο ξανά και ξανά. Εν ψυχρώ κοροϊδία.

Καραμέλα Νο3: Ανακεφαλαιοποίηση ή επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Προβάλλεται κατά κόρον από τα ΜΜΕ και από τους οικονομολόγους της «νέας οικονομίας» - με την όποια ιδιότητα (ειδικοί και μη αναλυτές σε τηλεπαράθυρα μέχρι υπουργοί οικονομικών) - περίπου ως ζήτημα ζωής και θανάτου για την επιβίωση της οικονομίας. Παρόλο που οι τράπεζες έχουν λάβει πακτωλό δισεκατομμυρίων από πακέτα διάσωσης - και μάλιστα πριν καλά-καλά  προλάβει η κρίση να φτάσει στην Ελλάδα αν θυμηθούμε τα 28 δισ. που δόθηκαν επί πρωθυπουργία Καραμανλή στις τράπεζες για αρχή - η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών αποτελεί πάντα μείζον ζήτημα προετοιμάζοντας το έδαφος για νέο γύρο πακέτων διάσωσης σε βάρος των φορολογουμένων.

Φυσικά, στα πλαίσια της ελεύθερης αγοράς, κανείς δεν τολμά να ρωτήσει, να ελέγξει το που παν αυτά τα δισεκατομμύρια, πως τα διαχειρίζονται οι τράπεζες. Το κράτος παρεμβαίνει μόνο για να σώζει τις τράπεζες και δεν ελέγχει αν τηρείται έστω και ο παραμικρός όρος χρηματοδότησής τους. Οι όποιοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και οι συστημικοί δημοσιογράφοι, περιορίζονται απλώς στο να κουνάν το δάχτυλο στους τραπεζίτες που δεν φροντίζουν να διαθέσουν με μορφή δανείων όλη αυτή τη ρευστότητα που λαμβάνουν για την τόνωση της πραγματικής οικονομίας. Το ίδιο είχε κάνει άλλωστε και ο Ομπάμα όταν, εν μέσω κρίσης, ανώτερα τραπεζικά στελέχη μοίρασαν προκλητικά περίπου 20 δισ. δολάρια σε μπόνους από τα πακέτα διάσωσης.  Ως εκ τούτου, το κλείσιμο των κρουνών δανεισμού, αποτελεί ίσως την μοναδική κατηγορία που σπανίως αποδίδουν τα τραπεζοκρατούμενα ΜΜΕ στις τράπεζες , αποκρύπτοντας τις τεράστιες ευθύνες τους από την αρχή της κρίσης έως σήμερα.

Ενώ, βάσει των κανόνων του κλασσικού καπιταλισμού, επιβιώνουν όποιες επιχειρήσεις είναι υγιείς και λειτουργούν σωστά, οι τράπεζες εξαιρούνται από τον κανόνα. Επιβιώνουν αυτές που έχουν προσβάσεις σε κρατική χρηματοδότηση και εξαφανίζουν παράλληλα τους ανταγωνιστές τους με αποτέλεσμα να κρατούν υπό ομηρία ολόκληρη την εθνική οικονομία. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της σκανδαλώδους πρόσφατης «εξαγοράς» της Αγροτικής από την Πειραιώς και μάλιστα μόνο του υγιούς κομματιού της.

Στην πραγματικότητα, επανακεφαλαιοποίηση τραπεζών σημαίνει μόνο ένα πράγμα: αύξηση των κρατικών χρεών και ελλειμμάτων, τα οποία θα καλούνται να σηκώσουν ως δυσβάσταχτο φορτίο στην πλάτη τους οι επόμενες γενιές.

Καραμέλα Νο4: Διασφάλιση των καταθέσεων. Συνδέεται άμεσα με την καραμέλα Νο3 και αποτελεί ουσιαστικά το βασικό επιχείρημα της συνεχούς τροφοδότησης των τραπεζών με ρευστότητα και εγγυήσεις. Καθώς η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών διαθέτει καταθέσεις στις Ελληνικές τράπεζες, αποδέχεται ως αναγκαία την επανακεφαλαιοποίησή τους, στο όνομα δήθεν της διασφάλισης των καταθέσεων. Πρόκειται όμως για ένα μεγάλο παραμύθι που σερβίρουν τα ΜΜΕ σε μόνιμη βάση, καθώς οι μεγαλομέτοχοι και τα golden boys των τραπεζών που διαχειρίζονται εν λευκώ τα δισεκατομμύρια από τα πακέτα στήριξης, φροντίζουν πρώτα να διασφαλίσουν τις προσωπικές τους υπέρογκες απολαβές και τα αποθεματικά των τραπεζών τους για παν ενδεχόμενο.

Κανείς δεν μπορεί στην πραγματικότητα να εγγυηθεί τις καταθέσεις, καθώς σε περίπτωση πανικού και ενός πιθανού bank run, η τράπεζα κηρύττει πτώχευση αφού οι μεγαλομέτοχοι εξασφαλίσουν τα κεφάλαιά τους παρκάροντάς τα στην ΕΚΤ ή σε άλλες Ελβετικές τράπεζες. Οι καταθέσεις εξαφανίζονται και οι χαμηλόβαθμοι μισθωτοί υπάλληλοι χάνουν τη δουλειά τους. Που σημαίνει ότι και η διασφάλιση των θέσεων εργασίας που προέβαλαν ως βασικό επιχείρημα οι Προβόπουλος και Στουρνάρας στην περίπτωση της «εξαγοράς» της Αγροτικής από την Πειραιώς είναι επίσης άλλο ένα παραμύθι.

Φαίνεται όμως ότι τα παραμύθια που σερβίρουν καθημερινά τα διάφορα κέντρα ελέγχου της κοινής γνώμης, αρχίζουν να χάνουν τη δύναμή τους, καθώς η σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες κάτω από τα δυσβάσταχτα μέτρα λιτότητας, είναι πιο ισχυρή και επώδυνη.

Διάτρητες νομοθεσίες και αστεία επιχειρήματα

του system failure

Αν και το αποκορύφωμα της ομηρίας που ασκούν τα τραπεζικά καρτέλ πάνω στα κράτη και τους κρατικούς μηχανισμούς, ήταν η ανάδειξη, με συνοπτικές αντιδημοκρατικές διαδικασίες, των τραπεζιτών Παπαδήμου και Μόντι στις πρωθυπουργικές θέσεις Ελλάδας και Ιταλίας αντίστοιχα, μπορούμε, ρίχνοντας μια ματιά στη νομοθεσία, να καταλάβουμε γιατί τα τραπεζικά καρτέλ έχουν δεμένα χειροπόδαρα τα κράτη προκειμένου να εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα.  

Με βάση τον κανονισμό λειτουργίας των Βασικών Διαπραγματευτών Αγοράς που αφορά την αγορά τίτλων Ελληνικού Δημοσίου, άρθρο 1 παρ.1, διαβάζουμε ότι:  Βασικοί Διαπραγματευτές Αγοράς (ΒΔΑ) ορίζονται χρηματοδοτικά και πιστωτικά ιδρύματα ή επενδυτικοί οίκοι των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή εξουσιοδοτημένα ως τέτοια σε άλλη δικαιοδοσία από εποπτική αρχή η οποία, κατά την κρίση του Υπουργού Οικονομικών και του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, επιβάλλει επαρκή εποπτεία/καθεστώς προστασίας των επενδυτών, και επιλέγονται για να παρέχουν εξειδικευμένες υπηρεσίες στην αγορά τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου, όπως συμμετοχή στις κοινοπραξίες και δημοπρασίες στην πρωτογενή αγορά και τη διενέργεια πράξεων (αγοράς και πώλησης) στην οργανωμένη Ηλεκτρονική Δευτερογενή Αγορά Τίτλων σε τιμές που είναι υποχρεωμένοι να ανακοινώνουν.

Βάσει του άρθρου 4 παρ. 1Δi και 1Δii, οι ΒΔΑ οφείλουν να προωθούν τους τίτλους του Ελληνικού Δημοσίου τόσο στην εγχώρια όσο και στις διεθνείς αγορές και να παρέχουν στο Υπουργείο Οικονομικών, στον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) και στην Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) συμβουλευτικές υπηρεσίες, πληροφορίες και εκτιμήσεις για τις συνθήκες της αγοράς καθώς και στοιχεία που άπτονται της ιδιότητάς τους ως Βασικοί Διαπραγματευτές.

Βάσει του άρθρου 5 παρ. 1δ, 1ε και 1ζ, περί πλεονεκτημάτων που απολαμβάνουν οι ΒΔΑ, οι ΒΔΑ δικαιούνται μεταξύ άλλων να έχουν άμεση, συνεχή και κατά προτεραιότητα πρόσβαση σε πληροφόρηση σχετικά με τις δανειακές ανάγκες του Ελληνικού Δημοσίου και τον προγραμματισμό των εκδόσεων, τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία και τους κανόνες που τα διέπουν, τους τίτλους σε κυκλοφορία, τον όγκο συναλλαγών και τα αποτελέσματα των δημοπρασιών, να έχουν πρόσβαση κατ’αποκλειστικότητα, σε μηχανισμούς βραχυπρόθεσμου δανεισμού τίτλων που είναι δυνατό να δημιουργηθούν στο μέλλον και θα αποσκοπούν στην κάλυψη ανοιχτών θέσεων (short selling), να έχουν κατά προτεραιότητα δικαίωμα συμμετοχής σε πράξεις διαχείρισης του χρέους…

Βάσει του άρθρου 9 περί μελών της επιτροπής που είναι υπεύθυνη για την εποπτεία και τον έλεγχο των ΒΔΑ, η επιτροπή συγκροτείται με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και αποτελείται από 10 μέλη ως εξής: 2 εκπρόσωποι της ΤτΕ, 3 εκπρόσωποι του Υπουργείου Οικονομικών, εκ των οποίων ένας του ΟΔΔΗΧ, 3 εκπρόσωποι των ΒΔΑ, 1 εκπρόσωπος των Διαπραγματευτών Αγοράς και 1 εκπρόσωπος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών. Η επιτροπή προεδρεύεται από έναν εκ των δύο εκπροσώπων της ΤτΕ και αποφασίζει με πλειοψηφία 7 τουλάχιστον μελών της.


Με βάση την ιστοσελίδα του ΟΔΔΗΧ, στην αγορά Ελληνικών ομολόγων δραστηριοποιούνται 22 Βασικοί Διαπραγματευτές που είναι οι Alpha Bank, Banca IMI Spa, Barclays Bank plc., BNP Paribas, Citigroup, Credit Suisse, Deutsche Bank, Emporiki Bank, EFG Eurobank, Goldman Sachs, HSBC, ING Bank, JP Morgan, Merrill Lynch, Morgan Stanley, National Bank of Greece, Nomura, Piraeus Bank, RBS, Societe Generale, UBS, UniCredit.


Παρόλο τον θόρυβο που ξέσπασε από το γνωστό σκάνδαλο με το swap και το μαγείρεμα του ελλείμματος με την «βοήθεια» της Goldman Sachs, η οποία αμείφθηκε με τουλάχιστον 300 εκ. από το Ελληνικό Δημόσιο, η τράπεζα, όπως ήταν φυσικό, παραμένει στην λίστα των ΒΔΑ, για να συνεχίσει να παρέχει τις «πολύτιμες» υπηρεσίες και συμβουλές της στο Ελληνικό Δημόσιο. Άλλες δύο τράπεζες, οι Merrill Lynch και Citigroup, παραμένουν ακλόνητες στη λίστα των ΒΔΑ, παρόλο που, με βάση την έκθεση της Αμερικανικής επιτροπής για την οικονομική κρίση, μαζί με την Goldman Sachs, «κατασκεύασαν»  το 30% των καταστροφικών χρηματοπιστωτικών «προϊόντων» CDOs, την περίοδο 2004-2007, τα οποία συνεισέφεραν σημαντικά στην δημιουργία της στεγαστικής φούσκας στις ΗΠΑ. Άλλες 2 τράπεζες που είχαν σημαντική παρουσία στα CDOs, ήταν η Deutsche Bank και η UBS, που επίσης παραμένουν στην λίστα των ΒΔΑ. Και φυσικά, από την λίστα δεν θα μπορούσε να λείπει και η Πειραιώς, που πρόσφατα «καταβρόχθισε» το «υγειές» κομμάτι της Αγροτικής με τις ευλογίες Προβόπουλου.

Αυτές οι τράπεζες συνεχίζουν να βρίσκονται στην λίστα των βασικών διαπραγματευτών των εντόκων γραμματίων και ομολόγων του Ελληνικού δημοσίου και βάσει μιας εντελώς διάτρητης - όπως είναι ξεκάθαρο - νομοθεσίας του Ελληνικού κράτους, έχουν το δικαίωμα συμμετοχής, ειδικών προνομίων, εποπτείας και ελέγχου πάνω στις διαδικασίες του Ελληνικού δημοσίου για άντληση ρευστότητας από τις διεθνείς αγορές.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η επιτροπή που ασκεί έλεγχο και εποπτεία πάνω στους βασικούς διαπραγματευτές, αντιπροσωπεύεται  με μια πρώτη ανάγνωση και κατά 5/10 από ιδιωτικά συμφέροντα με βάση το άρθρο 9. Αν λάβουμε όμως υπόψη το γεγονός ότι η ΤτΕ είναι ως επί το πλείστον ιδιωτική, τότε τα ιδιωτικά συμφέροντα στην επιτροπή, που υποτίθεται ότι ασκεί έλεγχο, υπερισχύουν κατά 7/10, δηλαδή όσο ακριβώς χρειάζεται για να περνούν τις δικές τους αποφάσεις.

Αν λάβουμε επίσης υπόψη ότι κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα τους βασικούς μεγαλομετόχους της ΤτΕ, κάλλιστα θα μπορούσε να υποθέσει ότι υπάρχουν πίσω από αυτούς οι ίδιες τράπεζες που συμμετέχουν στην επιτροπή που ασκεί έλεγχο και εποπτεία στους βασικούς διαπραγματευτές. Έτσι και αλλιώς οι τράπεζες αυτές βρίσκονται παντού, όποια πέτρα και αν σηκώσεις…

Δεν είναι τυχαία η πρόσφατη δήλωση Στουρνάρα, που είπε ότι οι οικονομίες χρειάζονται λιγότερες τράπεζες και ότι στο εξωτερικό, είτε κλείνουν οι τράπεζες, είτε συγχωνεύονται, ευθυγραμμισμένος πλήρως με τα τραπεζικά καρτέλ, όπου οι μεγαλύτερες τράπεζες εξαφανίζουν ή «καταβροχθίζουν» τους ανταγωνιστές, γίνονται Too Big to Fail, και αναγκάζουν τα κράτη να τις τροφοδοτούν με όλο και περισσότερη ρευστότητα σε βάρος των φορολογουμένων. Είναι, άλλωστε, χαρακτηριστικά τα όσα αναφέρονται στα συμπεράσματα του κεφαλαίου 20 της έκθεσης της Αμερικανικής επιτροπής για τα αίτια της οικονομικής κρίσης, όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι «Ως αποτέλεσμα των διασώσεων και της ενοποίησης χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων μέσα από αποτυχίες και συγχωνεύσεις κατά τη διάρκεια της κρίσης, ο Αμερικανικός χρηματοπιστωτικός τομέας είναι τώρα περισσότερο συγκεντρωμένος από ποτέ στα χέρια λίγων πολύ μεγάλων, συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων.»

Όσον αφορά την «εξαγορά» της Αγροτικής από την Πειραιώς, η επιχειρηματολογία Προβόπουλου μοιάζει πραγματικά αστεία, καθώς υποστήριξε ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα διέκοπτε την παροχή ρευστότητας ύψους 6,3 δισ. ευρώ και η ΑΤΕ θα έκλεινε αμέσως. Όμως με βάση τον νόμο που αφορά την «εξαγορά» της ΑΤΕ από την Πειραιώς, η διαφορά μεταξύ στοιχείων ενεργητικού και παθητικού, ανέρχεται σε περίπου 6,67 δισ. τα οποία θα αναλάβει να καλύψει το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, δηλαδή οι Έλληνες φορολογούμενοι. Που σημαίνει ότι όλα αυτά έγιναν απλώς για να αλλάξει χέρια η ΑΤΕ και να περάσει από δημόσιο σε ιδιωτικό έλεγχο και να ισχυροποιήσει μια ιδιωτική τράπεζα, η Πειραιώς, την θέση της στην κατηγορία Too Big to Fail. Ουσιαστικά δεν υπάρχει καμία δικαιολογία να μην διασωθεί η ΑΤΕ υπό δημόσιο έλεγχο, αφού όπως είναι γνωστό οι ιδιωτικές τράπεζες, «καταβρόχθισαν» έως τώρα, πακτωλό δισεκατομμυρίων από πακέτα διάσωσης, ανάμεσά τους βέβαια και η ίδια η Πειραιώς. Φυσικά, τόσο ο Προβόπουλος, όσο και ο Στουρνάρας, έσπευσαν να επιστρατεύσουν το γνωστό πλέον εκβιαστικό επιχείρημα, περί απωλειών θέσεων εργασίας.

Όπως φαίνεται, ο χρυσός καπιταλιστικός κανόνας του ανταγωνισμού, στην υποτιθέμενη ελεύθερη αγορά, δεν ισχύει για τις μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες, καθώς έχουν στήσει ένα πολύπλοκο χρηματοοικονομικό περιβάλλον με σύνθετα χρηματοοικονομικά εργαλεία καταστροφής, τα οποία οι κυβερνήσεις αδυνατούν να παρακολουθήσουν και να διαχειριστούν. Οι κυβερνήσεις, αναγκαστικά στρέφονται προς τις ίδιες τις τράπεζες για «συμβουλευτικές υπηρεσίες», ενώ ταυτόχρονα κατακλύζονται από πρώην τραπεζικά στελέχη που τοποθετούνται σε θέσεις κλειδιά. Έτσι εξηγείται για ποιο λόγο οι μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες συνεχίζουν να λαμβάνουν πακέτα δισεκατομμυρίων σε βάρος των φορολογουμένων με ταυτόχρονη αύξηση των κρατικών χρεών και ελλειμμάτων.